tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η θρησκευτική βία μέσα από τα μάτια ενός παιδιού…

Η θρησκευτική βία μέσα από τα μάτια ενός παιδιού…

( 2 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Μαρία Σκαμπαρδώνη | Παρασκευή, 15.01.16 16:24
 

Η θρησκευτική βία μέσα από τα μάτια ενός παιδιού…

Παρακολουθώ έντρομος και συνάμα προβληματισμένος όλα αυτά που συνέβησαν στο Παρίσι και βύθισαν την Ευρώπη όπως και ολόκληρη την ανθρωπότητα σε βαρύ πένθος. Η ελευθερία δέχθηκε για ακόμη μία φορά ένα ισχυρό χτύπημα με αποτέλεσμα να στερηθούν άδικα το δώρο της ζωής τόσοι άνθρωποι, όπως και άλλοι τόσοι να παλεύουν να κρατηθούν σε αυτή. Μία τρομοκρατική ενέργεια απόρροια θρησκοληψίας και φανατισμού με σκοπό να εξαφανίσει από προσώπου γης όσους δεν ασπάζονται την «αλήθεια», να τιμωρήσει τόσο βάρβαρα ανθρώπους που έχουν ένα διαφορετικό πιστεύω. Κάτι που δεν έχει καμία σχέση με εμένα και τη θρησκεία μου, αλλά με την πνευματική αρρώστια όσων προβαίνουν σε τέτοιες ενέργειες.

Είμαι ένας έφηβος, ένα νέο παιδί που θρήνησε και έκλαψε για τα αθώα θύματα. Όμως για ακόμα μία φορά είδα την πίστη μου και εμένα τον ίδιο να προσβάλλεται, είδα για ακόμη μία φορά να βάζουν στο δικό μου όνομα και πιστεύω την ταμπέλα του τρομοκράτη, του κακού και αδίστακτου ανθρώπου και από τη θρησκεία μου και μόνο πλέον θεωρούμαι κι εγώ ο ίδιος εγγενώς κακός. Εγώ που έκλαψα για τις τόσες ζωές που χάθηκαν άδικα. Γιατί η ζωή, η αξιοπρέπεια και η αλληλεγγύη δεν έχουν θρησκεία. 

Ως ένας νέος άνθρωπος, ως ένα νέο παιδί, δε θα μπορούσα παρά να καταδικάσω τον ωμό φανατισμό και τη θρησκοληψία και να τονίσω ότι η πίστη μου και η θρησκεία μου δεν έχει σχέση με το πνευματικό νόσημα της μισαλλοδοξίας. Άλλο πιστεύω στη θρησκεία μου και άλλο σφάζω αλλόθρησκους ή αντιμετωπίζω τους διαφορετικούς ανθρώπους από εμένα ως παιδιά ενός «κατώτερου θεού». Και όλη αυτή η επίθεση που νοιώθω ότι δέχομαι και το γεγονός ότι όλοι οι ομόθρησκοι με εμένα κατηγορούνται για συμμετοχή και υποστήριξη σε πράξεις που αμαυρώνουν και υποβιβάζουν την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια, με πληγώνει βαθειά. Έτσι λοιπόν, ζητώ να μην χαρακτηρίζομαι εγώ ως τρομοκράτης και κακός για τις αποτρόπαιες ενέργειες που έκαναν κάποια άτομα τα οποία μπορεί να ασπάζονταν απλώς το ίδιο πιστεύω με εμένα. Όχι στο όνομά μου, παρακαλώ…

Αν είσαι καλός, ηθικός, παράφρονας, μισαλλόδοξος δεν έχει σχέση με το θρήσκευμα που μπορεί κάποιος να ασπάζεται ή να μην ασπάζεται. Ο βίαιος άνθρωπος θα ήταν το ίδιο βίαιος σε όποιο θρήσκευμα και αν ανήκε ή δεν ανήκε. Αν ένας Βουδιστής διαπράξει μία άσχημη πράξη αυτό θα σήμαινε ότι ο Βουδισμός προάγει τη βία ή το μίσος στο διαφορετικό; Όχι.

Είμαι ένα νέο παιδί και έχω το θρήσκευμά μου. Αλλά δε μισώ το διαφορετικό, δε σκοτώνω και δε θεωρώ «εχθρό» μου κανένα, δεν επικροτώ την τρομοκρατία και καταδικάζω τη βία από όπου και αν προέρχεται. Πιστεύω, δεν είμαι μισαλλόδοξος. Όχι στο όνομά μου οι πράξεις άλλων και το αίμα αθώων ανθρώπων. Όχι στο όνομά μου παρακαλώ. Η θρησκευτική βία πρέπει να έχει τέλος και θα έχει. Ευχαριστώ…

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Το μαγεμένο σου λουλούδι

Λουλούδι μαγεμένο ήταν για σένα. Το πότιζες, το φρόντιζες, το αγαπούσες τόσο μα τόσο πολύ που η αγάπη σου δεν χωράει σε αυτές εδώ τις λέξεις. Ξεχείλιζε, το κοίταγες και είχες ζωή, γελούσες, χαιρόσουν, και λάθη όταν έκανες ήταν μόνο για το καλό του. Λουλούδι μαγεμένο το έλεγες αυτό το αγαπημένο σου πρόσωπο, και έτσι ξαφνικά -σχεδόν…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν θέλουμε- άλλες βγαίνουν στην επιφάνεια από μόνες τους με κάποια αφορμή και κάποιες άλλες είναι πάντα στην επιφάνεια σα φυσαλίδες που δε σπάνε ποτέ. Τέτοιες φυσαλίδες είναι οι αναμνήσεις συναισθημάτων μου. Αναμνήσεις που δεν εστιάζουν στα πρόσωπα, στα χρώματα, στους ήχους ή…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι σα νόμος. «Πρέπει να πιεις όλο το γάλα σου» και το έπινα φτάνοντας στα όρια του εμετού. «Πρέπει να διαβάζεις» αργότερα και ευτυχώς αυτό μου άρεσε και το έκανα. «Δεν πρέπει να μαλώνεις με τον αδερφό και την αδερφή σου». Αυτό δεν το τηρούσα πάντα, γιατί ήταν φύσει…

Μα πιο πολύ ένα ευχαριστώ..!

Πόσα λόγια σου χρωστάω άραγε; Πόσες λέξεις έμειναν θαμμένες και δεν κατάφεραν ποτέ να σχηματιστούν στις κατάλληλες προτάσεις; Σίγουρα μια συγγνώμη. Μια συγγνώμη από αυτές που δεν σου άρεσε να ακούς. Μια συγγνώμη για όλη την ψυχολογική κούραση που σου προσέφερα άθελά μου ή και όχι. Συγγνώμη για όλες τις διαδικασίες που σε πίεσα να μπεις.…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Η πρώτη μέρα της απελευθέρωσης

Όλοι μας αναζητούμε με αγωνία καθημερινά την απάντηση στην ερώτηση του εκατομμυρίου. Πότε θα δούμε φως στην άκρη του τούνελ; Πότε επιτέλους θα λήξει ο συναγερμός; Πότε τα μέτρα θα αρθούν; Αναρωτιέμαι λοιπόν πώς θα είναι εκείνη η μέρα που ο πρωθυπουργός με διάγγελμά του θα αναγγείλει το «νενικήκαμεν». Ότι κερδίσαμε τον πόλεμο στην τρίμηνη…

Η δική μου αλήθεια και των άλλων

Πάντα θα θυμάμαι μια υπέροχη συζήτηση που είχα κάνει επανειλημμένα με τον πατέρα μου. Δεν γίνεται να μη χαμογελάω όταν το σκέφτομαι. Η συζήτηση είχε προκύψει την πρώτη φορά λόγω μιας διαφωνίας ή μιας διαφορετικής γνώμης μια μέρα. Λοιπόν, για την αλήθεια. Τι είναι η αλήθεια και πόσες αλήθειες υπάρχουν; Η αλήθεια είναι αντικειμενική όταν…

Ας ξυπνούσα ένα πρωινό και να μη μου έλειπες

Η ζωή τα έφερε έτσι, ώστε κάθε φορά που ξυπνάς να σου λείπει κάποιος. Πόσα πρωινά ονειρεύτηκες να ξυπνάτε μαζί, να πίνετε καφέ μαζί, να γελάτε, να πηγαίνετε για ψώνια, να κοιταζόσαστε και σπίθες να πετιούνται αγάπης! Μπορεί να είναι ο πρώην σύντροφός σου, η μητέρα σου, το παιδί σου, ο φίλος σου, ο αδερφός σου. Όποιος και να είναι για…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Το «φρικιό» που κρύβουμε μέσα μας...

Τελικά όλοι είμαστε «φρικιά» κι όποιος πει ότι είναι «φυσιολογικός»…

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Back in Time

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης