tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Θετική εξέλιξη για τα δημόσια έσοδα, βαρύ πλήγμα για την πολυφωνία

Θετική εξέλιξη για τα δημόσια έσοδα, βαρύ πλήγμα για την πολυφωνία

( 20 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Χάρης Περτέσης | Τετάρτη, 28.09.16 23:12
 

Θετική εξέλιξη για τα δημόσια έσοδα, βαρύ πλήγμα για την πολυφωνία

Η αδειοδότηση των καναλιών σημαντικό πρώτο βήμα για να μπει μια τάξη στο ομιχλώδες τηλεοπτικό τοπίο, αλλά με μεγάλη χαμένη την πολυφωνία και ως εκ τούτου την ενημέρωση.

Μόνο ως θετικό μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι μετά από όλες αυτές τις δεκαετίες ελληνικής τηλεόρασης, κατά τις οποίες εξέπεμπε στο τσάμπα και η κουτσή Μαρία (πανελλαδικά, μάλιστα!), βρέθηκε επιτέλους μια έρμη κυβέρνηση η οποία είχε τη βούληση να βάλει μια υποτυπώδη τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο και υποχρέωσε για πρώτη φορά τέσσερις έστω ανθρώπους, μαζί με τον Σαββίδη (Θεού θέλοντος και... τσέπης επιτρέποντος), να πληρώσουν περίπου 250 εκατομμύρια ευρώ για τηλεοπτικές άδειες.

Σε οποιαδήποτε χώρα του πλανήτη βέβαια αυτή η εξέλιξη δεν θα αποτελούσε ούτε καν είδηση, αλλά κάτι απολύτως αυτονόητο. Από τη στιγμή που μιλάμε για επιχειρήσεις με τεράστια διαφημιστικά έσοδα, το πιο λογικό πράγμα του κόσμου θα ήταν το κράτος να είχε βάλει χρόνια τώρα στα ταμεία του ένα ελάχιστο έστω ποσό για τις δημόσιες συχνότητες που παραχωρούσε. Στη δική μας όμως χώρα, που τίποτα δεν είναι αυτονόητο, αυτό το πολύ φυσιολογικό πράγμα δεν αποτελεί απλά είδηση, αλλά μοιάζει με κάποιου είδους κοσμοϊστορικό γεγονός που θα πρέπει κάθε χρόνο να γιορτάζουμε μαζί με τις εθνικές επετείους.

Ο χρόνος που αφιερώθηκε στα κανάλια και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ήταν πάρα πολύς, το μελάνι που «χύθηκε» στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο ήταν άφθονο και ο θόρυβος γενικότερα που προκλήθηκε στο σύνολο των ΜΜΕ όσον αφορά τη διαδικασία ήταν τόσο μεγάλος που πραγματικά θαρρείς ότι σε τούτη εδώ τη χώρα δεν έχουμε με τίποτε άλλο σοβαρότερο να ασχοληθούμε. Μέσα στα πολλά άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, η κοινή γνώμη απασχολήθηκε τόσο πολύ με ένα θέμα που έλαβε υπερβολικά μεγάλες διαστάσεις, γιγάντιες, θα έλεγα, ενώ θα έπρεπε να αποτελεί απλά μια μικρή-μικρή και τυπική δημοσίευση των 50 λέξεων κάπου στο εσωτερικό των εφημερίδων και πάντως όχι στο πρωτοσέλιδο.

Εν τω μεταξύ, είναι πραγματικά ν’ απορείς για το γεγονός ότι την περίοδο των «παχέων αγελάδων», με τις υπερπαραγωγές και τις τεράστιες αμοιβές ηθοποιών, παρουσιαστών και λοιπών παρατρεχάμενων, ουδείς είχε κληθεί να βάλει το χέρι στην τσέπη, αλλά αυτό έγινε τώρα. Μιλάμε για μεγαλειώδεις εποχές της ελληνικής τηλεόρασης, τότε που ήταν στα πολύ πάνω της και τα φράγκα μοιράζονταν απλόχερα στους τηλεοπτικούς αστέρες. Τότε όμως δεν υπήρξε από κανέναν η βούληση. Θα μου πείτε, βέβαια, ότι δεν υπήρχε και η κρίση, άρα και η αυξημένη ανάγκη για έσοδα, ενώ, πολύ περισσότερο, δεν υπήρχαν και οι μνημονιακές υποχρεώσεις (που το πάτε αυτό;). Καθοριστικοί παράγοντες σίγουρα, που δεν μπορούν όμως να αποτελούν δικαιολογία. Διότι όταν, φίλοι μου, ο φορολογούμενος πολίτης τα σκάει στο κράτος μέχρι το τελευταίο ευρώ, χωρίς να επιδεικνύεται καμία ανοχή προς εκείνον, τότε δεν υπάρχουν δικαιολογίες για κανέναν. 

Εγώ επιμένω, ωστόσο, ότι μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση πως αυτές οι εξελίξεις και επενδύσεις που λαμβάνουν χώρα στο τηλεοπτικό τοπίο πραγματοποιούνται σε μια εποχή κατά την οποία η μικρή οθόνη έχει λάβει ουσιαστικά φθίνουσα πορεία και αρχίζει να βρίσκεται κάθε μέρα και περισσότερο υπό τη σκιά του διαδικτύου. Όχι άδικα φυσικά αφού το διαδίκτυο μπορεί πλέον να προσφέρει στους χρήστες όσα η τηλεόραση κι ακόμα παραπάνω, με περισσότερη σίγουρα ποικιλία, συν το πλεονέκτημα της μεγαλύτερης ελευθερίας επιλογής. Ήδη στην Ελλάδα οι νέοι στην πλειοψηφία τους έχουν αντικαταστήσει την τηλεόραση με τον υπολογιστή και ενημερώνονται ή ψυχαγωγούνται μέσω ίντερνετ, ενώ την ίδια στιγμή το ποσοστό χρηστών μεγαλύτερης ηλικίας αυξάνεται ταχέως και με σταθερό ρυθμό.

Τα λέω αυτά διότι, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη φθίνουσα πορεία της τηλεόρασης, ήμουν από εκείνους που πραγματικά δεν περίμεναν σε καμία περίπτωση ότι αυτοί που δεν είχαν πληρώσει ούτε ένα ευρώ τις «χρυσές» εποχές, θα πλήρωναν στις εποχές της παρακμής. Όπως αποδείχθηκε, έκανα λάθος εγώ και πολύ περισσότερο οι προηγούμενες κυβερνήσεις που δεν απαίτησαν ποτέ τη νομιμότητα. Διότι αφού τέσσερις άνθρωποι ήταν διατεθειμένοι να καταβάλλουν σήμερα τόσα πολλά χρήματα για τις άδειες, χθες θα έδιναν ακόμα πιο πολλά και πιθανόν οι υποψήφιοι θα ήταν ακόμα περισσότεροι. Ως εκ τούτου, τα έσοδα για το δημόσιο θα ήταν πολλαπλάσια γιατί και τα διαφημιστικά έσοδα ήταν τότε επίσης πολλαπλάσια. Οι ευθύνες, λοιπόν, είναι μεγάλες.

Αλλά, δυστυχώς, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι τα προηγούμενα χρόνια οι κυβερνήσεις αρέσκονταν πολύ περισσότερο να μοιράζουν ρευστό μέσω κρατικής διαφήμισης στους καναλάρχες και τα ΜΜΕ, παρά να εισπράττουν τα νόμιμα. Άλλωστε, η σχέση εξουσίας-μέσων ενημέρωσης ήταν ανέκαθεν ιδιαίτερη και σε στενή επαφή, για να το πω όσο πιο κομψά μπορώ. Μήπως, λοιπόν, πάει κάτι να αλλάξει; Δύσκολα, κατά την ταπεινή μου άποψη. Έτσι όπως είναι διαμορφωμένο το τοπίο -και ειδικά όσον αφορά την ενημέρωση- είμαστε πολύ μακριά από μια τέτοια εξέλιξη.

Ωστόσο, στην παρούσα φάση έγινε ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, που έπρεπε να είχε γίνει προ πολλού. Δεν είναι τίποτα κοσμογονικό, αλλά αξίζει να το επισημάνουμε. Εξάλλου, όπως προείπα, ζούμε στη χώρα που δεν υπάρχουν αυτονόητα. Ας το σημειώσουμε, λοιπόν, στα θετικά και ας προχωρήσουμε μπροστά.

Πέρα από όλα τα παραπάνω, που προσεγγίζω από εισπρακτικής πάντα πλευράς, ένα άλλο ζήτημα που τίθεται -και με βρίσκει ξεκάθαρα αντίθετο αυτή τη φορά- είναι η αυθαίρετη απόφαση να δημοπρατηθούν τέσσερις μόλις άδειες. Γιατί όμως τέσσερις και όχι οκτώ ή δεκαέξι ή εκατόν δεκαέξι; Αν δημοπρατούνταν περισσότερες άδειες σε χαμηλότερη τιμή, που να απέφεραν τα ίδια έσοδα πάνω-κάτω, δεν θα ήταν καλύτερο για την πολυφωνία; Ρητορικό το ερώτημα. Είναι σαφές ότι οι πολίτες θα είχαν ακόμα περισσότερες επιλογές και μόνο θετικό θα ήταν κάτι τέτοιο.

Προσωπικά, δεν πείσθηκα καθόλου από την αιτιολόγηση της κυβέρνησης ότι «τόσες άδειες σηκώνει η αγορά» (αφήστε δε που κι αυτό είναι εντελώς αυθαίρετο συμπέρασμα) και θεωρώ ότι εκείνο που θα έπρεπε να επιδιωχθεί είναι η δυνατότητα σε περισσότερους «παίκτες» να μπουν στα τηλεοπτικά και όχι ο περιορισμός τους. Οι φωνές θα πρέπει να αυξάνονται και όχι να μειώνονται γιατί με αυτό τον τρόπο κερδίζει η ψυχαγωγία, η ενημέρωση (πάνω απ' όλα) και παράλληλα εξασφαλίζεται η αντικειμενικότητα. Ας ελπίσουμε ότι αυτό το λάθος -αν είναι λάθος- θα διορθωθεί στην πορεία με κάποιον τρόπο διότι είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για τα τηλεοπτικά πράγματα. Αυτά προς το παρόν και οψόμεθα...

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ηλεκτροκίνηση αλά ελληνικά

Την Τρίτη 27/11 είδα κατά σύμπτωση την ανάρτηση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας στο Twitter «Live | Παρουσίαση του Προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας για την Ηλεκτροκίνηση». Με μεγάλο ενθουσιασμό πάτησα το link. Νέες τεχνολογίες. Νέες ιδέες. Αυτό που θέλει κάθε νέος. Είπα θα δούμε κάτι ενδιαφέρον επιτέλους από την πολιτική σκηνή της…

Η δύναμή σου

Ευτυχισμένος είσαι όταν δεν σε αγγίζει τίποτα από αυτά που κάποτε έλιωνες στα πατώματα. Ναι, θυμάσαι στα πατώματα όχι το κορμί σου, αλλά την ψυχή σου. Την έβλεπες πεσμένη και την πάταγες από πάνω ώσπου την έλιωνες. Τόσοι σε ποδοδοπάτησαν  και εσύ τους έκανες τα χατίρια να αυτοτιμωρείσαι και να δίνεις το τελειωτικό χτύπημα στον εαυτό σου.…

Για τα «όχι» που άκουσα στη ζωή μου

Όλα τα όχι που άκουσα στη ζωή μου με έκαναν άνθρωπο δυνατότερο και σκληρότερο από έναν βράχο. Όλα τα όχι που άκουσα, το καθένα του ήταν  ηχηρό και έσκασε με δύναμη μέσα μου. Όλα τους όμως με έσπρωξαν στο δρόμο της βελτίωσης, όλα τους με βοήθησαν να πέσω και να σηκωθώ δυνατότερη και σοφότερη. Όλα μου τα όχι με οδήγησαν σε γκρεμό και…

Κάνε την ψυχή σου καράβι

Θα νιώσεις πολλές φορές καράβια να βουλιάζουν μέσα σου. Μην τα αφήσεις. Να έχεις ψυχή ταξιδιάρικη, ανήσυχη, μη στάσιμη. Να κάθεσαι σε αναμμένα κάρβουνα για να εξελίσσεσαι. Πολλοί θα σε αποθαρρύνουν, θα σε μειώσουν, θα σου δώσουν κίνητρο να αλλάξεις, να γίνεις ίδιος. Μην το κάνεις. Με το οφθαλμός αντί οφθαλμού τα δικά σου μάτια θα…

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν οι βαθμοί. Το 1997 μια φωνή σε ένα ακουστικό τηλεφώνου μου ανακοίνωνε τις βαθμολογίες μου στις Πανελλήνιες. Μια φωνή που έμοιαζε να έρχεται από το υπερπέραν και μου φαινόταν σα να επιβραδύνεται και να γίνεται πιο μπάσα… σαν ένας δίσκος σε παλιό πικ απ που χάλασε. Η…

Υπάρχει τύχη στη ζωή;

Υπάρχει τύχη στη ζωή τελικά;  Αξίζει να διαβάσουμε ένα άρθρο το οποίο αναφέρεται στην αξία της τύχης και του κατά πόσο εκείνη επηρεάζει τη ζωή μας και την ποιότητα αυτής. Όλοι οι άνθρωποι θέλουμε και επιθυμούμε να έρθει η τύχη στη ζωή μας. Μία γνωστή παροιμία μας λέει χαρακτηριστικά, «αν έχεις τύχη διάβαινε». Τη θεωρούμε απαραίτητη για…

Όσα αμέτρητα μετράς…

Κάθε χρονιά ανακατεύεις την ίδια κιτρινισμένη τράπουλα. Μετράς τους βαλέδες, τις ντάμες, ξεχωρίζεις τους άσσους, κι ενώ ξέρεις πως όλα είναι στη θέση τους, συνεχίζεις να πασπατεύεις αριθμούς και φιγούρες. Μονολογείς ευχές, θυμάσαι στιγμές, και βάζεις τα γέλια, τα κλάματα και τελικώς στόχους…  Θα πάψεις να αγαπάς ό,τι σε πονά κι ας…

Ευθυμογράφημα: Η κληρονομιά

Όλοι κλαίγανε, όλοι χτυπιόντουσαν. Ξαφνικός θάνατος; Όχι. Ο παππούς ήταν μεγάλος, ογδόντα κάτι και βάλε. Λες και δεν το περιμένανε. Μαζί ήταν και το εγγονάκι, ο μικρός Νικολάκης. Το κλάμα άρχισε: «Πάει ο παππούς!», «Και ήταν καλός άνθρωπος!», ενώ ο μικρός Νικολάκης άρχισε τις ερωτήσεις, σαστισμένος: «Μαμά, γιατί όλοι φοράνε μαύρα;»,…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αυτοί που σε πλήγωσαν

Το χειρότερο ποιο είναι, ξέρεις; Να νιώθεις κενός. Να μη νιώθεις ούτε…

Εκείνος που κακοποιεί ένα ζώο βρίσκεται ένα στάδιο πριν ξεκινήσει να κακοποιεί έναν άνθρωπο

Ακούμε πολλές φορές ανθρώπους να οργίζονται κάθε φορά που γίνεται νύξη…

Κάνε την ψυχή σου καράβι

Θα νιώσεις πολλές φορές καράβια να βουλιάζουν μέσα σου. Μην τα αφήσεις.…

Όχι στο αυτομαστίγωμα

Σε κάποιες περιστάσεις στη ζωή μας στην προσπάθειά μας να κάνουμε…

Κάνε το πάθος σύμμαχό σου

Όποιο δρόμο κι αν διαλέξεις, ό,τι κι αν σου υποσχεθούν πως θα σου…

Back in Time

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης