tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Πάουλο Κοέλιο: Κλείσε τον κύκλο και γύρνα σελίδα…

Πάουλο Κοέλιο: Κλείσε τον κύκλο και γύρνα σελίδα…

( 4 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Κυριακή, 23.09.18 00:56
 

Πάουλο Κοέλιο: Κλείσε τον κύκλο και γύρνα σελίδα…

Πάντα πρέπει να ξέρουμε πότε κάποιο στάδιο φτάνει στο τέλος του. Αν επιμείνουμε να παραμείνουμε εκεί περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, θα χάσουμε τη χαρά και το νόημα των άλλων σταδίων, τα οποία πρέπει να ζήσουμε.

Να κλείνουμε κύκλους, πόρτες, να γυρίζουμε σελίδα, να ολοκληρώνουμε κεφάλαια – δεν έχει σημασία πώς το λέμε, αυτό που έχει σημασία είναι να αφήνουμε στο παρελθόν τις στιγμές της ζωής μας που πέρασαν.

Χάσατε τη δουλειά σας; Τελείωσε μια σχέση; Φύγατε απ’ το σπίτι των γονιών σας; Φύγατε στο εξωτερικό; Η φιλία που καλλιεργούσατε τόσο καιρό εξαφανίστηκε χωρίς εξηγήσεις;

Μπορείτε να περάσετε πολύ καιρό απορώντας γιατί συνέβη αυτό. Μπορείτε να πείτε στον εαυτό σας ότι δεν θα κάνετε ούτε ένα βήμα πριν κατανοήσετε τις αιτίες που έκαναν ξαφνικά σκόνη κάποια πράγματα που ήταν τόσο σημαντικά και σταθερά στη ζωή σας.

Αυτή η στάση όμως θα αποδειχτεί πολύ ψυχοφθόρα για όλους: Οι γονείς σας, ο άντρας ή η γυναίκα σας, οι φίλοι σας, τα παιδιά σας, η αδερφή σας, όλοι θα ολοκληρώνουν κεφάλαια, θα γυρίζουν σελίδα, θα προχωρούν και όλοι θα στεναχωριούνται επειδή εσείς βρίσκεστε σε τέλμα.

Κανείς δεν μπορεί να βρίσκεται ταυτόχρονα στο παρόν και στο παρελθόν, ούτε καν όταν προσπαθούμε να κατανοήσουμε αυτά που μας συμβαίνουν. Αυτά που πέρασαν, δεν θα ξαναγυρίσουν: Δεν μπορούμε να μείνουμε για πάντα παιδιά, όψιμοι έφηβοι, γιοι που νιώθουν ενοχές ή μνησικακία για τους γονείς τους, εραστές που ζουν μέρα και νύχτα ένα δεσμό με κάποιον που έχει πια φύγει και δεν έχει την παραμικρή πρόθεση να επιστρέψει.

Οι καταστάσεις περνούν και το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τις αφήσουμε πράγματι να φύγουν.

Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό (όσο επίπονο κι αν είναι) να καταστρέφουμε αναμνηστικά, να μετακομίζουμε, να δίνουμε πράγματα σε ορφανοτροφεία, να πουλάμε ή να χαρίζουμε τα βιβλία που έχουμε. Τα πάντα στον ορατό κόσμο είναι εκδήλωση του αοράτου, όσων συμβαίνουν στην καρδιά μας – και καταστρέφοντας ορισμένες αναμνήσεις, σημαίνει και ότι δημιουργούμε χώρο για να πάρουν τη θέση τους άλλες.

Αποδεσμευτείτε από τα πράγματα. Αφήστε τα να φύγουν. Απαγκιστρωθείτε. Κανείς δεν παίζει με σημαδεμένη τράπουλα στη ζωή, έτσι λοιπόν μερικές φορές κερδίζουμε και μερικές χάνουμε. Μην ελπίζετε να σας δώσουν κάτι πίσω, να αναγνωρίσουν τις προσπάθειες σας, να ανακαλύψουν τη μεγαλοφυΐα σας, να κατανοήσουν την αγάπη σας.

Σταματήστε να ανοίγετε την τηλεόραση των συναισθημάτων σας και να βλέπετε συνέχεια την ίδια εκπομπή που σας δείχνει πόσο έχετε υποφέρει από μια απώλεια: Αυτό απλώς σας δηλητηριάζει, τίποτα άλλο.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο από το να μην αποδεχόμαστε ερωτικούς χωρισμούς, υποσχέσεις για δουλειά που δεν έχουν συγκεκριμένη ημερομηνία εκκίνησης, αποφάσεις που αναβάλλονται συνεχώς στο όνομα της «ιδανικής στιγμής». Πριν αρχίσει ένα νέο κεφάλαιο, πρέπει να ολοκληρωθεί το παλιό: Πείτε στον εαυτό σας ότι αυτό που πέρασε δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ.

Θυμηθείτε ότι κάποτε μπορούσατε να ζήσετε χωρίς αυτό το πράγμα ή αυτόν τον άνθρωπο – τίποτα δεν είναι αναντικατάστατο, η συνήθεια δεν είναι ανάγκη. Μπορεί να μοιάζει προφανές, μπορεί να είναι ακόμα και δύσκολο, άλλα είναι πολύ σημαντικό.

Κλείνοντας κύκλους. Όχι από υπεροψία, από αδυναμία ή από αλαζονεία, απλώς επειδή κάτι δεν είναι πια μέρος της ζωής σας. Κλείστε την πόρτα, αλλάξτε δίσκο, καθαρίστε το σπίτι σας, τινάξτε τη σκόνη.

Σταματήστε να είστε αυτός που ήσασταν και μεταμορφωθείτε σ’ αυτόν που είστε.

Πάουλο Κοέλιο: Κλείσε τον κύκλο και γύρνα σελίδα…

Το κείμενο που μόλις διαβάσατε παραπάνω αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο του Πάουλο Κοέλιο που τιτλοφορείται «Ζαχίρ» (2005). Ο δημοφιλής συγγραφέας γεννήθηκε το 1947 στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας και αποτελεί έναν από τους πιο πολυδιαβασμένους συγγραφείς του κόσμου, αφού έχει πουλήσει περισσότερα από 100 εκατομμύρια βιβλία τα οποία έχουν μεταφραστεί σε πολύ μεγάλο αριθμό γλωσσών.  Μάλιστα, το 2009 έλαβε το Βραβείο Γκίνες ως ο πιο πολυμεταφρασμένος συγγραφέας του πλανήτη για το αλληγορικό μυθιστόρημά του «Ο Αλχημιστής» (1988), το οποίο μέχρι το έτος βράβευσής του κυκλοφορούσε ήδη σε 67 γλώσσες και εξελίχθηκε σε παγκόσμιο best-seller, καταφέρνοντας μέχρι σήμερα να πουλήσει πάνω από 65 εκατομμύρια αντίτυπα σε πάνω από 150 χώρες. Άλλοι γνωστοί τίτλοι του Βραζιλιάνου συγγραφέα που κυκλοφορούν στην ελληνική γλώσσα είναι «Το ημερολόγιο ενός μάγου» (1987), «Μπρίντα» (1990), «Βαλκυρίες» (2010), «Το πέμπτο βουνό» (1996), «Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει» (1998), «Έντεκα λεπτά» (2003), «Άλεφ» (2010), «Η Κατάσκοπος» (2016), «Hippie» (2018), κ.ά.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Και αν δεν υπάρχει τίποτα, τι γίνεται;

Είναι μικρή η ζωή και τόσο ωραία. Και είναι η επιθυμία των περισσότερων από εμάς να ζήσουμε όσο περισσότερο γίνεται ή επιθυμούμε να είμαστε αθάνατοι. Θρησκευτικές πεποιθήσεις μέσα στον ρου της Ιστορίας, έχουν εγκαθιδρύσει την πίστη στην ύπαρξη της ζωής μετά το θάνατο, μία πίστη στην οποία πολλοί άνθρωποι βρίσκουν παρηγοριά. Τι γίνεται…

Θέλω να ζω ελεύθερη…

Θέλω να ζω ελεύθερη, χωρίς τους περιορισμούς που μου επιβάλλει ένα σάπιο σύστημα. Θέλω να χορεύω στους δρόμους, να κλαίω και να γελάω δυνατά χωρίς να με ενδιαφέρει τι θα πουν οι άλλοι. Θέλω να κάθομαι δίπλα στο παράθυρο και να βλέπω τη βροχή να τρέχει και να αφήνει το αποτύπωμά της στο τζάμι. Θέλω να κοιμάμαι και να ξυπνάω αργά, να μη με…

Μη σηκώσεις το χέρι σου σε γυναίκα…

Μια γυναίκα στέκεται στο παράθυρο του σπιτιού της, προσπαθεί να βρει απαντήσεις στα τόσα «γιατί», προσπαθεί να κρύψει το μάτι της που έχει μελανιάσει. Μη σηκώσεις το χέρι σου σε γυναίκα. Δε θα σου δώσει πουθενά αυτό δίκιο. Μη χτυπήσεις ποτέ σου γυναίκα. Στο πρόσωπό της βρίσκεται εκείνη που σου έδωσε πνοή από την πνοή της, κορμί από το…

Δε φοβάμαι να αποτύχω

Δε φοβάμαι να αποτύχω. Η αποτυχία είναι για τους δυνατούς και υπάρχει για την ωρίμανσή τους. Δε φοβάμαι να αποτύχω. Η αποτυχία είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής και με βοηθάει να προετοιμαστώ καλύτερα για τη φορά που θα επιτύχω. Δε φοβάμαι να αποτύχω. Είμαι αρκετά σοφή για να διαχειριστώ αυτή την επιτυχία για το καλό μου. Δε φοβάμαι να…

Κριτική και αγένεια, απέχουν αρκετά μεταξύ τους…

Ομολογώ πως όταν είχα δει μία διαγωνιζόμενη στο φετινό Next Top Model και την απόλυτη αποδόμηση που δέχτηκε από τους κριτές, στεναχωρήθηκα και προβληματίστηκα. Για το πόσο μπορεί μία δημόσια κριτική η οποία αγγίζει τα όρια της χυδαιότητας και της αγένειας να επηρεάσει τον άνθρωπο που την ακούει, όπως και για τα γενικότερα πρότυπα που…

Γιατί αγαπώ τη Μαφάλντα…

Η Μαφάλντα είναι η ηρωίδα από όλα τα κόμικς που αγαπάω περισσότερο. Το δημιούργημα του Αργεντινού δημιουργού Quino είναι μία χαριτωμένη πιτσιρίκα την οποία χαρακτηρίζει η σπιρτάδα, η απαισιοδοξία και η επιθυμία να μάθει τα πάντα. Είναι ετοιμόλογη και πεισματάρα και ίσως αυτός να είναι και ένας λόγος που δεν την έβγαλα ποτέ από την καρδιά…

Μη δέχεστε αφεντικά στη ζωή σας

Ένα από τα κακά που υπάρχουν σε αυτή τη χωρά, είναι η επιθυμία πολλών να ελέγχουν τις ζωές των ανθρώπων. Θεωρούν πως τα παιδιά, οι σύντροφοι και οι φίλοι τους ανήκουν και είναι ιδιοκτησία τους. Θέλουν να ελέγχουν τη ζωή, τις σκέψεις και τα θέλω τους. Δε μας αφήνουν να αναπνεύσουμε και να είμαστε ο εαυτός μας. Έχω βαρεθεί να ακούω πεθερές…

Στο δρόμο για την τελειότητα, χάσαμε την αξία...

Ώρες ώρες κάθομαι και σκέφτομαι, πόσο πιο απλά ήταν τα πράγματα κάποτε ή πόσο πιο απλά θα μπορούσαν να είναι ακόμα και τώρα... Σε μια εποχή που όλα έχουν να κάνουν με το φαίνεσθαι, με την τέλεια εικόνα, με την προβολή στα social και με την αντιγραφή των υποτιθέμενων προτύπων, μάλλον χάσαμε λίγο την ουσία. Γνωρίζεις ανθρώπους καθημερινά…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η μάστιγα της Ήπιας Κατάθλιψης

Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν, για λίγο ή μεγάλο διάστημα, να ζουν μια ήπια…

Πώς να ελέγχεις τα συναισθήματά σου

Η αλήθεια είναι ότι κανένας κοινωνικός θεσμός δεν μας έμαθε πώς να…

Για έναν καλύτερο κόσμο

Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα. Και ενίοτε αψυχολόγητα. Οι…

Στο δρόμο για την τελειότητα, χάσαμε την αξία...

Ώρες ώρες κάθομαι και σκέφτομαι, πόσο πιο απλά ήταν τα πράγματα κάποτε…

Η αποκάλυψη του χαρακτήρα μας

Η έννοια της προσωπικότητάς μας αφορά στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε ή…

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης