Μπορεί φέτος οι ελληνικοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι να τα πήγαν καλούτσικα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό να εξακολουθούν να συμμετέχουν -έστω και για λίγο μάλλον ακόμα- σε Europa League και Champions League, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το ποδόσφαιρό μας κάνει βήματα προόδου. Αντιθέτως, κατά την προσωπική μου άποψη, το φετινό εγχώριο πρωτάθλημα που παρακολουθούμε είναι από τα χειρότερα της τελευταίας 10ετίας!

Και βέβαια, δεν μιλάω μόνο για το άσχημο θέαμα, αλλά και για την κάκιστη ποιότητα των ομάδων μας, που έχουν σοβαρότατες ελλείψεις σε έμψυχο δυναμικό, έστω κι αν κάποιοι κάνουν λόγο για «πληρότητα» και  άλλες τέτοιες αηδίες. Όλα αυτά είναι αστειότητες να τα λέμε εδώ στην Ελλάδα και ειδικά αυτή την περίοδο, που παίκτες μεγάλης αξίας είναι ζήτημα αν υπάρχουν 3-4 στο σύνολο. Έναν Σισέ χαιρόμαστε κυρίως, έναν Σκόκο πού και πού, άντε και κάνα Ζαϊρί αν καμιά φορά έχει τα κέφια του. Ένα απόλυτο τίποτα από κει και πέρα.

Από τα λίγα θετικά της φετινής χρονιάς είναι ότι ευτυχώς δεν είχαμε τελικά, όπως διαφαινόταν, πρωταθλητή από τον Δεκέμβρη ή τον Γενάρη, αν και αυτό δεν οφείλεται στην ανταγωνιστικότητα, αλλά περισσότερο στην ανικανότητα των «μεγάλων».  Τόσο ο Παναθηναϊκός, όσο και ο Ολυμπιακός, είχαν την ευκαιρία να τελειώσουν νωρίς με την υπόθεση τίτλος, αλλά τα τραγικά λάθη που έκαναν σε κρίσιμες χρονικές περιόδους δεν τους το επέτρεψαν. Οι μεν «ερυθρόλευκοι» τα έκαναν θάλασσα από το καλοκαίρι κιόλας, με απαράδεκτες επιλογές σε παίκτες και προπονητή, αλλά και αργότερα με τις μη επαρκείς, όπως αποδείχθηκε, διορθωτικές κινήσεις. Οι δε «πράσινοι» απ' την άλλη πλευρά, αντί να αρπάξουν την  ευκαιρία και να ξεμπερδέψουν  με την υπόθεση ελληνικό πρωτάθλημα όταν ήταν καβάλα στ' άλογο, ώστε να επικεντρωθούν αποκλειστικά και μόνο στην Ευρώπη, έκαναν επιπόλαια παιχνίδια και τρομερές γκάφες, που έβαλαν ξανά στο παιχνίδι τους υπόλοιπους συνδιεκδικητές τους. γενικότερα, όταν οι δύο υποτίθεται καλύτεροι, δεν μπορούν να κάνουν 2-3 νίκες στη σειρά, η κατάσταση είναι οπωσδήποτε δραματική.

Ο ΠΑΟΚ αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη με μια αρκετά καλή παρουσία φέτος, όμως δεν θα μπορούσε να ελπίζει σε καλύτερη θέση από την τρίτη της βαθμολογίας αν οι «αιώνιοι» ήταν σταθεροί κατά τη διάρκεια της χρονιάς και δεν έχαναν τσάμπα βαθμούς, λόγω ανικανότητας. Θέμα συγκυρίας είναι δηλαδή περισσότερο και τίποτα παραπάνω. Ακόμα και οι Παοκτσήδες το ξέρουν και γι' αυτό δεν βροντοφωνάζουν «τίτλος», έστω κι αν βαθιά μέσα τους το έχουν πιστέψει κάπως.

Τέλος πάντων, αυτό που πρέπει να γίνει από το καλοκαίρι και μετά, για να δούμε καλύτερες μέρες, είναι να επενδύσουν οι πρόεδροι σε παίκτες αξίας με μέλλον και όχι σε εκείνους που βρίσκονται στα αζήτητα ή σε δήθεν εξελίξιμους νεαρούς, που έρχονται ως λαμπρά αστέρια και ως νέοι Μαραντόνα, αλλά τελικά καταλήγουν να φεύγουν νύχτα και να εξαφανίζονται την επόμενη μέρα από τον ποδοσφαιρικό χάρτη. Για να κάνεις σίγουρα βήματα ανόδου, πρέπει να επενδύσεις και όχι να παίζεις κορώνα-γράμματα το μέλλον σου.

Και κανείς δεν ζήτησε να βγάλει ο κάθε επιχειρηματίας από την τσέπη του χρήματα και να τα βάλει στην ομάδα του. Μια τίμια διαχείριση των εσόδων φτάνει και περισσεύει και ειδικά για τις μεγάλες ελληνικές ομάδες, με τους πολυάριθμους οπαδούς. Τα λεφτά υπάρχουν, ας μην κοροϊδευόμαστε, αλλά οι ιδιοκτήτες προτιμούν να τα βάζουν στην τσέπη τους. Είναι απλά τα πράγματα...

Υ.Γ.: Ας ελπίσουμε τουλάχιστον σε ένα συναρπαστικό φινάλε, για να σωθεί η χρονιά. Δύσκολο το βλέπω, αλλά δεν το αποκλείω κιόλας.