Οι εκλογές αποτελούν πλέον παρελθόν και βέβαια, όπως συμβαίνει πάντοτε την επόμενη μέρα, άπαντες σπεύδουν να αποκωδικοποιήσουν το αποτέλεσμα. Στην Ελλάδα μάλιστα συνηθίζουμε να δίνουμε τη δική μας ερμηνεία και να φέρνουμε το «μήνυμα» του λαού στα δικά μας μέτρα, σύμφωνα με το τι μας βολεύει.

Η κυβέρνηση το εξέλαβε ως αποδοχή της πολιτικής της, παρά το περίπου 1 εκατ. χαμένων ψηφοφόρων, ενώ στη Νέα Δημοκρατία, που έχασε κοντά στους 500.000 ψηφοφόρους, υποστηρίζουν ότι βγήκαν πιο... δυνατοί από την εκλογική «μάχη» και πως οι πολίτες ζήτησαν με την ψήφο τους «αλλαγή πορείας», υπονοώντας τη... δική τους!

Στο ίδιο μήκος κύματος βρίσκονται και οι ερμηνείες από τα ΜΜΕ, που δίνουν διάφορες εκδοχές, σύμφωνα πάντα με την παράταξη στην οποία πρόσκεινται. Ακούμε και διαβάζουμε ένα σωρό δημοσιογραφάρες -της γνωστής παπαγαλίστικης σχολής- να αναμασούν συντονισμένα τα ίδια και τα ίδια, ακολουθώντας πιστά τη «γραμμή» που παίρνουν από τα αφεντικά τους.

Όλοι ψάχνουν να βρουν ποιό από τα δύο κόμματα βγήκε περισσότερο κερδισμένο, ενώ την ίδια στιγμή καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες να αγνοήσουν και να αποκρύψουν την τεράστια αποχή του κόσμου, που εμφανίστηκε πέρα για πέρα αηδιασμένος από το πολιτικό τοπίο της χώρας μας. Φυσικά, οι απέχοντες δεν αμέλησαν απλά να πάνε στις κάλπες, αδιαφορώντας ή  πηγαίνοντας για καφέ (όπως μας είπε σε τηλεοπτική εκπομπή ο κ. Άρης Σπηλιωτόπουλος), αλλά αυτή η στάση τους μαρτυρά μια συνειδητή επιλογή, η οποία ήταν προφανώς συνέπεια της πολιτικής που ακολουθείται τους τελευταίους μήνες. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να παρομοιάζουμε ξαφνικά και με τόση ευκολία τη συμπεριφορά των Ελλήνων με αυτή των Αμερικανών, που δεν συμμετέχουν ποτέ μαζικά στις εκλογικές διαδικασίες, διότι κάτι τέτοιο είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας και λογικής.

Προχωρώντας τώρα ένα βήμα παραπέρα, μπορώ να συμπεράνω ότι ο λαός έχασε μοναδική ευκαιρία να βροντοφωνάξει ένα μεγάλο «όχι» στα μέτρα που έχουν επιβληθεί και στα ακόμη χειρότερα που βρίσκονται στο δρόμο. Η διαμαρτυρία θα είχε ουσιαστικότερο αποτέλεσμα αν, αντί της αποχής, εκδηλωνόταν με την καταψήφιση όλων των υποψηφίων των μεγάλων κομμάτων και με τη στήριξη μικρότερων αντιμνημονιακών δυνάμεων. Ωστόσο, αυτό τελικά δεν έγινε κι έτσι δόθηκε η ευκαιρία στους αποδέκτες του «μηνύματος» να το παρερμηνεύσουν σκοπίμως, με αποτέλεσμα να εξακολουθήσουν γοργά στον δρόμο που έχουν χαράξει, εξοντώνοντας εργαζομένους και συνταξιούχους.

Το γεγονός αυτό γίνεται ακόμη περισσότερο κατανοητό αν λάβουμε υπ' όψιν μας ότι ο Στρος-Καν προέβη ήδη σε πανηγυρικές δηλώσεις για το αποτέλεσμα των εκλογών, λέγοντας ότι οι Έλληνες ενέκριναν το πρόγραμμα του ΔΝΤ και πως δεν έχει συμβεί ποτέ στο παρελθόν (!) να αποδεχθεί ένας λαός τέτοιου είδους σκληρά μέτρα, επιβραβεύοντας την κυβέρνηση που τα έλαβε. Αυτό από μόνο του αποτελεί μια μεγάλη εκλογική ήττα για τους Έλληνες και παράλληλα κακό οιωνό για τα όσα δεινά θα ακολουθήσουν.