Ο Αντώνης Σαμαράς είναι ο άνθρωπος που από την ψήφιση του Μνημονίου και μετά προβάλλεται ως... σωτήρας και ως εκείνος που «θα τα αλλάξει όλα» προς όφελος του ελληνικού λαού. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Σαφέστατα και όχι, το έχω ξαναγράψει. Ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας υποτιμά τη νοημοσύνη μας και κοροϊδεύει. Τα ίδια κι απαράλλαχτα θα έκανε στη θέση του Γιώργου Παπανδρέου, αφού ΠΑΣΟΚ και ΝΔ εκφράζουν ακριβώς την ίδια πολιτική. Γιατί το λέω αυτό; Ιδού οι απλούστατες απαντήσεις μου:

- Γιατί είναι ξεκάθαρα υπέρ του Μνημονίου, αλλά το κόμμα του το καταψήφισε μόνο και μόνο επειδή έτσι κι αλλιώς οι ψήφοι από ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ έφταναν και περίσσευαν, ώστε αυτό να «περάσει».

- Γιατί δεν μιλάει για κατάργηση του Μνημονίου, αλλά περί «άλλου Μνημονίου», δήθεν δικαιότερου του παρόντος.

- Γιατί παρ' ότι κάνει λόγο για «υπέρβαση του Μνημονίου», υποστηρίζει ότι αυτό προϋποθέτει πρώτα απ' όλα την εφαρμογή των μέτρων και των διαρθρωτικών αλλαγών που αυτό προβλέπει. Υπέρβαση με εφαρμογή, όμως, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, όπως όλοι κατανοούμε.

- Γιατί συμφωνεί απόλυτα με την πολιτική που ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ, αλλά την καταδικάζει για τα μάτια του κόσμου και προκειμένου να υφαρπάξει τις ψήφους μας.

- Γιατί όσο κι αν ψάχνω, δεν βρίσκω ουσιαστικές διαφωνίες με την κυβέρνηση στα λεγόμενα του κ. Σαμαρά όσον αφορά τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα που κατεδαφίζονται, αλλά και για τα υπόλοιπα μέτρα που πλήττουν τους Έλληνες.

- Γιατί είναι εκπρόσωπος της γνήσιας δεξιάς και δεν είναι δυνατόν να πάει κόντρα στο κεφάλαιο.

- Γιατί ο κ. Σαμαράς, όπως και όλοι οι ηγέτες που πέρασαν από τα δύο μεγάλα κόμματα τα τελευταία χρόνια, είναι απλά πιόνι των επιχειρηματιών και των μεγάλων συμφερόντων. Πρόκειται για τρανταχτό παράδειγμα πολιτικού κατ' επάγγελμα (όπως άλλωστε είναι ο ΓΑΠ ή ήταν ο Καραμανλής), που αποτελεί μόνο βιτρίνα και τίποτα παραπάνω.

Συμπέρασμα: Κάθε ψήφος στη Νέα Δημοκρατία και γενικά σε ένα από τα δύο αυτά κόμματα, ισοδυναμεί με επιβράβευση της πολιτικής που εφαρμόζεται και με υποβάθμιση της ζωής μας, προς όφελος τραπεζών και επιχειρηματιών. Από τις αυτοδιοικητικές κιόλας εκλογές θα πρέπει να σταλεί ηχηρό μήνυμα από όλους μας στον δικομματισμό, χωρίς δεύτερη σκέψη, ώστε να καταλάβουν ότι ο λαός δεν τρώει κουτόχορτο. Αν συμβεί αυτό, θα είναι μια πρώτη νίκη και θα οπισθοχωρήσουν, πράγμα που σημαίνει ότι δύσκολα θα επιχειρήσουν να επιβάλλουν νέα μέτρα. Αν συμβεί το αντίθετο και η Ελλάδα γίνει όλη «πράσινη» ή όλη «μπλε», τότε θα προχωρήσουν ολοταχώς στην υλοποίηση του σχεδίου τους, με νέες ακόμη χειρότερες μέρες για την πλειοψηφία των Ελλήνων από την επόμενη κιόλας των εκλογών. Ας «μαυρίσουμε» και τις δυο παρατάξεις λοιπόν, ρίχνοντας ψήφο διαμαρτυρίας και απορρίπτοντας τόσο την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, όσο και την εναλλακτική πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, που προβάλλουν με πάθος τα «δικά τους» μέσα μαζικής παραπληροφόρησης σαν... δόλωμα στ' αγκίστρι. Αυτή είναι η μόνη λύση.