Όπως συμβαίνει από τότε που μπορώ και θυμάμαι, αυτοί που πληρώνουν τα σπασμένα και κάνουν τις θυσίες είναι οι απλοί εργαζόμενοι. Αυτό θα γίνει και τώρα με τα «σκληρά μέτρα», κάτι που γνωρίζαμε άλλωστε πριν τις εκλογές, έστω κι αν ο Γιώργος Παπανδρέου μας έλεγε άλλα.

Διότι, προκειμένου το ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσει, μας απέκρυψε τότε τις πραγματικές προθέσεις του και τα παρουσίασε όλα ρόδινα, ωστόσο αποδείχθηκε ότι δεν έλεγε την αλήθεια. Όπως ανακοίνωσε ο ίδιος, οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων παγώνουν, τα καύσιμα αυξάνονται, ενώ παίρνουν την ανιούσα και τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Θα κάνει δηλαδή ακριβώς τα αντίθετα από όσα έλεγε, όταν προσπαθούσε να υφαρπάξει τις ψήφους των πολιτών.

Και θα τα κάνει με την άνεσή του, έχοντας τη στήριξη της αξιωματικής αντιπολίτευσης που συναινεί, τη μεγαλύτερη μερίδα των ΜΜΕ να κάνει την απαραίτητη πλύση εγκεφάλου για τον «κίνδυνο χρεοκοπίας» και τις εταιρείες δημοσκοπήσεων, που δεν με έπεισαν ποτέ για την αξιοπιστία τους, να μας λένε ότι είμαστε σύμφωνοι. Είμαστε όμως; Διότι εγώ αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι ότι κανείς δεν θέλει να πληρώνει για τις αμαρτίες άλλων κάθε τρεις και λίγο.

Μήπως κάποια στιγμή, λοιπόν, πρέπει να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα; Ή μήπως τελικά είναι ευκαιρία να παρθούν τα μέτρα, που είναι προγραμματισμένα εδώ και καιρό; Ευκαιρία είναι...