tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Περί της συνύπαρξής μας με τους μετανάστες

Περί της συνύπαρξής μας με τους μετανάστες

( 0 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Αντίφημος | Κυριακή, 14.02.10 07:10
 

metanastes_939495

«Δεν ανήκουμε σε "εθνότητα", είναι ανεπαρκέστατη η λέξη. Ανήκουμε σε μια γλώσσα, σε μια κοινή ιστορική εμπειρία, σε μια παράδοση και συνέχεια πείρας, νοοτροπίας, μεταφυσικής ελπίδας. Αλλά αυτό το "ανήκειν", το "συνυπάρχειν" με κοινό, συνεκτικό της συλλογικότητας "τρόπο", βιώνεται και κατανοείται σε συνάρτηση πάντοτε με την καλλιέργεια του καθενός, το αισθητήριό του "ποιότητας" της ζωής», αναφέρει σε συνέντευξή του στην Καθημερινή της Κυριακής (7-2-2010), ο Χρήστος Γιανναράς.

Στην πραγματικότητα υπάρχουμε, γιατί υπάρχει ο ήλιος. Αυτός είναι η πρωταρχική αιτία της ύπαρξής μας. Ξεκινώντας από αυτή τη νομοτελειακή πραγματικότητα, βλέπουμε πως είμαστε δεσμευμένοι με τους αρχέγονους ρυθμούς του σύμπαντος, ή αν το δούμε στα δικά μας μεγέθη, με το γήινο φυσικό μας περιβάλλον. Αυτή η αλήθεια μας δείχνει τον δρόμο της ιστορικής αναγκαιότητας, που είναι η συνύπαρξη των πλασμάτων της γης αρμονικά.

Δεν έχουμε πολλά στοιχεία από τα πολύ παλιά χρόνια, όμως αν παρατηρήσουμε τα τελευταία 5000 χρόνια, θα δούμε πως πολλά έθνη χάθηκαν ή απορροφήθηκαν από άλλα, χάνοντας την ταυτότητά τους. Άλλα κρατήθηκαν με την βοήθεια παγκόσμιων οικονομικών συγκυριών (π.χ. Ισραήλ), ενώ μερικά, κράτησαν την εννοιολογική τους ταυτότητα ( π.χ. Ελλάδα), χωρίς αυτό να σημαίνει, πως παρέμειναν εθνολογικά ανεπηρέαστα. Αν ρίξουμε  μια ματιά στα υπάρχοντα στοιχεία, ειδικά για την Ελλάδα, θα δούμε πως πολλές φυλές ήρθαν και έφυγαν σ’ αυτό το διάστημα από αυτόν το τόπο, πάρα πολλοί σφαγιάσθηκαν και πάρα πολλοί εξανδραποδίστηκαν. Το να συζητάμε λοιπόν για έθνος, χωρίς ουσιαστικά να γνωρίζουμε κάποια αρχή, είναι ανειλικρινές και τουλάχιστον αποπροσανατολιστικό, αν δεν είναι και ρατσιστικό.

Στην Ελλάδα είναι γεγονός, ότι παρά τις διάφορες επεμβάσεις και μάλιστα τις πολύ βίαιες κάποτε, παρέμεινε η γλωσσική και πολιτιστική συνέχεια, αποδεικνύοντας με τον πιο  γλαφυρό τρόπο ότι ο πολιτισμός είναι αυτό που τελικά επικρατεί και όχι η δύναμη. Είναι  αλήθεια λοιπόν, πως εδώ σ’ αυτόν τον τόπο αναπτύχθηκε ένας μεγάλος πολιτισμός στο παρελθόν και ως φαίνεται ακόμη και σήμερα αξεπέραστος, κατά συνέπεια εμείς οι ενοικούντες σ’ αυτόν τον τόπο κανένα φόβο δεν έχουμε, από επιβουλές αλλοίωσης της εθνικής μας ταυτότητας. Έχουμε όμως φόβο από τους κάθε λογής ανεγκέφαλους πατριδολάγνους, που ουσιαστικά υποδαυλίζουν ανύπαρκτες αιτιάσεις και υποσκάπτουν το ήδη ασταθές πολιτικό σύστημα, το οποίο ίσως και συμμορφούμενο σε έξωθεν πιέσεις, δεν αναβάθμισε την παιδεία, ώστε οι πολίτες να μαθαίνουν γράμματα και να έχουν ισχυρή κοινωνική και πολιτιστική αντίληψη. Και πραγματικά είναι αξιοπερίεργο και ύποπτο γιατί η πολιτεία ειδικά σήμερα, που δεν έχει ανάγκη από εργατικά χέρια, αφού η χώρα μας είναι μη παραγωγική, δεν δίνει τουλάχιστον πλήρη μόρφωση, ώστε να έχουν οι πολίτες τα κατάλληλα εφόδια, να γίνουν ωφέλιμοι βοηθώντας τουλάχιστον την ανάπτυξη της συλλογικής αντίληψης και της ευγενικής άμιλλας απέναντι στο διαφορετικό και το ξένο.

Το κράτος δείχνει μια απαράμιλλη μιζέρια, χρησιμοποιώντας τους μετανάστες σαν άψυχες μηχανές, ουσιαστικά νοικιάζοντάς τους στους διάφορους εργοδότες, που τους βλέπουν σαν μάνα από τον ουρανό, νομίζοντας πως με φθηνούς εργάτες θα γίνουν ανταγωνιστικοί. Ενώ το σωστό θα ήταν να τους συμπεριφερόταν τουλάχιστον ανθρωπινά και αναλόγως των προσόντων τους, να τους ενσωματώνει στο εργατικό δυναμικό, για όσο αυτοί θα ήθελαν και με όλα τα δικαιώματα του κάθε Έλληνα. Κάνει ακριβώς το αντίθετο με τον πολιτισμικό πολιτισμό που έχει αναπτυχθεί σ’ αυτόν εδώ τον τόπο και όπως δεν μας έχουν φερθεί, στις εσχατιές της γης, όπου ζούμε και υπάρχουμε. Και στα άλογα σκυλιά, αν φερθείς με συμπάθεια, θα δεχθείς ευγνωμοσύνη.

Εάν θέλουμε να επιβιώσουμε με ειρήνη και ασφάλεια πρέπει να συμβιώσουμε με τους απρόσκλητους φίλους μας, προσφέροντάς τους πλήρη φιλοξενία και εμπιστοσύνη, που μπορεί να εμπεριέχει και την απόκτηση της υπηκοότητας, αν το θέλει ο ίδιος και αν φυσικά συντρέχουν οι λόγοι που προβλέπονται από τους ισχύοντες νόμους. Οτιδήποτε άλλο συζητάμε είναι εκ του πονηρού και δεν προσφέρεται για σοβαρή λύση. Αν κάποιος θέλει να γίνει  Έλληνας και να ζήσει σ’ αυτόν τον τόπο, αποδέχεται την κοινωνία μας, γνωρίζει τη γλώσσα μας, σέβεται τους νόμους, την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, τα ήθη μας, τα έθιμά μας τις παραδόσεις μας και μπορεί να ταιριάξει μαζί μας γιατί να μην γίνει;

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η κρίση της έβδομης τέχνης και προτάσεις για την αναγέννησή της

Διευκρινίσεις για το πλαίσιο κειμένου: πρόκειται για μια απόπειρα προσέγγισης της υπάρχουσας -της τελευταίας δεκαετίας- κατάστασης της έβδομης τέχνης με προσωπικές διαπιστώσεις και εκτιμήσεις χωρίς καμία διάθεση αυθεντίας και δογματισμού. Επίσης σε αυτές τις διαπιστώσεις δεν προβαίνω με βάση τις λιγοστές σινεφίλ ταινίες που αντιστέκονται…

Μπορεί να είναι λάθος κάτι που νιώθουμε σωστό;

Μη μου ξυπνάς αυτά που άφησα να κοιμούνται μέσα μου. Δεν το έβαλα ποτέ κάτω για εμάς, ξέρεις γιατί; Γιατί ξέρω ότι με αγαπάς, δυνατά, παράξενα και τρομαχτικά. Σε ξέρω καλύτερα από τους πάντες. Ξέρω ότι με θες, ότι είμαι το πάθος σου, η χαρά σου, τα νεύρα σου, η θλίψη σου. Με αγαπάς όσο σε αγαπώ, για αυτό και δεν τα παρατούσα. Ούτε…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να κάνεις κάτι καινούργιο. Φόβος ότι αν εκφράσεις τα συναισθήματά σου το πρόσωπο που αγαπάς θα σε απορρίψει, φόβος του ότι αν προσπαθήσεις να δώσεις ξανά Πανελλήνιες δε θα καταφέρεις να εισαχθείς στη σχολή που θέλεις. Φόβος ότι δεν είσαι επαρκής και δε θα σε προσλάβουν στη…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις μακριά από τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Οι άνθρωποι, πεπεισμένοι ότι η μοίρα θα επιφυλάσσει γι’αυτούς κυρίως μόνο ευχάριστα πράγματα, δυσκολεύονται εν τέλει να αποδεχτούν (και να εφαρμόσουν) τη σπουδαιότητα της αμοιβαίας ευτυχίας, της ενσυναίσθησης και της ευθύνης. Η πικρή…

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το πιστεύετε, πόσο σίγουροι είστε για αυτό; Δύσκολες οι σχέσεις των ανθρώπων ρε παιδί μου. Και όσο οι εποχές αλλάζουν, οι σχέσεις όλο και δυσκολεύουν. Το ανάποδο δεν θα έπρεπε να συμβαίνει; Όσο εξελίσσεται η εποχή, να εξελισσόμαστε και εμείς; Εμείς λοιπόν, πού το χάσαμε;…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να περιγράψω αυτόν τον πόνο. Πόνος ψυχής. Όσοι τον βίωσαν, θα καταλάβουν.  Μαχαίρι που νιώθεις να καρφώνει την καρδιά σου, δάκρυα κρύα σαν σταλακτίτες που σου χαρακώνουν το δέρμα, μια λάβα που σου καίει τον λαιμό. Οι ανάσες βαριές και συνεχόμενες. Δεν μπορείς να πάρεις το…

Πώς νίκησα την κατάθλιψη!

Ζούσα ήδη στην αυτοεξορία μου σχεδόν τρία χρόνια, όταν άρχισα να βουλιάζω ανεξέλεγκτα. Πατούσα στη σαθρή κινούμενη άμμο του διαρρηκτά δομημένου εαυτού μου, ούσα υπερευάλωτη πια κι ενώ παράλληλα κουβαλούσα πάνω μου τα βάρη της εντεταλμένης δυνατής «μάνας», προστάτιδας των αδυνάτων, μα ματαιωμένης κι αναποτελεσματικής. Κάπου εκεί, η, μέχρι…

Ιστορίες εγκλεισμού

Ζούμε αλλά καλύτερα να μιλήσω για μένα. Ζω, αναπνέω και δρω κάτω από ένα καθεστώς αδιόρατου φόβου. Της καθημερινής έγνοιας πως θα αποφύγω τη συνάντηση με τον τρομοκράτη. Το μέτρο της κοινωνικής αποστασιοποίησης το καταλαβαίνω και το τηρώ γιατί είναι μετρήσιμο. Πώς όμως αντιμετωπίζεις την ασύμμετρη απειλή του αόρατου ιού που λαθροβιεί σε…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να…

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το…

Κορονοϊός και Περιβάλλον

Για άλλη μια φόρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πανδημίας, αλλά ενώ…

Back in Time

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης