tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Μπορεί να πρωταγωνιστήσει η Αριστερά, αλλά θέλει;

Μπορεί να πρωταγωνιστήσει η Αριστερά, αλλά θέλει;

( 5 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Περτέσης | Κυριακή, 05.02.12 22:54
 

Μπορεί να πρωταγωνιστήσει η Αριστερά, αλλά θέλει;

Το κλίμα και το τοπίο που έχει δημιουργηθεί απανταχού στην ελληνική επικράτεια είναι γνωστό σε όλους. Απαξάπαντες, από τον μεγαλύτερο, που δεν μπορεί να τα φέρει βόλτα, μέχρι το μικρό μαθητή, που οι γονείς του αδυνατούν να του πάρουν τα απολύτως απαραίτητα, νοιώθουν την καυτή ανάσα των τοκογλύφων. Όπως ήδη διαγράφεται και όπως αρκετοί είχαν προβλέψει βάσει της εμπειρίας των άλλων κρατών, αυτή η κατάσταση θα συνεχισθεί και θα ενταθεί μέχρι την αναγκαστική χρεοκοπία (δες Αργεντινή), που βέβαια δεν θα σταματήσει την κατρακύλα μας, αν δεν βρεθεί μια δύναμη να ορθώσει ένα «stop» στις απαιτήσεις των κερδοσκόπων. 

Το ζητούμενο είναι αν υπάρχει κάποιο σχηματισμός, να διαπραγματευτεί και να δρομολογήσει εξελίξεις προς όφελος του λαού. Απ’ ότι φαίνεται μέχρι στιγμής, τα αστικά κόμματα είναι σε αδυναμία, αφού έχουν  συστρατευθεί στη λογική της τρόικας και του ΔΝΤ. Έτσι, μοναδικό τρόπο να βγούμε από την κρίση προκρίνουν την αφαίμαξη των πολιτών μέσω φόρων και χαρατσιών, ακολουθώντας μια πολιτική καταστροφικά σχεδιασμένη. Στην ουσία δηλαδή βλέπουμε μια κυβέρνηση που μοναδικό έργο και σκοπός της είναι η εξεύρεση νέων μεθόδων και τρόπων για άντληση φόρων

Λύση στην παρούσα κατάσταση θα μπορούσε να δώσει η Αριστερά, όμως δημιουργείται η αίσθηση πως δεν μπορεί, ή δεν θέλει! Αυτό πλανάται στην κοινή γνώμη, που πράγματι αρνείται να δώσει περισσότερο χρόνο και ανοχή, ειδικά σ’ αυτά τα τρία κόμματα που στηρίζουν την μνημονιακή πολιτική. Παρόλα αυτά, η Αριστερά παραμένει απαθής, εγκλωβισμένη στις ιδεοληψίες της και ακροβατεί ανάμεσα στο Μαρξισμό και την αναγκαστική καπιταλιστική βαρβαρότητα, που εξουθενώνει και διαλύει την κοινωνία. 

Ειδικά τα τρία μεγαλύτερα κομμάτια της Αριστεράς, που θα μπορούσαν να γίνουν πόλος έλξης όλων των αγανακτισμένων και να δώσουν λύσεις στα μεγάλα και κρίσιμα προβλήματα των ανθρώπων, σφυρίζουν αδιάφορα και μάλλον πετάνε το μπαλάκι στην εξέδρα. Συγκεκριμένα, το ΚΚΕ θεωρεί πως κατέχει το αλάθητο του πάπα και πως μόνο αυτό θα φέρει την λύση, αν όλοι αποκτήσουν Μαρξιστική συνείδηση! Είναι δυνατόν; Εδώ στη Σοβιετική Ένωση, μετά από 70 χρόνια υπαρκτού σοσιαλισμού, με τα όποια προβλήματα, όλα διαλύθηκαν εν μια νυκτί. Ο ΣΥΡΙΖΑ απ’ την άλλη πλευρά είναι πεπεισμένος πως μπορεί να κάνει την Ε.Ε. σοσιαλιστική εκ των έσω, ενώ η δε ΔΗΜΑΡ θέλει με κάθε τρόπο να εξουσιάσει. Γιατί; 

Δεν αμφισβητώ τις ιδεολογικοπολιτικές διαφορές, όμως έχουμε φτάσει στα απώτερα όρια ύπαρξης αυτής καθαυτής της κοινωνίας και είναι καιρός να ιδωθούν τα πράγματα με μια άλλη ματιά. Γιατί δηλαδή δεν μπορούν οι δυνάμεις της Αριστεράς να συστρατευτούν στους αγώνες κάτω από μια αντιπροσωπευτική γραμματεία, που δεν θα είναι δεσμευτική, αν υπάρξουν σοβαρές διαφορές. Αυτό θα μπορούσε να άνοιγε το δρόμο σε μια εκλογική συνεργασία, ή και θα ξεγύμνωνε αυτούς που καπηλεύονται τον τίτλο της Αριστεράς, ώστε να μπορέσει ο κόσμος να αποκτήσει άποψη.

Δεν θα ‘ναι η αρχή, ούτε το τέλος του κόσμου, όμως έχει μεγάλη σημασία η ενότητα στη βάση κι’ αυτή δεν θα ‘ρθει από μόνη της. Χρειάζεται προσπάθεια και αν δεν βοηθηθεί από αυτούς που θέλουν να ηγούνται και να καθοδηγούν τις τύχες των ανθρώπων, προς τι τα κούφια ιδεολογήματα; Τώρα ίσως είναι μοναδική ευκαιρία, που την προσφέρουν τα κοινά προβλήματα και οι ανήθικοι συσχετισμοί. 

Σήμερα η Αριστερά έχει την ιστορική ευθύνη να αλλάξει τον ρου της ελληνικής κοινωνίας και παράλληλα να δείξει το δρόμο παγκόσμια, να πάψει να ‘ναι στριμωγμένη στην άκρη, μικρή και ασήμαντη, αμελητέα και μοιραία δύναμη ενός προδιαγεγραμμένου πεπρωμένου. Δεν μοιρολατρώ, τουναντίον πιστεύω ακράδαντα, πως μέσα από το κακό που βιώνουμε, μπορεί και πρέπει να ξεπηδήσει το καλύτερο. Όπως έλεγαν και οι προπάτορές μας, άλλωστε, «ουδέν κακό αμιγές καλού»…

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Τσάρλι Τσάπλιν: Όλα εξαρτώνται από μένα!

Ο Τσαρλς Σπένσερ «Τσάρλι» Τσάπλιν (1889-1977) ήταν ηθοποιός και σκηνοθέτης του βωβού κινηματογράφου, που άφησε εποχή στις πρώτες δεκαετίες του Χόλυγουντ, ενσαρκώνοντας τον Σαρλό και σκορπώντας γέλιο στους φίλους της 7ης τέχνης όλων των ηλικιών. Πέρα από το σημαντικό καλλιτεχνικό έργο του, έχουμε να θυμόμαστε τα σοφά λόγια του για τη ζωή,…

Η δική μου αλήθεια και των άλλων

Πάντα θα θυμάμαι μια υπέροχη συζήτηση που είχα κάνει επανειλημμένα με τον πατέρα μου. Δεν γίνεται να μη χαμογελάω όταν το σκέφτομαι. Η συζήτηση είχε προκύψει την πρώτη φορά λόγω μιας διαφωνίας ή μιας διαφορετικής γνώμης μια μέρα. Λοιπόν, για την αλήθεια. Τι είναι η αλήθεια και πόσες αλήθειες υπάρχουν; Η αλήθεια είναι αντικειμενική όταν…

Αντέχεις να αγαπήσεις έναν λύκο;

Λύκος. Στο άκουσμα και μόνο του ονόματός του σκεφτόμαστε αυτόματα κάτι άγριο, απροσπέλαστο, τρομακτικό. Ξεκινώντας από την παιδική μας ηλικία και τα παραμύθια που μας έλεγε ο παππούς, ο λύκος ήταν πάντα ο κακός. Αυτός που σε έκανε να τρομάξεις κατά την διάρκεια της διήγησης, αυτός που θα φοβόσουν ότι κρύβεται κάτω από το κρεβάτι σου ή…

Μα πιο πολύ ένα ευχαριστώ..!

Πόσα λόγια σου χρωστάω άραγε; Πόσες λέξεις έμειναν θαμμένες και δεν κατάφεραν ποτέ να σχηματιστούν στις κατάλληλες προτάσεις; Σίγουρα μια συγγνώμη. Μια συγγνώμη από αυτές που δεν σου άρεσε να ακούς. Μια συγγνώμη για όλη την ψυχολογική κούραση που σου προσέφερα άθελά μου ή και όχι. Συγγνώμη για όλες τις διαδικασίες που σε πίεσα να μπεις.…

Κορονοϊός και Περιβάλλον

Για άλλη μια φόρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πανδημίας, αλλά ενώ ασχολούμαστε με την θεραπεία της ασθένειας και τα μέτρα πρόληψής της, δεν ασχολούμαστε καθόλου με το τι προκάλεσε αυτή την πανδημία. Μια μικρή ιστορική αναδρομή στον μεσαίωνα ίσως μας βοηθούσε λίγο να καταλάβουμε τι σημαίνει η διαταραχή της περιβαλλοντικής ισορροπίας και η…

Το αντίο που δεν ειπώθηκε ποτέ!

Αποχαιρετίστηκαν. Κοιτάχτηκαν βαθιά μέσα στα μάτια, διαπερνώντας ο ένας τον άλλον, και διέσχισαν διαφορετικούς δρόμους. Αλλά η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν είπαν αντίο! Ο ένας ποτέ δεν βγήκε από την καρδιά του άλλου. Δεν ειδωθήκαν ξανά, αλλά ποτέ δεν ξεχαστήκαν. Γιατί αγάπες σαν αυτή μένουν για πάντα! Αυτά τα Αντίο, δεν ειπώθηκαν ποτέ!…

Αειφορία vs Καταστροφολογία

Πριν από κάποιους αιώνες η καταστροφολογία (Δευτέρα παρουσία, καταστροφή του κόσμου κλπ) ενδεχομένως να ήταν επιθυμητή στην κοινωνία, διότι με την επιταγή της κρίσης ζωντανών και πεθαμένων ο άνθρωπος πίστευε ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη, έστω και όταν αυτός δεν θα ζει πια. Ήταν δηλαδή ένα είδος άτυπου δικαστηρίου για τους πιστούς που θα…

Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

Ξεχάστε το ευτυχισμένο τέλος! Η αρχική ιστορία απέχει πολύ από αυτό! Ακόμη έχω μια δυσάρεστη αίσθηση από την παιδική μου ηλικία για κάποια παραμύθια... Καταρχήν, με κατέθλιβε το παραμύθι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» (του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν) που μια μικρή παρακολουθεί στο κρύο χαρούμενες οικογένειες στα σπίτια τους να γελούν, να τρώνε…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Το «φρικιό» που κρύβουμε μέσα μας...

Τελικά όλοι είμαστε «φρικιά» κι όποιος πει ότι είναι «φυσιολογικός»…

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Back in Time

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης