Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Για το «τέρας» που λέγεται κατάθλιψη…

Για το «τέρας» που λέγεται κατάθλιψη…

( 8 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Μαρία Σκαμπαρδώνη | Τρίτη, 10.01.17 03:16
 

Για το «τέρας» που λέγεται κατάθλιψη…

Σήμερα ξύπνησα και ένοιωθα ακόμα πιο κουρασμένη, ένα βάρος υπήρχε στην ψυχή μου και την είχε σκεπάσει σαν πέπλο. Σηκώθηκα και άνοιξα τα παράθυρα στο δωμάτιό μου, ήθελα να μπει λίγο φως. 

Έβλεπα από το παράθυρο ζευγάρια να περπατούν, αυτοκίνητα να κορνάρουν, παιδάκια μικρά να φωνάζουν. Δίχως να το καταλάβω, αγκάλιασα το μαξιλάρι μου, κουκουλώθηκα στα σκεπάσματά μου και άρχισα να κλαίω. 

Έτρεξα να βρω τα αγαπημένα μου σοκολατάκια, ήταν κρυμμένα κάτω από ένα βιβλίο Αρχαίων και ένα τετράδιο Φυσικής. Είχα σταματήσει να γυμνάζομαι εκείνο τον καιρό και είχα πάρει ένα-δύο κιλά -αυτή η εφηβική φιλαρέσκεια της σωματικής τελειότητας με κυνηγούσε, αλλά τα είχα ανάγκη για τη διάθεσή μου, τι να κάνω. 

Κοίταξα το κινητό μου κι ένας αναστεναγμός, ένα βλέμμα απογοήτευσης με πλημμύρισε. Ούτε ένα μήνυμα από το πρόσωπο που με ενδιέφερε, ούτε ένα σημάδι ζωής από εκείνο το καρδιοχτύπι που προσπαθούσα εναγωνίως για εκείνη  τη ματιά, για εκείνη την προσοχή που θα με έβγαζε από τη γαλήνη της ανυπαρξίας μου. Έκανα ένα κρύο ντους, ήθελα το κρύο νερό να πέσει επάνω μου και να νοιώσω καλύτερα.

Ήμουν μαθήτρια Λυκείου, μία έφηβη γεμάτη όνειρα για τη ζωή, γεμάτη δίψα για την πραγματοποίησή τους. Το σύστημα της εκπαίδευσης με απωθούσε, θεωρούσα ότι δε συνέφερε τους ανθρώπους που ήθελαν να σκέπτονται.  

Πάντα με θυμόμουν χαμογελαστή, αυτές τις εβδομάδες, δεν ξέρω, είχα χάσει τη διάθεσή μου και δεν είχα την ενέργεια να ασχοληθώ με όλα αυτά που αγαπούσα. Δεν έβρισκα κατανόηση από κάπου και προσπαθούσα να πιαστώ από την αισιοδοξία η οποία συνέχιζε να ζει, επιμένοντας να ζω σε έναν κόσμο που η απανθρωπιά επιβραβεύεται και η ευαισθησία θεωρείται ελάττωμα και κουσούρι.

Ο κόσμος μου φαινόταν σκληρός, απόκοσμος, προσπαθούσα να βρω λίγο φως στο σκοτάδι. Και το στομάχι μου ήταν χάλια, και η αγάπη μου δεν είχε στείλει μήνυμα, και τα φροντιστήρια με πίεζαν για καλύτερους βαθμούς. Και η κατάθλιψη μου χτύπησε την πόρτα, όπως σε τόσους εφήβους…

Και με έπιαναν οι ενοχές μου, γιατί θεωρούσα ότι είμαι και αχάριστη που υπέφερα στις αρνητικές μου σκέψεις, τη στιγμή που άλλοι άνθρωποι βιώνουν καταστάσεις χειρότερες από τα δικά μου εφηβικά αδιέξοδα, τα δικά μου αποτυχημένα φλερτ, τις δικές μου ανησυχίες. Λάθος, λάθος, λάθος… Ποιος μπορεί να ζυγίσει τον πόνο, ποιος μπορεί να σου απαγορεύσει να νοιώθεις άσχημα , ποιος μπορεί να σε κατηγορήσει επειδή ως έφηβος η κατάθλιψη σου χτύπησε την πόρτα και αυτό δεν είναι απόρροια αδυναμίας, αλλά ψυχική διαταραχή. 

Επειδή γονείς και καθηγητές δεν μπορούν να διακρίνουν τον πόνο σε παιδικά πρόσωπα, επειδή το σύστημα αγκαλιάζει τις γνωριμίες και απορρίπτει την προσπάθεια ανθρώπων που πορεύονται σιωπηλά και ταπεινά καταθέτουν τον αγώνα τους, όλα αυτά βασανίζουν τόσες εφηβικές ψυχές. Και όμως, σκεφτόμουν, η ζωή παραμένει όμορφη, και πορευόμουν εκείνο το πρωινό με αυτές τις σκέψεις στο σχολείο βιαστική για να μη χάσω και την πρώτη ώρα.

Για όλους τους έφηβους/ έφηβες που πέρασαν κατάθλιψη, που ένοιωσαν ότι δεν τους καταλαβαίνουν, που εκείνο το μαξιλάρι ήταν η παρέα τους το βράδυ στη μοναξιά τους: Όχι, δεν είστε λίγοι, ναι η ζωή αξίζει. Και αν δεν τα πάτε καλά και σε ένα μάθημα, και αν αποτύχετε κάπου, και αν κάποιος σας κλείσει μία πόρτα, μην απογοητεύστε: υπάρχουν έξω φίλοι, ταίρια, παρέες, κάποιος ειδικός να μιλήσετε, να ανοίξετε την ψυχή σας και να αγκαλιάσετε ξανά τον εαυτό σας.

Μιλήστε, μην κρατάτε μέσα σας στεναχώριες, μιλήστε. Και να θυμάστε ότι η ζωή σας είναι πάντα πολύτιμη και υπάρχουν άνθρωποι που σας αγαπούν. Το τερατάκι της κατάθλιψης θα περάσει, όλα αυτά που πόνεσαν την ψυχή μας θα μοιάζουν μετά από καιρό με μία ξεθωριασμένη ανάμνηση. Δύναμη, θα τα καταφέρουμε!!!

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Οπτικές ψευδαισθήσεις με body painting

Ο Johannes Stotter «παίζει» με το μυαλό μας μέσω της τέχνης του body painting, δημιουργώντας οφθαλμαπάτες που εντυπωσιάζουν με την ομορφιά και την ευρηματικότητά τους. Την έμπνευσή του λαμβάνει από τη φύση, την οποία συνδυάζει με το ανθρώπινο σώμα για να «φτιάξει» πολύχρωμα βατράχια, λύκους, παπαγάλους, ψάρια και διάφορα άλλα. Ο…

Το παραμυθένιο χωριό με τις ζωγραφιές

Το χωριό Ζαλίπιε, που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Πολωνίας, είναι ξακουστό για μια παράδοση ενός περίπου αιώνα: τα ζωγραφισμένα σπίτια του. Όλα ξεκίνησαν όταν κάποιος, θέλοντας να καλύψει μια επιφάνεια στο ταβάνι που είχε μαυρίσει από τον καπνό της σόμπας, ζωγράφισε από πάνω ένα λουλούδι. Η ιδέα φαίνεται πως άρεσε στις νοικοκυρές κι…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από το Ιράν με το άχαρο και συντηρητικό ντύσιμο, κάθε άλλο παρά ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της σύγχρονης Ιρανής γυναίκας. Μάλιστα, οι εικόνες που μεταδίδουν τα μέσα ενημέρωσης και εμφανίζουν τις γυναίκες λυπημένες και αδύναμες, δεν είναι ακριβείς. Μπορεί να είναι δια…

10 ντροπιαστικές στυλιστικές επιλογές

Αρκετοί θεωρούν ντροπιαστικό να φορούν τα ίδια ρούχα με κάποιον άλλο δίπλα τους, ωστόσο υπάρχουν σίγουρα και πολύ πιο δυσάρεστες συμπτώσεις. Σαν την περίπτωση της κυρίας παρακάτω, για παράδειγμα, που το στυλάκι της είναι ολόιδιο με αυτό του παιδικού τηλεοπτικού ήρωα Χ-Μαν, ή, ακόμα χειρότερα, όπως η «εμπνευσμένη» επιλογή της άλλης κυρίας…

Όταν το μέγεθος κάνει τη διαφορά #2

Την επόμενη φορά που κάποιος σας πει ότι το μέγεθος δεν κάνει τη διαφορά, δείξτε του απλά τις παρακάτω φωτογραφίες και θα αλλάξει αμέσως άποψη... Όταν το μέγεθος κάνει τη διαφορά #1

Η ατυχία του αιώνα

Ιδιαίτερα άτυχος στάθηκε ένας αθλητής που συμμετείχε στο Πανεπιστημιακό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στην Ιρλανδία, αντιμετωπίζοντας ένα απρόοπτο που πραγματικά δεν έχει προηγούμενο. Συγκεκριμένα, λίγο πριν τη γραμμή του τερματισμού στα 800 μέτρα και ενώ βρισκόταν μπροστά από τους υπόλοιπους αθλητές, εκτοξεύτηκε και μπλέχτηκε στα πόδια του…

Back in Time

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν...

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Τα video games που μας μεγάλωσαν...

  Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Δέσπω Διαμαντίδου (1916-2004)

Η Δέσπω Διαμαντίδου υπήρξε εκ των σημαντικοτέρων Ελληνίδων ηθοποιών…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

15 τρόποι βελτίωσης της αυτοπεποίθησης

• Σταματάμε να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους. •…

Άγχος ηλικίας

Η επιθυμία να παραμείνουμε νέοι, αποτελεί μία από τις βασικότερες…

Λίγα λόγια για το πρόβλημα της ανεργίας

Το μείζον πρόβλημα της ανεργίας, δυστυχώς, στην εποχή μας έχει…

Πώς να αντιμετωπίσω μία αρνητική συμπεριφορά;

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε τα θετικά και τα αρνητικά μας στοιχεία.…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent