tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Για τους «μεγάλους» του κόσμου αυτού...

Για τους «μεγάλους» του κόσμου αυτού...

( 5 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Μαρία Σκαμπαρδώνη | Παρασκευή, 16.12.16 11:17
 

Για τους «μεγάλους» του κόσμου αυτού...

Η τηλεόραση στο σαλόνι είναι ανοιχτή. Στέκομαι για λίγο και τα παιδικά μου μάτια πέφτουν επάνω σε εικόνες που δείχνουν αιμόφυρτους ανθρώπους, συγγενείς που θρηνούν και ψάχνουν απεγνωσμένα για τα αγαπημένα τους πρόσωπα, ανθρώπους φοβισμένους που προσπαθούν με το μυαλό τους να συλλάβουν την τραγωδία που τους χτύπησε την πόρτα εκείνη την απροσδόκητη στιγμή. Όλοι τους θύματα ενός μίσους, ενός παράλογου μίσους ενός, δύο ανθρώπων που επιθυμούσαν να εξοντώσουν, να αφανίσουν ό,τι και όποιους θεωρούσαν κακούς, εχθρούς, ανήθικους.

Για το διαφορετικό όνομα ενός θεού, ενός διαφορετικού δόγματος και πίστης. Για έναν παράλογο φανατισμό που ποτίζει με μίσος τους ανθρώπους που τον ασπάζονται, από τον πιο συνηθισμένο, τον μπαμπά μου πχ, που μερικές φορές τον ακούω να βρίζει και να καταριέται τους διαφορετικούς οπαδούς μίας ομάδας ποδοσφαίρου, μέχρι τον θρησκευτικό φανατισμό που ωθεί ανθρώπους να ζώνονται με εκρηκτικά και να σκορπίζουν το θάνατο. Η παιδική μου ψυχή πονάει, αναρωτιέται και θυμώνει. Ναι, θυμώνει. Γιατί ζει σε έναν κόσμο που τα παιδιά, λέει, πρέπει να ακούνε τους μεγάλους γιατί εκείνοι είναι ώριμοι, έμπειροι  και ξέρουν από ζωή. Μα οι ίδιοι οι μεγάλοι σκόρπισαν το θάνατο και στέρησαν τη ζωή. 

Το παιδικό μου μυαλό σκέφτεται άραγε σε τι κόσμο μεγαλώνει, φοβάται ότι αύριο μεθαύριο μπορεί κι εγώ να ανασυρθώ από κάποια συντρίμμια. Πώς κατάντησε αυτή η ανθρωπότητα να νομίζει ότι περισσότερα τη χωρίζουν, παρά την ενώνουν! Μία ανθρωπότητα που παιδιά ξεβράζονται νεκρά στη θάλασσα, βιώνουν το δράμα του πολέμου και την ξενιτιάς, μία ανθρωπότητα που άνθρωποι γίνονται μάρτυρες γιατί απλά ήταν «άπιστοι», πόσο έχει προοδεύσει άραγε; Και τον κόσμο αυτό, μεγάλοι, εσείς τον έχετε δημιουργήσει έτσι! 

Είμαι παιδί, ναι. Δεν ξέρω πολλά από ζωή, δεν έχω περπατήσει πολύ μέσα σε αυτή. Όμως, η παιδική μου ψυχή έχει την ωριμότητα να πενθεί , να πονάει για τις τόσες χαμένες ζωές από πολλούς «μεγάλους» που επιθυμούν και προκαλούν, στο όνομα ενός δόγματος και ενός καταστροφικού φανατισμού, το θάνατό τους… και αναρωτιέμαι: «Πότε άραγε θα καταλάβουν όλοι ότι το μόνο πράγμα που πρέπει να ενώνει τους ανθρώπους είναι η Αγάπη;».

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ευθυμογράφημα: Η κληρονομιά

Όλοι κλαίγανε, όλοι χτυπιόντουσαν. Ξαφνικός θάνατος; Όχι. Ο παππούς ήταν μεγάλος, ογδόντα κάτι και βάλε. Λες και δεν το περιμένανε. Μαζί ήταν και το εγγονάκι, ο μικρός Νικολάκης. Το κλάμα άρχισε: «Πάει ο παππούς!», «Και ήταν καλός άνθρωπος!», ενώ ο μικρός Νικολάκης άρχισε τις ερωτήσεις, σαστισμένος: «Μαμά, γιατί όλοι φοράνε μαύρα;»,…

Τα κόμματα δολοφονούν την κοινωνία - Του Χρόνη Μίσσιου

Τα κόμματα μας τελείωσαν, Μιχάλη. Χωρίστηκαν κι αυτά σε κεφάλι και κορμί, σε αρχηγούς και οπαδούς. Μόνο όσοι γουστάρουν να ασκούν εξουσία και να εξουσιάζονται, όσοι νοιώθουν μοναξιά και ανασφάλεια, ανήκουν πλέον στα κόμματα, από κοινωνικές εκφράσεις έγιναν κοινωνικά εκτοπλάσματα. Δεν διακονούν την κοινωνία, δεν την απελευθερώνουν,…

Ένας gay πατέρας εξομολογείται

Είμαι ένας άνδρας που μεγαλώνω το παιδί μου με περίσσια αγάπη και φροντίδα. Το ντύνω για το σχολείο, το σκεπάζω κάθε βράδυ για να μην κρυώνει, το αγκαλιάζω όταν οι εφιάλτες του το ξυπνήσουν τρομαγμένο. Δεν ήθελα να μεγαλώσει σε μία οικογένεια όπου θα αισθανόταν πως είναι κάτι διαφορετικό, ήθελα να ξέρει πως μεγαλώνει απλά σε ένα…

Πόνος, ένας πολύτιμος δάσκαλος…

Στη ζωή τίποτα δεν έρχεται τυχαία, χωρίς λόγο. Ακόμα και ο πιο βαθύς πόνος έρχεται με σκοπό το πνευματικό μας καλό. Αυτό μου δίδαξε και εμένα εμπράκτως η ζωή, όταν απογοητεύτηκα και πληγώθηκα από τον άνθρωπο που αγάπησα περισσότερο στα 24 μου χρόνια. Με έναν έρωτα βαθύ και αληθινό και όχι απλώς με ένα σαρκικό πάθος. Όταν πληγώθηκα, ένα…

Στο δρόμο για την τελειότητα, χάσαμε την αξία...

Ώρες ώρες κάθομαι και σκέφτομαι, πόσο πιο απλά ήταν τα πράγματα κάποτε ή πόσο πιο απλά θα μπορούσαν να είναι ακόμα και τώρα... Σε μια εποχή που όλα έχουν να κάνουν με το φαίνεσθαι, με την τέλεια εικόνα, με την προβολή στα social και με την αντιγραφή των υποτιθέμενων προτύπων, μάλλον χάσαμε λίγο την ουσία. Γνωρίζεις ανθρώπους καθημερινά…

Περί αυτοκτονίας

Δεν ξέρω αν γνωρίζετε ή έχετε ακουστά τον γαλλόφωνο, Ρουμάνο φιλόσοφο Εμίλ Σιοράν. Εγώ, πάντως, όταν είδα το όνομά του να διεκδικεί την πατρότητα έργων – μελετών που τιτλοφορούνται «Συναντήσεις με την αυτοκτονία», «Ο πειρασμός του υπάρχειν» και «Συλλογισμοί της πικρίας» και προσπέλασα ορισμένες από τις ιδέες του, αναρωτήθηκα πόσο γρήγορα…

Τι άνθρωποι είναι αυτοί, μαμά;

Α, ρε μαμά! Σε τι κόσμο με έφερες; Θυμάμαι πάντα μου έλεγες να έχω τα μάτια μου ανοιχτά, να μάθω τον κόσμο. Κι εγώ λαχταρούσα, μαμά. Λαχταρούσα να δω κάθε σπιθαμή της γης με τα μάτια μου. Τα είδα όλα. Όλα, που να μην τα έβλεπα ποτέ! Είδα παιδιά να πεθαίνουν από την πείνα, είδα εξαθλιωμένες μανάδες να κλαίνε γιατί χάνουν άντρες και μωρά,…

Σ’ ευχαριστώ, μαμά

Πέρασε ο καιρός και μαζί του πέρασε και η μπόρα μας. Ο καιρός ξέρεις δεν είναι κάτι σχετικό. Είναι χρόνος και δεν περιμένει κανέναν. Γι' αυτό είμαι εδώ και σου γράφω σήμερα.  Ήταν μέρες δύσκολες, 24ωρα γεμάτα μόνο από γιατρούς και νοσοκομεία. Θυμάμαι τις φορές που σου φώναζα πως πεθαίνω κι εσύ, αχ εσύ, που έβλεπα στα μάτια σου τον φόβο,…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η μάστιγα της Ήπιας Κατάθλιψης

Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν, για λίγο ή μεγάλο διάστημα, να ζουν μια ήπια…

Πώς να ελέγχεις τα συναισθήματά σου

Η αλήθεια είναι ότι κανένας κοινωνικός θεσμός δεν μας έμαθε πώς να…

Για έναν καλύτερο κόσμο

Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα. Και ενίοτε αψυχολόγητα. Οι…

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…

Στο δρόμο για την τελειότητα, χάσαμε την αξία...

Ώρες ώρες κάθομαι και σκέφτομαι, πόσο πιο απλά ήταν τα πράγματα κάποτε…

Η αποκάλυψη του χαρακτήρα μας

Η έννοια της προσωπικότητάς μας αφορά στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε ή…

Back in Time

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης