tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Θετική εξέλιξη για τα δημόσια έσοδα, βαρύ πλήγμα για την πολυφωνία

Θετική εξέλιξη για τα δημόσια έσοδα, βαρύ πλήγμα για την πολυφωνία

( 20 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Χάρης Περτέσης | Τετάρτη, 28.09.16 23:12
 

Θετική εξέλιξη για τα δημόσια έσοδα, βαρύ πλήγμα για την πολυφωνία

Η αδειοδότηση των καναλιών σημαντικό πρώτο βήμα για να μπει μια τάξη στο ομιχλώδες τηλεοπτικό τοπίο, αλλά με μεγάλη χαμένη την πολυφωνία και ως εκ τούτου την ενημέρωση.

Μόνο ως θετικό μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι μετά από όλες αυτές τις δεκαετίες ελληνικής τηλεόρασης, κατά τις οποίες εξέπεμπε στο τσάμπα και η κουτσή Μαρία (πανελλαδικά, μάλιστα!), βρέθηκε επιτέλους μια έρμη κυβέρνηση η οποία είχε τη βούληση να βάλει μια υποτυπώδη τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο και υποχρέωσε για πρώτη φορά τέσσερις έστω ανθρώπους, μαζί με τον Σαββίδη (Θεού θέλοντος και... τσέπης επιτρέποντος), να πληρώσουν περίπου 250 εκατομμύρια ευρώ για τηλεοπτικές άδειες.

Σε οποιαδήποτε χώρα του πλανήτη βέβαια αυτή η εξέλιξη δεν θα αποτελούσε ούτε καν είδηση, αλλά κάτι απολύτως αυτονόητο. Από τη στιγμή που μιλάμε για επιχειρήσεις με τεράστια διαφημιστικά έσοδα, το πιο λογικό πράγμα του κόσμου θα ήταν το κράτος να είχε βάλει χρόνια τώρα στα ταμεία του ένα ελάχιστο έστω ποσό για τις δημόσιες συχνότητες που παραχωρούσε. Στη δική μας όμως χώρα, που τίποτα δεν είναι αυτονόητο, αυτό το πολύ φυσιολογικό πράγμα δεν αποτελεί απλά είδηση, αλλά μοιάζει με κάποιου είδους κοσμοϊστορικό γεγονός που θα πρέπει κάθε χρόνο να γιορτάζουμε μαζί με τις εθνικές επετείους.

Ο χρόνος που αφιερώθηκε στα κανάλια και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ήταν πάρα πολύς, το μελάνι που «χύθηκε» στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο ήταν άφθονο και ο θόρυβος γενικότερα που προκλήθηκε στο σύνολο των ΜΜΕ όσον αφορά τη διαδικασία ήταν τόσο μεγάλος που πραγματικά θαρρείς ότι σε τούτη εδώ τη χώρα δεν έχουμε με τίποτε άλλο σοβαρότερο να ασχοληθούμε. Μέσα στα πολλά άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, η κοινή γνώμη απασχολήθηκε τόσο πολύ με ένα θέμα που έλαβε υπερβολικά μεγάλες διαστάσεις, γιγάντιες, θα έλεγα, ενώ θα έπρεπε να αποτελεί απλά μια μικρή-μικρή και τυπική δημοσίευση των 50 λέξεων κάπου στο εσωτερικό των εφημερίδων και πάντως όχι στο πρωτοσέλιδο.

Εν τω μεταξύ, είναι πραγματικά ν’ απορείς για το γεγονός ότι την περίοδο των «παχέων αγελάδων», με τις υπερπαραγωγές και τις τεράστιες αμοιβές ηθοποιών, παρουσιαστών και λοιπών παρατρεχάμενων, ουδείς είχε κληθεί να βάλει το χέρι στην τσέπη, αλλά αυτό έγινε τώρα. Μιλάμε για μεγαλειώδεις εποχές της ελληνικής τηλεόρασης, τότε που ήταν στα πολύ πάνω της και τα φράγκα μοιράζονταν απλόχερα στους τηλεοπτικούς αστέρες. Τότε όμως δεν υπήρξε από κανέναν η βούληση. Θα μου πείτε, βέβαια, ότι δεν υπήρχε και η κρίση, άρα και η αυξημένη ανάγκη για έσοδα, ενώ, πολύ περισσότερο, δεν υπήρχαν και οι μνημονιακές υποχρεώσεις (που το πάτε αυτό;). Καθοριστικοί παράγοντες σίγουρα, που δεν μπορούν όμως να αποτελούν δικαιολογία. Διότι όταν, φίλοι μου, ο φορολογούμενος πολίτης τα σκάει στο κράτος μέχρι το τελευταίο ευρώ, χωρίς να επιδεικνύεται καμία ανοχή προς εκείνον, τότε δεν υπάρχουν δικαιολογίες για κανέναν. 

Εγώ επιμένω, ωστόσο, ότι μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση πως αυτές οι εξελίξεις και επενδύσεις που λαμβάνουν χώρα στο τηλεοπτικό τοπίο πραγματοποιούνται σε μια εποχή κατά την οποία η μικρή οθόνη έχει λάβει ουσιαστικά φθίνουσα πορεία και αρχίζει να βρίσκεται κάθε μέρα και περισσότερο υπό τη σκιά του διαδικτύου. Όχι άδικα φυσικά αφού το διαδίκτυο μπορεί πλέον να προσφέρει στους χρήστες όσα η τηλεόραση κι ακόμα παραπάνω, με περισσότερη σίγουρα ποικιλία, συν το πλεονέκτημα της μεγαλύτερης ελευθερίας επιλογής. Ήδη στην Ελλάδα οι νέοι στην πλειοψηφία τους έχουν αντικαταστήσει την τηλεόραση με τον υπολογιστή και ενημερώνονται ή ψυχαγωγούνται μέσω ίντερνετ, ενώ την ίδια στιγμή το ποσοστό χρηστών μεγαλύτερης ηλικίας αυξάνεται ταχέως και με σταθερό ρυθμό.

Τα λέω αυτά διότι, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη φθίνουσα πορεία της τηλεόρασης, ήμουν από εκείνους που πραγματικά δεν περίμεναν σε καμία περίπτωση ότι αυτοί που δεν είχαν πληρώσει ούτε ένα ευρώ τις «χρυσές» εποχές, θα πλήρωναν στις εποχές της παρακμής. Όπως αποδείχθηκε, έκανα λάθος εγώ και πολύ περισσότερο οι προηγούμενες κυβερνήσεις που δεν απαίτησαν ποτέ τη νομιμότητα. Διότι αφού τέσσερις άνθρωποι ήταν διατεθειμένοι να καταβάλλουν σήμερα τόσα πολλά χρήματα για τις άδειες, χθες θα έδιναν ακόμα πιο πολλά και πιθανόν οι υποψήφιοι θα ήταν ακόμα περισσότεροι. Ως εκ τούτου, τα έσοδα για το δημόσιο θα ήταν πολλαπλάσια γιατί και τα διαφημιστικά έσοδα ήταν τότε επίσης πολλαπλάσια. Οι ευθύνες, λοιπόν, είναι μεγάλες.

Αλλά, δυστυχώς, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι τα προηγούμενα χρόνια οι κυβερνήσεις αρέσκονταν πολύ περισσότερο να μοιράζουν ρευστό μέσω κρατικής διαφήμισης στους καναλάρχες και τα ΜΜΕ, παρά να εισπράττουν τα νόμιμα. Άλλωστε, η σχέση εξουσίας-μέσων ενημέρωσης ήταν ανέκαθεν ιδιαίτερη και σε στενή επαφή, για να το πω όσο πιο κομψά μπορώ. Μήπως, λοιπόν, πάει κάτι να αλλάξει; Δύσκολα, κατά την ταπεινή μου άποψη. Έτσι όπως είναι διαμορφωμένο το τοπίο -και ειδικά όσον αφορά την ενημέρωση- είμαστε πολύ μακριά από μια τέτοια εξέλιξη.

Ωστόσο, στην παρούσα φάση έγινε ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, που έπρεπε να είχε γίνει προ πολλού. Δεν είναι τίποτα κοσμογονικό, αλλά αξίζει να το επισημάνουμε. Εξάλλου, όπως προείπα, ζούμε στη χώρα που δεν υπάρχουν αυτονόητα. Ας το σημειώσουμε, λοιπόν, στα θετικά και ας προχωρήσουμε μπροστά.

Πέρα από όλα τα παραπάνω, που προσεγγίζω από εισπρακτικής πάντα πλευράς, ένα άλλο ζήτημα που τίθεται -και με βρίσκει ξεκάθαρα αντίθετο αυτή τη φορά- είναι η αυθαίρετη απόφαση να δημοπρατηθούν τέσσερις μόλις άδειες. Γιατί όμως τέσσερις και όχι οκτώ ή δεκαέξι ή εκατόν δεκαέξι; Αν δημοπρατούνταν περισσότερες άδειες σε χαμηλότερη τιμή, που να απέφεραν τα ίδια έσοδα πάνω-κάτω, δεν θα ήταν καλύτερο για την πολυφωνία; Ρητορικό το ερώτημα. Είναι σαφές ότι οι πολίτες θα είχαν ακόμα περισσότερες επιλογές και μόνο θετικό θα ήταν κάτι τέτοιο.

Προσωπικά, δεν πείσθηκα καθόλου από την αιτιολόγηση της κυβέρνησης ότι «τόσες άδειες σηκώνει η αγορά» (αφήστε δε που κι αυτό είναι εντελώς αυθαίρετο συμπέρασμα) και θεωρώ ότι εκείνο που θα έπρεπε να επιδιωχθεί είναι η δυνατότητα σε περισσότερους «παίκτες» να μπουν στα τηλεοπτικά και όχι ο περιορισμός τους. Οι φωνές θα πρέπει να αυξάνονται και όχι να μειώνονται γιατί με αυτό τον τρόπο κερδίζει η ψυχαγωγία, η ενημέρωση (πάνω απ' όλα) και παράλληλα εξασφαλίζεται η αντικειμενικότητα. Ας ελπίσουμε ότι αυτό το λάθος -αν είναι λάθος- θα διορθωθεί στην πορεία με κάποιον τρόπο διότι είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για τα τηλεοπτικά πράγματα. Αυτά προς το παρόν και οψόμεθα...

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Δε φοβάμαι να αποτύχω

Δε φοβάμαι να αποτύχω. Η αποτυχία είναι για τους δυνατούς και υπάρχει για την ωρίμανσή τους. Δε φοβάμαι να αποτύχω. Η αποτυχία είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής και με βοηθάει να προετοιμαστώ καλύτερα για τη φορά που θα επιτύχω. Δε φοβάμαι να αποτύχω. Είμαι αρκετά σοφή για να διαχειριστώ αυτή την επιτυχία για το καλό μου. Δε φοβάμαι να…

Οι φίλοι και τα μαθήματα ζωής

Οι φίλοι μου. Εκείνοι που πέρασαν στη σχολή που ήθελαν. Εκείνοι που δεν πέρασαν στη σχολή που ήθελαν. Εκείνοι που μπορούν να τρέξουν. Εκείνοι που έχουν κινητικά προβλήματα και προχωρούν πιο αργά. Εκείνοι που είναι ψηλοί, εκείνοι που δεν είναι. Όλοι τους με βοήθησαν να εξελιχθώ, όλοι τους άφησαν ένα δικό τους σημάδι μέσα στην ψυχή μου.…

Μη δέχεστε αφεντικά στη ζωή σας

Ένα από τα κακά που υπάρχουν σε αυτή τη χωρά, είναι η επιθυμία πολλών να ελέγχουν τις ζωές των ανθρώπων. Θεωρούν πως τα παιδιά, οι σύντροφοι και οι φίλοι τους ανήκουν και είναι ιδιοκτησία τους. Θέλουν να ελέγχουν τη ζωή, τις σκέψεις και τα θέλω τους. Δε μας αφήνουν να αναπνεύσουμε και να είμαστε ο εαυτός μας. Έχω βαρεθεί να ακούω πεθερές…

Ευθυμογράφημα: Η κληρονομιά

Όλοι κλαίγανε, όλοι χτυπιόντουσαν. Ξαφνικός θάνατος; Όχι. Ο παππούς ήταν μεγάλος, ογδόντα κάτι και βάλε. Λες και δεν το περιμένανε. Μαζί ήταν και το εγγονάκι, ο μικρός Νικολάκης. Το κλάμα άρχισε: «Πάει ο παππούς!», «Και ήταν καλός άνθρωπος!», ενώ ο μικρός Νικολάκης άρχισε τις ερωτήσεις, σαστισμένος: «Μαμά, γιατί όλοι φοράνε μαύρα;»,…

Ο βιασμός είναι πράξη μίσους

Ο βιασμός δεν είναι πράξη που αφορά τον έρωτα. Δεν είναι πράξη που αφορά το σεξ, την ερωτική πράξη και επιθυμία. Δεν είναι η ανάγκη ενός ανθρώπου να εκδηλώσει τον έρωτα και τον πόθο που αισθάνεται για ένα άλλο πρόσωπο. Ο βιασμός είναι ξεκάθαρα μία πράξη μίσους που σκοπό έχει να βλάψει και να εξευτελίσει τον άνθρωπο που τη βιώνει. Έχει…

Δεν θέλω να καπνίσω!

Μη φέρνεις το τσιγάρο στο μέρος μου. Σέβομαι τη δική σου επιθυμία, όμως τη χάρη αυτή δεν πρόκειται να σου την κάνω. Δε θέλω να καπνίσω διότι θέλω να αναπνέω αβίαστα και ελεύθερα. Επειδή επιθυμώ να είμαι ελεύθερη και όχι αλωμένη σε ένα μισοτελειωμένο πακέτο. Δε θέλω η διάθεσή μου να εξαρτάται από αυτό. Ελευθερία σημαίνει πάνω από όλα…

Συγγραφή κοντά στη θάλασσα, μοναδική ευκαιρία για γαλήνη και έμπνευση…

Η συγγραφή είναι για εμένα μία πηγή ζωής. Είναι εκείνη που με αποδεσμεύει -έστω και για λίγο- από την πεζή πραγματικότητα και μου δίνει τη δυνατότητα να ζήσω μέσα σε γραμμές τετραδίων και σημειώσεων, όλα αυτά που θέλω. Γράφοντας ξεσπάω από όλα αυτά που πνίγουν την ψυχή μου και αισθάνομαι ένας άνθρωπος ελεύθερος. Παρότι γράφω συνήθως στο…

Μη σηκώσεις το χέρι σου σε γυναίκα…

Μια γυναίκα στέκεται στο παράθυρο του σπιτιού της, προσπαθεί να βρει απαντήσεις στα τόσα «γιατί», προσπαθεί να κρύψει το μάτι της που έχει μελανιάσει. Μη σηκώσεις το χέρι σου σε γυναίκα. Δε θα σου δώσει πουθενά αυτό δίκιο. Μη χτυπήσεις ποτέ σου γυναίκα. Στο πρόσωπό της βρίσκεται εκείνη που σου έδωσε πνοή από την πνοή της, κορμί από το…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…

Μιζέρια, ο ύπουλος εχθρός της κοινωνίας

Φίλε Άλκιμε!  Έπειτα από μια βροχή, αν είσαι τυχερός και στρέψεις το…

10 σοφές φράσεις του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου

Ο Γιάννης Ρίτσος, ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, αποτελεί έναν από τους…

Ξεπερνώντας το αίσθημα ζήλιας για τους άλλους

Το αίσθημα της ζήλιας είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλους. Εμφανίζεται σε…

Πώς να εντοπίσετε τις φοβίες σας και να απαλλαγείτε από αυτές

Ο φόβος είναι ένα ανθρώπινο συναίσθημα που προκαλείται εξαιτίας κάποιας…

Για τα «όχι» που άκουσα στη ζωή μου

Όλα τα όχι που άκουσα στη ζωή μου με έκαναν άνθρωπο δυνατότερο και…

Back in Time

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης