tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η κρίση του συστήματος, αφετηρία αλλαγής

Η κρίση του συστήματος, αφετηρία αλλαγής

( 2 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Περτέσης | Πέμπτη, 18.11.10 23:40
 

Η κρίση του συστήματος, αφετηρία αλλαγής

Μοιάζει καλοπαιγμένη φάρσα, εφιάλτης που δεν θα θελες να ξαναδείς. Όσο και αν δεν μας άρεσε, είχαμε συνηθίσει να ζούμε σε αυτό το σύστημα της ανασφάλειας, των χαμένων ευκαιριών, των πελατειακών σχέσεων, της χαμένης μας αθωότητας και της άπιαστης ελπίδας.

Συνηθίσαμε και μας βόλεψε η ψεύτικη εικόνα, ίσως γιατί μας αποχαύνωνε, ή πιθανόν γιατί μας έδειχνε έναν κόσμο που δεν υπάρχει και ελπίζαμε μάταια να βρούμε. Ίσως το βλέπαμε κιόλας πως χτίζαμε στην άμμο, όμως εμείς επιμέναμε, αν και γνωρίζαμε πως το πρώτο χειμωνιάτικο κύμα, θα τα γκρέμιζε όλα, σαν θεία δίκη στην απερισκεψία, ή φυσικό νομοτελειακό αποτέλεσμα.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πια, ότι χτίσαμε χρόνια και χρόνια γκρεμίζεται και παρασύρει τα πάντα. Σιγουριά, αξίες, όνειρα, ελπίδες, όλα εξαφανίζονται μέσα στον κονιορτό που σηκώνεται. Είναι μια χωρίς αμφισβήτηση πραγματικότητα, το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, που τόσο είχε διαφημιστεί τα περασμένα χρόνια, καταρρέει. Ο παγκόσμιος καπιταλισμός παραπαίει, η μία χώρα μετά την άλλη βρίσκονται μπροστά στο φάσμα της χρεοκοπίας. Όλα τα δυνατά μυαλά προσπαθούν να δώσουν λύση(;) στο μεγάλο αυτό κακό που βρήκε την ανθρωπότητα, αλλά μάταια. Όλα τα γιατροσόφια δείχνουν ανήμπορα να γιατρέψουν τον ασθενή. Οι πιο φανατικοί και οι πιο δύσπιστοι  του συστήματος καταλαβαίνουν τη δυσκολία του πράγματος, δεν υπάρχει πια ελπίδα.

Όταν μάλιστα δεις την αντιμετώπιση της παιδείας, του πιο σημαντικού εργαλείου ενός λαού τότε καταλαβαίνεις προς τα πού μας οδηγούν. Είναι ποτέ δυνατόν, να είναι δευτερεύουσας σημασίας η γλώσσα ενός λαού; Και τι σηματοδοτεί όταν στο λέει ένας πολιτικός, που αργότερα γίνεται υπουργός Παιδείας; Χρόνια τώρα προσπαθούν να  εμπορευματοποιήσουν την παιδεία, τώρα προχωρούν ένα βήμα ακόμη με την «αγορά γνώσης», δηλαδή την εκχώρηση της παιδείας στους επιχειρηματίες από τους οποίους θα αγοράζουμε την γνώση, όπως το τυρί από το σούπερ μάρκετ. Που σημαίνει επιστροφή σε αλήστου μνήμης εποχές και ακόμη χειρότερα, αφού ο φτωχός θα είναι σκλάβος με όλη τη σημασία της λέξης. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος όλων των οικονομικών μέτρων. Η δημιουργία της ελίτ τάξεως του 20% του πληθυσμού, με το υπόλοιπο 80% στον πάτο της φθοράς και της αφθαρσίας…

Ας δούμε π.χ. τι συμβαίνει με την ιστορία. Είναι ποτέ δυνατόν να είναι προϊόν διαπραγμάτευσης και δη διακρατικό και όχι η καταγραφή των γεγονότων; Ε λοιπόν όχι, ο άνθρωπος  πρέπει να μαθαίνει τα πάντα στην πραγματική τους διάσταση, να γνωρίζει το παρελθόν του, ώστε να αποκτά εμπειρία και να μην επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη.

Είναι απαράδεκτο στην εποχή του πλούτου να υπάρχουν άνθρωποι πεινασμένοι. Οι άνθρωποι χρειάζονται αξιοπρεπή δουλειά και όχι ελεημοσύνη, γιατί εργασία υπάρχει για όλους. Η γη μπορεί πλούσια να ζήσει εμάς και άλλους τόσους. Υπάρχουν χώρες που είναι εντελώς υπανάπτυκτες, που χρήζουν βοήθειας να φτάσουν στο δικό μας επίπεδο, αλλά πού θα βρίσκουν μετά φθηνά εργατικά χέρια… οι κερδοσκόποι; Αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό δεν είναι τίποτα άλλο, παρά το αποτέλεσμα ανώμαλων εγκεφάλων, που νομίζουν ότι με τα λεφτά μπορούν να έχουν σκλάβους τους λαούς,  να τους ελέγχουν κατά το δοκούν και να τους κρατούν στο περιθώριο, χωρίς όνειρα και ελπίδα, μέσα στα ναρκωτικά και την πορνεία. Πως είναι δυνατόν,  παρά την τεχνολογική ανάπτυξη και τον τεράστιο πλούτο που παράγεται, ο άνθρωπος να οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην απόλυτη φτώχεια; Αυτό δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι, όλα πρέπει να αλλάξουν, όλα πρέπει να χτισθούν από την αρχή. Είναι αναγκαίο να οικοδομηθούν εκ βάθρων όλα, πάνω σε θεμέλια στέρεα και ισχυρά.

Μας ζητούν παρ’ όλα αυτά να οικοδομήσουμε συνθήκες εμπιστοσύνης και συναίνεσης. Αλλά πώς μπορεί να υπάρξει εργασιακή ειρήνη με μεροκάματο 20 ευρώ, όταν έχουν επιβάλλει τόσους φόρους, που ούτε για τσιγάρα δεν φτάνει; Αυτό είναι αδύνατο με τις υπάρχουσες συνθήκες, της άγριας επιδρομής στα κεκτημένα δικαιώματα των νέων, των εργαζομένων και  των συνταξιούχων, όπως είναι το δικαίωμα στη μόρφωση, την εργασία, την ασφάλιση, την υγεία. Η λαίλαπα της παγκοσμιοποιημένης νέας τάξης χτυπάει αλύπητα ότι έχει σχέση με το κοινωνικό κράτος. Όλα ξεπουλιούνται στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, των ελλειμμάτων, της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Αυτό που διαλαλεί το σύστημα σε κάθε ευκαιρία, ότι δηλαδή το εργαλείο της προόδου, της εξέλιξης, της ηρεμίας είναι το χρήμα, φαντάζει εντελώς ξεπερασμένο και μας γεμίζει ανασφάλεια. Απόδειξη αυτού πως και στα κράτη που δεν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα όπως εδώ, παίρνονται τα ίδια μέτρα, που στοχεύουν φανερά πια στον στραγγαλισμό της ελευθερίας του ανθρώπου.

Και εμείς τι κάνουμε; Υπάρχει κάποια ελπίδα ή πρέπει μοιρολατρικά να υποταχθούμε τη μοίρα μας; Οπωσδήποτε όχι! Όλα είναι μαζί μας, αλλά πρέπει να αντέξουμε, να μη λυγίσουμε, με υπομονή και προσπάθεια. Γιατί εμείς είμαστε οι πολλοί και έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Δεν αδικήσαμε κανέναν και δεν εκμεταλλευτήκαμε κανέναν. Η αλλαγή είναι μονόδρομος!

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Και αν δεν υπάρχει τίποτα, τι γίνεται;

Είναι μικρή η ζωή και τόσο ωραία. Και είναι η επιθυμία των περισσότερων από εμάς να ζήσουμε όσο περισσότερο γίνεται ή επιθυμούμε να είμαστε αθάνατοι. Θρησκευτικές πεποιθήσεις μέσα στον ρου της Ιστορίας, έχουν εγκαθιδρύσει την πίστη στην ύπαρξη της ζωής μετά το θάνατο, μία πίστη στην οποία πολλοί άνθρωποι βρίσκουν παρηγοριά. Τι γίνεται…

Η άγνοιά μου για το «εκκρεμές» του Φουκώ!

Το «εκκρεμές» ήξερα τι είναι. Μας το είχε δείξει ο φυσικός στο σχολείο. Δε ντρέπομαι όμως να παραδεχθώ ότι μέχρι πρόσφατα δεν ήξερα τι είναι «το εκκρεμές του Φουκώ»… Και όχι μόνο αυτό… Πίστευα επί 18 ολόκληρα χρόνια ότι ο Φουκώ είναι συγγραφέας και ότι το «Εκκρεμές» είναι λογοτεχνικό έργο του. Όλα ξεκίνησαν το 1997, όταν (σαν πρωτοετής…

Μιζέρια, ο ύπουλος εχθρός της κοινωνίας

Φίλε Άλκιμε!  Έπειτα από μια βροχή, αν είσαι τυχερός και στρέψεις το βλέμμα προς την σωστή κατεύθυνση, εμπρός σου, θα γεμίσει ένα μεγαλόπρεπο ουράνιο τόξο τη ματιά σου. Ετούτη η παλέτα της φύσης, έχει χρώματα διάφορα και πολλά, σίγουρα πολύ περισσότερα από ένα άσπρο και ένα μαύρο.  Η ελληνική κοινωνία, τα τελευταία χρόνια στην πλειοψηφία…

Υπάρχει τύχη στη ζωή;

Υπάρχει τύχη στη ζωή τελικά;  Αξίζει να διαβάσουμε ένα άρθρο το οποίο αναφέρεται στην αξία της τύχης και του κατά πόσο εκείνη επηρεάζει τη ζωή μας και την ποιότητα αυτής. Όλοι οι άνθρωποι θέλουμε και επιθυμούμε να έρθει η τύχη στη ζωή μας. Μία γνωστή παροιμία μας λέει χαρακτηριστικά, «αν έχεις τύχη διάβαινε». Τη θεωρούμε απαραίτητη για…

Γίνε άνεμος

Ο αδικημένος ποτέ δεν χάνει, το άδικο δεν το θέλει ούτε ο Θεός. Αυτοί που αδικούν, βάζουν φωτιά στο κεφάλι τους. Πόσες φορές ένιωσες αδικημένος; Αρκετές, το ξέρω… Η κάθε πλευρά νιώθει αδικία για δικούς της λόγους και έτσι γίνεται ένας φαύλος κύκλος στις ανθρώπινες σχέσεις (εσύ με αδίκησες, εγώ αδικήθηκα, κτλ.). Συμβαίνει και αυτό……

Παράλογα πράγματα που στην κοινωνία του σήμερα θεωρούνται σωστά

Πόσες «δικές μας» πεποιθήσεις, δεν είναι στην πραγματικότητα απόρροια των κοινωνικών και οικογενειακών επιδράσεων; Αλήθεια, έχουμε μπει ποτέ στη διαδικασία να εξετάσουμε μερικές από τις πεποιθήσεις μας τις οποίες θεωρούμε αυτονόητες αλλά στην πραγματικότητα είναι τρομακτικές; • Η ευαισθησία θεωρείται σημάδι αδυναμίας, ενώ η σκληρότητα…

Χειμώνιασε…

Χειμώνιασε. Ο καιρός έγινε άγριος, οι άνθρωποι ντύνονται βαριά τρέχοντας στους δρόμους. Χειμώνιασε και ο αέρας χτυπά με ορμή και μανιασμένα τα παράθυρα του δωματίου μου. Χειμώνιασε και ο ουρανός σκλήρυνε και έχασε το χαρούμενό του χρώμα. Τώρα ο αέρας παρασέρνει τα δέντρα και χτυπάει με δύναμη τα τζάμια. Χειμώνιασε. Βροχές πέφτουν αραιά…

Ευθυμογράφημα: Η κληρονομιά

Όλοι κλαίγανε, όλοι χτυπιόντουσαν. Ξαφνικός θάνατος; Όχι. Ο παππούς ήταν μεγάλος, ογδόντα κάτι και βάλε. Λες και δεν το περιμένανε. Μαζί ήταν και το εγγονάκι, ο μικρός Νικολάκης. Το κλάμα άρχισε: «Πάει ο παππούς!», «Και ήταν καλός άνθρωπος!», ενώ ο μικρός Νικολάκης άρχισε τις ερωτήσεις, σαστισμένος: «Μαμά, γιατί όλοι φοράνε μαύρα;»,…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η άγνοιά μου για το «εκκρεμές» του Φουκώ!

Το «εκκρεμές» ήξερα τι είναι. Μας το είχε δείξει ο φυσικός στο σχολείο.…

Η πυξίδα

Αξίζεις! Αξίζεις, γι’ αυτό αγάπα και φρόντισε τον εαυτό σου. Ακόμα και…

Ο έρωτας

Το ξέρω ότι εσύ που μόλις τώρα ξεκίνησες να με διαβάζεις είσαι πολύ…

Η δύναμή σου

Ευτυχισμένος είσαι όταν δεν σε αγγίζει τίποτα από αυτά που κάποτε…

James Dean, ο αιώνιος έφηβος του σινεμά

Ο James Dean σκοτώθηκε σε δυστύχημα σε ηλικία μόλις 24 ετών, στο…

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν…

Back in Time

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης