Είναι η ωριμότητα αποκλειστικά θέμα ηλικίας; Είναι ένας σαρανταπεντάρης απαραίτητα πιο ώριμος από έναν εικοσιπεντάρη; Μήπως η ωριμότητα σηματοδοτείται και αποδεικνύεται από την ύπαρξη κάποιων εξωτερικών ορόσημων, όπως η επαγγελματική σταθερότητα, η απόκτηση σπιτιού, ο γάμος και τα παιδιά;

Είναι η ωριμότητα διαφορετική για τον άντρα και τη γυναίκα; Με άλλα λόγια μήπως η αντρική ωριμότητα κατακτάται κι αποδεικνύεται με συγκεκριμένους τρόπους που είναι άρρηκτα δεμένοι με το αντρικό φύλο και το ίδιο ισχύει αντίστοιχα για τη γυναικεία; Στις παραδοσιακές κοινωνίες η στρατιωτική θητεία κι η επαγγελματική αποκατάσταση για τους άντρες και η μητρότητα για τις γυναίκες αποτελούσαν μέχρι πρόσφατα τα σημαντικότερα ίσως ορόσημα-αποδείξεις συναισθηματικής και σεξουαλικής ωρίμανσης. Σήμερα άντρες και γυναίκες έχουμε περισσότερες επιλογές. Αρκετοί είναι πλέον οι άντρες που δεν θεωρούν την στρατιωτική θητεία τίποτα περισσότερο από μία διακοπή της επαγγελματικής και κοινωνικής ζωής τους. Αρκετές είναι και οι γυναίκες που δεν θεωρούν τον γάμο και τα παιδιά προτεραιότητα και που συνειδητά καθυστερούν ή, σπανιότερα βέβαια, απορρίπτουν τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής.

Αναπόφευκτα η μέθοδος 'μέτρησης' της συναισθηματικής/ψυχολογικής ωρίμανσης στις μοντέρνες κοινωνίες αλλάζει, τουλάχιστον για τους κοινωνικούς επιστήμονες. Αυτό που εξετάζουμε τώρα πια όσοι εργαζόμαστε στον χώρο των ανθρωπιστικών επιστημών δεν είναι τα εξωτερικά ορόσημα αλλά τα εσωτερικά χαρακτηριστικά του ατόμου. Ενδεικτικά αναφέρω μερικά από τα γνωρίσματα αυτά: Ώριμος θεωρείται ο άνθρωπος που έχει αρχές με βάση τις οποίες ζει και ενεργεί, αυτός που θέτει στόχους και έχει στρατηγικές προκειμένου να τους πετύχει. Ώριμος θεωρείται επίσης ο άνθρωπος που δεν αποποιείται των ευθυνών του και δεν κατηγορεί για οτιδήποτε πάει λάθος στη ζωή το παρελθόν του, τους γονείς του και την άσχημη παιδική ηλικία του, τη ζήλεια των άλλων, την κακιά του μοίρα και τη θέση των πλανητών. Ώριμος είναι αυτός που έχει βγει από το στάδιο του εγωκεντρισμού, αυτός με άλλα λόγια που ενδιαφέρεται κι αγωνίζεται για ευρύτερους κοινωνικούς και πολιτικούς στόχους που δεν αρχίζουν και τελειώνουν με την ικανοποίηση προσωπικών αναγκών κι επιθυμιών. Ώριμος είναι αυτός που δημιουργεί δεσμεύσεις και στενές σχέσεις -επαγγελματικές, φιλικές, ερωτικές- και που ενεργά συμπαραστέκεται σε όσους αγαπά όταν τον έχουν ανάγκη. 'Ώριμος τέλος θεωρείται αυτός που αν και αποδέχεται ότι ο θάνατος είναι η μόνη βεβαιότητα, καταφέρνει ωστόσο να ζει μια γεμάτη και δημιουργική ζωή, να απολαμβάνει το τώρα.

Μπορώ να σκεφτώ αρκετούς ανθρώπους μέσης ηλικίας που αν και είναι οικογενειάρχες και επαγγελματικά πετυχημένοι στερούνται πολλά από τα εσωτερικά γνωρίσματα της ώριμης προσωπικότητας με αποτέλεσμα όχι μόνο να διακατέχονται από αισθήματα ανασφάλειας ή βαθειάς θλίψης αλλά και να αναπαράγουν σχέσεις που είναι στην καλύτερη περίπτωση προβληματικές και στην χειρότερη τραυματικές. Την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιος θα σας κατηγορήσει για ανωριμότητα επικαλούμενος αποκλειστικά το νεαρόν της ηλικίας σας, ή που θα σας χαρακτηρίσει ανεύθυνο κι επιπόλαιο επειδή δεν ζείτε όπως έχει επιλέξει η πλειοψηφία των συνομιλήκων σας, μπορείτε να του απαντήσετε ότι πριν σας κρίνει θα ήταν καλό να ξανασκεφτεί τους τρόπους με τους οποίους 'μετριέται' η ωριμότητα.

Πηγή: evastamou.blogspot.com