tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Περί της συνύπαρξής μας με τους μετανάστες

Περί της συνύπαρξής μας με τους μετανάστες

( 0 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Αντίφημος | Κυριακή, 14.02.10 07:10
 

metanastes_939495

«Δεν ανήκουμε σε "εθνότητα", είναι ανεπαρκέστατη η λέξη. Ανήκουμε σε μια γλώσσα, σε μια κοινή ιστορική εμπειρία, σε μια παράδοση και συνέχεια πείρας, νοοτροπίας, μεταφυσικής ελπίδας. Αλλά αυτό το "ανήκειν", το "συνυπάρχειν" με κοινό, συνεκτικό της συλλογικότητας "τρόπο", βιώνεται και κατανοείται σε συνάρτηση πάντοτε με την καλλιέργεια του καθενός, το αισθητήριό του "ποιότητας" της ζωής», αναφέρει σε συνέντευξή του στην Καθημερινή της Κυριακής (7-2-2010), ο Χρήστος Γιανναράς.

Στην πραγματικότητα υπάρχουμε, γιατί υπάρχει ο ήλιος. Αυτός είναι η πρωταρχική αιτία της ύπαρξής μας. Ξεκινώντας από αυτή τη νομοτελειακή πραγματικότητα, βλέπουμε πως είμαστε δεσμευμένοι με τους αρχέγονους ρυθμούς του σύμπαντος, ή αν το δούμε στα δικά μας μεγέθη, με το γήινο φυσικό μας περιβάλλον. Αυτή η αλήθεια μας δείχνει τον δρόμο της ιστορικής αναγκαιότητας, που είναι η συνύπαρξη των πλασμάτων της γης αρμονικά.

Δεν έχουμε πολλά στοιχεία από τα πολύ παλιά χρόνια, όμως αν παρατηρήσουμε τα τελευταία 5000 χρόνια, θα δούμε πως πολλά έθνη χάθηκαν ή απορροφήθηκαν από άλλα, χάνοντας την ταυτότητά τους. Άλλα κρατήθηκαν με την βοήθεια παγκόσμιων οικονομικών συγκυριών (π.χ. Ισραήλ), ενώ μερικά, κράτησαν την εννοιολογική τους ταυτότητα ( π.χ. Ελλάδα), χωρίς αυτό να σημαίνει, πως παρέμειναν εθνολογικά ανεπηρέαστα. Αν ρίξουμε  μια ματιά στα υπάρχοντα στοιχεία, ειδικά για την Ελλάδα, θα δούμε πως πολλές φυλές ήρθαν και έφυγαν σ’ αυτό το διάστημα από αυτόν το τόπο, πάρα πολλοί σφαγιάσθηκαν και πάρα πολλοί εξανδραποδίστηκαν. Το να συζητάμε λοιπόν για έθνος, χωρίς ουσιαστικά να γνωρίζουμε κάποια αρχή, είναι ανειλικρινές και τουλάχιστον αποπροσανατολιστικό, αν δεν είναι και ρατσιστικό.

Στην Ελλάδα είναι γεγονός, ότι παρά τις διάφορες επεμβάσεις και μάλιστα τις πολύ βίαιες κάποτε, παρέμεινε η γλωσσική και πολιτιστική συνέχεια, αποδεικνύοντας με τον πιο  γλαφυρό τρόπο ότι ο πολιτισμός είναι αυτό που τελικά επικρατεί και όχι η δύναμη. Είναι  αλήθεια λοιπόν, πως εδώ σ’ αυτόν τον τόπο αναπτύχθηκε ένας μεγάλος πολιτισμός στο παρελθόν και ως φαίνεται ακόμη και σήμερα αξεπέραστος, κατά συνέπεια εμείς οι ενοικούντες σ’ αυτόν τον τόπο κανένα φόβο δεν έχουμε, από επιβουλές αλλοίωσης της εθνικής μας ταυτότητας. Έχουμε όμως φόβο από τους κάθε λογής ανεγκέφαλους πατριδολάγνους, που ουσιαστικά υποδαυλίζουν ανύπαρκτες αιτιάσεις και υποσκάπτουν το ήδη ασταθές πολιτικό σύστημα, το οποίο ίσως και συμμορφούμενο σε έξωθεν πιέσεις, δεν αναβάθμισε την παιδεία, ώστε οι πολίτες να μαθαίνουν γράμματα και να έχουν ισχυρή κοινωνική και πολιτιστική αντίληψη. Και πραγματικά είναι αξιοπερίεργο και ύποπτο γιατί η πολιτεία ειδικά σήμερα, που δεν έχει ανάγκη από εργατικά χέρια, αφού η χώρα μας είναι μη παραγωγική, δεν δίνει τουλάχιστον πλήρη μόρφωση, ώστε να έχουν οι πολίτες τα κατάλληλα εφόδια, να γίνουν ωφέλιμοι βοηθώντας τουλάχιστον την ανάπτυξη της συλλογικής αντίληψης και της ευγενικής άμιλλας απέναντι στο διαφορετικό και το ξένο.

Το κράτος δείχνει μια απαράμιλλη μιζέρια, χρησιμοποιώντας τους μετανάστες σαν άψυχες μηχανές, ουσιαστικά νοικιάζοντάς τους στους διάφορους εργοδότες, που τους βλέπουν σαν μάνα από τον ουρανό, νομίζοντας πως με φθηνούς εργάτες θα γίνουν ανταγωνιστικοί. Ενώ το σωστό θα ήταν να τους συμπεριφερόταν τουλάχιστον ανθρωπινά και αναλόγως των προσόντων τους, να τους ενσωματώνει στο εργατικό δυναμικό, για όσο αυτοί θα ήθελαν και με όλα τα δικαιώματα του κάθε Έλληνα. Κάνει ακριβώς το αντίθετο με τον πολιτισμικό πολιτισμό που έχει αναπτυχθεί σ’ αυτόν εδώ τον τόπο και όπως δεν μας έχουν φερθεί, στις εσχατιές της γης, όπου ζούμε και υπάρχουμε. Και στα άλογα σκυλιά, αν φερθείς με συμπάθεια, θα δεχθείς ευγνωμοσύνη.

Εάν θέλουμε να επιβιώσουμε με ειρήνη και ασφάλεια πρέπει να συμβιώσουμε με τους απρόσκλητους φίλους μας, προσφέροντάς τους πλήρη φιλοξενία και εμπιστοσύνη, που μπορεί να εμπεριέχει και την απόκτηση της υπηκοότητας, αν το θέλει ο ίδιος και αν φυσικά συντρέχουν οι λόγοι που προβλέπονται από τους ισχύοντες νόμους. Οτιδήποτε άλλο συζητάμε είναι εκ του πονηρού και δεν προσφέρεται για σοβαρή λύση. Αν κάποιος θέλει να γίνει  Έλληνας και να ζήσει σ’ αυτόν τον τόπο, αποδέχεται την κοινωνία μας, γνωρίζει τη γλώσσα μας, σέβεται τους νόμους, την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, τα ήθη μας, τα έθιμά μας τις παραδόσεις μας και μπορεί να ταιριάξει μαζί μας γιατί να μην γίνει;

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Σκέψου, δεν είναι παράνομο ακόμα!

Γεννιόμαστε σε μία κοινωνία που από τη νηπιακή μας κιόλας ηλικία μας εντάσσει στα πλαίσια του κοινωνικού προγραμματισμού και της μίμησης της συμπεριφοράς. Το άτομο πρέπει να υπακούει σε κανόνες, επειδή του λένε οι άλλοι, όχι επειδή έχει αντιληφθεί τη σημασία της δικαιοσύνης και της ισορροπίας στις ανθρώπινες σχέσεις. Και εδώ ακριβώς η…

Μη σηκώσεις το χέρι σου σε γυναίκα…

Μια γυναίκα στέκεται στο παράθυρο του σπιτιού της, προσπαθεί να βρει απαντήσεις στα τόσα «γιατί», προσπαθεί να κρύψει το μάτι της που έχει μελανιάσει. Μη σηκώσεις το χέρι σου σε γυναίκα. Δε θα σου δώσει πουθενά αυτό δίκιο. Μη χτυπήσεις ποτέ σου γυναίκα. Στο πρόσωπό της βρίσκεται εκείνη που σου έδωσε πνοή από την πνοή της, κορμί από το…

Περί αυτοκτονίας

Δεν ξέρω αν γνωρίζετε ή έχετε ακουστά τον γαλλόφωνο, Ρουμάνο φιλόσοφο Εμίλ Σιοράν. Εγώ, πάντως, όταν είδα το όνομά του να διεκδικεί την πατρότητα έργων – μελετών που τιτλοφορούνται «Συναντήσεις με την αυτοκτονία», «Ο πειρασμός του υπάρχειν» και «Συλλογισμοί της πικρίας» και προσπέλασα ορισμένες από τις ιδέες του, αναρωτήθηκα πόσο γρήγορα…

Για έναν καλύτερο κόσμο

Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα. Και ενίοτε αψυχολόγητα. Οι διαπροσωπικές μας σχέσεις έχουν καταντήσει μια απέραντη θάλασσα υποκρισίας, γιατί δειλιάζουμε να πούμε ευθέως τι πραγματικά σκεφτόμαστε και για ποιο λόγο ενεργούμε όπως ενεργούμε. Φοβόμαστε. Θεωρούμε ότι ο απέναντι δεν θα μας καταλάβει. Μιλάμε την ίδια γλώσσα, αλλά ο…

Η θρησκεία μάς κάνει πιο ηθικούς ή ευτυχισμένους;

Είναι γεγονός πως η θρησκεία αποτελεί τον μοναδικό θεσμό που προστατεύεται διαρκώς από κάθε μορφή κριτικής. Και είναι παράδοξο να σκεφτούμε πόσο μεγάλη είναι η έλλειψη ανοχής που υπάρχει στο συγκεκριμένο θεσμό, συγκριτικά με κάθε άλλον τομέα στη ζωή. Μπορείς π.χ. να ασκήσεις κριτική στα μουσικά γούστα του άλλου, στον τρόπο που ντύνεται ή…

Ερωτοτρόπιον

Ατενίζοντας, κατανοώντας, συλλαμβάνοντας μα και ζώντας τούτο τον φτερωτό θεό, δημιούργημα του Πόρου και της Πενίας, αρχή κάθε περιπετειώδους αναζήτησης, είτε πρόκειται περί υποκειμενικής, ενός πιστεύω, είτε περί αντικειμενικής, της πραγματικότητας. Αναζήτησης καθοδηγούμενης απ' αυτό καθαυτό το αναζητούμενο. Παραγωγή μιας καταληπτότητας…

Υπάρχει τρόπος να ανοίξει αυτό το κουτί; Ναι, υπάρχει…

Είναι εδώ και κάποια χρόνια που η τηλεόραση στο σπίτι μου δεν ανοίγει. Από επιλογή καθαρά προσωπική. Γιατί; οι λόγοι είναι πολλοί και διάφοροι. Από το γεγονός πως θεωρώ πως μας βομβαρδίζει πλέον με προγράμματα τα οποία ανακυκλώνονται διαρκώς και θεωρώ πως δεν μου προσθέτουν κάποια γνώση, μέχρι τις παραποιημένες ειδήσεις που θεωρώ πως…

Χρειαζόμαστε στ’ αλήθεια το μακιγιάζ τόσο πολύ;

Η γυναίκα του σήμερα βάλλεται διαρκώς από μηνύματα και κοινωνικές αντιλήψεις που αφορούν την εξωτερική της εμφάνιση. Συνεχώς υποβάλλεται στη διαδικασία του να δείχνει όμορφη, να φαίνεται πάντοτε φρέσκια, νέα και ξεκούραστη. Πρόκειται για μία κοινωνική επιταγή που ταλαιπωρεί τις γυναίκες ψυχικά και συναισθηματικά, καθώς τους δημιουργείται…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…

10 σοφές φράσεις του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου

Ο Γιάννης Ρίτσος, ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, αποτελεί έναν από τους…

Υπάρχει τύχη στη ζωή;

Υπάρχει τύχη στη ζωή τελικά;  Αξίζει να διαβάσουμε ένα άρθρο το οποίο…

Η αναμονή

Πόσο εύκολα σε ξεγελάει η προσδοκία! Με πόση δειλία σε εξαπατάει και σε…

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου. Όχι, μη θυμώνεις. Δε θέλω κάτι πονηρό, δε…

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Μια μέρα ο 13χρονος ανιψιός μου Βασίλης μου είπε (σχεδόν…

Back in Time

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης