Όλο το σκυλολόι των απανταχού νταβατζήδων έπεσε πάνω στο «πτώμα» της Ελλάδας και απεφάνθη πως το 2020 το χρέος της χώρας θα είναι στο 120,5% του Α.Ε.Π. και άρα βιώσιμο. Εύλογο όμως θα ‘ταν το ερώτημα: Αφού το 2009 το χρέος ήταν μη βιώσιμο στο 120%, πώς σε μεγαλύτερο ποσοστό το 2020 θα είναι βιώσιμο; Σίγουρα οι ειδήμονες επί των πραγμάτων θα το θεωρήσουν πολύ απλοϊκό και δεν θα καταδεχτούν να απαντήσουν. Δεν ακούσαμε καν άλλωστε, ως θα όφειλαν να μας πουν, ποιο θα είναι το χρέος μας το 2020.

Εμείς πάντως μπορούμε πολύ εύκολα να συμπεράνουμε ότι θα είναι πολλαπλάσιο του σημερινού, διότι πριν καλά-καλά κοπάσουν οι… πανηγυρισμοί τους, μας ενημέρωσαν πως θα χρειασθούν άλλα 50 δις το 2014 και πάει λέγοντας. Οπότε στην καλύτερη περίπτωση μιλάμε για μια άλλη διαμορφούμενη κατάσταση, μακρόχρονης ελεγχόμενης πτώχευσης, με τα δικά τους πάντα στοιχεία…

Εκείνο το οποίο πρέπει να θεωρείται δεδομένο και πέραν πάσης αμφιβολίας είναι ότι αρχής γενομένης από τον Ιούνιο και με αναδρομική ισχύ, θα ξεκινήσουν οι νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, αφού τουλάχιστον σ’ αυτό είναι σίγουροι: ΔΕΝ θα ‘χουν πιάσει τους στόχους! Το όλο σκηνικό μάλιστα φαντάζει ακόμη πιο δραματικό αν συνυπολογίσουμε τις στρατιές των νέων ανέργων που θα συνωθούνται στα ταμεία του ΟΑΕΔ. 

Παρ’ όλα αυτά, όλος αυτός ο συρφετός των ντόπιων και ξένων λακέδων μιλάει προκλητικά και απροκάλυπτα για τα μελλούμενα και μάλιστα με περισσή αλαζονεία, την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι σύρονται δια της βίας -χωρίς ουσιαστικά να έχουν φταίξει σε τίποτα- σε μία μακροχρόνια στέρηση, ακόμη και βασικών αναγκών τους, όπως είναι το φαγητό!

Κανείς φυσικά δεν είχε οραματισθεί μια τέτοια Ευρώπη, ούτε και μας είπε ποτέ κάποιος για οποιαδήποτε παρόμοια κατάληξή της. Αν κάποιοι σφετερίσθηκαν και ασέλγησαν πάνω στην οικονομία της χώρας μας (και των άλλων χωρών βέβαια, που ακολουθούν το δικό μας παράδειγμα), σε καμιά περίπτωση δεν φταίνε οι απλοί άνθρωποι που αυτοί κατά κόρον θίγονται από όλες αυτές τις παρά φύση συμφωνίες -οι οποίες έτσι κι αλλιώς δεν λύνουν το ζήτημα, αλλά μάλλον το μεγιστοποιούν.

Είναι πασιφανές πως το πρόβλημα είναι η ανεξέλεγκτη και νομιμοποιημένη κερδοσκοπία, που επιβάλλεται από τα κέντρα των τοκογλυφικών οργανισμών. Όλοι αυτοί, σε αγαστή συνεργασία με την εξουσία, την οποία ήδη εν πολλοίς επιβάλλουν κιόλας, βρίσκουν λόγο ύπαρξης βάζοντας κάτω από τον έλεγχό τους την εργασία των πολιτών. Είναι ώρα λοιπόν να μπει φραγμός στις ορέξεις αυτών των παρασίτων, που ολοένα και φουντώνουν κάτω από τις ευλογίες αυτών που επιζητούν, με κάθε τρόπο, το σκλάβωμά μας.

Είναι επίσης ολοφάνερο ότι όλα αυτά τα μέτρα δεν οδηγούν σε ανάπτυξη ή έστω καλυτέρευση της κατάστασης, αλλά είναι από τη φύση τους μέτρα υφεσιακά και στην ουσία αποδομούν την κοινωνία. Πρέπει λοιπόν να τους σταματήσουμε όσο πιο γρήγορα και με κάθε τρόπο γιατί θα φτάσουμε εκεί που εμείς γνωρίζουμε και όσοι θέλουν βλέπουν πια ξεκάθαρα. Δηλαδή, το 80% των λαών να ζει στην απόλυτη φτώχεια και κάθε είδους εξάρτηση, ενώ η ελίτ του 20% να απολαμβάνει όλα τα αγαθά του Θεού, χωρίς καθόλου εργασία και χωρίς την παραμικρή χρησιμότητα για το σύνολο της κοινωνίας.