tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Πού είναι η οδική μας παιδεία;

Πού είναι η οδική μας παιδεία;

( 8 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Μαρία Σκαμπαρδώνη | Τετάρτη, 05.04.17 18:45
 

Πού είναι η οδική μας παιδεία;

Ακόμα ένα φριχτό τροχαίο προστίθεται στη μεγάλη λίστα των δυστυχημάτων τα οποία συγκλόνισαν το Πανελλήνιο. Η πραγματική αιτία θανάτου είναι η εγκληματική έλλειψη της παιδείας μας στην οδική συμπεριφορά. 

Σε μία χώρα όπου το δίπλωμα οδήγησης πάει πάντα με τη γνωστή και μη εξαιρετέα αντίληψη ότι «πρέπει να λαδώσεις», είναι εύκολο να αντιληφθεί κάποιος το πόσο νοσούμε και σε αυτό το κομμάτι.

Οι άνθρωποι κάνουμε ένα μεγάλο λάθος: Θεωρούμε πάντα ότι το κακό θα χτυπήσει την πόρτα του άλλου. 

Και ενώ στεναχωριόμαστε βαθιά όταν ένας άνθρωπος -από έναν δημοφιλή τραγουδιστή μέχρι νέα παιδιά- χάνει τη ζωή του σε ένα τροχαίο, δεν αντιλαμβανόμαστε αυτή την τραγικότητα ως μία ευκαιρία να γίνουμε εμείς καλύτεροι. 

Και έτσι συνεχίζουμε τον ίδιο δρόμο, οδηγώντας ακόμα και αν έχουμε πιει «δύο ποτηράκια» παραπάνω, γιατί «έλα μωρέ, το έχω και δεν έχω πιει και πολύ», μέχρι το οδηγώ ενώ φωνάζω σαν τρελός στο κινητό. Γιατί σε εμένα δεν μπορεί να συμβεί τίποτα. Μέχρι τη στιγμή που συμβαίνει. 

Και μετά σκεφτόμαστε ότι θα έπρεπε να έχουμε φορέσει εκείνο το κράνος, ότι θα έπρεπε να έχουμε βάλει εκείνη την άτιμη τη ζώνη που την αποφεύγουμε επειδή μας «ενοχλεί», ότι θα μπορούσαμε να έχουμε απαντήσει σε εκείνο το μήνυμα πέντε λεπτά αργότερα.

Πόσες ζωές πρέπει να χαθούν ακόμα σε αυτή την άσφαλτο για να παραδειγματιστούμε και να αποκτήσουμε οδική παιδεία; 

Πόσα θύματα πρέπει ακόμα να θρηνήσουμε για να βάλουμε στα σχολεία μας ένα απλό μάθημα οδικής παιδείας, ώστε να εκπαιδεύσουμε τους νέους ανθρώπους;

Πόσο δύσκολο είναι να αντιληφθούμε ότι μία ζώνη μπορεί να σώσει ζωές; 

Γιατί αυτή η άσφαλτος πρέπει να είναι γεμάτη από αίμα και πάλι να μην παραδειγματιζόμαστε;

Είμαστε σημαντικοί πολύ περισσότερο από όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Και αν μπορούμε να το αντιληφθούμε και να κατανοήσουμε πραγματικά, αυτό θα ήταν και η επίλυση του μείζονος αυτού προβλήματος. 

Γιατί μόνο τότε θα νοιώθαμε την υποχρέωση να μας προστατεύουμε. 

Γιατί είμαστε σημαντικοί για κάποια άτομα που θα υποφέρουν αν σε εμάς θα συμβεί κάτι. 

Γιατί η ζωή μας είναι σημαντική. Ακόμα και αν δε μπορούμε να το νοιώσουμε. 

Για αυτό ας βάζουμε εκείνη τη ζώνη. Ας αφήνουμε εκείνο το μήνυμα αναπάντητο μέχρι να φτάσουμε στο σπίτι ή εκείνο το τηλεφώνημα. Ας μην ανέβουμε σε εκείνο το αμάξι αν τα έχουμε «κοπανήσει». Ας δώσουμε τα κλειδιά σε έναν φίλο που θα είναι νηφάλιος, ας πάρουμε ένα ταξί. 

Η ζωή μας είναι μία, οι άνθρωποι που μας αγαπούν θα υποφέρουν. Ας αποκτήσουμε οδική παιδεία ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ…

Πού είναι η οδική μας παιδεία;

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ύμνος της ελευθερίας

Η αγάπη πέφτει στο χώμα, ριζώνει όταν βρίσκει πρόσφορο έδαφος, ήλιο και βροχή. Η αγάπη δεν χάνεται, δόθηκε. Έχω φυτέψει πολλά λουλούδια, μα δεν άνθησαν όλα. Όμως δεν σταμάτησα να φυτεύω. Κάποια μαράθηκαν από την ξηρασία, αλλά σάπισαν από τις βροχές. Βλέπω αυτά που άνθησαν και χαμογελάω. Θυμάμαι. Και ξεχνάω. Δεν επιδιώκω πια την άνθηση…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να περιγράψω αυτόν τον πόνο. Πόνος ψυχής. Όσοι τον βίωσαν, θα καταλάβουν.  Μαχαίρι που νιώθεις να καρφώνει την καρδιά σου, δάκρυα κρύα σαν σταλακτίτες που σου χαρακώνουν το δέρμα, μια λάβα που σου καίει τον λαιμό. Οι ανάσες βαριές και συνεχόμενες. Δεν μπορείς να πάρεις το…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις μακριά από τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Οι άνθρωποι, πεπεισμένοι ότι η μοίρα θα επιφυλάσσει γι’αυτούς κυρίως μόνο ευχάριστα πράγματα, δυσκολεύονται εν τέλει να αποδεχτούν (και να εφαρμόσουν) τη σπουδαιότητα της αμοιβαίας ευτυχίας, της ενσυναίσθησης και της ευθύνης. Η πικρή…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι σα νόμος. «Πρέπει να πιεις όλο το γάλα σου» και το έπινα φτάνοντας στα όρια του εμετού. «Πρέπει να διαβάζεις» αργότερα και ευτυχώς αυτό μου άρεσε και το έκανα. «Δεν πρέπει να μαλώνεις με τον αδερφό και την αδερφή σου». Αυτό δεν το τηρούσα πάντα, γιατί ήταν φύσει…

Μα πιο πολύ ένα ευχαριστώ..!

Πόσα λόγια σου χρωστάω άραγε; Πόσες λέξεις έμειναν θαμμένες και δεν κατάφεραν ποτέ να σχηματιστούν στις κατάλληλες προτάσεις; Σίγουρα μια συγγνώμη. Μια συγγνώμη από αυτές που δεν σου άρεσε να ακούς. Μια συγγνώμη για όλη την ψυχολογική κούραση που σου προσέφερα άθελά μου ή και όχι. Συγγνώμη για όλες τις διαδικασίες που σε πίεσα να μπεις.…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του οδηγού. Το παράθυρο μισάνοιχτο, η μουσική στο ραδιόφωνο σχεδόν απαλά ακούγεται στα αφτιά μου.  Ανάβω το τσιγάρο μου και χάνομαι μέσα στο δυνατό φως που βγαίνει ζωηρά από τη λάμπα στο απέναντι πεζοδρόμιο και ο ήχος από τα αυτοκίνητα που περνούν μου θυμίζουν τον ήχο…

Η κρίση της έβδομης τέχνης και προτάσεις για την αναγέννησή της

Διευκρινίσεις για το πλαίσιο κειμένου: πρόκειται για μια απόπειρα προσέγγισης της υπάρχουσας -της τελευταίας δεκαετίας- κατάστασης της έβδομης τέχνης με προσωπικές διαπιστώσεις και εκτιμήσεις χωρίς καμία διάθεση αυθεντίας και δογματισμού. Επίσης σε αυτές τις διαπιστώσεις δεν προβαίνω με βάση τις λιγοστές σινεφίλ ταινίες που αντιστέκονται…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να…

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το…

Κορονοϊός και Περιβάλλον

Για άλλη μια φόρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πανδημίας, αλλά ενώ…

Back in Time

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης