Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που προβάλλουν ως λύση στην κυβέρνηση αλλά και αρκετοί «ειδικοί», για την περίπτωση που τα «σκληρά μέτρα» δεν φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα και δεν βγει η χώρα μας από την κρίση, θα φέρει ακόμη χειρότερες μέρες για τους εργαζομένους!

Ναι-μεν η οικονομική βοήθεια σε αυτή την περίπτωση θα είναι σημαντική, ωστόσο σε αντάλλαγμα θα υποστούμε, χωρίς δεύτερη κουβέντα, αυξήσεις φόρων, ρύθμιση του ασφαλιστικού, μειώσεις θέσεων εργασίας στο δημόσιο, κατάργηση 13ου - 14ου μισθού και δεν ξέρω τι άλλο ακόμα. Το ΔΝΤ δεν αστειεύεται και απαιτεί συγκεκριμένα πράγματα, μη διαπραγματεύσιμα. Είναι μια λύση καταστροφική, που, ωστόσο, θα έλεγε κανείς ότι ίσως βολεύει την κυβέρνηση, αν οι αντιδράσεις του κόσμου είναι πέραν του αναμενομένου το επόμενο διάστημα, ή αν χρειαστεί στην πορεία να παρθούν κι άλλα μέτρα.

Όσον αφορά τώρα τις άσχημες επιπτώσεις του ΔΝΤ, τρανό παράδειγμα αποτελεί η Αργεντινή. Το 2001 εξασφάλισε οικονομική βοήθεια έναντι της πλήρους κατάργησης των κοινωνικών προγραμμάτων και της μείωσης κατά 20% των μισθών, αλλά και αρκετών ακόμη αντεργατικών μέτρων. Το αποτέλεσμα ήταν να διασφαλιστούν έτσι τα κεφάλαια των ξένων επενδυτών και των δανειστών της χώρας, αλλά οι πολίτες να βυθιστούν στη φτώχεια.

Η Λετονία αποτελεί μια ακόμη περίπτωση που παρενέβη το ΔΝΤ, με παρόμοια αποτελέσματα. Μειώθηκαν κατά 20% οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων και πραγματοποιήθηκε ανάλογη περικοπή στις συντάξεις, αλλά και μείωση του προϋπολογισμού στα νοσοκομεία κατά 40%. Όλα αυτά, για να σημειωθεί αρνητική ανάπτυξη 24% τα δύο τελευταία χρόνια και να εκτοξευθεί η ανεργία στο 22,8%, που είναι δηλαδή η υψηλότερη που υπάρχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση!

Παρέμβαση του ΔΝΤ υπήρξε επίσης και στη Ρουμανία, αλλά και στην εκτός ΕΕ Ουκρανία. Στην πρώτη περίπτωση, έγιναν 100.000 απολύσεις στον δημόσιο τομέα, ενώ στη δεύτερη προκλήθηκε αρνητική ανάπτυξη 15% το 2009, που αποτελεί και το χειρότερο ποσοστό της τελευταίας 15ετίας...