tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η κρίση του συστήματος, αφετηρία αλλαγής

Η κρίση του συστήματος, αφετηρία αλλαγής

( 2 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Περτέσης | Πέμπτη, 18.11.10 23:40
 

Η κρίση του συστήματος, αφετηρία αλλαγής

Μοιάζει καλοπαιγμένη φάρσα, εφιάλτης που δεν θα θελες να ξαναδείς. Όσο και αν δεν μας άρεσε, είχαμε συνηθίσει να ζούμε σε αυτό το σύστημα της ανασφάλειας, των χαμένων ευκαιριών, των πελατειακών σχέσεων, της χαμένης μας αθωότητας και της άπιαστης ελπίδας.

Συνηθίσαμε και μας βόλεψε η ψεύτικη εικόνα, ίσως γιατί μας αποχαύνωνε, ή πιθανόν γιατί μας έδειχνε έναν κόσμο που δεν υπάρχει και ελπίζαμε μάταια να βρούμε. Ίσως το βλέπαμε κιόλας πως χτίζαμε στην άμμο, όμως εμείς επιμέναμε, αν και γνωρίζαμε πως το πρώτο χειμωνιάτικο κύμα, θα τα γκρέμιζε όλα, σαν θεία δίκη στην απερισκεψία, ή φυσικό νομοτελειακό αποτέλεσμα.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πια, ότι χτίσαμε χρόνια και χρόνια γκρεμίζεται και παρασύρει τα πάντα. Σιγουριά, αξίες, όνειρα, ελπίδες, όλα εξαφανίζονται μέσα στον κονιορτό που σηκώνεται. Είναι μια χωρίς αμφισβήτηση πραγματικότητα, το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, που τόσο είχε διαφημιστεί τα περασμένα χρόνια, καταρρέει. Ο παγκόσμιος καπιταλισμός παραπαίει, η μία χώρα μετά την άλλη βρίσκονται μπροστά στο φάσμα της χρεοκοπίας. Όλα τα δυνατά μυαλά προσπαθούν να δώσουν λύση(;) στο μεγάλο αυτό κακό που βρήκε την ανθρωπότητα, αλλά μάταια. Όλα τα γιατροσόφια δείχνουν ανήμπορα να γιατρέψουν τον ασθενή. Οι πιο φανατικοί και οι πιο δύσπιστοι  του συστήματος καταλαβαίνουν τη δυσκολία του πράγματος, δεν υπάρχει πια ελπίδα.

Όταν μάλιστα δεις την αντιμετώπιση της παιδείας, του πιο σημαντικού εργαλείου ενός λαού τότε καταλαβαίνεις προς τα πού μας οδηγούν. Είναι ποτέ δυνατόν, να είναι δευτερεύουσας σημασίας η γλώσσα ενός λαού; Και τι σηματοδοτεί όταν στο λέει ένας πολιτικός, που αργότερα γίνεται υπουργός Παιδείας; Χρόνια τώρα προσπαθούν να  εμπορευματοποιήσουν την παιδεία, τώρα προχωρούν ένα βήμα ακόμη με την «αγορά γνώσης», δηλαδή την εκχώρηση της παιδείας στους επιχειρηματίες από τους οποίους θα αγοράζουμε την γνώση, όπως το τυρί από το σούπερ μάρκετ. Που σημαίνει επιστροφή σε αλήστου μνήμης εποχές και ακόμη χειρότερα, αφού ο φτωχός θα είναι σκλάβος με όλη τη σημασία της λέξης. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος όλων των οικονομικών μέτρων. Η δημιουργία της ελίτ τάξεως του 20% του πληθυσμού, με το υπόλοιπο 80% στον πάτο της φθοράς και της αφθαρσίας…

Ας δούμε π.χ. τι συμβαίνει με την ιστορία. Είναι ποτέ δυνατόν να είναι προϊόν διαπραγμάτευσης και δη διακρατικό και όχι η καταγραφή των γεγονότων; Ε λοιπόν όχι, ο άνθρωπος  πρέπει να μαθαίνει τα πάντα στην πραγματική τους διάσταση, να γνωρίζει το παρελθόν του, ώστε να αποκτά εμπειρία και να μην επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη.

Είναι απαράδεκτο στην εποχή του πλούτου να υπάρχουν άνθρωποι πεινασμένοι. Οι άνθρωποι χρειάζονται αξιοπρεπή δουλειά και όχι ελεημοσύνη, γιατί εργασία υπάρχει για όλους. Η γη μπορεί πλούσια να ζήσει εμάς και άλλους τόσους. Υπάρχουν χώρες που είναι εντελώς υπανάπτυκτες, που χρήζουν βοήθειας να φτάσουν στο δικό μας επίπεδο, αλλά πού θα βρίσκουν μετά φθηνά εργατικά χέρια… οι κερδοσκόποι; Αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό δεν είναι τίποτα άλλο, παρά το αποτέλεσμα ανώμαλων εγκεφάλων, που νομίζουν ότι με τα λεφτά μπορούν να έχουν σκλάβους τους λαούς,  να τους ελέγχουν κατά το δοκούν και να τους κρατούν στο περιθώριο, χωρίς όνειρα και ελπίδα, μέσα στα ναρκωτικά και την πορνεία. Πως είναι δυνατόν,  παρά την τεχνολογική ανάπτυξη και τον τεράστιο πλούτο που παράγεται, ο άνθρωπος να οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην απόλυτη φτώχεια; Αυτό δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι, όλα πρέπει να αλλάξουν, όλα πρέπει να χτισθούν από την αρχή. Είναι αναγκαίο να οικοδομηθούν εκ βάθρων όλα, πάνω σε θεμέλια στέρεα και ισχυρά.

Μας ζητούν παρ’ όλα αυτά να οικοδομήσουμε συνθήκες εμπιστοσύνης και συναίνεσης. Αλλά πώς μπορεί να υπάρξει εργασιακή ειρήνη με μεροκάματο 20 ευρώ, όταν έχουν επιβάλλει τόσους φόρους, που ούτε για τσιγάρα δεν φτάνει; Αυτό είναι αδύνατο με τις υπάρχουσες συνθήκες, της άγριας επιδρομής στα κεκτημένα δικαιώματα των νέων, των εργαζομένων και  των συνταξιούχων, όπως είναι το δικαίωμα στη μόρφωση, την εργασία, την ασφάλιση, την υγεία. Η λαίλαπα της παγκοσμιοποιημένης νέας τάξης χτυπάει αλύπητα ότι έχει σχέση με το κοινωνικό κράτος. Όλα ξεπουλιούνται στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, των ελλειμμάτων, της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Αυτό που διαλαλεί το σύστημα σε κάθε ευκαιρία, ότι δηλαδή το εργαλείο της προόδου, της εξέλιξης, της ηρεμίας είναι το χρήμα, φαντάζει εντελώς ξεπερασμένο και μας γεμίζει ανασφάλεια. Απόδειξη αυτού πως και στα κράτη που δεν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα όπως εδώ, παίρνονται τα ίδια μέτρα, που στοχεύουν φανερά πια στον στραγγαλισμό της ελευθερίας του ανθρώπου.

Και εμείς τι κάνουμε; Υπάρχει κάποια ελπίδα ή πρέπει μοιρολατρικά να υποταχθούμε τη μοίρα μας; Οπωσδήποτε όχι! Όλα είναι μαζί μας, αλλά πρέπει να αντέξουμε, να μη λυγίσουμε, με υπομονή και προσπάθεια. Γιατί εμείς είμαστε οι πολλοί και έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Δεν αδικήσαμε κανέναν και δεν εκμεταλλευτήκαμε κανέναν. Η αλλαγή είναι μονόδρομος!

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι σα νόμος. «Πρέπει να πιεις όλο το γάλα σου» και το έπινα φτάνοντας στα όρια του εμετού. «Πρέπει να διαβάζεις» αργότερα και ευτυχώς αυτό μου άρεσε και το έκανα. «Δεν πρέπει να μαλώνεις με τον αδερφό και την αδερφή σου». Αυτό δεν το τηρούσα πάντα, γιατί ήταν φύσει…

Η πρώτη μέρα της απελευθέρωσης

Όλοι μας αναζητούμε με αγωνία καθημερινά την απάντηση στην ερώτηση του εκατομμυρίου. Πότε θα δούμε φως στην άκρη του τούνελ; Πότε επιτέλους θα λήξει ο συναγερμός; Πότε τα μέτρα θα αρθούν; Αναρωτιέμαι λοιπόν πώς θα είναι εκείνη η μέρα που ο πρωθυπουργός με διάγγελμά του θα αναγγείλει το «νενικήκαμεν». Ότι κερδίσαμε τον πόλεμο στην τρίμηνη…

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη για τον πόνο με αφορμή αυτό το τραγούδι «Πολλά έχουν ειπωθεί για τον πόνο, γιατί πολλά είναι τα "πρόσωπά" του και τα θύματά του», διαπίστωσα με επαγωγικό συλλογισμό καθώς λιαζόμουν με περίσσια ραστώνη (μέχρι που κάηκα σαν αστακός και κατέληξα να πονώ και εγώ). Εκείνη…

Ιστορίες εγκλεισμού

Ζούμε αλλά καλύτερα να μιλήσω για μένα. Ζω, αναπνέω και δρω κάτω από ένα καθεστώς αδιόρατου φόβου. Της καθημερινής έγνοιας πως θα αποφύγω τη συνάντηση με τον τρομοκράτη. Το μέτρο της κοινωνικής αποστασιοποίησης το καταλαβαίνω και το τηρώ γιατί είναι μετρήσιμο. Πώς όμως αντιμετωπίζεις την ασύμμετρη απειλή του αόρατου ιού που λαθροβιεί σε…

Μα πιο πολύ ένα ευχαριστώ..!

Πόσα λόγια σου χρωστάω άραγε; Πόσες λέξεις έμειναν θαμμένες και δεν κατάφεραν ποτέ να σχηματιστούν στις κατάλληλες προτάσεις; Σίγουρα μια συγγνώμη. Μια συγγνώμη από αυτές που δεν σου άρεσε να ακούς. Μια συγγνώμη για όλη την ψυχολογική κούραση που σου προσέφερα άθελά μου ή και όχι. Συγγνώμη για όλες τις διαδικασίες που σε πίεσα να μπεις.…

Μπορεί η αγάπη να γίνει μίσος;

Η αγάπη μπορεί να αλλάξει και να γίνει κάτι άλλο;  Η αγάπη μπορεί να περάσει στην απέναντι πλευρά που είναι το μίσος;  Ποτέ δεν μετάνιωσες για όσα έδωσες και όσα ένιωσες, για λόγια και πράξεις που ανεχόσουν ενώ δεν σου άξιζαν, για τα λάθη που συγχωρούσες με ένα χαμόγελο, γιατί πίστευες ότι το άτομο που αγαπούσες όλα αυτά τα άξιζε! Μέχρι…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να περιγράψω αυτόν τον πόνο. Πόνος ψυχής. Όσοι τον βίωσαν, θα καταλάβουν.  Μαχαίρι που νιώθεις να καρφώνει την καρδιά σου, δάκρυα κρύα σαν σταλακτίτες που σου χαρακώνουν το δέρμα, μια λάβα που σου καίει τον λαιμό. Οι ανάσες βαριές και συνεχόμενες. Δεν μπορείς να πάρεις το…

Ύμνος της ελευθερίας

Η αγάπη πέφτει στο χώμα, ριζώνει όταν βρίσκει πρόσφορο έδαφος, ήλιο και βροχή. Η αγάπη δεν χάνεται, δόθηκε. Έχω φυτέψει πολλά λουλούδια, μα δεν άνθησαν όλα. Όμως δεν σταμάτησα να φυτεύω. Κάποια μαράθηκαν από την ξηρασία, αλλά σάπισαν από τις βροχές. Βλέπω αυτά που άνθησαν και χαμογελάω. Θυμάμαι. Και ξεχνάω. Δεν επιδιώκω πια την άνθηση…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να…

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το…

Κορονοϊός και Περιβάλλον

Για άλλη μια φόρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πανδημίας, αλλά ενώ…

Back in Time

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης