tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η κρίση του συστήματος, αφετηρία αλλαγής

Η κρίση του συστήματος, αφετηρία αλλαγής

( 2 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Περτέσης | Πέμπτη, 18.11.10 23:40
 

Η κρίση του συστήματος, αφετηρία αλλαγής

Μοιάζει καλοπαιγμένη φάρσα, εφιάλτης που δεν θα θελες να ξαναδείς. Όσο και αν δεν μας άρεσε, είχαμε συνηθίσει να ζούμε σε αυτό το σύστημα της ανασφάλειας, των χαμένων ευκαιριών, των πελατειακών σχέσεων, της χαμένης μας αθωότητας και της άπιαστης ελπίδας.

Συνηθίσαμε και μας βόλεψε η ψεύτικη εικόνα, ίσως γιατί μας αποχαύνωνε, ή πιθανόν γιατί μας έδειχνε έναν κόσμο που δεν υπάρχει και ελπίζαμε μάταια να βρούμε. Ίσως το βλέπαμε κιόλας πως χτίζαμε στην άμμο, όμως εμείς επιμέναμε, αν και γνωρίζαμε πως το πρώτο χειμωνιάτικο κύμα, θα τα γκρέμιζε όλα, σαν θεία δίκη στην απερισκεψία, ή φυσικό νομοτελειακό αποτέλεσμα.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πια, ότι χτίσαμε χρόνια και χρόνια γκρεμίζεται και παρασύρει τα πάντα. Σιγουριά, αξίες, όνειρα, ελπίδες, όλα εξαφανίζονται μέσα στον κονιορτό που σηκώνεται. Είναι μια χωρίς αμφισβήτηση πραγματικότητα, το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, που τόσο είχε διαφημιστεί τα περασμένα χρόνια, καταρρέει. Ο παγκόσμιος καπιταλισμός παραπαίει, η μία χώρα μετά την άλλη βρίσκονται μπροστά στο φάσμα της χρεοκοπίας. Όλα τα δυνατά μυαλά προσπαθούν να δώσουν λύση(;) στο μεγάλο αυτό κακό που βρήκε την ανθρωπότητα, αλλά μάταια. Όλα τα γιατροσόφια δείχνουν ανήμπορα να γιατρέψουν τον ασθενή. Οι πιο φανατικοί και οι πιο δύσπιστοι  του συστήματος καταλαβαίνουν τη δυσκολία του πράγματος, δεν υπάρχει πια ελπίδα.

Όταν μάλιστα δεις την αντιμετώπιση της παιδείας, του πιο σημαντικού εργαλείου ενός λαού τότε καταλαβαίνεις προς τα πού μας οδηγούν. Είναι ποτέ δυνατόν, να είναι δευτερεύουσας σημασίας η γλώσσα ενός λαού; Και τι σηματοδοτεί όταν στο λέει ένας πολιτικός, που αργότερα γίνεται υπουργός Παιδείας; Χρόνια τώρα προσπαθούν να  εμπορευματοποιήσουν την παιδεία, τώρα προχωρούν ένα βήμα ακόμη με την «αγορά γνώσης», δηλαδή την εκχώρηση της παιδείας στους επιχειρηματίες από τους οποίους θα αγοράζουμε την γνώση, όπως το τυρί από το σούπερ μάρκετ. Που σημαίνει επιστροφή σε αλήστου μνήμης εποχές και ακόμη χειρότερα, αφού ο φτωχός θα είναι σκλάβος με όλη τη σημασία της λέξης. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος όλων των οικονομικών μέτρων. Η δημιουργία της ελίτ τάξεως του 20% του πληθυσμού, με το υπόλοιπο 80% στον πάτο της φθοράς και της αφθαρσίας…

Ας δούμε π.χ. τι συμβαίνει με την ιστορία. Είναι ποτέ δυνατόν να είναι προϊόν διαπραγμάτευσης και δη διακρατικό και όχι η καταγραφή των γεγονότων; Ε λοιπόν όχι, ο άνθρωπος  πρέπει να μαθαίνει τα πάντα στην πραγματική τους διάσταση, να γνωρίζει το παρελθόν του, ώστε να αποκτά εμπειρία και να μην επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη.

Είναι απαράδεκτο στην εποχή του πλούτου να υπάρχουν άνθρωποι πεινασμένοι. Οι άνθρωποι χρειάζονται αξιοπρεπή δουλειά και όχι ελεημοσύνη, γιατί εργασία υπάρχει για όλους. Η γη μπορεί πλούσια να ζήσει εμάς και άλλους τόσους. Υπάρχουν χώρες που είναι εντελώς υπανάπτυκτες, που χρήζουν βοήθειας να φτάσουν στο δικό μας επίπεδο, αλλά πού θα βρίσκουν μετά φθηνά εργατικά χέρια… οι κερδοσκόποι; Αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό δεν είναι τίποτα άλλο, παρά το αποτέλεσμα ανώμαλων εγκεφάλων, που νομίζουν ότι με τα λεφτά μπορούν να έχουν σκλάβους τους λαούς,  να τους ελέγχουν κατά το δοκούν και να τους κρατούν στο περιθώριο, χωρίς όνειρα και ελπίδα, μέσα στα ναρκωτικά και την πορνεία. Πως είναι δυνατόν,  παρά την τεχνολογική ανάπτυξη και τον τεράστιο πλούτο που παράγεται, ο άνθρωπος να οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην απόλυτη φτώχεια; Αυτό δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι, όλα πρέπει να αλλάξουν, όλα πρέπει να χτισθούν από την αρχή. Είναι αναγκαίο να οικοδομηθούν εκ βάθρων όλα, πάνω σε θεμέλια στέρεα και ισχυρά.

Μας ζητούν παρ’ όλα αυτά να οικοδομήσουμε συνθήκες εμπιστοσύνης και συναίνεσης. Αλλά πώς μπορεί να υπάρξει εργασιακή ειρήνη με μεροκάματο 20 ευρώ, όταν έχουν επιβάλλει τόσους φόρους, που ούτε για τσιγάρα δεν φτάνει; Αυτό είναι αδύνατο με τις υπάρχουσες συνθήκες, της άγριας επιδρομής στα κεκτημένα δικαιώματα των νέων, των εργαζομένων και  των συνταξιούχων, όπως είναι το δικαίωμα στη μόρφωση, την εργασία, την ασφάλιση, την υγεία. Η λαίλαπα της παγκοσμιοποιημένης νέας τάξης χτυπάει αλύπητα ότι έχει σχέση με το κοινωνικό κράτος. Όλα ξεπουλιούνται στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, των ελλειμμάτων, της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Αυτό που διαλαλεί το σύστημα σε κάθε ευκαιρία, ότι δηλαδή το εργαλείο της προόδου, της εξέλιξης, της ηρεμίας είναι το χρήμα, φαντάζει εντελώς ξεπερασμένο και μας γεμίζει ανασφάλεια. Απόδειξη αυτού πως και στα κράτη που δεν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα όπως εδώ, παίρνονται τα ίδια μέτρα, που στοχεύουν φανερά πια στον στραγγαλισμό της ελευθερίας του ανθρώπου.

Και εμείς τι κάνουμε; Υπάρχει κάποια ελπίδα ή πρέπει μοιρολατρικά να υποταχθούμε τη μοίρα μας; Οπωσδήποτε όχι! Όλα είναι μαζί μας, αλλά πρέπει να αντέξουμε, να μη λυγίσουμε, με υπομονή και προσπάθεια. Γιατί εμείς είμαστε οι πολλοί και έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Δεν αδικήσαμε κανέναν και δεν εκμεταλλευτήκαμε κανέναν. Η αλλαγή είναι μονόδρομος!

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ευθυμογράφημα: Η κληρονομιά

Όλοι κλαίγανε, όλοι χτυπιόντουσαν. Ξαφνικός θάνατος; Όχι. Ο παππούς ήταν μεγάλος, ογδόντα κάτι και βάλε. Λες και δεν το περιμένανε. Μαζί ήταν και το εγγονάκι, ο μικρός Νικολάκης. Το κλάμα άρχισε: «Πάει ο παππούς!», «Και ήταν καλός άνθρωπος!», ενώ ο μικρός Νικολάκης άρχισε τις ερωτήσεις, σαστισμένος: «Μαμά, γιατί όλοι φοράνε μαύρα;»,…

Η αναμονή

Πόσο εύκολα σε ξεγελάει η προσδοκία! Με πόση δειλία σε εξαπατάει και σε κάνει να πιστέψεις πως κάτι από αυτά που βλέπεις δε θα μπορούσε να είναι αληθινό! Και που περίμενα να μου μιλήσεις, τι έγινε; Πληγώθηκα. Και που περίμενα να με πονέσεις, τι έγινε; Πληγώθηκα. Και που περίμενα να με αγαπήσεις, τι έγινε; Πληγώθηκα. Με πόσο μεγάλη…

Υπάρχει τρόπος να ανοίξει αυτό το κουτί; Ναι, υπάρχει…

Είναι εδώ και κάποια χρόνια που η τηλεόραση στο σπίτι μου δεν ανοίγει. Από επιλογή καθαρά προσωπική. Γιατί; οι λόγοι είναι πολλοί και διάφοροι. Από το γεγονός πως θεωρώ πως μας βομβαρδίζει πλέον με προγράμματα τα οποία ανακυκλώνονται διαρκώς και θεωρώ πως δεν μου προσθέτουν κάποια γνώση, μέχρι τις παραποιημένες ειδήσεις που θεωρώ πως…

Αγορά και Εκπαίδευση

Στην εποχή της μετανεωτερικότητας που διανύουμε δεν είναι λίγοι αυτοί που αναρωτιούνται πώς το υπάρχον κοινωνικοοικονομικό σύστημα εξακολουθεί να διατηρείται και να διαιωνίζεται, παρά τις αλλεπάλληλες κρίσεις που έχει υποστεί και τις υφέσεις που εγγενώς έπονται μετά από κάθε κύκλο ανάπτυξης. Οι απαντήσεις μπορεί να ποικίλλουν και να…

Μιζέρια, ο ύπουλος εχθρός της κοινωνίας

Φίλε Άλκιμε!  Έπειτα από μια βροχή, αν είσαι τυχερός και στρέψεις το βλέμμα προς την σωστή κατεύθυνση, εμπρός σου, θα γεμίσει ένα μεγαλόπρεπο ουράνιο τόξο τη ματιά σου. Ετούτη η παλέτα της φύσης, έχει χρώματα διάφορα και πολλά, σίγουρα πολύ περισσότερα από ένα άσπρο και ένα μαύρο.  Η ελληνική κοινωνία, τα τελευταία χρόνια στην πλειοψηφία…

Ακόμα διαβάζω Μίκυ Μάους, Ποπάυ και Ντόναλντ

Δίπλα στο κρεβάτι μου βρίσκεται ένα περιοδικό Μίκυ Μάους, το έχω κρατήσει για το βράδυ πριν κοιμηθώ. Στη βιβλιοθήκη μου ακόμα υπάρχουν τεύχη του Ντόναλντ και του Ποπάυ. Ακόμα τα διαβάζω και τα έχω τοποθετήσει σε περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη μου.  Και νομίζω πως δε θα τα βγάλω ποτέ από εκεί. Είμαι υπερήφανη για τα παιδικά με τα οποία…

Βιβλίο vs “youtube” και “Power of Love”

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ξυπνώντας την ημέρα της γιορτής μου ήταν οι γιορτές που κάναμε στο σπίτι όταν ήμουν παιδί. Θυμήθηκα το τότε. Το σπίτι γέμιζε κόσμο, έτρωγα άπειρα κεφτεδάκια και σοκολατάκια και το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ, γιατί με έτσουζαν τα μάτια από τον καπνό. Οι φίλες της μαμάς μου (δασκάλες, όπως κι εκείνη) μου…

Κάνε τον κόσμο μου ομορφότερο!

Δε με ενδιαφέρει αν η μύτη σου είναι τέλεια. Δε με ενδιαφέρει αν έχεις περισσότερα ή λιγότερα κιλά. Δε με ενδιαφέρει αν έχεις τα τέλεια ζυγωματικά, τα πιο όμορφα μάτια ή το ωραιότερο κορμί. Δε με ενδιαφέρει αν είσαι όμορφη ή όμορφος με τα πρότυπα του σήμερα. Δε δίνω δεκάρα για το αν έχεις «ρίξει» επάνω στο δέρμα και το πρόσωπό σου τόνους…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Υπάρχει τύχη στη ζωή;

Υπάρχει τύχη στη ζωή τελικά;  Αξίζει να διαβάσουμε ένα άρθρο το οποίο…

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Μια μέρα ο 13χρονος ανιψιός μου Βασίλης μου είπε (σχεδόν…

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου. Όχι, μη θυμώνεις. Δε θέλω κάτι πονηρό, δε…

Για τη μαμά μου…

Στα ένατα γενέθλια της κόρης μου ξύπνησα με κλάματα, γιατί σε…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή,…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου…

Back in Time

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης