Μετά τη δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια, έπεσε και η «αυλαία» για το δημοφιλέστερο blog στον κόσμο «Τρωκτικό». Με αφορμή το γεγονός αυτό, πολλοί κάνουν λόγο για ήττα του blogging και σημαντικότατο πλήγμα της ελευθεροτυπίας, αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.

Τα στόματα των ελεύθερα σκεπτόμενων ανθρώπων δεν γίνεται να κλείσουν με τέτοιες πρακτικές. Και όχι μόνο δεν γίνεται να κλείσουν, αλλά αυτά τα χτυπήματα δυναμώνουν και πληθαίνουν τις φωνές ακόμη περισσότερο. Αν κάποιοι, λοιπόν, είχαν ως σκοπό τους τον εκφοβισμό, κατάφεραν να κάνουν μια τρύπα στο νερό. Ένας σιώπησε, όμως στη θέση του θα αρχίσουν να φωνάζουν 100! Έτσι συμβαίνει πάντοτε…

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε κατά πόσο το «Τρωκτικό» ήταν όσο ανεξάρτητο υποστήριζε -και ίσως να μην το μάθουμε ποτέ- ωστόσο αυτό είναι κάτι που έχει μικρή σημασία μπρος στην κληρονομιά που άφησε πίσω του. Γιατί το σημαντικότερο είναι ότι αποτέλεσε το «ξυπνητήρι» που ήχησε στα αυτιά χιλιάδων πολιτών, οι οποίοι σταμάτησαν να αρκούνται στα ψέματα που τους σερβίρονταν από τα κλασσικά ΜΜΕ, και άρχισαν να κατανοούν ότι δεν είναι όλα όπως ακριβώς φαίνονται.

Παράλληλα, το «Τρωκτικό» ήταν η κύρια πηγή έμπνευσης για ένα σωρό ανθρώπους, που αποφάσισαν να μοιραστούν τις σκέψεις τους, τα προβλήματά τους και την αλήθεια που γνώριζαν. Μια αλήθεια που σπανίως έβγαινε παλιότερα στο προσκήνιο λόγω πολιτικών, επιχειρηματικών και άλλων συμφερόντων.

Αυτό που φαίνεται πως οραματίστηκε και υλοποίησε, λοιπόν, ο Σωκράτης Γκιόλιας δεν πέθανε μαζί με εκείνον. Γιατί πολύ απλά οι καλές ιδέες δεν πεθαίνουν, αλλά γιγαντώνονται. Και βέβαια, δεν ήρθε το τέλος… Απλά, έγινε μόνο η αρχή!

Καλή συνέχεια σε όλες τις ελεύθερες φωνές…