tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ο Καλλικράτης και η ιδιωτικοποίηση της παιδείας

Ο Καλλικράτης και η ιδιωτικοποίηση της παιδείας

( 4 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Αντίφημος | Κυριακή, 28.02.10 01:47
 

Ο Καλλικράτης και η ιδιωτικοποίηση της παιδείας

Πριν  δούμε καλά - καλά τι σημαίνει, ή πως λειτουργεί ο Καποδίστριας, οδηγούμαστε στο νέο σύστημα τοπικής αυτοδιοίκησης, που δεν είναι άλλο από τον περίφημο Καλλικράτη. Γιατί εμείς πρέπει πάντα να είμαστε σε  όλα εναρμονισμένοι με τους εταίρους, εκτός φυσικά από τις... αποδοχές. Είναι μια ακόμη απόδειξη ότι εκείνοι που ψηφίζουμε κάνουν ό,τι τους κατέβει και για το μόνο που καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες είναι για να τηρούν με τυφλή εμπιστοσύνη ό,τι ακριβώς τους πουν οι «κηδεμόνες», χωρίς βέβαια να ενδιαφέρονται για τον πολίτη.

Αξιοπρόσεκτη είναι η σπουδή με την οποία επιχειρείται να θεσμοθετηθεί λοιπόν ο Καλλικράτης από την κυβέρνηση, η οποία μάλιστα επιμένει, πως μέχρι τις ερχόμενες εκλογές πρέπει να έχει υλοποιηθεί το σχέδιο. Το σίγουρο είναι ότι αυτό σχετίζεται με το Γ’.Κ.Π.Σ. και τα 40 δις ευρώ που πρέπει να απορροφηθούν από την Ε.Ε. για τους Ο.Τ.Α., αφού όλο και κάποιοι ημέτεροι θα πρέπει να βολευτούν. Βέβαια στην Ελλάδα ζούμε και δεν πρέπει να μας ξενίζει το βιαστικό της υπόθεσης, που όμως είναι το σύνηθες, όταν θέλουμε να πετύχουμε κάτι, ή αν κάποιοι μας πιέζουν. Σε τέτοιες περιπτώσεις αντιδρούμε χωρίς να πολυσκεφθούμε και τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Πάντα επιπολαιότητες που στη συνέχεια τις πληρώνουμε ακριβά εμείς και όχι αυτοί.

Η συνένωση, μικρή ή μεγάλη, δεν νομίζω ότι έχει σημασία, αλλά το αν είναι ένα μέτρο διευκόλυνσης και καλυτέρευσης της ζωής των πολιτών. Διότι στην ουσία αυτό είναι που ενδιαφέρει. Αν είναι κάτι που ξεμπλοκάρει τις  γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και φέρνει το κράτος πιο κοντά στον πολίτη, είναι σίγουρα ευπρόσδεκτο. Όμως είναι έτσι; Φυσικά ο Καλλικράτης δεν είναι  Καποδίστριας, διότι πέρα της μεγαλύτερης συνένωσης των δήμων, αλλάζουν και κάποια άλλα πράγματα, όπως είναι η κατάργηση των Νομαρχιών και η δημιουργία των Περιφερειών. Κατά το προσχέδιο, δημιουργούνται 13  περιφερειακές μίνι-κυβερνήσεις, αυξάνεται η δύναμη των Δήμων, που αναλαμβάνουν την λειτουργία και τον έλεγχο σχολείων, νοσοκομείων και όποιας επιχείρησης βρίσκεται εντός της γεωγραφικής τους περιοχής. Στην ουσία δημιουργείται ένας περιφερειακός κρατικός πυρήνας, που θα υλοποιεί τις τοπικές αλλά και της κεντρικής κυβέρνησης αποφάσεις, ενώ παράλληλα θα απορροφά και θα εκτονώνει τις αντιδράσεις για ό,τι αντιλαϊκό θα εφαρμόζεται.

Είναι λοιπόν φανερό, πώς ειδικά για την παιδεία θα χρειασθούν πολλά χρήματα, τα οποία το κράτος δεν είναι διατεθειμένο να καταβάλλει και μάλιστα στα πλαίσια της στενής οικονομικής πολιτικής που υπάρχει σήμερα. Κατά συνέπεια, οι Δήμοι θα επιφορτισθούν με την εξεύρεση πρόσθετων πόρων για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών. Το ζητούμενο όμως είναι πού θα βρεθούν τα χρήματα στη σημερινή δεινή οικονομική κατάσταση που διέρχεται η χώρα. Προφανώς, ένα μέρος στα μεγάλα αστικά κέντρα  είναι εφικτό να καλυφθεί και από κάποιους  χορηγούς, στα μικρότερα όμως θα υπάρξει δυσκολία λειτουργίας των σχολείων, που σημαίνει ότι πολλά μπορεί να βάλουν «λουκέτο» και βέβαια να έχουμε ακόμη μεγαλύτερη ερήμωση της επαρχίας. Είναι δεδομένο ότι θα χρειασθούν πρόσθετοι πόροι και, όπως είναι φυσικό, το μπαλάκι θα πέσει στους κατοίκους, οι οποίοι θα πρέπει να βάλλουν το χέρι τους βαθιά στην τσέπη, αν θέλουν  να μορφώσουν τα παιδιά τους.

Με αργά λοιπόν βήματα, μας οδηγούν σε ένα τύπο αρχικά εκπαίδευσης, μικτής χρηματοδότησης, που αργότερα μπορεί να είναι και εντελώς ιδιωτική, πράγμα για το οποίο καταβάλλονται προσπάθειες χρόνια τώρα.

Κατ’ αρχήν, φαίνεται ότι περιοχές που έχουν μεγαλύτερο πλούτο, θα έχουν και καλύτερη εκπαίδευση, καλύτερους δασκάλους, καλύτερη υλικοτεχνική υποδομή κ.λπ. Στην πραγματικότητα θα πάψει να υπάρχει, έστω και αυτό το κουτσουρεμένο δημόσιο δωρεάν σχολείο. Θα υπάρχει πλέον το σχολείο των προνομιούχων και των παρακατιανών, οι οποίοι θα μαθαίνουν μόνο αν έχουν την θέληση και το ταλέντο. Επιστρέφουμε δηλαδή στο παρελθόν, στα πριν του ’60 χρόνια. Θα πάψει το σχολείο να είναι μέρος της κοινωνικής πολιτικής του κράτους και βασικό εργαλείο προόδου του τόπου και θα μετατραπεί σε προνόμιο των εχόντων και κατεχόντων. Και αυτό βέβαια δεν είναι κάτι το αποσπασματικό, ή εκπορευόμενο από την οικονομική κρίση, αλλά μέτρο προαποφασισμένο. Γιατί απλά δεν χρειάζονται ανθρώπους σκεπτόμενους και βέβαια ούτε πολλά χέρια, αφού με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, τους είναι πια περιττά.

Δεν μπορούμε να πούμε από τώρα με σιγουριά ποιά θα είναι από κει και πέρα τα αποτελέσματα του Καλλικράτη και αν θα βοηθήσει στην λειτουργία του κράτους, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις που θα μας κάνουν να αισιοδοξούμε - άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι υπάρχει και το εγχείρημα με τον Καποδίστρια, ο οποίος δημιούργησε αρκετά προβλήματα, λόγω και της ιδιομορφίας της πατρίδας μας. Εκείνο για το οποίο είμαστε σίγουροι όμως, είναι ότι φέρνει καινούργια χαράτσια και μας οδηγεί σε πιο μεγάλη φτώχεια, σε μια περίοδο μάλιστα που φουντώνει η ανεργία και τα μεροκάματα μειώνονται.

Όλα αυτά, σε συνάρτηση με την συνεχώς μειούμενη παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα, παραπέμπουν σε μια πολύ δυσχερή κατάσταση, που δεν δείχνει σημεία ανάτασης, αφού οι πολιτικοί μας (τους οποίους εμείς ψηφίσαμε!), προτάσσουν την φορολογία από την ανάπτυξη, ενώ επιπλέον, με τις βλακώδεις ενέργειές τους, μας οδηγούν σε παγκόσμια ανυποληψία.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Τα κόμματα δολοφονούν την κοινωνία - Του Χρόνη Μίσσιου

Τα κόμματα μας τελείωσαν, Μιχάλη. Χωρίστηκαν κι αυτά σε κεφάλι και κορμί, σε αρχηγούς και οπαδούς. Μόνο όσοι γουστάρουν να ασκούν εξουσία και να εξουσιάζονται, όσοι νοιώθουν μοναξιά και ανασφάλεια, ανήκουν πλέον στα κόμματα, από κοινωνικές εκφράσεις έγιναν κοινωνικά εκτοπλάσματα. Δεν διακονούν την κοινωνία, δεν την απελευθερώνουν,…

Γίνε ένας καλός αρθρογράφος!

Το να γίνει κάποιος ένα καλός αρθρογράφος είναι μία υπόθεση η οποία απαιτεί χρόνο, αφοσίωση και προσπάθεια από την πλευρά του επίδοξου αρθρογράφου. Ας δούμε κάποιες βασικές ενέργειες στις οποίες μπορεί να προβεί ένας αρθρογράφος: • Ο καλός αρθρογράφος αναζητά πληροφορίες από βιβλία και έγκριτες πηγές για να διασταυρώσει τις πληροφορίες…

Η αγάπη μου για εσένα…

Η αγάπη μου για εσένα, είναι σουρεαλιστική, όπως ένας πίνακας του Σαλβαντόρ Νταλί.  Είναι ένα έργο μυστηρίου, όπως αυτά της Αγκάθα Κρίστι.  Είναι απελπισμένος έρωτας, όπως αυτός του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. Είναι μία αγάπη πολυσύνθετη, πολυδιάστατη και μοναδική. Ένα τριαντάφυλλο με αγκάθια και πέταλα ταυτόχρονα.  Είναι ένας πίνακας…

Γιατί αγαπώ τη Μαφάλντα…

Η Μαφάλντα είναι η ηρωίδα από όλα τα κόμικς που αγαπάω περισσότερο. Το δημιούργημα του Αργεντινού δημιουργού Quino είναι μία χαριτωμένη πιτσιρίκα την οποία χαρακτηρίζει η σπιρτάδα, η απαισιοδοξία και η επιθυμία να μάθει τα πάντα. Είναι ετοιμόλογη και πεισματάρα και ίσως αυτός να είναι και ένας λόγος που δεν την έβγαλα ποτέ από την καρδιά…

Και αν δεν υπάρχει τίποτα, τι γίνεται;

Είναι μικρή η ζωή και τόσο ωραία. Και είναι η επιθυμία των περισσότερων από εμάς να ζήσουμε όσο περισσότερο γίνεται ή επιθυμούμε να είμαστε αθάνατοι. Θρησκευτικές πεποιθήσεις μέσα στον ρου της Ιστορίας, έχουν εγκαθιδρύσει την πίστη στην ύπαρξη της ζωής μετά το θάνατο, μία πίστη στην οποία πολλοί άνθρωποι βρίσκουν παρηγοριά. Τι γίνεται…

Μη δέχεστε αφεντικά στη ζωή σας

Ένα από τα κακά που υπάρχουν σε αυτή τη χωρά, είναι η επιθυμία πολλών να ελέγχουν τις ζωές των ανθρώπων. Θεωρούν πως τα παιδιά, οι σύντροφοι και οι φίλοι τους ανήκουν και είναι ιδιοκτησία τους. Θέλουν να ελέγχουν τη ζωή, τις σκέψεις και τα θέλω τους. Δε μας αφήνουν να αναπνεύσουμε και να είμαστε ο εαυτός μας. Έχω βαρεθεί να ακούω πεθερές…

Δεν θέλω να καπνίσω!

Μη φέρνεις το τσιγάρο στο μέρος μου. Σέβομαι τη δική σου επιθυμία, όμως τη χάρη αυτή δεν πρόκειται να σου την κάνω. Δε θέλω να καπνίσω διότι θέλω να αναπνέω αβίαστα και ελεύθερα. Επειδή επιθυμώ να είμαι ελεύθερη και όχι αλωμένη σε ένα μισοτελειωμένο πακέτο. Δε θέλω η διάθεσή μου να εξαρτάται από αυτό. Ελευθερία σημαίνει πάνω από όλα…

Πόνος, ένας πολύτιμος δάσκαλος…

Στη ζωή τίποτα δεν έρχεται τυχαία, χωρίς λόγο. Ακόμα και ο πιο βαθύς πόνος έρχεται με σκοπό το πνευματικό μας καλό. Αυτό μου δίδαξε και εμένα εμπράκτως η ζωή, όταν απογοητεύτηκα και πληγώθηκα από τον άνθρωπο που αγάπησα περισσότερο στα 24 μου χρόνια. Με έναν έρωτα βαθύ και αληθινό και όχι απλώς με ένα σαρκικό πάθος. Όταν πληγώθηκα, ένα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η σιωπή αποτελεί το «φάρμακο» της ψυχικής υγείας μας

Μερικά πολύ απλά πράγματα είναι πιο σημαντικά για την ψυχική μας υγεία…

Η μάστιγα της Ήπιας Κατάθλιψης

Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν, για λίγο ή μεγάλο διάστημα, να ζουν μια ήπια…

Για έναν καλύτερο κόσμο

Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα. Και ενίοτε αψυχολόγητα. Οι…

10 σπουδαίες ρήσεις του Bruce Lee

Ο Bruce Lee παραμένει ένα φαινόμενο, ένας από τους σπουδαιότερους…

Πώς να ελέγχεις τα συναισθήματά σου

Η αλήθεια είναι ότι κανένας κοινωνικός θεσμός δεν μας έμαθε πώς να…

Στο δρόμο για την τελειότητα, χάσαμε την αξία...

Ώρες ώρες κάθομαι και σκέφτομαι, πόσο πιο απλά ήταν τα πράγματα κάποτε…

Back in Time

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης