tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
«Η κυβερνητική βαρβαρότητα, η... ταλαιπωρία των πολιτών και ο ρόλος των ΜΜΕ»

«Η κυβερνητική βαρβαρότητα, η... ταλαιπωρία των πολιτών και ο ρόλος των ΜΜΕ»

( 1 Ψήφος )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Παρασκευή, 04.02.11 14:37
 

Η αλληλεγγύη σε κάθε αγωνιζόμενο κλάδο φρένο στα σχεδιά τους!

Τις τελευταίες μέρες  γινόμαστε μάρτυρες του… απεριόριστου ενδιαφέροντος, που δείχνουν τα Μέσα Μαζικής… Ενημέρωσης  για μας τους πολίτες, σχετικά με την… ταλαιπωρία που αντιμετωπίζουμε, εξαιτίας των αλλεπάλληλων  κινητοποιήσεων, που τείνουν πια να πάρουν τη μορφή τεράστιου απεργιακού κύματος. Συγκοινωνίες, γιατροί, φαρμακοποιοί, δικηγόροι, υγειονομικοί, αγρότες και έπεται συνέχεια! Συμπεριφέρονται αυτοί, οι …υπερασπιστές της αλήθειας (!)  σαν εμείς  οι πολίτες  να ζούμε σε έναν άλλο κόσμο και όχι στον κόσμο της σημερινής βαρβαρότητας, που με αγαστή… σύμπνοια κυβέρνηση και «εταίροι» μάς  έχουν επιφυλάξει!

Είναι γεγονός ότι πάντα την όποια κινητοποίηση την συνδέουν άμεσα με την και ταλαιπωρία του κοινού, των πολιτών, με σαφή στόχο να στρέψουν την μία κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης!

Απτόητοι και σοβαροφανείς, πρωί και  βράδυ, οι τηλεπαρουσιαστές των μεγάλων καναλιών και οι… έγκυροι σχολιαστές τους, εξαργυρώνουν αδρά τις υψηλές αμοιβές τους,  τις οποίες  βέβαια η κρίση δεν αγγίζει, όπως και τα κέρδη των ίδιων των αφεντικών τους (!), παραπληροφορώντας και τρομοκρατώντας  τους πολίτες.

Ανέκαθεν οι χρυσοπληρωμένοι τηλεπαρουσιαστές και δημοσιογράφοι είχαν  εργολαβικά αναλάβει να ενεργοποιούν τον λεγόμενο κοινωνικό αυτοματισμό και να στρέφουν τον έναν κλάδο εργαζόμενων εναντίον του άλλου, αφήνοντας στο απυρόβλητο αυτούς, που άγρια μας εκμεταλλεύονται και φυσικά τις κυβερνήσεις  που δημιουργούν το πρόσφορο έδαφος γι’ αυτήν την εκμετάλλευση.

Παρουσιάζουν ως  ταλαιπωρία την έλλειψη για κάποιες μέρες των συγκοινωνιών και όχι το πανάκριβο εισιτήριο, που μας έχει επιβληθεί   εσαεί!

Παρουσιάζουν ως  ταλαιπωρία τα υπαρκτά προβλήματα που δημιουργεί μια απεργία των γιατρών και αποσιωπούν τις κυβερνητικές ευθύνες για τη σημερινή κατάντια του συστήματος υγείας, που σε όλους μας είναι γνωστή! Για παράδειγμα δεν ασχολήθηκε κανείς «μεγαλοδημοσιογράφος»  με την... ταλαιπωρία   του νέου που έδιωξαν κυριολεκτικά, πριν λίγες μέρες από το Νοσοκομείο της Μυτιλήνης με 40 πυρετό, χωρίς καν να υπολογίσουν τον κίνδυνο που διέτρεχε η ίδια του η ζωή, επειδή δεν είχε να πληρώσει! Ούτε φυσικά με  την ταλαιπωρία αυτών που περιμένουν μήνες ολόκληρους για μια ιατρική  εξέταση ή αυτών που κάνουν δεκάδες χιλιόμετρα για ένα φάρμακο του ΙΚΑ, χωρίς να είναι σίγουρο, αν θα τους δοθεί  ή αυτών που περιμένουν ουρές στα νοσοκομεία για ένα κρεβάτι.

Και φυσικά δε διανοούνται να ασχοληθούν επί της ουσίας    με αυτούς που καθημερινά στήνονται στην ουρά του συσσιτίου και που  πληθαίνουν   μέρα με τη μέρα.

Προπαντός είναι αδιανόητο γι’ αυτούς  να ασχοληθούν με τις αιτίες που γενούν όλες αυτές τις καταστάσεις, γιατί ξέρουν ότι θα  έρθουν αντιμέτωποι με τα ίδια τους τα αφεντικά και με τα ασύλληπτα κέρδη τους!

Γίνονται αβανταδόροι για την πλήρη   ιδιωτικοποίηση της υγείας, και όχι μόνο, που ετοιμάζει η κυβέρνηση. Αβανταδόροι για το ξεπούλημα και   των τελευταίων δημόσιων περιουσιακών στοιχείων και επιχειρήσεων.  Και προπαντός επιδιώκουν    να βάλουν καλά στο μυαλό μας, για να το χωνέψουμε  ότι η υγεία, η παιδεία, οι συγκοινωνίες κλπ, δεν πρέπει να είναι κοινωνικά  αγαθά, αλλά εμπορεύσιμα προϊόντα! Όπως επίσης ότι  η δημόσια περιουσία είναι για το λαό βαρίδιο, άχρηστη και επιζήμια και πρέπει όπως-όπως, το γρηγορότερο δυνατόν,  να απαλλαγούμε από αυτήν για να… ανασάνουμε! Και φυσικά να είμαστε και ευγνώμονες απέναντι σ’ αυτούς που έχουν την… καλοσύνη, αντί πινακίου φακής,  να μας απαλλάξουν από το… περιττό της βάρος!

Βέβαια η βαρβαρότητα, πλέον και δια νόμου, των εργασιακών σχέσεων,  των  δεκάδων χιλιάδων απολύσεων, της ανεργίας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης,  η βαρβαρότητα της σκληρής χωρίς τελειωμό λιτότητας, η βαρβαρότητα  της συγχώνευσης σχολείων   και  του «νέου» πιο  βάρβαρου εκπαιδευτικού συστήματος που έχουν  «έτοιμο από καιρό»,  η βαρβαρότητα να μας θέλουν υποταγμένους χωρίς λόγο και προσωπικότητα, που φτάνει μέχρι και  την εκχώρηση   των  κυριαρχικών μας  δικαιωμάτων σε τρίτους αλλά  και την  υποθήκευση της ίδιας μας της πατρίδας στους «εταίρους», ή όπου αλλού,   φαίνεται ότι είναι έξω από τα όρια της «ελεύθερης και δημοκρατικής ενημέρωσης» που… απολαμβάνουμε σήμερα από τα ΜΜ…Ε! Εννοείται ότι είναι έξω από τα όρια κάθε  σχολιασμού και πολύ περισσότερο έξω από τα όρια κάθε χαρακτηρισμού!

Όμως, ας γνωρίζουν ότι η οργή μας δεν στρέφεται μόνο ενάντια  στους  οσφυοκάμπτες που «κυβερνούν», αλλά και  στα φερεφωνά  τους, μεταξύ των οποίων οι  «μεγαλοδημοσιογράφοι»  καταλαμβάνουν δεσπόζουσα θέση.

Πάντως σε πείσμα όλων αυτών,  όλο και γίνεται σαφές στους εργαζόμενους ότι το βάδισμα μας, για να σαρώσει, πρέπει να είναι πάντα προς την ίδια κατεύθυνση και εναντίον όσων μας εκμεταλλεύονται.

Όσο γι’ αυτούς που συνειδητά παραπληροφορούν και έχουν αναλάβει εργολαβία, να στρέφουν την μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης, αν υποθέσουμε ότι το ντόμινο των εξεγέρσεων στον Αραβικό Κόσμο  περάσει και στην απέναντι πλευρά της  Μεσογείου, πώς νομίζουν ότι θα τους αντιμετωπίσουν οι εξεγερμένοι;

Δια χειρός Αλιθέρση (Αναγνώστης)

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Το πουλί και το σχοινί του

Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μικρό και ξακουστό βασίλειο γεννήθηκε ένα πουλί με το όνομα Δικαιομένης. Μόλις γεννήθηκε, έδεσαν το ποδαράκι του με ένα μικρό σχοινάκι. Με το πέρας των χρόνων αυτό το σχοινί παρέμενε στο πόδι του, μεγάλωνε και δεν τον άφηνε να πετάξει (βέβαια μαζί με αυτό, μεγάλωνε η θέληση και η επιθυμία του να πετάξει).…

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Πώς φτάσαμε ως εδώ; αναρωτιέμαι κοιτώντας τη φωτογραφία μας. Πού πήγε εκείνη  η αγάπη που μας έδεσε, αυτή η δυνατή φλόγα για την οποία αισθανόμασταν ολόκληρους πως μας καίει. Όταν γνωριστήκαμε, πόση αγωνία είχαμε ο ένας κοντά στον άλλο να βρεθεί! Πόσο λαχτάρα υπήρχε μέχρι να έρθει το πρώτο μας φιλί! Όταν στα χέρια σου με κράτησες,…

Αφέθηκα στον κόσμο των συναισθημάτων μου

Αφέσου μου είπε μια φίλη, αφέσου σε όλα τα συναισθήματά σου και ζήσε με αυτά. Αυτά σε ξεχωρίζουν από ένα κουφάρι. Και αφέθηκα... Και γνώρισα εσένα!  Και ξεκίνησε κάτι όμορφο! Μαζί σου μεγάλωσα κι έζησα τα ομορφότερά μου χρόνια και κάποιες στιγμές πόνεσα αρκετά. Έζησα γιατί βίωσα στο έπακρο όλο το φάσμα και είδα όλα τα χρώματα  των…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια αυτήν την λέξη. Στο άκουσμά της, συνδύαζες τα πάντα με περιορισμό. Αυτό αυτόματα σήμαινε για σένα, να μην έχεις την ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου. Τώρα που το σκέφτομαι, από μικρή ακόμα σε ενοχλούσε. Όταν η μαμά σου, για παράδειγμα, σου έβαζε σαν όριο για το παιχνίδι…

«Είσαι υπέροχη αλλά με γνώρισες στην πιο ακατάλληλη στιγμή...»

Πόσες φορές άραγε άκουσες και εσύ, όπως και εγώ, αυτή τη ρημάδα φράση; Όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου μέσα σε σχέσεις, δεν υπήρχε κάτι να με γεμίζει περισσότερο από το να προσφέρω! Ήθελα να μπορώ να δώσω στον άλλον ό,τι μπορείς να φανταστείς. Πέθαινα να δημιουργώ το χαμόγελο στο πρόσωπό του. Και ίσως αυτό, κάποιες φορές, να είχε σαν…

Ιστορίες εγκλεισμού

Ζούμε αλλά καλύτερα να μιλήσω για μένα. Ζω, αναπνέω και δρω κάτω από ένα καθεστώς αδιόρατου φόβου. Της καθημερινής έγνοιας πως θα αποφύγω τη συνάντηση με τον τρομοκράτη. Το μέτρο της κοινωνικής αποστασιοποίησης το καταλαβαίνω και το τηρώ γιατί είναι μετρήσιμο. Πώς όμως αντιμετωπίζεις την ασύμμετρη απειλή του αόρατου ιού που λαθροβιεί σε…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα τελευταία χρόνια δεν βασίζεται σε κάποιο μυστικό σχέδιο που εκπορεύεται από άγνωστους και σκοτεινούς κύκλους αλλά αποτελεί την υλοποίηση μιας προδιαγεγραμμένης καπιταλιστικής επιδρομής, η οποία θα διενεργείται για όσο χρόνο ο μόχθος των εργαζομένων θα αποφέρει κέρδη.…

Μα πιο πολύ ένα ευχαριστώ..!

Πόσα λόγια σου χρωστάω άραγε; Πόσες λέξεις έμειναν θαμμένες και δεν κατάφεραν ποτέ να σχηματιστούν στις κατάλληλες προτάσεις; Σίγουρα μια συγγνώμη. Μια συγγνώμη από αυτές που δεν σου άρεσε να ακούς. Μια συγγνώμη για όλη την ψυχολογική κούραση που σου προσέφερα άθελά μου ή και όχι. Συγγνώμη για όλες τις διαδικασίες που σε πίεσα να μπεις.…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Back in Time

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης