tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Ουμπέρτο Έκο: Πώς γνωρίζουμε και μιλάμε για βιβλία που δεν διαβάσαμε

Ουμπέρτο Έκο: Πώς γνωρίζουμε και μιλάμε για βιβλία που δεν διαβάσαμε

( 15 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Κυριακή, 23.07.17 19:01
 

Ουμπέρτο Έκο: Πώς γνωρίζουμε και μιλάμε για βιβλία που δεν έχουμε διαβάσει

Τα βιβλία που υπάρχουν είναι περισσότερα από το χρόνο που έχουμε στη διάθεσή μας για να τα γνωρίσουμε. Έστω κι αν δε χρειάζεται να διαβάσουμε όλα τα βιβλία που έχουν γραφτεί, αλλά μόνο εκείνα που είναι τα πιο αντιπροσωπευτικά μιας συγκεκριμένης κουλτούρας. Επομένως, τα βιβλία που δεν έχουμε διαβάσει, που δεν είχαμε χρόνο να τα διαβάσουμε, ασκούν πάνω μας μια βαθιά επιρροή. 

Ποιος έχει διαβάσει το «Η Αγρύπνια των Φίνεγκαν» του Τζέιμς Τζόις από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα; Ποιος έχει διαβάσει τη Βίβλο από τη «Γένεσι» μέχρι την «Αποκάλυψη»; Αν προσθέσω όλα τα αποσπάσματα της Βίβλου που έχω διαβάσει, μπορώ να καυχηθώ ότι έχω διαβάσει το ένα τρίτο της. Παρ’ όλα αυτά, έχω μια αρκετά σαφή ιδέα και για όσα μέρη της Βίβλου δεν έχω διαβάσει.

Ομολογώ ότι διάβασα για πρώτη φορά το «Πόλεμος και Ειρήνη» όταν ήμουν σαράντα ετών. Όμως γνώριζα την ουσία του μυθιστορήματος πριν το διαβάσω. Δεν έχω διαβάσει τη «Μαχαμπαράτα» παρόλο που έχω τρεις εκδόσεις της σε τρεις διαφορετικές γλώσσες. Ποιος έχει διαβάσει το «Χίλιες και Μία Νύχτες» από την πρώτη μέχρι τη τελευταία σελίδα; Ποιος έχει διαβάσει όλο το «Κάμα Σούτρα»; Ωστόσο, όλοι μπορούν να μιλούν γι’ αυτό, και μερικοί να το εφαρμόζουν στην πράξη. Επομένως, ο κόσμος είναι γεμάτος με βιβλία που δεν τα έχουμε διαβάσει, αλλά για τα οποία γνωρίζουμε σχεδόν τα πάντα. Το ζήτημα είναι, λοιπόν, να μάθουμε πώς γνωρίζουμε αυτά τα βιβλία. 

Ο Μπαγιάρ ισχυρίζεται ότι δε διάβασε ποτέ του τον «Οδυσσέα» του Τζόις, όμως μπορεί να μιλήσει γι’ αυτό το βιβλίο στους φοιτητές του. Μπορεί να τους πει ότι η ιστορία εκτυλίσσεται στη διάρκεια μιας μέρας, ότι το πλαίσιο της δράσης είναι το Δουβλίνο, ότι ο πρωταγωνιστής είναι εβραίος, ότι η τεχνική που χρησιμοποιείται είναι ο εσωτερικός μονόλογος κλπ. Και όλα αυτά τα δεδομένα, έστω κι αν δεν έχει διαβάσει το μυθιστόρημα, είναι αληθινά.

Αν κάποιος έρθει για πρώτη φορά στο σπίτι σας, δει τη εντυπωσιακή βιβλιοθήκη σας και σας ρωτήσει: «Έχετε διαβάσει όλα αυτά τα βιβλία;» υπάρχουν πολλοί τρόποι να του απαντήσετε. Ένας φίλος μου απαντούσε: «Έχω διαβάσει πολύ περισσότερα».

Όσο για μένα, έχω δύο απαντήσεις. Η πρώτη είναι: «Όχι. Τα βιβλία αυτά είναι μόνο εκείνα που πρέπει να διαβάσω την  επόμενη εβδομάδα. Αυτά που έχω ήδη διαβάσει βρίσκονται στο πανεπιστήμιο». Η δεύτερη απάντηση είναι: «Δεν έχω διαβάσει κανένα από αυτά τα βιβλία. Διαφορετικά, για ποιο λόγο θα τα κρατούσα;». Φυσικά, υπάρχουν και άλλες απαντήσεις, που μπορούν να προσβάλουν ή να απογοητεύσουν πολύ περισσότερο τον συνομιλητή σας. 

Είναι αλήθεια ότι όλοι μας έχουμε στα σπίτια μας δεκάδες, εκατοντάδες ή και χιλιάδες βιβλία (αν έχουμε μεγάλες βιβλιοθήκες) που δεν έχουμε διαβάσει. Παρ’ όλα αυτά, όταν κάποια μέρα παίρνουμε στα χέρια μας αυτά τα βιβλία, συνειδητοποιούμε ότι τα γνωρίζουμε ήδη. Για ποιο λόγο; Πώς γνωρίζουμε βιβλία που δεν τα έχουμε διαβάσει; 

Η πρώτη εξήγηση που θα μπορούσα να δώσω είναι αποκρυφιστική και δε θα σταθώ σε αυτή: με τηλεπαθητικά κύματα. Η δεύτερη εξήγηση: στην πάροδο του χρόνου, έχουμε ανοίξει αυτά τα βιβλία, τα έχουμε μετακινήσει σε άλλα ράφια, τα έχουμε ενδεχομένως ξεφυλλίσει, έστω κι αν δεν το θυμόμαστε. Η Τρίτη εξήγηση: όλα αυτά τα χρόνια έχουμε διαβάσει πάρα πολλά βιβλία που παραπέμπουν σε κάποια συγκεκριμένα, με αποτέλεσμα να μας έχουν γίνει οικεία.

Επομένως, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να μάθουμε μερικά πράγματα για τα βιβλία που δεν έχουμε διαβάσει. Ευτυχώς, διαφορετικά πού θα βρίσκαμε το χρόνο να διαβάσουμε και να ξαναδιαβάσουμε το ίδιο βιβλίο.

Το παραπάνω απόσπασμα προέρχεται από το βιβλίο «Μην ελπίζετε να απαλλαγείτε από τα βιβλία», το οποίο περιέχει συζητήσεις ανάμεσα στον Ζαν Κλοντ Καριέρ και τον Ουμπέρτο Έκο.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Για τα «όχι» που άκουσα στη ζωή μου

Όλα τα όχι που άκουσα στη ζωή μου με έκαναν άνθρωπο δυνατότερο και σκληρότερο από έναν βράχο. Όλα τα όχι που άκουσα, το καθένα του ήταν  ηχηρό και έσκασε με δύναμη μέσα μου. Όλα τους όμως με έσπρωξαν στο δρόμο της βελτίωσης, όλα τους με βοήθησαν να πέσω και να σηκωθώ δυνατότερη και σοφότερη. Όλα μου τα όχι με οδήγησαν σε γκρεμό και…

Ακόμα διαβάζω Μίκυ Μάους, Ποπάυ και Ντόναλντ

Δίπλα στο κρεβάτι μου βρίσκεται ένα περιοδικό Μίκυ Μάους, το έχω κρατήσει για το βράδυ πριν κοιμηθώ. Στη βιβλιοθήκη μου ακόμα υπάρχουν τεύχη του Ντόναλντ και του Ποπάυ. Ακόμα τα διαβάζω και τα έχω τοποθετήσει σε περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη μου.  Και νομίζω πως δε θα τα βγάλω ποτέ από εκεί. Είμαι υπερήφανη για τα παιδικά με τα οποία…

Ευθυμογράφημα: Η κληρονομιά

Όλοι κλαίγανε, όλοι χτυπιόντουσαν. Ξαφνικός θάνατος; Όχι. Ο παππούς ήταν μεγάλος, ογδόντα κάτι και βάλε. Λες και δεν το περιμένανε. Μαζί ήταν και το εγγονάκι, ο μικρός Νικολάκης. Το κλάμα άρχισε: «Πάει ο παππούς!», «Και ήταν καλός άνθρωπος!», ενώ ο μικρός Νικολάκης άρχισε τις ερωτήσεις, σαστισμένος: «Μαμά, γιατί όλοι φοράνε μαύρα;»,…

Η αγάπη μου για εσένα…

Η αγάπη μου για εσένα, είναι σουρεαλιστική, όπως ένας πίνακας του Σαλβαντόρ Νταλί.  Είναι ένα έργο μυστηρίου, όπως αυτά της Αγκάθα Κρίστι.  Είναι απελπισμένος έρωτας, όπως αυτός του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. Είναι μία αγάπη πολυσύνθετη, πολυδιάστατη και μοναδική. Ένα τριαντάφυλλο με αγκάθια και πέταλα ταυτόχρονα.  Είναι ένας πίνακας…

Δεν θέλω να καπνίσω!

Μη φέρνεις το τσιγάρο στο μέρος μου. Σέβομαι τη δική σου επιθυμία, όμως τη χάρη αυτή δεν πρόκειται να σου την κάνω. Δε θέλω να καπνίσω διότι θέλω να αναπνέω αβίαστα και ελεύθερα. Επειδή επιθυμώ να είμαι ελεύθερη και όχι αλωμένη σε ένα μισοτελειωμένο πακέτο. Δε θέλω η διάθεσή μου να εξαρτάται από αυτό. Ελευθερία σημαίνει πάνω από όλα…

Δεν μου έδωσες μια ευκαιρία…

Μια ευκαιρία δεν ήθελες να μου δώσεις, βιάστηκες να μου κλείσεις την πόρτα της καρδιάς σου. Μια ευκαιρία δε θέλησες να μου δώσεις και ας έπεσα στα μάτια σου παρακαλώντας σε. Δεν κατάλαβες ποτέ, δεν ένοιωσες ποτέ όλα αυτά που ήθελα να σου δώσω. Και ήθελα με τόση λαχτάρα να σε πάρω αγκαλιά και να απαλύνω όλες τις πληγές σου. Και ήθελα τόσο…

Παράλογα πράγματα που στην κοινωνία του σήμερα θεωρούνται σωστά

Πόσες «δικές μας» πεποιθήσεις, δεν είναι στην πραγματικότητα απόρροια των κοινωνικών και οικογενειακών επιδράσεων; Αλήθεια, έχουμε μπει ποτέ στη διαδικασία να εξετάσουμε μερικές από τις πεποιθήσεις μας τις οποίες θεωρούμε αυτονόητες αλλά στην πραγματικότητα είναι τρομακτικές; • Η ευαισθησία θεωρείται σημάδι αδυναμίας, ενώ η σκληρότητα…

Περί αυτοκτονίας

Δεν ξέρω αν γνωρίζετε ή έχετε ακουστά τον γαλλόφωνο, Ρουμάνο φιλόσοφο Εμίλ Σιοράν. Εγώ, πάντως, όταν είδα το όνομά του να διεκδικεί την πατρότητα έργων – μελετών που τιτλοφορούνται «Συναντήσεις με την αυτοκτονία», «Ο πειρασμός του υπάρχειν» και «Συλλογισμοί της πικρίας» και προσπέλασα ορισμένες από τις ιδέες του, αναρωτήθηκα πόσο γρήγορα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η μάστιγα της Ήπιας Κατάθλιψης

Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν, για λίγο ή μεγάλο διάστημα, να ζουν μια ήπια…

Πώς να ελέγχεις τα συναισθήματά σου

Η αλήθεια είναι ότι κανένας κοινωνικός θεσμός δεν μας έμαθε πώς να…

Για έναν καλύτερο κόσμο

Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα. Και ενίοτε αψυχολόγητα. Οι…

Στο δρόμο για την τελειότητα, χάσαμε την αξία...

Ώρες ώρες κάθομαι και σκέφτομαι, πόσο πιο απλά ήταν τα πράγματα κάποτε…

Η αποκάλυψη του χαρακτήρα μας

Η έννοια της προσωπικότητάς μας αφορά στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε ή…

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης