tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η κρίση φέρνει παγκόσμιο πόλεμο;

Η κρίση φέρνει παγκόσμιο πόλεμο;

( 5 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Περτέσης | Τρίτη, 11.01.11 17:13
 

Η κρίση φέρνει παγκόσμιο πόλεμο;

Σιγά-σιγά αρχίζουμε να ψυχανεμιζόμαστε πως τα πράγματα πάνε από το κακό στο  χειρότερο, όχι μόνο στη χώρα μας, όχι μόνο πανευρωπαϊκά, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Το πολιτικοοικονομικό σύστημα δείχνει να μην ανταποκρίνεται στα παιχνίδια των κερδοσκόπων, δεν αντιδρά.

Το ένα μετά το άλλο έρχονται απανωτά τα χτυπήματα και τρόπος απάντησης δεν υπάρχει. Οι κυβερνήσεις παρακολουθούν ανήμπορες να αντιδράσουν, αφού έχουν παραχωρήσει τα πάντα στην ιδιωτική πρωτοβουλία, χωρίς φραγμούς και όρια!

Εάν ήταν μόνο η περίπτωση της Ελλάδας, θα λέγαμε απλά ότι είναι αποτέλεσμα των λαθών μας και με κάθε τρόπο θα βρίσκαμε μια λύση, λιγότερο ή περισσότερο επώδυνη. Εδώ όμως βλέπουμε πως πάσχουν πάρα πολλές χώρες παγκοσμίως. Πρόβλημα έχει η Ε.Ε. και άλλα κράτη της Ευρώπης και του κόσμου, αλλά κυρίως η παγκόσμια υπερδύναμη, η Αμερική.

Γνωρίζουμε πως το καπιταλιστικό σύστημα κατά καιρούς περνάει κρίσεις, λόγω της συσσώρευσης του κεφαλαίου σε λίγα χέρια και της άρνησής τους για ανακατανομή των κερδών. Στην πραγματικότητα υπάρχει ένας συνεχής άτυπος πόλεμος, ο οποίος πάντα σε ειρηνικές περιόδους καταλήγει υπέρ του κεφαλαίου, που στην ουσία επιβάλλει τους όρους του, αφού οι κυβερνήσεις με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουν καταντήσει τα εισπρακτικά όργανά του…

Οι προηγούμενες κρίσεις, οπωσδήποτε μικρότερες, συγκαλύφθηκαν. Τις περισσότερες φορές με έναν μικρό πόλεμο ή άλλοτε με μέτρα οικονομικά που επιβάλλονταν από τους μεγαλύτερους στους μικρότερους κι έτσι δίνονταν η δυνατότητα να κινηθούν οι αγορές. Σήμερα όμως τα πράγματα φαντάζουν πολύ δύσκολα, καθώς η κρίση μοιάζει πολύ μεγάλη και φαντάζει αξεπέραστη.

Γνωρίζουμε βέβαια πολύ καλά πως πέρα από το επίπλαστο και το τεχνικό κάθε καπιταλιστικής κρίσης, υπάρχουν οι εγγενείς αδυναμίες αντιμετώπισής της. Αυτό συμβαίνει γιατί το καπιταλιστικό σύστημα αντιλαμβάνεται τον άνθρωπο σαν πηγή κέρδους και όχι σαν έμψυχη οντότητα, που χρειάζεται το κέρδος για τις ανάγκες της. Έτσι, πάντα ο άνθρωπος βρίσκεται σε δυσχερή θέση και συμβαίνει το εξής οξύμωρο: Ο πλούτος τον οποίο παράγει ο εργαζόμενος, χρησιμοποιείται τελικά εναντίον του, σαν εργαλείο επιβολής…

Αυτό γίνεται αντιληπτό και από τον πλέον αδαή, αν πάρουμε για παράδειγμα τη χώρα μας. Παρατηρούμε πως παρά τη μεγάλη οικονομική αφαίμαξη του λαού και την πλήρη κατάργηση και ανατροπή των δικαιωμάτων των εργαζομένων, στα ταμεία του κράτους δεν εισρέουν έσοδα, ενώ παράλληλα το χρέος της χώρας μας αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς, με αποτέλεσμα ύστερα από τρία χρόνια πιθανότατα να βρίσκεται τουλάχιστον κατά 110 δις μεγαλύτερο!

Γίνεται λοιπόν φανερό πως το μεγάλο κεφάλαιο δεν επιθυμεί και δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει πίσω ούτε στο ελάχιστο. Επομένως, βρισκόμαστε μπροστά στο πρόβλημα της συγκέντρωσης όλου του πλούτου σε λίγα χέρια. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι το χρήμα δεν κινείται, αφού οι λίγοι θέλουν την πίτα ολόκληρη και δεν συναινούν σε δικαιότερη κατανομή, ενώ παράλληλα δίνουν στους πολλούς όλο και λιγότερα, πράγμα που μας οδηγεί, αναπόφευκτα, σε αδυναμία εξεύρεσης λύσης…

Όμως, το κεφάλαιο αποκλείεται να μείνει εγκλωβισμένο και είναι δεδομένο ότι θα βρει τη διέξοδό του. Αν δεν μπορούν να αντιληφθούν οι κυβερνήσεις ότι πρέπει να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ανάπτυξης, ώστε να κινηθεί το εμπόριο και να «ζεσταθεί» η αγορά, το πρόβλημα θα μεγιστοποιηθεί και τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο άσχημα για όλους μας.

Το κραχ του 1929 έφερε  τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Η τωρινή παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση μήπως είναι προάγγελος ενός νέου παγκόσμιου πολέμου; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει. Όπως και να ‘χει, όμως, οι λαοί πρέπει να προετοιμάζονται, ώστε σε κάθε περίπτωση να είναι έτοιμοι να αναλάβουν τις τύχες τους και με την εμπειρία που έχουν αποκτήσει να μην αφήσουν στο μέλλον την ανθρωπότητα να ζει μες στην αδικία, την αμορφωσιά, και την ανασφάλεια…

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Για τη μαμά μου…

Στα ένατα γενέθλια της κόρης μου ξύπνησα με κλάματα, γιατί σε αισθανόμουν εδώ όσο ποτέ. Με πλημμύρισαν αναμνήσεις... Θυμήθηκα μια αίσθηση που είχα παιδί (και που έχει εξαφανιστεί από χρόνια, δυστυχώς)... Μια αίσθηση σιγουριάς που είχα όταν ήμουν περίπου στην ηλικία της κόρης μου ότι τίποτα κακό δε θα συμβεί σε εμάς και στους γύρω μας.…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα τελευταία χρόνια δεν βασίζεται σε κάποιο μυστικό σχέδιο που εκπορεύεται από άγνωστους και σκοτεινούς κύκλους αλλά αποτελεί την υλοποίηση μιας προδιαγεγραμμένης καπιταλιστικής επιδρομής, η οποία θα διενεργείται για όσο χρόνο ο μόχθος των εργαζομένων θα αποφέρει κέρδη.…

Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

Ξεχάστε το ευτυχισμένο τέλος! Η αρχική ιστορία απέχει πολύ από αυτό! Ακόμη έχω μια δυσάρεστη αίσθηση από την παιδική μου ηλικία για κάποια παραμύθια... Καταρχήν, με κατέθλιβε το παραμύθι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» (του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν) που μια μικρή παρακολουθεί στο κρύο χαρούμενες οικογένειες στα σπίτια τους να γελούν, να τρώνε…

Ο περιεργο-μαγνήτης μου και η υπερφόρτωση εγκεφάλου!

Τα περίεργα γεγονότα είναι στην καθημερινότητα όλων ή κάποιοι έχουμε πάνω μας έναν περιεργο-μαγνήτη, που τραβάει περίεργα άτομα και περίεργες καταστάσεις; Ή μήπως και τα δύο; Αν αυτός ο μαγνήτης υπάρχει, εγώ τον έχω 100%. Για πρώτη φορά μου έτυχε όταν ήμουν στην Αθήνα και δούλευα με stage στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τότε μας είχαν στείλει…

Ο χαμένος χρόνος

Πολλές φορές, η ρουτίνα της καθημερινότητας και οι υποχρεώσεις, παρασέρνουν τη ζωή μας σε τόσο γρήγορους ρυθμούς, που χάνουμε τις πολύτιμες στιγμές. Εκείνες τις μοναδικές στιγμές που ομορφαίνουν τις μέρες μας, όπως το αλατοπίπερο νοστιμεύει το αχνιστό φαγητό. Το άγχος που μας κατακλύζει, καθώς προσπαθούμε να προλάβουμε τα καθημερινά, μας…

Timing και άλλα τέτοια στολίδια

Ο τέλειος χρόνος.. Η σωστή ώρα.. Το καλό timing ρε παιδί μου. Μάθαμε τελικά από που προέρχεται και από τι εξαρτάται; Είμαι 27 χρονών. Περήφανη για κάθε μου παράσημο και ευτυχισμένη για κάθε καλή ή κακή εμπειρία που έζησα. Θα σου πω κάτι όμως.. Κουράστηκα! Αυτή τη φορά στο λέω μπέσα.. Κουράστηκα να γνωρίζω ένα είδος ανθρώπου, με τόσα…

Τσάρλι Τσάπλιν: Όλα εξαρτώνται από μένα!

Ο Τσαρλς Σπένσερ «Τσάρλι» Τσάπλιν (1889-1977) ήταν ηθοποιός και σκηνοθέτης του βωβού κινηματογράφου, που άφησε εποχή στις πρώτες δεκαετίες του Χόλυγουντ, ενσαρκώνοντας τον Σαρλό και σκορπώντας γέλιο στους φίλους της 7ης τέχνης όλων των ηλικιών. Πέρα από το σημαντικό καλλιτεχνικό έργο του, έχουμε να θυμόμαστε τα σοφά λόγια του για τη ζωή,…

Η στιγμή του χωρισμού

Έφτασε αυτή η στιγμή που τόσο απευχόμουν. Η ώρα που το χέρι μου θέλεις να  αφήσεις και  να πορευτείς χωρίς εμένα στη ζωή αυτή. Η στιγμή που αισθάνομαι πως η αγάπη μου πια σου είναι περιττή. Ήρθε και αυτή η ώρα που για εμένα πια δεν ενδιαφέρεσαι και θέλεις να βρεις την αγάπη σε άλλη αγκαλιά. Την ώρα αυτή του αποχωρισμού, στα μάτια θα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αεροπλανάκι…

Εκείνη την Παρασκευή του Οκτώβρη η κυρία Μερόπη ξεκίνησε πάλι για το…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή…

Ταξίδι είσαι

Ταξίδι είσαι. Ακόμα δεν το έχεις καταλάβει ότι ταξιδεύεις και…

Back in Time

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης