tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Μου έλειψε το χαμόγελό σου, μικρή!

Μου έλειψε το χαμόγελό σου, μικρή!

( 6 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Σοφία Γυφτοπούλου | Παρασκευή, 27.04.18 14:33
 

Μου έλειψε το χαμόγελό σου, μικρή!

Κατά καιρούς κυκλοφορούν ατελείωτα άρθρα για τις κρίσεις πανικού. Άνθρωποι που βίωσαν τον τρόμο, μοιράζονται την εμπειρία τους με σκοπό να βοηθήσουν κι άλλους παθόντες. Προσπαθούν να δώσουν δύναμη ο ένας στον άλλον με σκοπό να βγουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα από αυτό. Να το νικήσουν!

Θα μοιραστώ κι εγώ την εμπειρία μου... Όχι, εγώ ήμουν από τους τυχερούς που δεν μου χτύπησαν την πόρτα. Ήρθαν όμως, χτύπησαν και μπήκαν βίαια στην ζωή αγαπημένων μου προσώπων. Πρώτα ήταν ο αδερφός μου και τώρα εσύ.

Ο αδερφός μου βίωσε την κατάσταση μόνος του και δεν τον έζησα σε όλο αυτό. Και να ‘ξερες πόσο μετανιώνω που δεν ήμουν εκεί για εκείνον όταν, ίσως, με χρειαζόταν. Εσένα όμως;

Εσένα σε βίωσα στο πετσί μου από την πρώτη ώρα. Από την πρώτη σου «ζαλάδα» που σε έβριζα και φώναζα «κάνε εξετάσεις επιτέλους», «φάε αλάτι, η πίεσή σου θα έπεσε» μέχρι και τα βράδια που μου ζήτησες «απλά να έρθω εκεί».

Είναι απαίσιο συναίσθημα, φίλε μου. Είναι επώδυνο να βλέπεις έναν άνθρωπο που αγαπάς να υποφέρει. Να φοβάται ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό. Το άλλοτε λαμπερό του βλέμμα να είναι θολό, χαμένο, τρομαγμένο. Κι εσύ απλά να έχεις σταυρώσει τα χέρια γιατί, αλήθεια, δεν ξέρεις με ποιον τρόπο να τον βοηθήσεις!

Υπήρξαν στιγμές που στεναχωριόμουν για ‘σένα. Υπήρξαν στιγμές που χαιρόμουν με την ελάχιστη πρόοδο σου. Υπήρξαν όμως και φορές, αλήθεια, που ήθελα να σε χτυπήσω μπας και κουνηθεί το μυαλό σου! Όχι από θυμό σε εσένα. Σε εμένα που δεν ήξερα τι να κάνω! Ήθελα να σε ταρακουνήσω, να σου πω «ρε διάολε, είσαι 20 χρονών! Πιάσε τη ζωή από τα κέρατα και βίασέ την!».

Τελικά είδα, πως το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να σου δείχνω πόσο πολύ σε αγαπάω. Με κρίσεις ή χωρίς...

Ένα πράγμα υποσχέθηκα στον εαυτό μου. Να είμαι δίπλα σου σε όλο αυτό. Να κοιτάς πίσω σου και να με βλέπεις! Να ξέρεις πως όταν πας να πέσεις θα είμαι εκεί να σε σπρώχνω! Να σου λέω ότι μπορείς! 

Το 80% του φόβου μας είναι δημιούργημα του μυαλού μας. Γι’ αυτό δεν θα σε αφήσω ξανά να βγάλεις ρίζες στον καναπέ. Ούτε να χάσεις άλλα πράγματα και στιγμές από τη ζωή σου και τους φίλους σου.

Σήκω από το καταραμένο έπιπλο. Βγες από το έρημο σπίτι σου. Ντύσου, βάψου, στολίσου και έλα να βρεις το χαμόγελο σου, που τόσο μου έχει λείψει.

Κι αν φοβάσαι, εγώ είμαι εδώ! Τον μισό φόβο θα στον κάνω γέλιο και τον άλλο μισό μια τρέλα. Κι αν αποτύχουμε; Δεν πειράζει. Θα το πάμε πάλι..!

Με κάνεις πολύ περήφανη για τα βήματα σου. Όταν θα σε δω περιποιημένη, έτοιμη για μια βόλτα. Ακόμα κι αν τα γόνατά σου τρέμουν ή οι παλμοί σου έχουν βαρέσει κόκκινα και εσύ θα μου πεις «πάμε»! 

Είσαι πολύ δυνατή μικρή μου...

Είσαι πολύ πιο δυνατή απ’ ότι πίστευες κι εσύ η ίδια..

Πιστεύω σε εσένα..!

Πίστεψα σε εσένα από την πρώτη στιγμή...

Βρες την χαμένη σου νεότητα... Αυτός ο σατανάς δεν αξίζει τα χρόνια και τα όνειρά σου μάτια μου!

Έλα, σήκω! 

Περνάει, το βλέπεις;

Το νικάς σιγά-σιγά...

Έλα, αποτελείωσέ το!

Σήκω! 

Πάμε μια βόλτα;

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να κάνεις κάτι καινούργιο. Φόβος ότι αν εκφράσεις τα συναισθήματά σου το πρόσωπο που αγαπάς θα σε απορρίψει, φόβος του ότι αν προσπαθήσεις να δώσεις ξανά Πανελλήνιες δε θα καταφέρεις να εισαχθείς στη σχολή που θέλεις. Φόβος ότι δεν είσαι επαρκής και δε θα σε προσλάβουν στη…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν θέλουμε- άλλες βγαίνουν στην επιφάνεια από μόνες τους με κάποια αφορμή και κάποιες άλλες είναι πάντα στην επιφάνεια σα φυσαλίδες που δε σπάνε ποτέ. Τέτοιες φυσαλίδες είναι οι αναμνήσεις συναισθημάτων μου. Αναμνήσεις που δεν εστιάζουν στα πρόσωπα, στα χρώματα, στους ήχους ή…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά του. Πάντα αναρωτιόμουν αν ήταν το ίδιο. Στηνόμουν με τις ώρες και παραμόνευα να το δω να πλησιάζει, προσπαθούσα  να βρω ένα σημάδι, κάτι που θα μου έδειχνε ότι ήταν εκείνο όπως και πέρυσι. Ωστόσο, κάθε που κινούσα την κουρτίνα, σταματούσε ακαριαία μπροστά στο τζάμι…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του οδηγού. Το παράθυρο μισάνοιχτο, η μουσική στο ραδιόφωνο σχεδόν απαλά ακούγεται στα αφτιά μου.  Ανάβω το τσιγάρο μου και χάνομαι μέσα στο δυνατό φως που βγαίνει ζωηρά από τη λάμπα στο απέναντι πεζοδρόμιο και ο ήχος από τα αυτοκίνητα που περνούν μου θυμίζουν τον ήχο…

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη για τον πόνο με αφορμή αυτό το τραγούδι «Πολλά έχουν ειπωθεί για τον πόνο, γιατί πολλά είναι τα "πρόσωπά" του και τα θύματά του», διαπίστωσα με επαγωγικό συλλογισμό καθώς λιαζόμουν με περίσσια ραστώνη (μέχρι που κάηκα σαν αστακός και κατέληξα να πονώ και εγώ). Εκείνη…

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου, αγαπητέ μου συγγενή, αγαπητή μου φίλη, που σε αγαπούσα τόσο πολύ και σε εμπιστευόμουν ακόμα πιο πολύ, σε ευχαριστώ που με ισοπέδωσες και με έμαθες να στέκομαι ξανά όρθια. Εσένα που όταν σε έβλεπα χαιρόμουν, γιατί κάναμε καλή παρέα, που σου έλεγα τον πόνο μου κλαίγοντας και…

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το πιστεύετε, πόσο σίγουροι είστε για αυτό; Δύσκολες οι σχέσεις των ανθρώπων ρε παιδί μου. Και όσο οι εποχές αλλάζουν, οι σχέσεις όλο και δυσκολεύουν. Το ανάποδο δεν θα έπρεπε να συμβαίνει; Όσο εξελίσσεται η εποχή, να εξελισσόμαστε και εμείς; Εμείς λοιπόν, πού το χάσαμε;…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις μακριά από τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Οι άνθρωποι, πεπεισμένοι ότι η μοίρα θα επιφυλάσσει γι’αυτούς κυρίως μόνο ευχάριστα πράγματα, δυσκολεύονται εν τέλει να αποδεχτούν (και να εφαρμόσουν) τη σπουδαιότητα της αμοιβαίας ευτυχίας, της ενσυναίσθησης και της ευθύνης. Η πικρή…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να…

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το…

Κορονοϊός και Περιβάλλον

Για άλλη μια φόρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πανδημίας, αλλά ενώ…

Back in Time

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης