tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Θετική εξέλιξη για τα δημόσια έσοδα, βαρύ πλήγμα για την πολυφωνία

Θετική εξέλιξη για τα δημόσια έσοδα, βαρύ πλήγμα για την πολυφωνία

( 20 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Χάρης Περτέσης | Τετάρτη, 28.09.16 23:12
 

Θετική εξέλιξη για τα δημόσια έσοδα, βαρύ πλήγμα για την πολυφωνία

Η αδειοδότηση των καναλιών σημαντικό πρώτο βήμα για να μπει μια τάξη στο ομιχλώδες τηλεοπτικό τοπίο, αλλά με μεγάλη χαμένη την πολυφωνία και ως εκ τούτου την ενημέρωση.

Μόνο ως θετικό μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι μετά από όλες αυτές τις δεκαετίες ελληνικής τηλεόρασης, κατά τις οποίες εξέπεμπε στο τσάμπα και η κουτσή Μαρία (πανελλαδικά, μάλιστα!), βρέθηκε επιτέλους μια έρμη κυβέρνηση η οποία είχε τη βούληση να βάλει μια υποτυπώδη τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο και υποχρέωσε για πρώτη φορά τέσσερις έστω ανθρώπους, μαζί με τον Σαββίδη (Θεού θέλοντος και... τσέπης επιτρέποντος), να πληρώσουν περίπου 250 εκατομμύρια ευρώ για τηλεοπτικές άδειες.

Σε οποιαδήποτε χώρα του πλανήτη βέβαια αυτή η εξέλιξη δεν θα αποτελούσε ούτε καν είδηση, αλλά κάτι απολύτως αυτονόητο. Από τη στιγμή που μιλάμε για επιχειρήσεις με τεράστια διαφημιστικά έσοδα, το πιο λογικό πράγμα του κόσμου θα ήταν το κράτος να είχε βάλει χρόνια τώρα στα ταμεία του ένα ελάχιστο έστω ποσό για τις δημόσιες συχνότητες που παραχωρούσε. Στη δική μας όμως χώρα, που τίποτα δεν είναι αυτονόητο, αυτό το πολύ φυσιολογικό πράγμα δεν αποτελεί απλά είδηση, αλλά μοιάζει με κάποιου είδους κοσμοϊστορικό γεγονός που θα πρέπει κάθε χρόνο να γιορτάζουμε μαζί με τις εθνικές επετείους.

Ο χρόνος που αφιερώθηκε στα κανάλια και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ήταν πάρα πολύς, το μελάνι που «χύθηκε» στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο ήταν άφθονο και ο θόρυβος γενικότερα που προκλήθηκε στο σύνολο των ΜΜΕ όσον αφορά τη διαδικασία ήταν τόσο μεγάλος που πραγματικά θαρρείς ότι σε τούτη εδώ τη χώρα δεν έχουμε με τίποτε άλλο σοβαρότερο να ασχοληθούμε. Μέσα στα πολλά άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, η κοινή γνώμη απασχολήθηκε τόσο πολύ με ένα θέμα που έλαβε υπερβολικά μεγάλες διαστάσεις, γιγάντιες, θα έλεγα, ενώ θα έπρεπε να αποτελεί απλά μια μικρή-μικρή και τυπική δημοσίευση των 50 λέξεων κάπου στο εσωτερικό των εφημερίδων και πάντως όχι στο πρωτοσέλιδο.

Εν τω μεταξύ, είναι πραγματικά ν’ απορείς για το γεγονός ότι την περίοδο των «παχέων αγελάδων», με τις υπερπαραγωγές και τις τεράστιες αμοιβές ηθοποιών, παρουσιαστών και λοιπών παρατρεχάμενων, ουδείς είχε κληθεί να βάλει το χέρι στην τσέπη, αλλά αυτό έγινε τώρα. Μιλάμε για μεγαλειώδεις εποχές της ελληνικής τηλεόρασης, τότε που ήταν στα πολύ πάνω της και τα φράγκα μοιράζονταν απλόχερα στους τηλεοπτικούς αστέρες. Τότε όμως δεν υπήρξε από κανέναν η βούληση. Θα μου πείτε, βέβαια, ότι δεν υπήρχε και η κρίση, άρα και η αυξημένη ανάγκη για έσοδα, ενώ, πολύ περισσότερο, δεν υπήρχαν και οι μνημονιακές υποχρεώσεις (που το πάτε αυτό;). Καθοριστικοί παράγοντες σίγουρα, που δεν μπορούν όμως να αποτελούν δικαιολογία. Διότι όταν, φίλοι μου, ο φορολογούμενος πολίτης τα σκάει στο κράτος μέχρι το τελευταίο ευρώ, χωρίς να επιδεικνύεται καμία ανοχή προς εκείνον, τότε δεν υπάρχουν δικαιολογίες για κανέναν. 

Εγώ επιμένω, ωστόσο, ότι μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση πως αυτές οι εξελίξεις και επενδύσεις που λαμβάνουν χώρα στο τηλεοπτικό τοπίο πραγματοποιούνται σε μια εποχή κατά την οποία η μικρή οθόνη έχει λάβει ουσιαστικά φθίνουσα πορεία και αρχίζει να βρίσκεται κάθε μέρα και περισσότερο υπό τη σκιά του διαδικτύου. Όχι άδικα φυσικά αφού το διαδίκτυο μπορεί πλέον να προσφέρει στους χρήστες όσα η τηλεόραση κι ακόμα παραπάνω, με περισσότερη σίγουρα ποικιλία, συν το πλεονέκτημα της μεγαλύτερης ελευθερίας επιλογής. Ήδη στην Ελλάδα οι νέοι στην πλειοψηφία τους έχουν αντικαταστήσει την τηλεόραση με τον υπολογιστή και ενημερώνονται ή ψυχαγωγούνται μέσω ίντερνετ, ενώ την ίδια στιγμή το ποσοστό χρηστών μεγαλύτερης ηλικίας αυξάνεται ταχέως και με σταθερό ρυθμό.

Τα λέω αυτά διότι, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη φθίνουσα πορεία της τηλεόρασης, ήμουν από εκείνους που πραγματικά δεν περίμεναν σε καμία περίπτωση ότι αυτοί που δεν είχαν πληρώσει ούτε ένα ευρώ τις «χρυσές» εποχές, θα πλήρωναν στις εποχές της παρακμής. Όπως αποδείχθηκε, έκανα λάθος εγώ και πολύ περισσότερο οι προηγούμενες κυβερνήσεις που δεν απαίτησαν ποτέ τη νομιμότητα. Διότι αφού τέσσερις άνθρωποι ήταν διατεθειμένοι να καταβάλλουν σήμερα τόσα πολλά χρήματα για τις άδειες, χθες θα έδιναν ακόμα πιο πολλά και πιθανόν οι υποψήφιοι θα ήταν ακόμα περισσότεροι. Ως εκ τούτου, τα έσοδα για το δημόσιο θα ήταν πολλαπλάσια γιατί και τα διαφημιστικά έσοδα ήταν τότε επίσης πολλαπλάσια. Οι ευθύνες, λοιπόν, είναι μεγάλες.

Αλλά, δυστυχώς, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι τα προηγούμενα χρόνια οι κυβερνήσεις αρέσκονταν πολύ περισσότερο να μοιράζουν ρευστό μέσω κρατικής διαφήμισης στους καναλάρχες και τα ΜΜΕ, παρά να εισπράττουν τα νόμιμα. Άλλωστε, η σχέση εξουσίας-μέσων ενημέρωσης ήταν ανέκαθεν ιδιαίτερη και σε στενή επαφή, για να το πω όσο πιο κομψά μπορώ. Μήπως, λοιπόν, πάει κάτι να αλλάξει; Δύσκολα, κατά την ταπεινή μου άποψη. Έτσι όπως είναι διαμορφωμένο το τοπίο -και ειδικά όσον αφορά την ενημέρωση- είμαστε πολύ μακριά από μια τέτοια εξέλιξη.

Ωστόσο, στην παρούσα φάση έγινε ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, που έπρεπε να είχε γίνει προ πολλού. Δεν είναι τίποτα κοσμογονικό, αλλά αξίζει να το επισημάνουμε. Εξάλλου, όπως προείπα, ζούμε στη χώρα που δεν υπάρχουν αυτονόητα. Ας το σημειώσουμε, λοιπόν, στα θετικά και ας προχωρήσουμε μπροστά.

Πέρα από όλα τα παραπάνω, που προσεγγίζω από εισπρακτικής πάντα πλευράς, ένα άλλο ζήτημα που τίθεται -και με βρίσκει ξεκάθαρα αντίθετο αυτή τη φορά- είναι η αυθαίρετη απόφαση να δημοπρατηθούν τέσσερις μόλις άδειες. Γιατί όμως τέσσερις και όχι οκτώ ή δεκαέξι ή εκατόν δεκαέξι; Αν δημοπρατούνταν περισσότερες άδειες σε χαμηλότερη τιμή, που να απέφεραν τα ίδια έσοδα πάνω-κάτω, δεν θα ήταν καλύτερο για την πολυφωνία; Ρητορικό το ερώτημα. Είναι σαφές ότι οι πολίτες θα είχαν ακόμα περισσότερες επιλογές και μόνο θετικό θα ήταν κάτι τέτοιο.

Προσωπικά, δεν πείσθηκα καθόλου από την αιτιολόγηση της κυβέρνησης ότι «τόσες άδειες σηκώνει η αγορά» (αφήστε δε που κι αυτό είναι εντελώς αυθαίρετο συμπέρασμα) και θεωρώ ότι εκείνο που θα έπρεπε να επιδιωχθεί είναι η δυνατότητα σε περισσότερους «παίκτες» να μπουν στα τηλεοπτικά και όχι ο περιορισμός τους. Οι φωνές θα πρέπει να αυξάνονται και όχι να μειώνονται γιατί με αυτό τον τρόπο κερδίζει η ψυχαγωγία, η ενημέρωση (πάνω απ' όλα) και παράλληλα εξασφαλίζεται η αντικειμενικότητα. Ας ελπίσουμε ότι αυτό το λάθος -αν είναι λάθος- θα διορθωθεί στην πορεία με κάποιον τρόπο διότι είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για τα τηλεοπτικά πράγματα. Αυτά προς το παρόν και οψόμεθα...

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Γίνε άνεμος

Ο αδικημένος ποτέ δεν χάνει, το άδικο δεν το θέλει ούτε ο Θεός. Αυτοί που αδικούν, βάζουν φωτιά στο κεφάλι τους. Πόσες φορές ένιωσες αδικημένος; Αρκετές, το ξέρω… Η κάθε πλευρά νιώθει αδικία για δικούς της λόγους και έτσι γίνεται ένας φαύλος κύκλος στις ανθρώπινες σχέσεις (εσύ με αδίκησες, εγώ αδικήθηκα, κτλ.). Συμβαίνει και αυτό……

Ταξίδι είσαι

Ταξίδι είσαι. Ακόμα δεν το έχεις καταλάβει ότι ταξιδεύεις και ασχολείσαι με εγωισμούς και πείσματα; Η ζωή είναι ένα ταξίδι. Και ακόμα σκέφτεσαι τα τυπικά και πως θα επανορθώσεις, μα είναι απλό: Αν υπάρχει έστω ένας άνθρωπος που πλήγωσες, που δεν μπορείς να τον κοιτάξεις στα μάτια, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να σταθείς μπροστά…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα τελευταία χρόνια δεν βασίζεται σε κάποιο μυστικό σχέδιο που εκπορεύεται από άγνωστους και σκοτεινούς κύκλους αλλά αποτελεί την υλοποίηση μιας προδιαγεγραμμένης καπιταλιστικής επιδρομής, η οποία θα διενεργείται για όσο χρόνο ο μόχθος των εργαζομένων θα αποφέρει κέρδη.…

Η άγνοιά μου για το «εκκρεμές» του Φουκώ!

Το «εκκρεμές» ήξερα τι είναι. Μας το είχε δείξει ο φυσικός στο σχολείο. Δε ντρέπομαι όμως να παραδεχθώ ότι μέχρι πρόσφατα δεν ήξερα τι είναι «το εκκρεμές του Φουκώ»… Και όχι μόνο αυτό… Πίστευα επί 18 ολόκληρα χρόνια ότι ο Φουκώ είναι συγγραφέας και ότι το «Εκκρεμές» είναι λογοτεχνικό έργο του. Όλα ξεκίνησαν το 1997, όταν (σαν πρωτοετής…

Στη ζωή αυτή που ζούμε, όλα τα συναισθήματα χωράνε…

Τίποτα δεν έρχεται σε αυτή τη ζωή για να μείνει για πάντα. Τι και αν νοιώθεις πως πνίγεσαι, στο τέλος όταν βγεις στη στεριά, θα το βλέπεις σαν μία εμπειρία που απλώς σε δυνάμωσε και σε έκανε έναν πιο δυνατό άνθρωπο. Ακόμα και αν η μαύρη απελπισία σε ζώσει, δώσε χώρο στην ελπίδα. Δε θα ζήσει η μαυρίλα αιώνια, για λίγο έρχεται σαν…

Χειμώνιασε…

Χειμώνιασε. Ο καιρός έγινε άγριος, οι άνθρωποι ντύνονται βαριά τρέχοντας στους δρόμους. Χειμώνιασε και ο αέρας χτυπά με ορμή και μανιασμένα τα παράθυρα του δωματίου μου. Χειμώνιασε και ο ουρανός σκλήρυνε και έχασε το χαρούμενό του χρώμα. Τώρα ο αέρας παρασέρνει τα δέντρα και χτυπάει με δύναμη τα τζάμια. Χειμώνιασε. Βροχές πέφτουν αραιά…

Κάνε την ψυχή σου καράβι

Θα νιώσεις πολλές φορές καράβια να βουλιάζουν μέσα σου. Μην τα αφήσεις. Να έχεις ψυχή ταξιδιάρικη, ανήσυχη, μη στάσιμη. Να κάθεσαι σε αναμμένα κάρβουνα για να εξελίσσεσαι. Πολλοί θα σε αποθαρρύνουν, θα σε μειώσουν, θα σου δώσουν κίνητρο να αλλάξεις, να γίνεις ίδιος. Μην το κάνεις. Με το οφθαλμός αντί οφθαλμού τα δικά σου μάτια θα…

Σκέψου, δεν είναι παράνομο ακόμα!

Γεννιόμαστε σε μία κοινωνία που από τη νηπιακή μας κιόλας ηλικία μας εντάσσει στα πλαίσια του κοινωνικού προγραμματισμού και της μίμησης της συμπεριφοράς. Το άτομο πρέπει να υπακούει σε κανόνες, επειδή του λένε οι άλλοι, όχι επειδή έχει αντιληφθεί τη σημασία της δικαιοσύνης και της ισορροπίας στις ανθρώπινες σχέσεις. Και εδώ ακριβώς η…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η άγνοιά μου για το «εκκρεμές» του Φουκώ!

Το «εκκρεμές» ήξερα τι είναι. Μας το είχε δείξει ο φυσικός στο σχολείο.…

James Dean, ο αιώνιος έφηβος του σινεμά

Ο James Dean σκοτώθηκε σε δυστύχημα σε ηλικία μόλις 24 ετών, στο…

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν…

Αεροπλανάκι…

Εκείνη την Παρασκευή του Οκτώβρη η κυρία Μερόπη ξεκίνησε πάλι για το…

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Πώς φτάσαμε ως εδώ; αναρωτιέμαι κοιτώντας τη φωτογραφία μας. Πού πήγε…

Έκθεση ζωγραφικής: «Βιτρίνα» από τη Λία Σταμοπούλου

Η έκθεση με τίτλο «Βιτρίνα» της Λίας Σταμοπούλου εγκαινιάζεται την…

Back in Time

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης