tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ελλάδα σε παρακαλώ!

Ελλάδα σε παρακαλώ!

( 6 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Βαγγέλης Καπίας | Πέμπτη, 17.03.16 21:34
 

Ελλάδα σε παρακαλώ!

Έτος 2016 μ.Χ. Εν μέσω οικονομικής κρίσης, εν μέσω κρίσης αξιών, εν μέσω περιβαλλοντικής καταστροφής και κινδύνου του πλανήτη. Εν μέσω δοκιμασίας της ανθρωπιάς μας. Καθώς παρακολουθούμε όλοι τις εξελίξεις και τα κύματα των κατάκοπων προσφύγων να σκορπίζονται σε ξηρά και θάλασσα παλεύοντας για τη ζωή των ίδιων και των παιδιών τους, έρχεται στο μυαλό μας ένας αριθμός που συναντήσαμε στα βιβλία μας.  Ο αριθμός των 1.221.849 ανθρώπων και λίγο ακόμα. Ο αριθμός αυτός εν έτει 1922 αντίστοιχα. Από ανατολικά, όπως τότε. Γιατροί, δικηγόροι, δάσκαλοι όπως και τότε. Έμποροι, υπάλληλοι, φτωχοί, πλούσιοι όπως τότε. Απλός λαός, όπως τότε. Άνθρωποι όπως πάντα. Όλοι πέρασαν στην ιστορία. Όπως και ο μικρός Αϊλάν που «κοιμάται» τόσο ήσυχα στα τουρκικά παράλια, και που έγινε τοιχογραφία στη Φρανκφούρτη. Κάποτε ήταν η Καλαμαριά, η Καισαριανή, οι Σέρρες και τώρα η Ειδομένη και τα νησιά μας. Μάλλον είχε δίκιο ο Θουκυδίδης ότι η ιστορία κάνει κύκλους. Δημοκρατία τότε, περισσότερη «δημοκρατία» τώρα. Και τι σημαίνει τελικά αυτό; Μήπως ότι οι πολίτες αποφασίζουν για την τύχη τους, για το μέλλον τους; Μήπως πως η ερώτηση «που είναι το κράτος;» διατυπώνεται καλύτερα με το «που είναι ο πολίτης που απαρτίζει το κράτος;».

Υπό φυσιολογικές συνθήκες όλοι οι άνθρωποι θα έπρεπε να βρίσκονται στον δικό τους τόπο. Τον τόπο που τους γέννησε. Όμως οι συνθήκες δεν είναι φυσιολογικές. Η ανθρωπιστική κρίση χτυπά την πόρτα μας και τις συνειδήσεις μας. Τα σύνορα και οι θάλασσες δεν μπορούν να συγκρατήσουν την ανάγκη για επιβίωση, για ζωή.  Μα κάποιες φορές οι λέξεις είναι πιο περίπλοκες απ’ ότι φανταζόμαστε. Ο πολίτης, είναι κάτοικος της χώρας όπου τον γέννησε. Ο άνθρωπος όμως είναι κάτοικος του κόσμου που τον γέννησε, όπως γέννησε και όλους τους άλλους, τους «διαφορετικούς». Ο ρόλος μας σε αυτόν τον κόσμο μπορεί να είναι μεγάλος, μικρός, πολύ μικρός. Μα μπορεί να γίνει πολύ σημαντικός εάν συνειδητοποιήσουμε κάτι. Πως όλοι μαζί ήρθαμε και όλοι μαζί θα επιβιώσουμε. Είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό. Μισώντας τους άλλους ανθρώπους είναι σα να μισούμε τον εαυτό μας.

Και ο ρόλος της Ελλάδας; Μία «δήθεν» μικρή χώρα που οι «μεγάλοι» τυγχάνει να ασχολούνται μαζί της για αιώνες τώρα. Πάντα περήφανοι ως Έλληνες θα κουβαλάμε στην καρδιά μας την βαρύτερη κληρονομιά. Όσο γραφικό και να καταντάει, όντως «δώσαμε τα φώτα» σε όλο τον πλανήτη. Η Ελλάδα συνέβαλε εν ολίγοις στην ανάπτυξη αυτού του κόσμου. Ας δούμε λοιπόν τη σύγχρονη Ελλάδα να συμβάλει στη συνέχεια αυτού του κόσμου. Εδώ θα κριθεί αν οι σύγχρονοι Έλληνες είναι άξιοι απόγονοι των προγόνων τους που με τη θύμησή τους όλοι πορευόμαστε με υπερηφάνεια. Αλλά θα πρέπει πρώτα να κάνουν κάτι που ποτέ δεν έκαναν. Κάτι που αποτελεί μαύρη κηλίδα. Να ενωθούν! Να ενωθούμε μπροστά στον κίνδυνο αφανισμού όχι μόνο του έθνους, αλλά της σημαντικότερης αξίας. Της ανθρωπιάς. Μπροστά στο ζήτημα των προσφύγων, οι λάτρεις της ιστορίας τους Έλληνες θα πρέπει να ανατρέξουν σε αυτή και θυμηθούν με υπερηφάνεια για μία ακόμη φορά πως η αξία της ελευθερίας και του ελεύθερου ανθρώπου ξεκίνησε πάλι από εδώ. Και μηχανικά θυμόμαστε Περικλή και Μ. Αλέξανδρο. Ας εφαρμοσθεί λοιπόν στην πράξη ξανά. Εχθρός όλων μας είναι μόνο όποιος απειλεί τη ζωή. Το μεγαλύτερο δώρο, τον μεγαλύτερο πλούτο.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι ζωές μας έχουν γίνει εμπόριο! Με το να μισούμε τους ανθρώπους απλά ρίχνουμε την τιμή αγοράς για εκείνους που θα μας τη στερήσουν για το συμφέρον τους!

-ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ! 
-ΑΠΕΔΕΙΞΕ ΠΩΣ ΕΣΥ ΓΕΝΝΗΣΕΣ  ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ! 
-ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΔΩΣΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΟΥ! 
-ΤΑ ΦΩΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ!
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το πιστεύετε, πόσο σίγουροι είστε για αυτό; Δύσκολες οι σχέσεις των ανθρώπων ρε παιδί μου. Και όσο οι εποχές αλλάζουν, οι σχέσεις όλο και δυσκολεύουν. Το ανάποδο δεν θα έπρεπε να συμβαίνει; Όσο εξελίσσεται η εποχή, να εξελισσόμαστε και εμείς; Εμείς λοιπόν, πού το χάσαμε;…

Το αντίο που δεν ειπώθηκε ποτέ!

Αποχαιρετίστηκαν. Κοιτάχτηκαν βαθιά μέσα στα μάτια, διαπερνώντας ο ένας τον άλλον, και διέσχισαν διαφορετικούς δρόμους. Αλλά η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν είπαν αντίο! Ο ένας ποτέ δεν βγήκε από την καρδιά του άλλου. Δεν ειδωθήκαν ξανά, αλλά ποτέ δεν ξεχαστήκαν. Γιατί αγάπες σαν αυτή μένουν για πάντα! Αυτά τα Αντίο, δεν ειπώθηκαν ποτέ!…

Πώς νίκησα την κατάθλιψη!

Ζούσα ήδη στην αυτοεξορία μου σχεδόν τρία χρόνια, όταν άρχισα να βουλιάζω ανεξέλεγκτα. Πατούσα στη σαθρή κινούμενη άμμο του διαρρηκτά δομημένου εαυτού μου, ούσα υπερευάλωτη πια κι ενώ παράλληλα κουβαλούσα πάνω μου τα βάρη της εντεταλμένης δυνατής «μάνας», προστάτιδας των αδυνάτων, μα ματαιωμένης κι αναποτελεσματικής. Κάπου εκεί, η, μέχρι…

Ιστορίες εγκλεισμού

Ζούμε αλλά καλύτερα να μιλήσω για μένα. Ζω, αναπνέω και δρω κάτω από ένα καθεστώς αδιόρατου φόβου. Της καθημερινής έγνοιας πως θα αποφύγω τη συνάντηση με τον τρομοκράτη. Το μέτρο της κοινωνικής αποστασιοποίησης το καταλαβαίνω και το τηρώ γιατί είναι μετρήσιμο. Πώς όμως αντιμετωπίζεις την ασύμμετρη απειλή του αόρατου ιού που λαθροβιεί σε…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν λέγει. (Ευριπίδης, 480-406 π.Χ.) Μοιάζει σαν να πέφτουν απ’ τα σύννεφα οι συμμετέχοντες στον θίασο της κομματοκρατίας για την οικονομική καταστροφή, η οποία πλησιάζει ορμητικά και φαντάζει αναπόφευκτη. Η βαριά βιομηχανία του τουρισμού δεν φαίνεται να περπατάει φέτος,…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Αντέχεις να αγαπήσεις έναν λύκο;

Λύκος. Στο άκουσμα και μόνο του ονόματός του σκεφτόμαστε αυτόματα κάτι άγριο, απροσπέλαστο, τρομακτικό. Ξεκινώντας από την παιδική μας ηλικία και τα παραμύθια που μας έλεγε ο παππούς, ο λύκος ήταν πάντα ο κακός. Αυτός που σε έκανε να τρομάξεις κατά την διάρκεια της διήγησης, αυτός που θα φοβόσουν ότι κρύβεται κάτω από το κρεβάτι σου ή…

Ας ξυπνούσα ένα πρωινό και να μη μου έλειπες

Η ζωή τα έφερε έτσι, ώστε κάθε φορά που ξυπνάς να σου λείπει κάποιος. Πόσα πρωινά ονειρεύτηκες να ξυπνάτε μαζί, να πίνετε καφέ μαζί, να γελάτε, να πηγαίνετε για ψώνια, να κοιταζόσαστε και σπίθες να πετιούνται αγάπης! Μπορεί να είναι ο πρώην σύντροφός σου, η μητέρα σου, το παιδί σου, ο φίλος σου, ο αδερφός σου. Όποιος και να είναι για…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Το «φρικιό» που κρύβουμε μέσα μας...

Τελικά όλοι είμαστε «φρικιά» κι όποιος πει ότι είναι «φυσιολογικός»…

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Back in Time

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης