tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Μπορεί να πρωταγωνιστήσει η Αριστερά, αλλά θέλει;

Μπορεί να πρωταγωνιστήσει η Αριστερά, αλλά θέλει;

( 5 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Περτέσης | Κυριακή, 05.02.12 22:54
 

Μπορεί να πρωταγωνιστήσει η Αριστερά, αλλά θέλει;

Το κλίμα και το τοπίο που έχει δημιουργηθεί απανταχού στην ελληνική επικράτεια είναι γνωστό σε όλους. Απαξάπαντες, από τον μεγαλύτερο, που δεν μπορεί να τα φέρει βόλτα, μέχρι το μικρό μαθητή, που οι γονείς του αδυνατούν να του πάρουν τα απολύτως απαραίτητα, νοιώθουν την καυτή ανάσα των τοκογλύφων. Όπως ήδη διαγράφεται και όπως αρκετοί είχαν προβλέψει βάσει της εμπειρίας των άλλων κρατών, αυτή η κατάσταση θα συνεχισθεί και θα ενταθεί μέχρι την αναγκαστική χρεοκοπία (δες Αργεντινή), που βέβαια δεν θα σταματήσει την κατρακύλα μας, αν δεν βρεθεί μια δύναμη να ορθώσει ένα «stop» στις απαιτήσεις των κερδοσκόπων. 

Το ζητούμενο είναι αν υπάρχει κάποιο σχηματισμός, να διαπραγματευτεί και να δρομολογήσει εξελίξεις προς όφελος του λαού. Απ’ ότι φαίνεται μέχρι στιγμής, τα αστικά κόμματα είναι σε αδυναμία, αφού έχουν  συστρατευθεί στη λογική της τρόικας και του ΔΝΤ. Έτσι, μοναδικό τρόπο να βγούμε από την κρίση προκρίνουν την αφαίμαξη των πολιτών μέσω φόρων και χαρατσιών, ακολουθώντας μια πολιτική καταστροφικά σχεδιασμένη. Στην ουσία δηλαδή βλέπουμε μια κυβέρνηση που μοναδικό έργο και σκοπός της είναι η εξεύρεση νέων μεθόδων και τρόπων για άντληση φόρων

Λύση στην παρούσα κατάσταση θα μπορούσε να δώσει η Αριστερά, όμως δημιουργείται η αίσθηση πως δεν μπορεί, ή δεν θέλει! Αυτό πλανάται στην κοινή γνώμη, που πράγματι αρνείται να δώσει περισσότερο χρόνο και ανοχή, ειδικά σ’ αυτά τα τρία κόμματα που στηρίζουν την μνημονιακή πολιτική. Παρόλα αυτά, η Αριστερά παραμένει απαθής, εγκλωβισμένη στις ιδεοληψίες της και ακροβατεί ανάμεσα στο Μαρξισμό και την αναγκαστική καπιταλιστική βαρβαρότητα, που εξουθενώνει και διαλύει την κοινωνία. 

Ειδικά τα τρία μεγαλύτερα κομμάτια της Αριστεράς, που θα μπορούσαν να γίνουν πόλος έλξης όλων των αγανακτισμένων και να δώσουν λύσεις στα μεγάλα και κρίσιμα προβλήματα των ανθρώπων, σφυρίζουν αδιάφορα και μάλλον πετάνε το μπαλάκι στην εξέδρα. Συγκεκριμένα, το ΚΚΕ θεωρεί πως κατέχει το αλάθητο του πάπα και πως μόνο αυτό θα φέρει την λύση, αν όλοι αποκτήσουν Μαρξιστική συνείδηση! Είναι δυνατόν; Εδώ στη Σοβιετική Ένωση, μετά από 70 χρόνια υπαρκτού σοσιαλισμού, με τα όποια προβλήματα, όλα διαλύθηκαν εν μια νυκτί. Ο ΣΥΡΙΖΑ απ’ την άλλη πλευρά είναι πεπεισμένος πως μπορεί να κάνει την Ε.Ε. σοσιαλιστική εκ των έσω, ενώ η δε ΔΗΜΑΡ θέλει με κάθε τρόπο να εξουσιάσει. Γιατί; 

Δεν αμφισβητώ τις ιδεολογικοπολιτικές διαφορές, όμως έχουμε φτάσει στα απώτερα όρια ύπαρξης αυτής καθαυτής της κοινωνίας και είναι καιρός να ιδωθούν τα πράγματα με μια άλλη ματιά. Γιατί δηλαδή δεν μπορούν οι δυνάμεις της Αριστεράς να συστρατευτούν στους αγώνες κάτω από μια αντιπροσωπευτική γραμματεία, που δεν θα είναι δεσμευτική, αν υπάρξουν σοβαρές διαφορές. Αυτό θα μπορούσε να άνοιγε το δρόμο σε μια εκλογική συνεργασία, ή και θα ξεγύμνωνε αυτούς που καπηλεύονται τον τίτλο της Αριστεράς, ώστε να μπορέσει ο κόσμος να αποκτήσει άποψη.

Δεν θα ‘ναι η αρχή, ούτε το τέλος του κόσμου, όμως έχει μεγάλη σημασία η ενότητα στη βάση κι’ αυτή δεν θα ‘ρθει από μόνη της. Χρειάζεται προσπάθεια και αν δεν βοηθηθεί από αυτούς που θέλουν να ηγούνται και να καθοδηγούν τις τύχες των ανθρώπων, προς τι τα κούφια ιδεολογήματα; Τώρα ίσως είναι μοναδική ευκαιρία, που την προσφέρουν τα κοινά προβλήματα και οι ανήθικοι συσχετισμοί. 

Σήμερα η Αριστερά έχει την ιστορική ευθύνη να αλλάξει τον ρου της ελληνικής κοινωνίας και παράλληλα να δείξει το δρόμο παγκόσμια, να πάψει να ‘ναι στριμωγμένη στην άκρη, μικρή και ασήμαντη, αμελητέα και μοιραία δύναμη ενός προδιαγεγραμμένου πεπρωμένου. Δεν μοιρολατρώ, τουναντίον πιστεύω ακράδαντα, πως μέσα από το κακό που βιώνουμε, μπορεί και πρέπει να ξεπηδήσει το καλύτερο. Όπως έλεγαν και οι προπάτορές μας, άλλωστε, «ουδέν κακό αμιγές καλού»…

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Βιβλίο vs “youtube” και “Power of Love”

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ξυπνώντας την ημέρα της γιορτής μου ήταν οι γιορτές που κάναμε στο σπίτι όταν ήμουν παιδί. Θυμήθηκα το τότε. Το σπίτι γέμιζε κόσμο, έτρωγα άπειρα κεφτεδάκια και σοκολατάκια και το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ, γιατί με έτσουζαν τα μάτια από τον καπνό. Οι φίλες της μαμάς μου (δασκάλες, όπως κι εκείνη) μου…

Και αν δεν υπάρχει τίποτα, τι γίνεται;

Είναι μικρή η ζωή και τόσο ωραία. Και είναι η επιθυμία των περισσότερων από εμάς να ζήσουμε όσο περισσότερο γίνεται ή επιθυμούμε να είμαστε αθάνατοι. Θρησκευτικές πεποιθήσεις μέσα στον ρου της Ιστορίας, έχουν εγκαθιδρύσει την πίστη στην ύπαρξη της ζωής μετά το θάνατο, μία πίστη στην οποία πολλοί άνθρωποι βρίσκουν παρηγοριά. Τι γίνεται…

Η αναμονή

Πόσο εύκολα σε ξεγελάει η προσδοκία! Με πόση δειλία σε εξαπατάει και σε κάνει να πιστέψεις πως κάτι από αυτά που βλέπεις δε θα μπορούσε να είναι αληθινό! Και που περίμενα να μου μιλήσεις, τι έγινε; Πληγώθηκα. Και που περίμενα να με πονέσεις, τι έγινε; Πληγώθηκα. Και που περίμενα να με αγαπήσεις, τι έγινε; Πληγώθηκα. Με πόσο μεγάλη…

10 διάσημες φράσεις θρήσκων και άθεων φιλοσόφων για τη θρησκεία και τον Θεό

1. Υπάρχει μία θέση για τον Θεό σε κάθε ανθρώπινη καρδιά. (Μπλεζ Πασκάλ)   2. Δεν μπορώ να πιστεύω σε ένα Θεό που θέλει να τον υμνούν όλη την ώρα. (Φρειδερίκος Νίτσε)   3. Η δική μου θρησκεία είναι η καλοσύνη. (Δαλάι Λάμα)   4. Όταν κάποιος απομακρυνθεί από τη θρησκεία, έχει περισσότερες πιθανότητες να ζήσει μία υγιή ζωή. (Σίγκμουντ…

Αγορά και Εκπαίδευση

Στην εποχή της μετανεωτερικότητας που διανύουμε δεν είναι λίγοι αυτοί που αναρωτιούνται πώς το υπάρχον κοινωνικοοικονομικό σύστημα εξακολουθεί να διατηρείται και να διαιωνίζεται, παρά τις αλλεπάλληλες κρίσεις που έχει υποστεί και τις υφέσεις που εγγενώς έπονται μετά από κάθε κύκλο ανάπτυξης. Οι απαντήσεις μπορεί να ποικίλλουν και να…

Οι φίλοι και τα μαθήματα ζωής

Οι φίλοι μου. Εκείνοι που πέρασαν στη σχολή που ήθελαν. Εκείνοι που δεν πέρασαν στη σχολή που ήθελαν. Εκείνοι που μπορούν να τρέξουν. Εκείνοι που έχουν κινητικά προβλήματα και προχωρούν πιο αργά. Εκείνοι που είναι ψηλοί, εκείνοι που δεν είναι. Όλοι τους με βοήθησαν να εξελιχθώ, όλοι τους άφησαν ένα δικό τους σημάδι μέσα στην ψυχή μου.…

Μη σηκώσεις το χέρι σου σε γυναίκα…

Μια γυναίκα στέκεται στο παράθυρο του σπιτιού της, προσπαθεί να βρει απαντήσεις στα τόσα «γιατί», προσπαθεί να κρύψει το μάτι της που έχει μελανιάσει. Μη σηκώσεις το χέρι σου σε γυναίκα. Δε θα σου δώσει πουθενά αυτό δίκιο. Μη χτυπήσεις ποτέ σου γυναίκα. Στο πρόσωπό της βρίσκεται εκείνη που σου έδωσε πνοή από την πνοή της, κορμί από το…

Περί αυτοκτονίας

Δεν ξέρω αν γνωρίζετε ή έχετε ακουστά τον γαλλόφωνο, Ρουμάνο φιλόσοφο Εμίλ Σιοράν. Εγώ, πάντως, όταν είδα το όνομά του να διεκδικεί την πατρότητα έργων – μελετών που τιτλοφορούνται «Συναντήσεις με την αυτοκτονία», «Ο πειρασμός του υπάρχειν» και «Συλλογισμοί της πικρίας» και προσπέλασα ορισμένες από τις ιδέες του, αναρωτήθηκα πόσο γρήγορα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Υπάρχει τύχη στη ζωή;

Υπάρχει τύχη στη ζωή τελικά;  Αξίζει να διαβάσουμε ένα άρθρο το οποίο…

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Μια μέρα ο 13χρονος ανιψιός μου Βασίλης μου είπε (σχεδόν…

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου. Όχι, μη θυμώνεις. Δε θέλω κάτι πονηρό, δε…

Για τη μαμά μου…

Στα ένατα γενέθλια της κόρης μου ξύπνησα με κλάματα, γιατί σε…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή,…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου…

Back in Time

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης