tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Το μέλλον των εφημερίδων και η ηλεκτρονική δημοσιογραφία

Το μέλλον των εφημερίδων και η ηλεκτρονική δημοσιογραφία

( 2 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Πέμπτη, 19.09.19 01:47
 

Το μέλλον των εφημερίδων και η ηλεκτρονική δημοσιογραφία

Steve Folwell (Guardian Media Group): «Το μέλλον των εφημερίδων δεν αφορά τη διάδοση αλλά το σχολιασμό των ειδήσεων»

Ο Steve Folwell ηγείται του στρατηγικού σχεδιασμού για τον όμιλο «Guardian Media Group», που εκδίδει, μεταξύ άλλων, την ημερήσια «Guardian» και τον κυριακάτικο «Observer». Ειδικότερα, έχει την ευθύνη της στρατηγικής για την διαχείριση του χαρτοφυλακίου προϊόντων του ομίλου αλλά και της διεθνούς ανάπτυξής του.

-Δεν είναι λίγοι όσοι υποστηρίζουν ότι τα έντυπα πέθαναν. Συμφωνείτε ή διαφωνείτε;

Η αλήθεια είναι ότι ο κλάδος των εντύπων διέρχεται τη βαθύτερη κρίση του από τη δεκαετία του ’20. Εως τώρα, πάντως, καμία από τις μεγάλες, τις πανεθνικές εφημερίδες της  Βρετανίας δεν έχει πει «αντίο» στα εγκόσμια, και, παρότι κάποια τοπικά φύλλα κατέβασαν ρολά, τα φύλλα που κυριαρχούν στις τοπικές αγορές είναι ακόμη κερδοφόρα. Οι ειδησεογραφικοί οργανισμοί αναγκάστηκαν να αναδιοργανώσουν τις εφημερίδες τους και να προχωρήσουν σε περιορισμό των εξόδων, αλλά για την ώρα έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά ανθεκτικοί.

-Οπότε; Τι σόι μέλλον έχουν τα έντυπα;

Ο καλύτερος τρόπος για να διευρύνουμε την απήχηση του δημοσιογραφικού μας υλικού δεν είναι πλέον τα έντυπα, είναι η ηλεκτρονική δημοσιογραφία. Από την άλλη, ωστόσο, οι εφημερίδες εξακολουθούν να προσφέρουν τα μέγιστα στην κερδοφορία μας και να επηρεάζουν σημαντικά τον κοινωνικό διάλογο.

-Δια ταύτα;

Δια ταύτα, το μέλλον των εφημερίδων δεν θα αφορά τη διάδοση αλλά τον σχολιασμό των ειδήσεων.

-Ο Ρούπερτ Μέρντοχ επιμένει στις ειδησεογραφικές σελίδες επί πληρωμή. Απ’ ότι ξέρω, ο όμιλος του «Guardian» έχει μάλλον αντίθετη άποψη. Τι απαντάτε;

Δεν νομίζω ότι είναι και τόσο εύκολο να πάει κανείς κόντρα στη «δωρεάν» κουλτούρα του Ιντερνετ, ιδίως στον τομέα της «γενικής» ειδησεογραφίας. Ακόμη και αν όλες οι εφημερίδες άρχιζαν να χρεώνουν τις ηλεκτρονικές  εκδόσεις τους, θα έπρεπε να ανταγωνισθούν οργανισμούς όπως το  BBC, CNN, Sky News, Guardian, iphone.

Το παρόν θέμα συντάχθηκε από τον Χρήστο Ξανθάκη και δημοσιεύθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2010 στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» (σελ. 60-61) υπό τον τίτλο «Οι εφημερίδες επηρεάζουν σημαντικά τον κοινωνικό διάλογο».

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Αναστήλωσε τις σκέψεις σου και Αναστήσου!

Όταν ήμουν μικρή ένιωθα ότι ζω μέσα σε μια γιγαντιαία γυάλινη στρογγυλή μπάλα και ένας τεράστιος γίγαντας παρακολουθούσε τη ζωή μου σαν να ήταν ταινία. Έβλεπε όλα τα βιώματά μου, τη στεναχώρια μου, τη λύπη μου, τη χαρά μου, την ευτυχία μου. Τα πρώτα μου βήματα, τα πρώτα μου παιχνίδια, τις πρώτες μου ερωτικές περιπέτειες, τις σκανταλιές…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Πώς φτάσαμε ως εδώ; αναρωτιέμαι κοιτώντας τη φωτογραφία μας. Πού πήγε εκείνη  η αγάπη που μας έδεσε, αυτή η δυνατή φλόγα για την οποία αισθανόμασταν ολόκληρους πως μας καίει. Όταν γνωριστήκαμε, πόση αγωνία είχαμε ο ένας κοντά στον άλλο να βρεθεί! Πόσο λαχτάρα υπήρχε μέχρι να έρθει το πρώτο μας φιλί! Όταν στα χέρια σου με κράτησες,…

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν οι βαθμοί. Το 1997 μια φωνή σε ένα ακουστικό τηλεφώνου μου ανακοίνωνε τις βαθμολογίες μου στις Πανελλήνιες. Μια φωνή που έμοιαζε να έρχεται από το υπερπέραν και μου φαινόταν σα να επιβραδύνεται και να γίνεται πιο μπάσα… σαν ένας δίσκος σε παλιό πικ απ που χάλασε. Η…

Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

Ξεχάστε το ευτυχισμένο τέλος! Η αρχική ιστορία απέχει πολύ από αυτό! Ακόμη έχω μια δυσάρεστη αίσθηση από την παιδική μου ηλικία για κάποια παραμύθια... Καταρχήν, με κατέθλιβε το παραμύθι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» (του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν) που μια μικρή παρακολουθεί στο κρύο χαρούμενες οικογένειες στα σπίτια τους να γελούν, να τρώνε…

Μπορεί να είναι λάθος κάτι που νιώθουμε σωστό;

Μη μου ξυπνάς αυτά που άφησα να κοιμούνται μέσα μου. Δεν το έβαλα ποτέ κάτω για εμάς, ξέρεις γιατί; Γιατί ξέρω ότι με αγαπάς, δυνατά, παράξενα και τρομαχτικά. Σε ξέρω καλύτερα από τους πάντες. Ξέρω ότι με θες, ότι είμαι το πάθος σου, η χαρά σου, τα νεύρα σου, η θλίψη σου. Με αγαπάς όσο σε αγαπώ, για αυτό και δεν τα παρατούσα. Ούτε…

Η δύναμή σου

Ευτυχισμένος είσαι όταν δεν σε αγγίζει τίποτα από αυτά που κάποτε έλιωνες στα πατώματα. Ναι, θυμάσαι στα πατώματα όχι το κορμί σου, αλλά την ψυχή σου. Την έβλεπες πεσμένη και την πάταγες από πάνω ώσπου την έλιωνες. Τόσοι σε ποδοδοπάτησαν  και εσύ τους έκανες τα χατίρια να αυτοτιμωρείσαι και να δίνεις το τελειωτικό χτύπημα στον εαυτό σου.…

Το αντίο που δεν ειπώθηκε ποτέ!

Αποχαιρετίστηκαν. Κοιτάχτηκαν βαθιά μέσα στα μάτια, διαπερνώντας ο ένας τον άλλον, και διέσχισαν διαφορετικούς δρόμους. Αλλά η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν είπαν αντίο! Ο ένας ποτέ δεν βγήκε από την καρδιά του άλλου. Δεν ειδωθήκαν ξανά, αλλά ποτέ δεν ξεχαστήκαν. Γιατί αγάπες σαν αυτή μένουν για πάντα! Αυτά τα Αντίο, δεν ειπώθηκαν ποτέ!…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου,…

Μπορεί να είναι λάθος κάτι που νιώθουμε σωστό;

Μη μου ξυπνάς αυτά που άφησα να κοιμούνται μέσα μου. Δεν το έβαλα ποτέ…

Ο έρωτας που κατοικεί στο μυαλό σου

Υπάρχει μια πόρτα μέσα στο μυαλό σου η οποία συνδέεται με την πόρτα…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης