tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Ακριβοπληρωμένα παιδικά… παρκινγκ

Ακριβοπληρωμένα παιδικά… παρκινγκ

( 0 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Δευτέρα, 13.01.14 22:26
 

Ακριβοπληρωμένα παιδικά… παρκινγκ

Ως μέρος της «ευρωπαϊκής στρατηγικής για την απασχόληση» αντιμετωπίζει η ΕΕ την ανάπτυξη των υπηρεσιών και των δομών φροντίδας βρεφών και νηπίων στα κράτη - μέλη της. Στο πλαίσιο της προσπάθειας να αυξηθεί το ποσοστό της απασχόλησης των γυναικών, και κυρίως των νέων μητέρων, η ΕΕ έχει ήδη από το 2002 θέσει τους λεγόμενους «στόχους της Βαρκελώνης». Το στόχο, δηλαδή, για υπηρεσίες και υποδομές που να καλύπτουν το 33% των βρεφών μέχρι 3 ετών και το 90% των παιδιών από 3 ετών έως την ηλικία της υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Μάλιστα, η Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων του Ευρωκοινοβουλίου πρόσφατα προχώρησε σε μια αξιολόγηση της κατάστασης σε σχέση με τους «στόχους της Βαρκελώνης», με τη διοργάνωση σχετικού «εργαστηρίου» και την ανάρτηση εκτενών υλικών στην ιστοσελίδα της. Από τον απολογισμό αυτόν, μπορούν να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα για την ουσία των στόχων της ΕΕ, για τις συνέπειες που έχουν στις εργαζόμενες και άνεργες μητέρες, αλλά και για τον αντίκτυπο στην ποιότητα της ίδιας της προσχολικής αγωγής που λαμβάνουν βρέφη και νήπια.

Η ΕΕ εκτιμά πως το στόχο του 33% στις ηλικίες έως 3 ετών έχουν επιτύχει 10 κράτη - μέλη (Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Πορτογαλία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο). Αλλα 10 κράτη (Βέλγιο, Δανία, Εσθονία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία, Σλοβενία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο) έχουν εκπληρώσει το στόχο του 90% όσον αφορά τα παιδιά από 3 ετών έως την ηλικία στην οποία ξεκινά η υποχρεωτική σχολική εκπαίδευση. Οπως διαπιστώνει, κατά τις τελευταίες δεκαετίες οι δείκτες της απασχόλησης αυξάνουν σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας της αύξησης της γυναικείας απασχόλησης. Ετσι, ο απολογισμός αναφέρει ρητά ότι η αύξηση της απασχόλησης «αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα για να τεθούν οι στόχοι της Βαρκελώνης ως μέρος της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την απασχόληση».

«Παιδικά πάρκινγκ»

Είναι σαφές ότι οι στόχοι αυτοί δεν αφορούν στη δημιουργία ενός δικτύου δημόσιων, δωρεάν, ποιοτικών υπηρεσιών και υποδομών προσχολικής αγωγής με το κατάλληλο πρόγραμμα για όλα τα παιδιά αυτών των ηλικιών. Εστιάζουν κυρίως στην προσαρμογή της λειτουργίας των «υπηρεσιών παιδικής μέριμνας» στις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις των εργαζόμενων γονιών και ιδιαίτερα των μητέρων. Για παράδειγμα, στις περισσότερες από τις χώρες που εμφανίζονται να έχουν πετύχει τους «στόχους της Βαρκελώνης», οι παιδικοί σταθμοί παραμένουν ανοιχτοί από νωρίς το πρωί έως το βράδυ για να καλύπτουν τα ποικίλα ωράρια των μητέρων και να εκπληρώνουν αυτό που σύμφωνα με την ΕΕ είναι ο στόχος τους: Να δίνουν τη δυνατότητα στις εργαζόμενες μητέρες να «παρκάρουν» το παιδί τους για όσες ώρες δουλεύουν ώστε να είναι διαθέσιμες όποτε και για όσο διάστημα τις χρειάζεται ο εργοδότης. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι στις χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά μερικής απασχόλησης στις γυναίκες, όπως είναι η Ολλανδία και η Βρετανία, η χρήση των υπηρεσιών φροντίδας βρεφών και νηπίων γίνεται με αντίστοιχα μειωμένο ωράριο. Μάλιστα, στην Ολλανδία προκειμένου να περιοριστεί η «μη ορθή» χρήση των υπηρεσιών, δηλαδή η παραμονή του παιδιού στον παιδικό σταθμό για μεγαλύτερο διάστημα από αυτό που απαιτεί το - συνήθως μειωμένο - ωράριο εργασίας της μητέρας, ακολουθείται η εξής μέθοδος: Αποφασίστηκε η εισαγωγή μιας αναλογίας ανάμεσα στον αριθμό των ωρών εργασίας της μητέρας και στις ώρες χρήσης υπηρεσιών προσχολικής αγωγής. Για τα παιδιά ηλικίας μέχρι 3 ετών η αναλογία αυτή ορίστηκε στο 140%. Ετσι, για 20 ώρες εργασίας της μητέρας αναλογούν 28 ώρες παραμονής του παιδιού της στον παιδικό σταθμό. Δηλαδή, οι ώρες που περνά ένα παιδί στο σταθμό δεν προσδιορίζονται από κάποιο παιδαγωγικό πρόγραμμα αλλά από την ανάγκη της μητέρας να εργαστεί.

Υψηλό κόστος - χαμηλή ποιότητα

Στην πράξη οι «στόχοι της Βαρκελώνης» συνδέθηκαν στενά με την ιδιωτικοποίηση του τομέα της Προσχολικής Αγωγής, με την πιο εκτεταμένη και ενεργή δραστηριοποίηση του κεφαλαίου στο πεδίο που ΕΕ και κυβερνήσεις ονομάζουν «παιδική μέριμνα». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ολλανδία. Στην περίπτωσή της η επίτευξη των στόχων, ήδη από το 2008, αποδίδεται στην πλήρη απόσυρση του κράτους, που άφησε το πεδίο ελεύθερο στις επιχειρήσεις. Από το 2005 δεν υπάρχουν πια υπηρεσίες στην ευθύνη του Δημοσίου και η χρηματοδότηση που μέχρι τότε κατευθυνόταν στις τοπικές αρχές για υποδομές σχετικές με τη φροντίδα βρεφών και νηπίων δίνεται πλέον στους γονείς που καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στους ιδιώτες παρόχους των σχετικών υπηρεσιών. Ωστόσο, το κόστος για τους γονείς αυξήθηκε το 2009 ενώ τόσο το 2011 όσο και το 2012 η παρεχόμενη χρηματοδότηση μειώθηκε. Στη Γερμανία το μηνιαίο κόστος που επωμίζονται οι γονείς κυμαίνεται από 50 έως 500 ευρώ. Οι διαφορές είναι μεγάλες ανάλογα με το είδος του παιδικού σταθμού, που μπορεί να είναι δημοτικός - κοινοτικός, ιδιωτικός, να ανήκει στην Εκκλησία ή σε άλλες «εθελοντικές» οργανώσεις.

Στα κείμενα και τις αποφάσεις της, η ΕΕ κάνει λόγο για υπηρεσίες φροντίδας βρεφών και νηπίων «προσβάσιμες και προσιτές οικονομικά», για υπηρεσίες που θα παρέχονται δηλαδή επί πληρωμή, αλλά το κόστος τους δε θα είναι απαγορευτικό, προκειμένου οι εργαζόμενοι γονείς να μπορούν να κάνουν χρήση τους. Επειδή οι βρεφονηπιακοί σταθμοί δεν είναι σε όλες τις περιπτώσεις αρκετά κερδοφόρα επένδυση ώστε να ενδιαφέρει το κεφάλαιο και με δεδομένο ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούν πάντα να ανταποκριθούν στο οικονομικό κόστος των ιδιωτικοποιημένων υπηρεσιών Προσχολικής Αγωγής, η ΕΕ επιδιώκει να καλύψει ένα μέρος της ανάγκης με υποβαθμισμένες υπηρεσίες φύλαξης μέσω της λεγόμενης «άτυπης μέριμνας». Μέσα δηλαδή από την ανάθεση της φροντίδας βρεφών και νηπίων σε προσωπικό που δε διαθέτει τις αντίστοιχες επιστημονικές γνώσεις και σπουδές, χωρίς να υπάρχουν οι απαιτούμενες υποδομές, στο πλαίσιο της «κοινωνικής οικονομίας», της δράσης των ΜΚΟ, των διαφόρων «εθελοντικών» και «φιλανθρωπικών» οργανώσεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Γερμανία ο καθένας μπορεί να αναλάβει τη φροντίδα παιδιών, με μόνη προϋπόθεση την παρακολούθηση εκπαίδευσης διάρκειας 160 ωρών, η οποία καταλήγει στη χορήγηση ενός πιστοποιητικού.

Η πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων, με δεδομένο ότι αντιμετωπίζουν αυτές τις υπηρεσίες ως εργαλείο για την αύξηση της απασχόλησης των γυναικών, είναι επόμενο να οδηγεί σε χαμηλή ποιότητα της Προσχολικής Αγωγής. Ομως, ο ρόλος των βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών δεν περιορίζεται στη φύλαξη των παιδιών κατά τις ώρες εργασίας των γονιών. Οι δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες Προσχολικής Αγωγής πρέπει να είναι πρώτα απ' όλα δικαίωμα των ίδιων των παιδιών, είναι απαραίτητες για τη σωστή ψυχοσωματική τους ανάπτυξη και την ομαλή κοινωνικοποίησή τους. Γι' αυτό πρέπει να βρίσκονται στην αποκλειστική ευθύνη του κράτους και να διασφαλίζονται η επαρκής τους χρηματοδότηση, η κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή, η στελέχωσή τους με επιστημονικό παιδαγωγικό και βοηθητικό προσωπικό και το ανάλογο με την ηλικία των παιδιών παιδαγωγικό πρόγραμμα.

Γράφει η Ευτυχία Χαϊντούτη - Εφημερίδα «Ριζοσπάστης»

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ακόμα διαβάζω Μίκυ Μάους, Ποπάυ και Ντόναλντ

Δίπλα στο κρεβάτι μου βρίσκεται ένα περιοδικό Μίκυ Μάους, το έχω κρατήσει για το βράδυ πριν κοιμηθώ. Στη βιβλιοθήκη μου ακόμα υπάρχουν τεύχη του Ντόναλντ και του Ποπάυ. Ακόμα τα διαβάζω και τα έχω τοποθετήσει σε περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη μου.  Και νομίζω πως δε θα τα βγάλω ποτέ από εκεί. Είμαι υπερήφανη για τα παιδικά με τα οποία…

Δεν θα ερωτευτώ ποτέ ξανά

Τα μάτια δακρυσμένα, η καρδιά μου απόπληκτη επεξεργάζεται την πικρή αλήθεια: όλα όσα πίστευα για εσένα ήταν τελικά αλήθεια. Δεν ήταν αληθινή η αγάπη σου, κάλπικες όλες σου οι υποσχέσεις, τα φιλιά και τα λόγια. Δε θέλω να μιλήσω σε κανέναν, μία ακόμα παράσταση τελείωσε. Σαν παιχνίδι αισθάνομαι που έσπασε και το μικρό παιδί το πετάει στον…

Άλλο είμαι εγωιστής και άλλο αξιοπρεπής

Εγωισμός και αξιοπρέπεια, δύο λέξεις που χρησιμοποιούνται διαρκώς και τις περισσότερες φορές αγνοείται η πραγματική τους σημασία. Εγωιστής είναι ο άνθρωπος ο οποίος δεν υπολογίζει κανέναν άλλον παρά μόνο τον δικό του εαυτό και δε διστάζει να βλάψει ακόμα και άλλα άτομα προκειμένου να πετύχει όλα αυτά που θέλει. Ο εγωιστής απομακρύνει…

Ένας gay πατέρας εξομολογείται

Είμαι ένας άνδρας που μεγαλώνω το παιδί μου με περίσσια αγάπη και φροντίδα. Το ντύνω για το σχολείο, το σκεπάζω κάθε βράδυ για να μην κρυώνει, το αγκαλιάζω όταν οι εφιάλτες του το ξυπνήσουν τρομαγμένο. Δεν ήθελα να μεγαλώσει σε μία οικογένεια όπου θα αισθανόταν πως είναι κάτι διαφορετικό, ήθελα να ξέρει πως μεγαλώνει απλά σε ένα…

Παιχνίδια της μνήμης…

Πριν μερικά χρόνια που η κόρη μου πήγαινε στον παιδικό σταθμό, μας είχε τρελάνει με το τραγούδι «Μια ψείρα εδώ, μια ψείρα εκεί, μια ψείρα παραπέρα, μου κάναν το κεφάλι μου τρύπιο σαν κουνουπιέρα, ρου λα λα ρου λα λα, έχω δυο καρούμπαλα, το ένα εδώ το άλλο εκεί, το άλλο στην Αμερική». Είχα εντυπωσιαστεί... «Μα ποιος το σκέφτηκε αυτό το…

Όσα αμέτρητα μετράς…

Κάθε χρονιά ανακατεύεις την ίδια κιτρινισμένη τράπουλα. Μετράς τους βαλέδες, τις ντάμες, ξεχωρίζεις τους άσσους, κι ενώ ξέρεις πως όλα είναι στη θέση τους, συνεχίζεις να πασπατεύεις αριθμούς και φιγούρες. Μονολογείς ευχές, θυμάσαι στιγμές, και βάζεις τα γέλια, τα κλάματα και τελικώς στόχους…  Θα πάψεις να αγαπάς ό,τι σε πονά κι ας…

Ερωτοτρόπιον

Ατενίζοντας, κατανοώντας, συλλαμβάνοντας μα και ζώντας τούτο τον φτερωτό θεό, δημιούργημα του Πόρου και της Πενίας, αρχή κάθε περιπετειώδους αναζήτησης, είτε πρόκειται περί υποκειμενικής, ενός πιστεύω, είτε περί αντικειμενικής, της πραγματικότητας. Αναζήτησης καθοδηγούμενης απ' αυτό καθαυτό το αναζητούμενο. Παραγωγή μιας καταληπτότητας…

Δεν μου έδωσες μια ευκαιρία…

Μια ευκαιρία δεν ήθελες να μου δώσεις, βιάστηκες να μου κλείσεις την πόρτα της καρδιάς σου. Μια ευκαιρία δε θέλησες να μου δώσεις και ας έπεσα στα μάτια σου παρακαλώντας σε. Δεν κατάλαβες ποτέ, δεν ένοιωσες ποτέ όλα αυτά που ήθελα να σου δώσω. Και ήθελα με τόση λαχτάρα να σε πάρω αγκαλιά και να απαλύνω όλες τις πληγές σου. Και ήθελα τόσο…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αγορά και Εκπαίδευση

Στην εποχή της μετανεωτερικότητας που διανύουμε δεν είναι λίγοι αυτοί…

Βιβλίο vs “youtube” και “Power of Love”

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ξυπνώντας την ημέρα της γιορτής μου ήταν…

Ο χαμένος χρόνος

Πολλές φορές, η ρουτίνα της καθημερινότητας και οι υποχρεώσεις,…

Όταν ένα κοντινό μας πρόσωπο πιστεύουμε ότι πάσχει από αλκοολισμό

Τα πρόσωπα που έχουν πρόβλημα με το αλκοόλ συχνά πιστεύουν ότι δεν…

Timing και άλλα τέτοια στολίδια

Ο τέλειος χρόνος.. Η σωστή ώρα.. Το καλό timing ρε παιδί μου. Μάθαμε…

Οι δρόμοι των κυπαρισσιών

Θα έπρεπε να ξεκινάμε το ταξίδι μας στον κόσμο, ξεκινώντας απ’ το δρόμο…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης