tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η κρίση φέρνει παγκόσμιο πόλεμο;

Η κρίση φέρνει παγκόσμιο πόλεμο;

( 5 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Περτέσης | Τρίτη, 11.01.11 17:13
 

Η κρίση φέρνει παγκόσμιο πόλεμο;

Σιγά-σιγά αρχίζουμε να ψυχανεμιζόμαστε πως τα πράγματα πάνε από το κακό στο  χειρότερο, όχι μόνο στη χώρα μας, όχι μόνο πανευρωπαϊκά, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Το πολιτικοοικονομικό σύστημα δείχνει να μην ανταποκρίνεται στα παιχνίδια των κερδοσκόπων, δεν αντιδρά.

Το ένα μετά το άλλο έρχονται απανωτά τα χτυπήματα και τρόπος απάντησης δεν υπάρχει. Οι κυβερνήσεις παρακολουθούν ανήμπορες να αντιδράσουν, αφού έχουν παραχωρήσει τα πάντα στην ιδιωτική πρωτοβουλία, χωρίς φραγμούς και όρια!

Εάν ήταν μόνο η περίπτωση της Ελλάδας, θα λέγαμε απλά ότι είναι αποτέλεσμα των λαθών μας και με κάθε τρόπο θα βρίσκαμε μια λύση, λιγότερο ή περισσότερο επώδυνη. Εδώ όμως βλέπουμε πως πάσχουν πάρα πολλές χώρες παγκοσμίως. Πρόβλημα έχει η Ε.Ε. και άλλα κράτη της Ευρώπης και του κόσμου, αλλά κυρίως η παγκόσμια υπερδύναμη, η Αμερική.

Γνωρίζουμε πως το καπιταλιστικό σύστημα κατά καιρούς περνάει κρίσεις, λόγω της συσσώρευσης του κεφαλαίου σε λίγα χέρια και της άρνησής τους για ανακατανομή των κερδών. Στην πραγματικότητα υπάρχει ένας συνεχής άτυπος πόλεμος, ο οποίος πάντα σε ειρηνικές περιόδους καταλήγει υπέρ του κεφαλαίου, που στην ουσία επιβάλλει τους όρους του, αφού οι κυβερνήσεις με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουν καταντήσει τα εισπρακτικά όργανά του…

Οι προηγούμενες κρίσεις, οπωσδήποτε μικρότερες, συγκαλύφθηκαν. Τις περισσότερες φορές με έναν μικρό πόλεμο ή άλλοτε με μέτρα οικονομικά που επιβάλλονταν από τους μεγαλύτερους στους μικρότερους κι έτσι δίνονταν η δυνατότητα να κινηθούν οι αγορές. Σήμερα όμως τα πράγματα φαντάζουν πολύ δύσκολα, καθώς η κρίση μοιάζει πολύ μεγάλη και φαντάζει αξεπέραστη.

Γνωρίζουμε βέβαια πολύ καλά πως πέρα από το επίπλαστο και το τεχνικό κάθε καπιταλιστικής κρίσης, υπάρχουν οι εγγενείς αδυναμίες αντιμετώπισής της. Αυτό συμβαίνει γιατί το καπιταλιστικό σύστημα αντιλαμβάνεται τον άνθρωπο σαν πηγή κέρδους και όχι σαν έμψυχη οντότητα, που χρειάζεται το κέρδος για τις ανάγκες της. Έτσι, πάντα ο άνθρωπος βρίσκεται σε δυσχερή θέση και συμβαίνει το εξής οξύμωρο: Ο πλούτος τον οποίο παράγει ο εργαζόμενος, χρησιμοποιείται τελικά εναντίον του, σαν εργαλείο επιβολής…

Αυτό γίνεται αντιληπτό και από τον πλέον αδαή, αν πάρουμε για παράδειγμα τη χώρα μας. Παρατηρούμε πως παρά τη μεγάλη οικονομική αφαίμαξη του λαού και την πλήρη κατάργηση και ανατροπή των δικαιωμάτων των εργαζομένων, στα ταμεία του κράτους δεν εισρέουν έσοδα, ενώ παράλληλα το χρέος της χώρας μας αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς, με αποτέλεσμα ύστερα από τρία χρόνια πιθανότατα να βρίσκεται τουλάχιστον κατά 110 δις μεγαλύτερο!

Γίνεται λοιπόν φανερό πως το μεγάλο κεφάλαιο δεν επιθυμεί και δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει πίσω ούτε στο ελάχιστο. Επομένως, βρισκόμαστε μπροστά στο πρόβλημα της συγκέντρωσης όλου του πλούτου σε λίγα χέρια. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι το χρήμα δεν κινείται, αφού οι λίγοι θέλουν την πίτα ολόκληρη και δεν συναινούν σε δικαιότερη κατανομή, ενώ παράλληλα δίνουν στους πολλούς όλο και λιγότερα, πράγμα που μας οδηγεί, αναπόφευκτα, σε αδυναμία εξεύρεσης λύσης…

Όμως, το κεφάλαιο αποκλείεται να μείνει εγκλωβισμένο και είναι δεδομένο ότι θα βρει τη διέξοδό του. Αν δεν μπορούν να αντιληφθούν οι κυβερνήσεις ότι πρέπει να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ανάπτυξης, ώστε να κινηθεί το εμπόριο και να «ζεσταθεί» η αγορά, το πρόβλημα θα μεγιστοποιηθεί και τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο άσχημα για όλους μας.

Το κραχ του 1929 έφερε  τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Η τωρινή παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση μήπως είναι προάγγελος ενός νέου παγκόσμιου πολέμου; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει. Όπως και να ‘χει, όμως, οι λαοί πρέπει να προετοιμάζονται, ώστε σε κάθε περίπτωση να είναι έτοιμοι να αναλάβουν τις τύχες τους και με την εμπειρία που έχουν αποκτήσει να μην αφήσουν στο μέλλον την ανθρωπότητα να ζει μες στην αδικία, την αμορφωσιά, και την ανασφάλεια…

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια αυτήν την λέξη. Στο άκουσμά της, συνδύαζες τα πάντα με περιορισμό. Αυτό αυτόματα σήμαινε για σένα, να μην έχεις την ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου. Τώρα που το σκέφτομαι, από μικρή ακόμα σε ενοχλούσε. Όταν η μαμά σου, για παράδειγμα, σου έβαζε σαν όριο για το παιχνίδι…

Ηγήτωρ γεννιέσαι γιάντα γίνεσαι;

Με τούτο το μηχανισμό της λογικής, σαν συλλογιστούμε ο κάθε ένας από μας την μοναδικότητα της εφήμερης ταυτότητας που μας επροίκησε η ζωή, θα συμφωνήσουμε στο ότι όλοι μας είμαστε διαφορετικοί και τούτο είναι αξίωμα της φύσης.  Ποιο να ‘ναι κείνο όμως το χαρακτηριστικό που κάποιους τους κάνει τιμονιέρηδες και κάποιους καμηλιέρηδες;…

Στη ζωή αυτή που ζούμε, όλα τα συναισθήματα χωράνε…

Τίποτα δεν έρχεται σε αυτή τη ζωή για να μείνει για πάντα. Τι και αν νοιώθεις πως πνίγεσαι, στο τέλος όταν βγεις στη στεριά, θα το βλέπεις σαν μία εμπειρία που απλώς σε δυνάμωσε και σε έκανε έναν πιο δυνατό άνθρωπο. Ακόμα και αν η μαύρη απελπισία σε ζώσει, δώσε χώρο στην ελπίδα. Δε θα ζήσει η μαυρίλα αιώνια, για λίγο έρχεται σαν…

Γιατί είμαστε τσιγκούνηδες στο μπράβο;

Θεωρώ πως ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματά μας ως κοινωνία, είναι αυτή η δυσανεξία που έχουμε με την επιτυχία και τη χαρά του άλλου. Είμαστε τσιγκούνηδες στο μπράβο, πάντοτε ψάχνουμε να πούμε το κακό, να τονίσουμε την έλλειψη, να χαρούμε με την αδυναμία. Ποτέ δε θα πούμε ένα μπράβο με όλη μας την καρδιά στον άλλο, τις περισσότερες φορές…

Οι δρόμοι των κυπαρισσιών

Θα έπρεπε να ξεκινάμε το ταξίδι μας στον κόσμο, ξεκινώντας απ’ το δρόμο των κυπαρισσιών. Από το τέλος προς στην αρχή.  Να χαράζουμε την πορεία μας σε αυτό τον κόσμο με την πιο μεγάλη γνώση. Την γνώση των ορίων και της σχετικότητας, όχι του χρόνου γενικώς αλλά της σχετικότητας του δικού μας χρόνου.  Ό,τι μας φέρνει πιο κοντά στο ερώτημα…

Η αναμονή

Πόσο εύκολα σε ξεγελάει η προσδοκία! Με πόση δειλία σε εξαπατάει και σε κάνει να πιστέψεις πως κάτι από αυτά που βλέπεις δε θα μπορούσε να είναι αληθινό! Και που περίμενα να μου μιλήσεις, τι έγινε; Πληγώθηκα. Και που περίμενα να με πονέσεις, τι έγινε; Πληγώθηκα. Και που περίμενα να με αγαπήσεις, τι έγινε; Πληγώθηκα. Με πόσο μεγάλη…

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Μια μέρα ο 13χρονος ανιψιός μου Βασίλης μου είπε (σχεδόν συγκλονισμένος) ότι  τόσα χρόνια καθάριζε με λάθος τρόπο την μπανάνα. - Πώς δηλαδή; Ρώτησα εγώ. - Από το κοτσάνι! - Από το κοτάνι; απόρησα. Εγώ την καθαρίζω από την κάτω μεριά. - Πώς δηλαδή; - Πατάω στην κορυφή και ανοίγει. - Σοβαρά; Αυτό είναι το σωστό. Εγώ πάντα από την άλλη. -…

Αν τα ταξίδια ήταν δωρεάν, θα με βλέπατε παντού

Αν τα ταξίδια ήταν δωρεάν, θα με βλέπατε παντού. Η απόλυτη φράση για τους πολύ ταξιδευτές. Κάθε φορά που ετοιμάζεις την βαλίτσα σου, αυτή την φράση ψιθυρίζεις χαμογελώντας. Είσαι από τους ανθρώπους που αγκαλιάζεις την αλλαγή, σπας την ρουτίνα γιατί σε αρρωσταίνει, και ζητάς την ελευθερία. Ναι, την ελευθερία, γιατί όταν ταξιδεύεις είσαι…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η άγνοιά μου για το «εκκρεμές» του Φουκώ!

Το «εκκρεμές» ήξερα τι είναι. Μας το είχε δείξει ο φυσικός στο σχολείο.…

Η πυξίδα

Αξίζεις! Αξίζεις, γι’ αυτό αγάπα και φρόντισε τον εαυτό σου. Ακόμα και…

Ο έρωτας

Το ξέρω ότι εσύ που μόλις τώρα ξεκίνησες να με διαβάζεις είσαι πολύ…

Η δύναμή σου

Ευτυχισμένος είσαι όταν δεν σε αγγίζει τίποτα από αυτά που κάποτε…

James Dean, ο αιώνιος έφηβος του σινεμά

Ο James Dean σκοτώθηκε σε δυστύχημα σε ηλικία μόλις 24 ετών, στο…

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν…

Back in Time

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης