Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Μεγάλες και μικρές βρωμιές στη δημοσιογραφία

Μεγάλες και μικρές βρωμιές στη δημοσιογραφία

( 3 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Χάρης Περτέσης | Παρασκευή, 22.02.08 13:33
 

Μεγάλες και μικρές βρωμιές στη δημοσιογραφία

Στις μέρες μας, που τα ΜΜΕ αποτελούν το μεγάλο όπλο για την εκάστοτε κυβέρνηση και τον κάθε επιχειρηματία, ενώ παράλληλα και η διαπλοκή γνωρίζει... μεγαλειώδεις στιγμές, οι απόψεις του μεγάλου δασκάλου της δημοσιογραφίας, Χρήστου Πασαλάρη (τις οποίες εξέφραζε πριν από 23 χρόνια, παρακαλώ!), συνεχίζουν να είναι πιο επίκαιρες από ποτέ! Παρακάτω παραθέτω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το βιβλίο του «ΜΙΑ ΖΩΗ ΤΙΤΛΟΙ» (1984), που θα σας βοηθήσει να αντιληφθείτε ότι ορισμένα πράγματα δεν έχουν αλλάξει καθόλου από τότε...

«Στην εποχή μας τα μέσα ενημέρωσης δεν μπορεί να είναι ούτε τσιφλίκια της Εξουσίας ούτε χρηματομεσιτικά γραφεία ιδιωτών. Η δημοσιογραφία είναι δημόσιο λειτούργημα, είναι εξουσία που ασκείται για λογαριασμό του λαού. Η Πολιτεία χρησιμοποιεί τα λεφτά των Ελλήνων φορολογούμενων για σειρά παροχών προς τα μέσα δημοσιότητας (όπως η ατέλεια χάρτου, οι ατέλειες εισαγωγής μηχανημάτων, τα μειωμένα τιμολόγια τηλεπικοινωνιών και μεταφορών, τα τραπεζικά δάνεια με χαμηλούς τόκους και οι υποχρεωτικές συνδρομές στην τηλεόραση που ξεπερνάνε τα τρία δισεκατομμύρια το χρόνο. Μόνον η ατέλεια χάρτου στοίχισε στον φορολογούμενο κάπου 310 εκατομμύρια το 1982!).

Ο αναγνώστης, ο ακροατής και ο τηλεθεατής έχουν αναφαίρετα δικαιώματα πάνω στα μέσα δημοσιότητας. Και κανένας ιδιώτης - εκδότης, καμιά εξουσία δεν δικαιούται να χρησιμοποιεί τα μέσα είτε για να βιάζει τη συνείδηση του κοινού, είτε για να κάνει συναλλαγές με πρόσωπα ή παρατάξεις, είτε για να υπογράφει συμβάσεις με οικονομικά συγκροτήματα, είτε για να πρακτορεύει ξένα συμφέροντα.

Η 40ετής ιστορία της ανυποληψίας στον Τύπο άρχισε το 1946, μ’ έναν εκδότη που δεν πλήρωνε τους συντάκτες, αλλά τους προέτρεπε να γράφουν διαφημιστικές ειδήσεις για να τα «οικονομάνε» και κορυφώθηκε μ’ έναν άλλον εκδότη που έβγαλε εφημερίδα για να συνάψει κολοσσιαίες συμβάσεις. Βαρύνεται με μια ομαδική όσο και ύποπτη στροφή δέκα εφημερίδων υπέρ του Παπάγου το 1952, με τον ένοχο ρόλο τριών ισχυρών εφημερίδων, στην περίοδο της αποστασίας 1965, με αναξιοπρεπή στάση επτά εφημερίδων στην περίοδο της δικτατορίας και με δεκαρολογική, όσο και υποκριτική σύμπλευση τριών εφημερίδων με το ρεύμα της αλλαγής.

Στα 40 αυτά χρόνια πολύ λίγοι αλλά πολύ ισχυροί άνθρωποι πλήρωσαν πάρα πολλά για να εξαγοράσουν την ανεξαρτησία των εφημερίδων. Και είναι ζήτημα αν δύο ή τρεις απόδιωξαν τον μεγάλο πειρασμό. Ο λαός όμως που πληρώνει τα περισσότερα απ’ όλους για τις εφημερίδες και τους σταθμούς και δικαιούται να τις έχει με το μέρος του και να τις ελέγχει, μένει με την έρπουσα εντύπωση ότι τον προδίδουν. Κι έτσι η ανυποληψία είναι η χρόνια ντροπή του ελληνικού μεταπολεμικού Τύπου.

Στις αρχές του ’84 έβγαιναν στην Αθήνα 16 ημερήσιες εφημερίδες αντί των τριών ή τεσσάρων που «σηκώνει ο πληθυσμός της». Μόνο οι δύο («Έθνος» και «Νέα») εφέροντο ως ενεργητικές. Άλλες τρεις τα κουτσοκατάφερναν, πότε με πλην, πότε με συν. Οι υπόλοιπες δέκα έμπαιναν μέσα με ελλείμματα από 20 ως 200 εκατομμύρια το χρόνο. Οι εκδότες τους όμως επέμεναν να τις βγάζουν και η Πολιτεία που, θέλοντας και μη, πληρώνει ένα μέρος από τα ελλείμματά τους, θριαμβολογούσε για την εικόνα της επιδοτούμενης... πολυφωνίας! Ο κόσμος όμως έθετε αμείλικτα ερωτήματα: Πως βγαίνουν; Γιατί βγαίνουν; Ποιοι καλύπτουν τα ελλείμματά τους; Σε ποιους έχουν ξεπουλήσει την ανεξαρτησία τους; Πώς εξαργυρώνουν τη γραμμή τους και τις συνεχείς μεταμορφώσεις της; Ποιες σκοτεινές δουλειές κάνουν έξω από την «μαγειρεμένη» ενημέρωση;».

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Οπτικές ψευδαισθήσεις με body painting

Ο Johannes Stotter «παίζει» με το μυαλό μας μέσω της τέχνης του body painting, δημιουργώντας οφθαλμαπάτες που εντυπωσιάζουν με την ομορφιά και την ευρηματικότητά τους. Την έμπνευσή του λαμβάνει από τη φύση, την οποία συνδυάζει με το ανθρώπινο σώμα για να «φτιάξει» πολύχρωμα βατράχια, λύκους, παπαγάλους, ψάρια και διάφορα άλλα. Ο…

Το παραμυθένιο χωριό με τις ζωγραφιές

Το χωριό Ζαλίπιε, που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Πολωνίας, είναι ξακουστό για μια παράδοση ενός περίπου αιώνα: τα ζωγραφισμένα σπίτια του. Όλα ξεκίνησαν όταν κάποιος, θέλοντας να καλύψει μια επιφάνεια στο ταβάνι που είχε μαυρίσει από τον καπνό της σόμπας, ζωγράφισε από πάνω ένα λουλούδι. Η ιδέα φαίνεται πως άρεσε στις νοικοκυρές κι…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από το Ιράν με το άχαρο και συντηρητικό ντύσιμο, κάθε άλλο παρά ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της σύγχρονης Ιρανής γυναίκας. Μάλιστα, οι εικόνες που μεταδίδουν τα μέσα ενημέρωσης και εμφανίζουν τις γυναίκες λυπημένες και αδύναμες, δεν είναι ακριβείς. Μπορεί να είναι δια…

10 ντροπιαστικές στυλιστικές επιλογές

Αρκετοί θεωρούν ντροπιαστικό να φορούν τα ίδια ρούχα με κάποιον άλλο δίπλα τους, ωστόσο υπάρχουν σίγουρα και πολύ πιο δυσάρεστες συμπτώσεις. Σαν την περίπτωση της κυρίας παρακάτω, για παράδειγμα, που το στυλάκι της είναι ολόιδιο με αυτό του παιδικού τηλεοπτικού ήρωα Χ-Μαν, ή, ακόμα χειρότερα, όπως η «εμπνευσμένη» επιλογή της άλλης κυρίας…

Όταν το μέγεθος κάνει τη διαφορά #2

Την επόμενη φορά που κάποιος σας πει ότι το μέγεθος δεν κάνει τη διαφορά, δείξτε του απλά τις παρακάτω φωτογραφίες και θα αλλάξει αμέσως άποψη... Όταν το μέγεθος κάνει τη διαφορά #1

Η ατυχία του αιώνα

Ιδιαίτερα άτυχος στάθηκε ένας αθλητής που συμμετείχε στο Πανεπιστημιακό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στην Ιρλανδία, αντιμετωπίζοντας ένα απρόοπτο που πραγματικά δεν έχει προηγούμενο. Συγκεκριμένα, λίγο πριν τη γραμμή του τερματισμού στα 800 μέτρα και ενώ βρισκόταν μπροστά από τους υπόλοιπους αθλητές, εκτοξεύτηκε και μπλέχτηκε στα πόδια του…

Back in Time

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Βουγιουκλάκη - Καρέζη: Ταινίες που χάθηκαν στο χρόνο…

Πάρα πολλοί νεαροί Έλληνες ηθοποιοί ταξιδεύουν στην Αμερική με την…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν...

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent