tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Περί της συνύπαρξής μας με τους μετανάστες

Περί της συνύπαρξής μας με τους μετανάστες

( 0 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Αντίφημος | Κυριακή, 14.02.10 07:10
 

metanastes_939495

«Δεν ανήκουμε σε "εθνότητα", είναι ανεπαρκέστατη η λέξη. Ανήκουμε σε μια γλώσσα, σε μια κοινή ιστορική εμπειρία, σε μια παράδοση και συνέχεια πείρας, νοοτροπίας, μεταφυσικής ελπίδας. Αλλά αυτό το "ανήκειν", το "συνυπάρχειν" με κοινό, συνεκτικό της συλλογικότητας "τρόπο", βιώνεται και κατανοείται σε συνάρτηση πάντοτε με την καλλιέργεια του καθενός, το αισθητήριό του "ποιότητας" της ζωής», αναφέρει σε συνέντευξή του στην Καθημερινή της Κυριακής (7-2-2010), ο Χρήστος Γιανναράς.

Στην πραγματικότητα υπάρχουμε, γιατί υπάρχει ο ήλιος. Αυτός είναι η πρωταρχική αιτία της ύπαρξής μας. Ξεκινώντας από αυτή τη νομοτελειακή πραγματικότητα, βλέπουμε πως είμαστε δεσμευμένοι με τους αρχέγονους ρυθμούς του σύμπαντος, ή αν το δούμε στα δικά μας μεγέθη, με το γήινο φυσικό μας περιβάλλον. Αυτή η αλήθεια μας δείχνει τον δρόμο της ιστορικής αναγκαιότητας, που είναι η συνύπαρξη των πλασμάτων της γης αρμονικά.

Δεν έχουμε πολλά στοιχεία από τα πολύ παλιά χρόνια, όμως αν παρατηρήσουμε τα τελευταία 5000 χρόνια, θα δούμε πως πολλά έθνη χάθηκαν ή απορροφήθηκαν από άλλα, χάνοντας την ταυτότητά τους. Άλλα κρατήθηκαν με την βοήθεια παγκόσμιων οικονομικών συγκυριών (π.χ. Ισραήλ), ενώ μερικά, κράτησαν την εννοιολογική τους ταυτότητα ( π.χ. Ελλάδα), χωρίς αυτό να σημαίνει, πως παρέμειναν εθνολογικά ανεπηρέαστα. Αν ρίξουμε  μια ματιά στα υπάρχοντα στοιχεία, ειδικά για την Ελλάδα, θα δούμε πως πολλές φυλές ήρθαν και έφυγαν σ’ αυτό το διάστημα από αυτόν το τόπο, πάρα πολλοί σφαγιάσθηκαν και πάρα πολλοί εξανδραποδίστηκαν. Το να συζητάμε λοιπόν για έθνος, χωρίς ουσιαστικά να γνωρίζουμε κάποια αρχή, είναι ανειλικρινές και τουλάχιστον αποπροσανατολιστικό, αν δεν είναι και ρατσιστικό.

Στην Ελλάδα είναι γεγονός, ότι παρά τις διάφορες επεμβάσεις και μάλιστα τις πολύ βίαιες κάποτε, παρέμεινε η γλωσσική και πολιτιστική συνέχεια, αποδεικνύοντας με τον πιο  γλαφυρό τρόπο ότι ο πολιτισμός είναι αυτό που τελικά επικρατεί και όχι η δύναμη. Είναι  αλήθεια λοιπόν, πως εδώ σ’ αυτόν τον τόπο αναπτύχθηκε ένας μεγάλος πολιτισμός στο παρελθόν και ως φαίνεται ακόμη και σήμερα αξεπέραστος, κατά συνέπεια εμείς οι ενοικούντες σ’ αυτόν τον τόπο κανένα φόβο δεν έχουμε, από επιβουλές αλλοίωσης της εθνικής μας ταυτότητας. Έχουμε όμως φόβο από τους κάθε λογής ανεγκέφαλους πατριδολάγνους, που ουσιαστικά υποδαυλίζουν ανύπαρκτες αιτιάσεις και υποσκάπτουν το ήδη ασταθές πολιτικό σύστημα, το οποίο ίσως και συμμορφούμενο σε έξωθεν πιέσεις, δεν αναβάθμισε την παιδεία, ώστε οι πολίτες να μαθαίνουν γράμματα και να έχουν ισχυρή κοινωνική και πολιτιστική αντίληψη. Και πραγματικά είναι αξιοπερίεργο και ύποπτο γιατί η πολιτεία ειδικά σήμερα, που δεν έχει ανάγκη από εργατικά χέρια, αφού η χώρα μας είναι μη παραγωγική, δεν δίνει τουλάχιστον πλήρη μόρφωση, ώστε να έχουν οι πολίτες τα κατάλληλα εφόδια, να γίνουν ωφέλιμοι βοηθώντας τουλάχιστον την ανάπτυξη της συλλογικής αντίληψης και της ευγενικής άμιλλας απέναντι στο διαφορετικό και το ξένο.

Το κράτος δείχνει μια απαράμιλλη μιζέρια, χρησιμοποιώντας τους μετανάστες σαν άψυχες μηχανές, ουσιαστικά νοικιάζοντάς τους στους διάφορους εργοδότες, που τους βλέπουν σαν μάνα από τον ουρανό, νομίζοντας πως με φθηνούς εργάτες θα γίνουν ανταγωνιστικοί. Ενώ το σωστό θα ήταν να τους συμπεριφερόταν τουλάχιστον ανθρωπινά και αναλόγως των προσόντων τους, να τους ενσωματώνει στο εργατικό δυναμικό, για όσο αυτοί θα ήθελαν και με όλα τα δικαιώματα του κάθε Έλληνα. Κάνει ακριβώς το αντίθετο με τον πολιτισμικό πολιτισμό που έχει αναπτυχθεί σ’ αυτόν εδώ τον τόπο και όπως δεν μας έχουν φερθεί, στις εσχατιές της γης, όπου ζούμε και υπάρχουμε. Και στα άλογα σκυλιά, αν φερθείς με συμπάθεια, θα δεχθείς ευγνωμοσύνη.

Εάν θέλουμε να επιβιώσουμε με ειρήνη και ασφάλεια πρέπει να συμβιώσουμε με τους απρόσκλητους φίλους μας, προσφέροντάς τους πλήρη φιλοξενία και εμπιστοσύνη, που μπορεί να εμπεριέχει και την απόκτηση της υπηκοότητας, αν το θέλει ο ίδιος και αν φυσικά συντρέχουν οι λόγοι που προβλέπονται από τους ισχύοντες νόμους. Οτιδήποτε άλλο συζητάμε είναι εκ του πονηρού και δεν προσφέρεται για σοβαρή λύση. Αν κάποιος θέλει να γίνει  Έλληνας και να ζήσει σ’ αυτόν τον τόπο, αποδέχεται την κοινωνία μας, γνωρίζει τη γλώσσα μας, σέβεται τους νόμους, την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, τα ήθη μας, τα έθιμά μας τις παραδόσεις μας και μπορεί να ταιριάξει μαζί μας γιατί να μην γίνει;

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια αυτήν την λέξη. Στο άκουσμά της, συνδύαζες τα πάντα με περιορισμό. Αυτό αυτόματα σήμαινε για σένα, να μην έχεις την ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου. Τώρα που το σκέφτομαι, από μικρή ακόμα σε ενοχλούσε. Όταν η μαμά σου, για παράδειγμα, σου έβαζε σαν όριο για το παιχνίδι…

Υπάρχει τρόπος να ανοίξει αυτό το κουτί; Ναι, υπάρχει…

Είναι εδώ και κάποια χρόνια που η τηλεόραση στο σπίτι μου δεν ανοίγει. Από επιλογή καθαρά προσωπική. Γιατί; οι λόγοι είναι πολλοί και διάφοροι. Από το γεγονός πως θεωρώ πως μας βομβαρδίζει πλέον με προγράμματα τα οποία ανακυκλώνονται διαρκώς και θεωρώ πως δεν μου προσθέτουν κάποια γνώση, μέχρι τις παραποιημένες ειδήσεις που θεωρώ πως…

Το αντίο που δεν ειπώθηκε ποτέ!

Αποχαιρετίστηκαν. Κοιτάχτηκαν βαθιά μέσα στα μάτια, διαπερνώντας ο ένας τον άλλον, και διέσχισαν διαφορετικούς δρόμους. Αλλά η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν είπαν αντίο! Ο ένας ποτέ δεν βγήκε από την καρδιά του άλλου. Δεν ειδωθήκαν ξανά, αλλά ποτέ δεν ξεχαστήκαν. Γιατί αγάπες σαν αυτή μένουν για πάντα! Αυτά τα Αντίο, δεν ειπώθηκαν ποτέ!…

Στη ζωή αυτή που ζούμε, όλα τα συναισθήματα χωράνε…

Τίποτα δεν έρχεται σε αυτή τη ζωή για να μείνει για πάντα. Τι και αν νοιώθεις πως πνίγεσαι, στο τέλος όταν βγεις στη στεριά, θα το βλέπεις σαν μία εμπειρία που απλώς σε δυνάμωσε και σε έκανε έναν πιο δυνατό άνθρωπο. Ακόμα και αν η μαύρη απελπισία σε ζώσει, δώσε χώρο στην ελπίδα. Δε θα ζήσει η μαυρίλα αιώνια, για λίγο έρχεται σαν…

Πασχαλινές αναμνήσεις στην Καρδίτσα

Το Πάσχα πήγα με τις μικρές ανιψιές μου και το σκυλί μας βόλτα στη γειτονιά. Ένας γείτονας τις ζήτησε να τραγουδήσουν τα κάλαντα του Λαζάρου, αλλά του εξήγησα ότι ζουν στην Αθήνα και δεν τα ξέρουν. Ήθελε να τις δώσει φραγκοκοτίσια αβγά, όπως έδινε σε μας κάποτε. Λίγες μέρες πριν είχα φτιάξει το καλαθάκι της κόρης μου για να πάει να…

Και αν δεν υπάρχει τίποτα, τι γίνεται;

Είναι μικρή η ζωή και τόσο ωραία. Και είναι η επιθυμία των περισσότερων από εμάς να ζήσουμε όσο περισσότερο γίνεται ή επιθυμούμε να είμαστε αθάνατοι. Θρησκευτικές πεποιθήσεις μέσα στον ρου της Ιστορίας, έχουν εγκαθιδρύσει την πίστη στην ύπαρξη της ζωής μετά το θάνατο, μία πίστη στην οποία πολλοί άνθρωποι βρίσκουν παρηγοριά. Τι γίνεται…

Βιβλίο vs “youtube” και “Power of Love”

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ξυπνώντας την ημέρα της γιορτής μου ήταν οι γιορτές που κάναμε στο σπίτι όταν ήμουν παιδί. Θυμήθηκα το τότε. Το σπίτι γέμιζε κόσμο, έτρωγα άπειρα κεφτεδάκια και σοκολατάκια και το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ, γιατί με έτσουζαν τα μάτια από τον καπνό. Οι φίλες της μαμάς μου (δασκάλες, όπως κι εκείνη) μου…

Η στιγμή του χωρισμού

Έφτασε αυτή η στιγμή που τόσο απευχόμουν. Η ώρα που το χέρι μου θέλεις να  αφήσεις και  να πορευτείς χωρίς εμένα στη ζωή αυτή. Η στιγμή που αισθάνομαι πως η αγάπη μου πια σου είναι περιττή. Ήρθε και αυτή η ώρα που για εμένα πια δεν ενδιαφέρεσαι και θέλεις να βρεις την αγάπη σε άλλη αγκαλιά. Την ώρα αυτή του αποχωρισμού, στα μάτια θα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αεροπλανάκι…

Εκείνη την Παρασκευή του Οκτώβρη η κυρία Μερόπη ξεκίνησε πάλι για το…

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα…

Ταξίδι είσαι

Ταξίδι είσαι. Ακόμα δεν το έχεις καταλάβει ότι ταξιδεύεις και…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή…

Σχέδιο για μείωση εργαζομένων στην ΕΡΤ;

Μια διαφορετική ΕΡΤ είχε υποσχεθεί προεκλογικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης…

Back in Time

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης