tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Πάουλο Κοέλιο: Κλείσε τον κύκλο και γύρνα σελίδα…

Πάουλο Κοέλιο: Κλείσε τον κύκλο και γύρνα σελίδα…

( 4 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Κυριακή, 23.09.18 00:56
 

Πάουλο Κοέλιο: Κλείσε τον κύκλο και γύρνα σελίδα…

Πάντα πρέπει να ξέρουμε πότε κάποιο στάδιο φτάνει στο τέλος του. Αν επιμείνουμε να παραμείνουμε εκεί περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, θα χάσουμε τη χαρά και το νόημα των άλλων σταδίων, τα οποία πρέπει να ζήσουμε.

Να κλείνουμε κύκλους, πόρτες, να γυρίζουμε σελίδα, να ολοκληρώνουμε κεφάλαια – δεν έχει σημασία πώς το λέμε, αυτό που έχει σημασία είναι να αφήνουμε στο παρελθόν τις στιγμές της ζωής μας που πέρασαν.

Χάσατε τη δουλειά σας; Τελείωσε μια σχέση; Φύγατε απ’ το σπίτι των γονιών σας; Φύγατε στο εξωτερικό; Η φιλία που καλλιεργούσατε τόσο καιρό εξαφανίστηκε χωρίς εξηγήσεις;

Μπορείτε να περάσετε πολύ καιρό απορώντας γιατί συνέβη αυτό. Μπορείτε να πείτε στον εαυτό σας ότι δεν θα κάνετε ούτε ένα βήμα πριν κατανοήσετε τις αιτίες που έκαναν ξαφνικά σκόνη κάποια πράγματα που ήταν τόσο σημαντικά και σταθερά στη ζωή σας.

Αυτή η στάση όμως θα αποδειχτεί πολύ ψυχοφθόρα για όλους: Οι γονείς σας, ο άντρας ή η γυναίκα σας, οι φίλοι σας, τα παιδιά σας, η αδερφή σας, όλοι θα ολοκληρώνουν κεφάλαια, θα γυρίζουν σελίδα, θα προχωρούν και όλοι θα στεναχωριούνται επειδή εσείς βρίσκεστε σε τέλμα.

Κανείς δεν μπορεί να βρίσκεται ταυτόχρονα στο παρόν και στο παρελθόν, ούτε καν όταν προσπαθούμε να κατανοήσουμε αυτά που μας συμβαίνουν. Αυτά που πέρασαν, δεν θα ξαναγυρίσουν: Δεν μπορούμε να μείνουμε για πάντα παιδιά, όψιμοι έφηβοι, γιοι που νιώθουν ενοχές ή μνησικακία για τους γονείς τους, εραστές που ζουν μέρα και νύχτα ένα δεσμό με κάποιον που έχει πια φύγει και δεν έχει την παραμικρή πρόθεση να επιστρέψει.

Οι καταστάσεις περνούν και το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τις αφήσουμε πράγματι να φύγουν.

Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό (όσο επίπονο κι αν είναι) να καταστρέφουμε αναμνηστικά, να μετακομίζουμε, να δίνουμε πράγματα σε ορφανοτροφεία, να πουλάμε ή να χαρίζουμε τα βιβλία που έχουμε. Τα πάντα στον ορατό κόσμο είναι εκδήλωση του αοράτου, όσων συμβαίνουν στην καρδιά μας – και καταστρέφοντας ορισμένες αναμνήσεις, σημαίνει και ότι δημιουργούμε χώρο για να πάρουν τη θέση τους άλλες.

Αποδεσμευτείτε από τα πράγματα. Αφήστε τα να φύγουν. Απαγκιστρωθείτε. Κανείς δεν παίζει με σημαδεμένη τράπουλα στη ζωή, έτσι λοιπόν μερικές φορές κερδίζουμε και μερικές χάνουμε. Μην ελπίζετε να σας δώσουν κάτι πίσω, να αναγνωρίσουν τις προσπάθειες σας, να ανακαλύψουν τη μεγαλοφυΐα σας, να κατανοήσουν την αγάπη σας.

Σταματήστε να ανοίγετε την τηλεόραση των συναισθημάτων σας και να βλέπετε συνέχεια την ίδια εκπομπή που σας δείχνει πόσο έχετε υποφέρει από μια απώλεια: Αυτό απλώς σας δηλητηριάζει, τίποτα άλλο.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο από το να μην αποδεχόμαστε ερωτικούς χωρισμούς, υποσχέσεις για δουλειά που δεν έχουν συγκεκριμένη ημερομηνία εκκίνησης, αποφάσεις που αναβάλλονται συνεχώς στο όνομα της «ιδανικής στιγμής». Πριν αρχίσει ένα νέο κεφάλαιο, πρέπει να ολοκληρωθεί το παλιό: Πείτε στον εαυτό σας ότι αυτό που πέρασε δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ.

Θυμηθείτε ότι κάποτε μπορούσατε να ζήσετε χωρίς αυτό το πράγμα ή αυτόν τον άνθρωπο – τίποτα δεν είναι αναντικατάστατο, η συνήθεια δεν είναι ανάγκη. Μπορεί να μοιάζει προφανές, μπορεί να είναι ακόμα και δύσκολο, άλλα είναι πολύ σημαντικό.

Κλείνοντας κύκλους. Όχι από υπεροψία, από αδυναμία ή από αλαζονεία, απλώς επειδή κάτι δεν είναι πια μέρος της ζωής σας. Κλείστε την πόρτα, αλλάξτε δίσκο, καθαρίστε το σπίτι σας, τινάξτε τη σκόνη.

Σταματήστε να είστε αυτός που ήσασταν και μεταμορφωθείτε σ’ αυτόν που είστε.

Πάουλο Κοέλιο: Κλείσε τον κύκλο και γύρνα σελίδα…

Το κείμενο που μόλις διαβάσατε παραπάνω αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο του Πάουλο Κοέλιο που τιτλοφορείται «Ζαχίρ» (2005). Ο δημοφιλής συγγραφέας γεννήθηκε το 1947 στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας και αποτελεί έναν από τους πιο πολυδιαβασμένους συγγραφείς του κόσμου, αφού έχει πουλήσει περισσότερα από 100 εκατομμύρια βιβλία τα οποία έχουν μεταφραστεί σε πολύ μεγάλο αριθμό γλωσσών.  Μάλιστα, το 2009 έλαβε το Βραβείο Γκίνες ως ο πιο πολυμεταφρασμένος συγγραφέας του πλανήτη για το αλληγορικό μυθιστόρημά του «Ο Αλχημιστής» (1988), το οποίο μέχρι το έτος βράβευσής του κυκλοφορούσε ήδη σε 67 γλώσσες και εξελίχθηκε σε παγκόσμιο best-seller, καταφέρνοντας μέχρι σήμερα να πουλήσει πάνω από 65 εκατομμύρια αντίτυπα σε πάνω από 150 χώρες. Άλλοι γνωστοί τίτλοι του Βραζιλιάνου συγγραφέα που κυκλοφορούν στην ελληνική γλώσσα είναι «Το ημερολόγιο ενός μάγου» (1987), «Μπρίντα» (1990), «Βαλκυρίες» (2010), «Το πέμπτο βουνό» (1996), «Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει» (1998), «Έντεκα λεπτά» (2003), «Άλεφ» (2010), «Η Κατάσκοπος» (2016), «Hippie» (2018), κ.ά.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Για πόσους Σκουλούς εσύ έχεις κλάψει;

Απόπληκτη παρακολουθώ έναν υποτιθέμενο κριτή μόδας να ξεσπάει και να βγάζει από μέσα του όλη του την κακία, αποκαλώντας μία κοπέλα άσχημη και καθόλου συμπαθητική. Μία κριτική η οποία ξεφεύγει από το ρόλο της, γίνεται αγένεια, εμπάθεια, αήθεια. Σαν τον ζηλιάρη και γεμάτο κακία άνθρωπο που βρίσκει έναν άνθρωπο ήρεμο και πράο και ξεσπάει…

Περί αυτοκτονίας

Δεν ξέρω αν γνωρίζετε ή έχετε ακουστά τον γαλλόφωνο, Ρουμάνο φιλόσοφο Εμίλ Σιοράν. Εγώ, πάντως, όταν είδα το όνομά του να διεκδικεί την πατρότητα έργων – μελετών που τιτλοφορούνται «Συναντήσεις με την αυτοκτονία», «Ο πειρασμός του υπάρχειν» και «Συλλογισμοί της πικρίας» και προσπέλασα ορισμένες από τις ιδέες του, αναρωτήθηκα πόσο γρήγορα…

Αναλύοντας το «φαινόμενο» Survivor

Το Survivor είναι ένα τηλεοπτικό φαινόμενο το οποίο επηρέασε όλα τα τηλεοπτικά προγράμματα μετά από αυτό. Αποτελεί, δικαίως ή αδίκως, ένα φαινόμενο της εποχής. Μπορούμε να εξηγήσουμε τους λόγους; Το Survivor είναι ένα πρόγραμμα το οποίο επιτρέπει στο θεατή να γνωρίσει τις ζωές, τις πτυχές του χαρακτήρα ανθρώπων που καλούνται να…

Τον άνθρωπο τον βλέπω ως άνθρωπο

Τον άνθρωπο τον βλέπω πάντα ως άνθρωπο. Ως ένα δημιούργημα μοναδικό και ανεπανάληπτο που έχει τη δική του μοναδικότητα. Θέλω να τον βλέπω ως ένα δημιούργημα με αξιοπρέπεια και αυταξία. Δεν τον κρίνω από τα ρούχα του, ούτε από την εμφάνισή του. Είτε ένας άνθρωπος είναι ντυμένος με ακριβά ενδύματα, είτε είναι ντυμένος πιο φτωχά, θα τον…

Είναι εύκολο…

Είναι εύκολο να κατηγορούμε διαρκώς τον άλλον. Αλλά δύσκολο να ζητάμε συγγνώμη. Είναι εύκολο να αφήνουμε τον εγωισμό μας να κερδίσει. Αλλά δύσκολο να στέλνουμε ένα μήνυμα και να γράφουμε «μου έλειψες». Είναι εύκολο να ρίχνουμε ευθύνες διαρκώς στους άλλους. Αλλά δύσκολο να αναλαμβάνουμε τις δικές μας. Είναι εύκολο να σπαταλάμε τον εαυτό…

Έχεις δει ποτέ σου άνθρωπο να μιλάει στα λουλούδια;

Έχεις δει ποτέ σου άνθρωπο να μιλάει στα λουλούδια; Μπορείς να διακρίνεις μέσα από την πράξη του αυτή την ανάγκη του να μοιραστεί όσα κρύβει μέσα του; Βλέπεις τη μοναξιά κάτω από το χαμόγελό του; Νομίζεις πως ένας άνθρωπος τυχαία επιλέγει να μιλάει στα λουλούδια του; Όχι, μιλάει σε αυτά επειδή και εκείνα είναι τόσο λεπτά, τόσο ευαίσθητα,…

Ευθυμογράφημα: Η κληρονομιά

Όλοι κλαίγανε, όλοι χτυπιόντουσαν. Ξαφνικός θάνατος; Όχι. Ο παππούς ήταν μεγάλος, ογδόντα κάτι και βάλε. Λες και δεν το περιμένανε. Μαζί ήταν και το εγγονάκι, ο μικρός Νικολάκης. Το κλάμα άρχισε: «Πάει ο παππούς!», «Και ήταν καλός άνθρωπος!», ενώ ο μικρός Νικολάκης άρχισε τις ερωτήσεις, σαστισμένος: «Μαμά, γιατί όλοι φοράνε μαύρα;»,…

Timing και άλλα τέτοια στολίδια

Ο τέλειος χρόνος.. Η σωστή ώρα.. Το καλό timing ρε παιδί μου. Μάθαμε τελικά από που προέρχεται και από τι εξαρτάται; Είμαι 27 χρονών. Περήφανη για κάθε μου παράσημο και ευτυχισμένη για κάθε καλή ή κακή εμπειρία που έζησα. Θα σου πω κάτι όμως.. Κουράστηκα! Αυτή τη φορά στο λέω μπέσα.. Κουράστηκα να γνωρίζω ένα είδος ανθρώπου, με τόσα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αυτοί που σε πλήγωσαν

Το χειρότερο ποιο είναι, ξέρεις; Να νιώθεις κενός. Να μη νιώθεις ούτε…

Εκείνος που κακοποιεί ένα ζώο βρίσκεται ένα στάδιο πριν ξεκινήσει να κακοποιεί έναν άνθρωπο

Ακούμε πολλές φορές ανθρώπους να οργίζονται κάθε φορά που γίνεται νύξη…

Κάνε την ψυχή σου καράβι

Θα νιώσεις πολλές φορές καράβια να βουλιάζουν μέσα σου. Μην τα αφήσεις.…

Όχι στο αυτομαστίγωμα

Σε κάποιες περιστάσεις στη ζωή μας στην προσπάθειά μας να κάνουμε…

Η τέχνη του πηλού

Παρόλο που οι άνθρωποι κατανοούν την ανάγκη για  αλλαγή, αναστατώνονται…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης