tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η κρίση φέρνει παγκόσμιο πόλεμο;

Η κρίση φέρνει παγκόσμιο πόλεμο;

( 5 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Περτέσης | Τρίτη, 11.01.11 17:13
 

Η κρίση φέρνει παγκόσμιο πόλεμο;

Σιγά-σιγά αρχίζουμε να ψυχανεμιζόμαστε πως τα πράγματα πάνε από το κακό στο  χειρότερο, όχι μόνο στη χώρα μας, όχι μόνο πανευρωπαϊκά, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Το πολιτικοοικονομικό σύστημα δείχνει να μην ανταποκρίνεται στα παιχνίδια των κερδοσκόπων, δεν αντιδρά.

Το ένα μετά το άλλο έρχονται απανωτά τα χτυπήματα και τρόπος απάντησης δεν υπάρχει. Οι κυβερνήσεις παρακολουθούν ανήμπορες να αντιδράσουν, αφού έχουν παραχωρήσει τα πάντα στην ιδιωτική πρωτοβουλία, χωρίς φραγμούς και όρια!

Εάν ήταν μόνο η περίπτωση της Ελλάδας, θα λέγαμε απλά ότι είναι αποτέλεσμα των λαθών μας και με κάθε τρόπο θα βρίσκαμε μια λύση, λιγότερο ή περισσότερο επώδυνη. Εδώ όμως βλέπουμε πως πάσχουν πάρα πολλές χώρες παγκοσμίως. Πρόβλημα έχει η Ε.Ε. και άλλα κράτη της Ευρώπης και του κόσμου, αλλά κυρίως η παγκόσμια υπερδύναμη, η Αμερική.

Γνωρίζουμε πως το καπιταλιστικό σύστημα κατά καιρούς περνάει κρίσεις, λόγω της συσσώρευσης του κεφαλαίου σε λίγα χέρια και της άρνησής τους για ανακατανομή των κερδών. Στην πραγματικότητα υπάρχει ένας συνεχής άτυπος πόλεμος, ο οποίος πάντα σε ειρηνικές περιόδους καταλήγει υπέρ του κεφαλαίου, που στην ουσία επιβάλλει τους όρους του, αφού οι κυβερνήσεις με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουν καταντήσει τα εισπρακτικά όργανά του…

Οι προηγούμενες κρίσεις, οπωσδήποτε μικρότερες, συγκαλύφθηκαν. Τις περισσότερες φορές με έναν μικρό πόλεμο ή άλλοτε με μέτρα οικονομικά που επιβάλλονταν από τους μεγαλύτερους στους μικρότερους κι έτσι δίνονταν η δυνατότητα να κινηθούν οι αγορές. Σήμερα όμως τα πράγματα φαντάζουν πολύ δύσκολα, καθώς η κρίση μοιάζει πολύ μεγάλη και φαντάζει αξεπέραστη.

Γνωρίζουμε βέβαια πολύ καλά πως πέρα από το επίπλαστο και το τεχνικό κάθε καπιταλιστικής κρίσης, υπάρχουν οι εγγενείς αδυναμίες αντιμετώπισής της. Αυτό συμβαίνει γιατί το καπιταλιστικό σύστημα αντιλαμβάνεται τον άνθρωπο σαν πηγή κέρδους και όχι σαν έμψυχη οντότητα, που χρειάζεται το κέρδος για τις ανάγκες της. Έτσι, πάντα ο άνθρωπος βρίσκεται σε δυσχερή θέση και συμβαίνει το εξής οξύμωρο: Ο πλούτος τον οποίο παράγει ο εργαζόμενος, χρησιμοποιείται τελικά εναντίον του, σαν εργαλείο επιβολής…

Αυτό γίνεται αντιληπτό και από τον πλέον αδαή, αν πάρουμε για παράδειγμα τη χώρα μας. Παρατηρούμε πως παρά τη μεγάλη οικονομική αφαίμαξη του λαού και την πλήρη κατάργηση και ανατροπή των δικαιωμάτων των εργαζομένων, στα ταμεία του κράτους δεν εισρέουν έσοδα, ενώ παράλληλα το χρέος της χώρας μας αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς, με αποτέλεσμα ύστερα από τρία χρόνια πιθανότατα να βρίσκεται τουλάχιστον κατά 110 δις μεγαλύτερο!

Γίνεται λοιπόν φανερό πως το μεγάλο κεφάλαιο δεν επιθυμεί και δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει πίσω ούτε στο ελάχιστο. Επομένως, βρισκόμαστε μπροστά στο πρόβλημα της συγκέντρωσης όλου του πλούτου σε λίγα χέρια. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι το χρήμα δεν κινείται, αφού οι λίγοι θέλουν την πίτα ολόκληρη και δεν συναινούν σε δικαιότερη κατανομή, ενώ παράλληλα δίνουν στους πολλούς όλο και λιγότερα, πράγμα που μας οδηγεί, αναπόφευκτα, σε αδυναμία εξεύρεσης λύσης…

Όμως, το κεφάλαιο αποκλείεται να μείνει εγκλωβισμένο και είναι δεδομένο ότι θα βρει τη διέξοδό του. Αν δεν μπορούν να αντιληφθούν οι κυβερνήσεις ότι πρέπει να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ανάπτυξης, ώστε να κινηθεί το εμπόριο και να «ζεσταθεί» η αγορά, το πρόβλημα θα μεγιστοποιηθεί και τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο άσχημα για όλους μας.

Το κραχ του 1929 έφερε  τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Η τωρινή παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση μήπως είναι προάγγελος ενός νέου παγκόσμιου πολέμου; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει. Όπως και να ‘χει, όμως, οι λαοί πρέπει να προετοιμάζονται, ώστε σε κάθε περίπτωση να είναι έτοιμοι να αναλάβουν τις τύχες τους και με την εμπειρία που έχουν αποκτήσει να μην αφήσουν στο μέλλον την ανθρωπότητα να ζει μες στην αδικία, την αμορφωσιά, και την ανασφάλεια…

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της μαμάς μου, μετρούσαμε τις φωλιές των πουλιών στα δέντρα. Άλλοτε τα αυτοκίνητα, άλλοτε τις πινακίδες. Ουρλιάζαμε: «Τρία, τέσσερα, εφτά…». Φτάναμε σε αριθμούς κοντά στο εκατό ή το ξεπερνούσαμε. Αυτό θυμήθηκα χθες το απόγευμα. Όντας όλη μέρα κλεισμένοι μέσα, αποφασίσαμε να…

Η πρώτη μέρα της απελευθέρωσης

Όλοι μας αναζητούμε με αγωνία καθημερινά την απάντηση στην ερώτηση του εκατομμυρίου. Πότε θα δούμε φως στην άκρη του τούνελ; Πότε επιτέλους θα λήξει ο συναγερμός; Πότε τα μέτρα θα αρθούν; Αναρωτιέμαι λοιπόν πώς θα είναι εκείνη η μέρα που ο πρωθυπουργός με διάγγελμά του θα αναγγείλει το «νενικήκαμεν». Ότι κερδίσαμε τον πόλεμο στην τρίμηνη…

Αντέχεις να αγαπήσεις έναν λύκο;

Λύκος. Στο άκουσμα και μόνο του ονόματός του σκεφτόμαστε αυτόματα κάτι άγριο, απροσπέλαστο, τρομακτικό. Ξεκινώντας από την παιδική μας ηλικία και τα παραμύθια που μας έλεγε ο παππούς, ο λύκος ήταν πάντα ο κακός. Αυτός που σε έκανε να τρομάξεις κατά την διάρκεια της διήγησης, αυτός που θα φοβόσουν ότι κρύβεται κάτω από το κρεβάτι σου ή…

Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

Ξεχάστε το ευτυχισμένο τέλος! Η αρχική ιστορία απέχει πολύ από αυτό! Ακόμη έχω μια δυσάρεστη αίσθηση από την παιδική μου ηλικία για κάποια παραμύθια... Καταρχήν, με κατέθλιβε το παραμύθι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» (του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν) που μια μικρή παρακολουθεί στο κρύο χαρούμενες οικογένειες στα σπίτια τους να γελούν, να τρώνε…

Ημερολόγια Καραντίνας, ένας μήνας και βάλε...

Από την αρχή της εφαρμογής των μέτρων για την πρόληψη και προστασία κατά του κορονοϊού, η καραντίνα δεν μου έκατσε καλά. Λέξη ιταλικής προέλευσης quarantina, quaranta giorni, δηλώνει ένα διάστημα σαράντα ημερών και, αν και πολλοί από εμάς τη γνωρίζουμε από την απομόνωση των ιών στον υπολογιστή, πρωτοχρησιμοποιήθηκε στην Ιταλία τον 19ο…

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη για τον πόνο με αφορμή αυτό το τραγούδι «Πολλά έχουν ειπωθεί για τον πόνο, γιατί πολλά είναι τα "πρόσωπά" του και τα θύματά του», διαπίστωσα με επαγωγικό συλλογισμό καθώς λιαζόμουν με περίσσια ραστώνη (μέχρι που κάηκα σαν αστακός και κατέληξα να πονώ και εγώ). Εκείνη…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι σα νόμος. «Πρέπει να πιεις όλο το γάλα σου» και το έπινα φτάνοντας στα όρια του εμετού. «Πρέπει να διαβάζεις» αργότερα και ευτυχώς αυτό μου άρεσε και το έκανα. «Δεν πρέπει να μαλώνεις με τον αδερφό και την αδερφή σου». Αυτό δεν το τηρούσα πάντα, γιατί ήταν φύσει…

Αειφορία vs Καταστροφολογία

Πριν από κάποιους αιώνες η καταστροφολογία (Δευτέρα παρουσία, καταστροφή του κόσμου κλπ) ενδεχομένως να ήταν επιθυμητή στην κοινωνία, διότι με την επιταγή της κρίσης ζωντανών και πεθαμένων ο άνθρωπος πίστευε ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη, έστω και όταν αυτός δεν θα ζει πια. Ήταν δηλαδή ένα είδος άτυπου δικαστηρίου για τους πιστούς που θα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Το «φρικιό» που κρύβουμε μέσα μας...

Τελικά όλοι είμαστε «φρικιά» κι όποιος πει ότι είναι «φυσιολογικός»…

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Back in Time

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης