tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Πάουλο Κοέλιο: Κλείσε τον κύκλο και γύρνα σελίδα…

Πάουλο Κοέλιο: Κλείσε τον κύκλο και γύρνα σελίδα…

( 4 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Κυριακή, 23.09.18 00:56
 

Πάουλο Κοέλιο: Κλείσε τον κύκλο και γύρνα σελίδα…

Πάντα πρέπει να ξέρουμε πότε κάποιο στάδιο φτάνει στο τέλος του. Αν επιμείνουμε να παραμείνουμε εκεί περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, θα χάσουμε τη χαρά και το νόημα των άλλων σταδίων, τα οποία πρέπει να ζήσουμε.

Να κλείνουμε κύκλους, πόρτες, να γυρίζουμε σελίδα, να ολοκληρώνουμε κεφάλαια – δεν έχει σημασία πώς το λέμε, αυτό που έχει σημασία είναι να αφήνουμε στο παρελθόν τις στιγμές της ζωής μας που πέρασαν.

Χάσατε τη δουλειά σας; Τελείωσε μια σχέση; Φύγατε απ’ το σπίτι των γονιών σας; Φύγατε στο εξωτερικό; Η φιλία που καλλιεργούσατε τόσο καιρό εξαφανίστηκε χωρίς εξηγήσεις;

Μπορείτε να περάσετε πολύ καιρό απορώντας γιατί συνέβη αυτό. Μπορείτε να πείτε στον εαυτό σας ότι δεν θα κάνετε ούτε ένα βήμα πριν κατανοήσετε τις αιτίες που έκαναν ξαφνικά σκόνη κάποια πράγματα που ήταν τόσο σημαντικά και σταθερά στη ζωή σας.

Αυτή η στάση όμως θα αποδειχτεί πολύ ψυχοφθόρα για όλους: Οι γονείς σας, ο άντρας ή η γυναίκα σας, οι φίλοι σας, τα παιδιά σας, η αδερφή σας, όλοι θα ολοκληρώνουν κεφάλαια, θα γυρίζουν σελίδα, θα προχωρούν και όλοι θα στεναχωριούνται επειδή εσείς βρίσκεστε σε τέλμα.

Κανείς δεν μπορεί να βρίσκεται ταυτόχρονα στο παρόν και στο παρελθόν, ούτε καν όταν προσπαθούμε να κατανοήσουμε αυτά που μας συμβαίνουν. Αυτά που πέρασαν, δεν θα ξαναγυρίσουν: Δεν μπορούμε να μείνουμε για πάντα παιδιά, όψιμοι έφηβοι, γιοι που νιώθουν ενοχές ή μνησικακία για τους γονείς τους, εραστές που ζουν μέρα και νύχτα ένα δεσμό με κάποιον που έχει πια φύγει και δεν έχει την παραμικρή πρόθεση να επιστρέψει.

Οι καταστάσεις περνούν και το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τις αφήσουμε πράγματι να φύγουν.

Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό (όσο επίπονο κι αν είναι) να καταστρέφουμε αναμνηστικά, να μετακομίζουμε, να δίνουμε πράγματα σε ορφανοτροφεία, να πουλάμε ή να χαρίζουμε τα βιβλία που έχουμε. Τα πάντα στον ορατό κόσμο είναι εκδήλωση του αοράτου, όσων συμβαίνουν στην καρδιά μας – και καταστρέφοντας ορισμένες αναμνήσεις, σημαίνει και ότι δημιουργούμε χώρο για να πάρουν τη θέση τους άλλες.

Αποδεσμευτείτε από τα πράγματα. Αφήστε τα να φύγουν. Απαγκιστρωθείτε. Κανείς δεν παίζει με σημαδεμένη τράπουλα στη ζωή, έτσι λοιπόν μερικές φορές κερδίζουμε και μερικές χάνουμε. Μην ελπίζετε να σας δώσουν κάτι πίσω, να αναγνωρίσουν τις προσπάθειες σας, να ανακαλύψουν τη μεγαλοφυΐα σας, να κατανοήσουν την αγάπη σας.

Σταματήστε να ανοίγετε την τηλεόραση των συναισθημάτων σας και να βλέπετε συνέχεια την ίδια εκπομπή που σας δείχνει πόσο έχετε υποφέρει από μια απώλεια: Αυτό απλώς σας δηλητηριάζει, τίποτα άλλο.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο από το να μην αποδεχόμαστε ερωτικούς χωρισμούς, υποσχέσεις για δουλειά που δεν έχουν συγκεκριμένη ημερομηνία εκκίνησης, αποφάσεις που αναβάλλονται συνεχώς στο όνομα της «ιδανικής στιγμής». Πριν αρχίσει ένα νέο κεφάλαιο, πρέπει να ολοκληρωθεί το παλιό: Πείτε στον εαυτό σας ότι αυτό που πέρασε δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ.

Θυμηθείτε ότι κάποτε μπορούσατε να ζήσετε χωρίς αυτό το πράγμα ή αυτόν τον άνθρωπο – τίποτα δεν είναι αναντικατάστατο, η συνήθεια δεν είναι ανάγκη. Μπορεί να μοιάζει προφανές, μπορεί να είναι ακόμα και δύσκολο, άλλα είναι πολύ σημαντικό.

Κλείνοντας κύκλους. Όχι από υπεροψία, από αδυναμία ή από αλαζονεία, απλώς επειδή κάτι δεν είναι πια μέρος της ζωής σας. Κλείστε την πόρτα, αλλάξτε δίσκο, καθαρίστε το σπίτι σας, τινάξτε τη σκόνη.

Σταματήστε να είστε αυτός που ήσασταν και μεταμορφωθείτε σ’ αυτόν που είστε.

Πάουλο Κοέλιο: Κλείσε τον κύκλο και γύρνα σελίδα…

Το κείμενο που μόλις διαβάσατε παραπάνω αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο του Πάουλο Κοέλιο που τιτλοφορείται «Ζαχίρ» (2005). Ο δημοφιλής συγγραφέας γεννήθηκε το 1947 στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας και αποτελεί έναν από τους πιο πολυδιαβασμένους συγγραφείς του κόσμου, αφού έχει πουλήσει περισσότερα από 100 εκατομμύρια βιβλία τα οποία έχουν μεταφραστεί σε πολύ μεγάλο αριθμό γλωσσών.  Μάλιστα, το 2009 έλαβε το Βραβείο Γκίνες ως ο πιο πολυμεταφρασμένος συγγραφέας του πλανήτη για το αλληγορικό μυθιστόρημά του «Ο Αλχημιστής» (1988), το οποίο μέχρι το έτος βράβευσής του κυκλοφορούσε ήδη σε 67 γλώσσες και εξελίχθηκε σε παγκόσμιο best-seller, καταφέρνοντας μέχρι σήμερα να πουλήσει πάνω από 65 εκατομμύρια αντίτυπα σε πάνω από 150 χώρες. Άλλοι γνωστοί τίτλοι του Βραζιλιάνου συγγραφέα που κυκλοφορούν στην ελληνική γλώσσα είναι «Το ημερολόγιο ενός μάγου» (1987), «Μπρίντα» (1990), «Βαλκυρίες» (2010), «Το πέμπτο βουνό» (1996), «Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει» (1998), «Έντεκα λεπτά» (2003), «Άλεφ» (2010), «Η Κατάσκοπος» (2016), «Hippie» (2018), κ.ά.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Τον άνθρωπο τον βλέπω ως άνθρωπο

Τον άνθρωπο τον βλέπω πάντα ως άνθρωπο. Ως ένα δημιούργημα μοναδικό και ανεπανάληπτο που έχει τη δική του μοναδικότητα. Θέλω να τον βλέπω ως ένα δημιούργημα με αξιοπρέπεια και αυταξία. Δεν τον κρίνω από τα ρούχα του, ούτε από την εμφάνισή του. Είτε ένας άνθρωπος είναι ντυμένος με ακριβά ενδύματα, είτε είναι ντυμένος πιο φτωχά, θα τον…

Αυτοί που σε πλήγωσαν

Το χειρότερο ποιο είναι, ξέρεις; Να νιώθεις κενός. Να μη νιώθεις ούτε στεναχωρημένος, ούτε θυμωμένος, να μη μισείς, ούτε να αγαπάς. Το κενό αυτό έγινε από κάποιον που σε γέμισε κάποτε πάρα πολύ. Σε βρήκε σε εποχή που πεινούσες πολύ, ήσουν νηστικός πολλές μέρες, ίσως και χρόνια. Και άνοιξες το στόμα σου κι έλεγες και ευχαριστώ. Γλυκό ήταν…

Η Εβδομάδα των Παθών

Ξέρεις γιατί μερικές φορές δεν νιώθεις πολλά, παρόλο που είναι Μ. Εβδομάδα; Είναι επειδή νομίζεις ότι όλα αυτά γίνονται μ’ ένα κουμπάκι που πατάμε αυτές τις μέρες...  Η μεγάλη εβδομάδα (η εβδομάδα των παθών) εκτός από τα θρησκευτικά, πιστεύω ότι σχετίζεται και με την ψυχολογία μας. Συνδέεται με τον πόνο, την πάλη, την αισιοδοξία, τη…

Έχεις δει ποτέ σου άνθρωπο να μιλάει στα λουλούδια;

Έχεις δει ποτέ σου άνθρωπο να μιλάει στα λουλούδια; Μπορείς να διακρίνεις μέσα από την πράξη του αυτή την ανάγκη του να μοιραστεί όσα κρύβει μέσα του; Βλέπεις τη μοναξιά κάτω από το χαμόγελό του; Νομίζεις πως ένας άνθρωπος τυχαία επιλέγει να μιλάει στα λουλούδια του; Όχι, μιλάει σε αυτά επειδή και εκείνα είναι τόσο λεπτά, τόσο ευαίσθητα,…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια αυτήν την λέξη. Στο άκουσμά της, συνδύαζες τα πάντα με περιορισμό. Αυτό αυτόματα σήμαινε για σένα, να μην έχεις την ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου. Τώρα που το σκέφτομαι, από μικρή ακόμα σε ενοχλούσε. Όταν η μαμά σου, για παράδειγμα, σου έβαζε σαν όριο για το παιχνίδι…

Υπάρχει τρόπος να ανοίξει αυτό το κουτί; Ναι, υπάρχει…

Είναι εδώ και κάποια χρόνια που η τηλεόραση στο σπίτι μου δεν ανοίγει. Από επιλογή καθαρά προσωπική. Γιατί; οι λόγοι είναι πολλοί και διάφοροι. Από το γεγονός πως θεωρώ πως μας βομβαρδίζει πλέον με προγράμματα τα οποία ανακυκλώνονται διαρκώς και θεωρώ πως δεν μου προσθέτουν κάποια γνώση, μέχρι τις παραποιημένες ειδήσεις που θεωρώ πως…

Βιβλίο vs “youtube” και “Power of Love”

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ξυπνώντας την ημέρα της γιορτής μου ήταν οι γιορτές που κάναμε στο σπίτι όταν ήμουν παιδί. Θυμήθηκα το τότε. Το σπίτι γέμιζε κόσμο, έτρωγα άπειρα κεφτεδάκια και σοκολατάκια και το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ, γιατί με έτσουζαν τα μάτια από τον καπνό. Οι φίλες της μαμάς μου (δασκάλες, όπως κι εκείνη) μου…

Αγορά και Εκπαίδευση

Στην εποχή της μετανεωτερικότητας που διανύουμε δεν είναι λίγοι αυτοί που αναρωτιούνται πώς το υπάρχον κοινωνικοοικονομικό σύστημα εξακολουθεί να διατηρείται και να διαιωνίζεται, παρά τις αλλεπάλληλες κρίσεις που έχει υποστεί και τις υφέσεις που εγγενώς έπονται μετά από κάθε κύκλο ανάπτυξης. Οι απαντήσεις μπορεί να ποικίλλουν και να…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αεροπλανάκι…

Εκείνη την Παρασκευή του Οκτώβρη η κυρία Μερόπη ξεκίνησε πάλι για το…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα…

Ταξίδι είσαι

Ταξίδι είσαι. Ακόμα δεν το έχεις καταλάβει ότι ταξιδεύεις και…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης