tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Το χαμένο συναίσθημα της παλιάς φωτογραφίας

Το χαμένο συναίσθημα της παλιάς φωτογραφίας

( 8 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Χάρης Περτέσης | Κυριακή, 14.12.14 19:21
 

Το χαμένο συναίσθημα της παλιάς φωτογραφίας

Η τεχνολογία είναι ωραίο πράγμα. Ένα απαράμιλλο θέλγητρο για τον άνθρωπο, που τον σαγηνεύει και βελτιώνει τη ζωή του. Την κάνει όχι μόνο ευκολότερη, αλλά προσφέρει δυνατότητες που ξεπερνούσαν κάθε φαντασία πριν λίγες δεκαετίες.

Είναι όμως και ψυχρή η τεχνολογία, σε σημείο που μερικές φορές μας κάνει να αναπολούμε το παρελθόν νοσταλγικά. Γυρνάμε πίσω σε εποχές που κάποια πράγματα ήταν πιο απλά, λιγότερο εντυπωσιακά, αλλά πιο ζωντανά και με περισσότερο συναίσθημα.

Τρανό παράδειγμα αποτελεί η τέχνη της φωτογραφίας. Θυμάμαι σαν χθες την επαφή μου με την παλιά αναλογική μηχανή που είχα στην κατοχή μου πριν αρκετά χρόνια. Τότε που γέμιζες το φιλμ και έσπευδες κάθε φορά να εμφανίσεις τις φωτογραφίες, αγωνιώντας «αν βγήκαν καλές».

Κάποιες από αυτές ήταν δυστυχώς κουνημένες, μερικές μπορεί να είχαν πετύχει το μοντέλο με κλειστά μάτια και άλλες ήταν πιο μακρινές απ’ ότι έπρεπε, είχαν αλλοιώσεις, χρωματικές ατέλειες και διάφορα ακόμα προβλήματα και αστοχίες. Όμως, μου άρεσαν όλες ανεξαιρέτως γιατί είχαν τη δική τους αξία και μια μοναδική μαγεία, από την πρώτη μέχρι την τελευταία. 

Στο σπίτι μου έχω ένα σωρό τέτοιες φωτογραφίες που βρίσκονται αποθηκευμένες σε διάφορα σημεία και τις φυλάσσω σαν κόρη οφθαλμού. Αποτελούν για μένα ιστορικά ντοκουμέντα μιας άλλης εποχής, που έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

Μιας εποχής που δεν υπήρχε η πολυτέλεια για συνεχόμενη λήψη φωτογραφιών (burst mode), εν αντιθέσει με σήμερα που μπορούμε να φωτογραφίζουμε δεκάδες πόζες σε λίγα δευτερόλεπτα χωρίς να μας νοιάζει το κόστος. Δεν υπήρχε φυσικά ούτε η δυνατότητα να θυσιάσουμε μερικές φωτογραφίες δοκιμαστικά, αλλά ούτε και να διορθώσουμε μετά στο Photoshop τις όποιες ατέλειες.

Σήμερα, οι κακές φωτογραφίες είναι εφικτό με λίγα κλικ να γίνουν επιτυχημένες και όσες είναι αξιόλογες μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε έργα τέχνης, σε πραγματικά φωτογραφικά κομψοτεχνήματα

Οι φίλοι μας οι φωτογράφοι κάνουν θαύματα πλέον με όλες αυτές τις τεχνολογικές δυνατότητες, ωστόσο αντιμετωπίζουν κι εκείνοι πάρα πολλά προβλήματα εξαιτίας όχι μόνο της προόδου της τεχνολογίας στη φωτογραφία, αλλά και της κρίσης που τη συνοδεύει τα τελευταία χρόνια.

Εξάλλου, στις μέρες μας μπορούν πια οι πάντες να είναι εν δυνάμει φωτογράφοι, κυκλοφορώντας με ένα κινητό στο χέρι και απαθανατίζοντας κάθε στιγμή της ζωής τους. Μάλιστα, με τις mobile εφαρμογές που διατίθενται ακόμα και δωρεάν, μια στοιχειώδης επεξεργασία γίνεται χωρίς σχεδόν καθόλου γνώσεις.

Και μετά, οι φωτογραφίες παίρνουν τον δρόμο για τα κοινωνικά δίκτυα κατά εκατοντάδες από τους χρήστες. Το μάτι έχει πια συνηθίσει να βλέπει παντού και συνεχώς φωτογραφίες, ακόμα και σχεδόν real time, πράγμα που -αναπόφευκτα- δημιουργεί μια απομάγευση της φωτογραφικής τέχνης.

Όχι τόσο βέβαια για τις παλιότερες γενιές, αλλά για τις νεότερες, που στην πλειοψηφία τους δεν θα νιώσουν εύκολα εκείνο το μοναδικό συναίσθημα της σπάνιας φωτογραφίας, που είχε μοναδική θέση στην καρδιά μας. Όπως δεν θα νιώσουν τη μοναδική αξία του δίσκου βινυλίου στη μουσική ή ακόμα και τη λαχτάρα που νοιώθαμε όταν συγκεντρώναμε εκείνα τα πρώτα CD που έβγαιναν στην αγορά, πολύ πριν τα mp3 μπουν για τα καλά στη ζωή όλων μας, καταστρέφοντας εκείνη την ιεροτελεστία που βιώναμε όταν ξεφυλλίζαμε τα συνοδευτικά βιβλιαράκια με τους στίχους.

Θα μου πείτε, κάποιοι κάνουν τέχνη και κάποιοι άλλοι βγάζουν απλά φωτογραφίες. Σωστό. Όπως σε όλα τα πράγματα, έτσι και στη φωτογραφία οι αξίες βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια, βαθύτερα. Ο τρόπος που βλέπεις την πραγματικότητα, κάνει και τη διαφορά.

Γι’ αυτό και η τέχνη της φωτογραφίας παραμένει ζωντανή. Όπως και όλες οι πραγματικές αξίες της ζωής μας. Εκείνες οι αξίες που ξεπερνούν την επιφανειακή υλική υπόσταση και προσφέρουν στους μυημένους μια διαφορετική ομορφιά. Μια θεόπνευστη ομορφιά που μόνο εκείνοι είναι ικανοί να αντικρύσουν.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η πρώτη μέρα της απελευθέρωσης

Όλοι μας αναζητούμε με αγωνία καθημερινά την απάντηση στην ερώτηση του εκατομμυρίου. Πότε θα δούμε φως στην άκρη του τούνελ; Πότε επιτέλους θα λήξει ο συναγερμός; Πότε τα μέτρα θα αρθούν; Αναρωτιέμαι λοιπόν πώς θα είναι εκείνη η μέρα που ο πρωθυπουργός με διάγγελμά του θα αναγγείλει το «νενικήκαμεν». Ότι κερδίσαμε τον πόλεμο στην τρίμηνη…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά του. Πάντα αναρωτιόμουν αν ήταν το ίδιο. Στηνόμουν με τις ώρες και παραμόνευα να το δω να πλησιάζει, προσπαθούσα  να βρω ένα σημάδι, κάτι που θα μου έδειχνε ότι ήταν εκείνο όπως και πέρυσι. Ωστόσο, κάθε που κινούσα την κουρτίνα, σταματούσε ακαριαία μπροστά στο τζάμι…

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη για τον πόνο με αφορμή αυτό το τραγούδι «Πολλά έχουν ειπωθεί για τον πόνο, γιατί πολλά είναι τα "πρόσωπά" του και τα θύματά του», διαπίστωσα με επαγωγικό συλλογισμό καθώς λιαζόμουν με περίσσια ραστώνη (μέχρι που κάηκα σαν αστακός και κατέληξα να πονώ και εγώ). Εκείνη…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός αδηφάγα και αδυσώπητα με το δρεπάνι του αφαιρεί τις ανθρώπινες ζωές και συγχρόνως τις ψυχές των αγαπημένων τους. Στιγμές που ανακαλύψαμε ότι υπάρχουν και άγγελοι στην κόλαση -γιατροί, νοσηλευτές, ερευνητές και όσοι άλλοι μάχονται τη δαμόκλειο σπάθη του ιού. Στιγμές που η…

Μα πιο πολύ ένα ευχαριστώ..!

Πόσα λόγια σου χρωστάω άραγε; Πόσες λέξεις έμειναν θαμμένες και δεν κατάφεραν ποτέ να σχηματιστούν στις κατάλληλες προτάσεις; Σίγουρα μια συγγνώμη. Μια συγγνώμη από αυτές που δεν σου άρεσε να ακούς. Μια συγγνώμη για όλη την ψυχολογική κούραση που σου προσέφερα άθελά μου ή και όχι. Συγγνώμη για όλες τις διαδικασίες που σε πίεσα να μπεις.…

Η κρίση της έβδομης τέχνης και προτάσεις για την αναγέννησή της

Διευκρινίσεις για το πλαίσιο κειμένου: πρόκειται για μια απόπειρα προσέγγισης της υπάρχουσας -της τελευταίας δεκαετίας- κατάστασης της έβδομης τέχνης με προσωπικές διαπιστώσεις και εκτιμήσεις χωρίς καμία διάθεση αυθεντίας και δογματισμού. Επίσης σε αυτές τις διαπιστώσεις δεν προβαίνω με βάση τις λιγοστές σινεφίλ ταινίες που αντιστέκονται…

Πραγματικοί και φανταστικοί αριθμοί

Η αριθμολαγνεία που εκδηλώνεται το τελευταίο διάστημα στα ΜΜΕ παγκοσμίως, δεν έχει προηγούμενο. Δεν υπάρχει είδηση που να μην συνοδεύεται από μια ταμπέλα με νούμερα, επικεφαλίδα δίχως μια αριθμητική επισήμανση. Στατιστικολόγοι και θιασώτες της θεωρίας των πιθανοτήτων, βγαίνουν στο προσκήνιο αναλύοντας τις εκτιμήσεις τους για τα ακρότατα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Η κρίση της έβδομης τέχνης και προτάσεις για την αναγέννησή της

Διευκρινίσεις για το πλαίσιο κειμένου: πρόκειται για μια απόπειρα…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Ο φόβος και οι άνθρωποι

Οι συλλογικοί φόβοι διατρέχουν την ιστορία της ανθρωπότητας. Οι αιτίες…

Ο εαυτός μου μέσα από τα μάτια ενός χωρισμού

Ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα του ανθρώπινου είδους είναι η βαθειά…

Back in Time

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης