tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Το χαμένο συναίσθημα της παλιάς φωτογραφίας

Το χαμένο συναίσθημα της παλιάς φωτογραφίας

( 8 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Χάρης Περτέσης | Κυριακή, 14.12.14 19:21
 

Το χαμένο συναίσθημα της παλιάς φωτογραφίας

Η τεχνολογία είναι ωραίο πράγμα. Ένα απαράμιλλο θέλγητρο για τον άνθρωπο, που τον σαγηνεύει και βελτιώνει τη ζωή του. Την κάνει όχι μόνο ευκολότερη, αλλά προσφέρει δυνατότητες που ξεπερνούσαν κάθε φαντασία πριν λίγες δεκαετίες.

Είναι όμως και ψυχρή η τεχνολογία, σε σημείο που μερικές φορές μας κάνει να αναπολούμε το παρελθόν νοσταλγικά. Γυρνάμε πίσω σε εποχές που κάποια πράγματα ήταν πιο απλά, λιγότερο εντυπωσιακά, αλλά πιο ζωντανά και με περισσότερο συναίσθημα.

Τρανό παράδειγμα αποτελεί η τέχνη της φωτογραφίας. Θυμάμαι σαν χθες την επαφή μου με την παλιά αναλογική μηχανή που είχα στην κατοχή μου πριν αρκετά χρόνια. Τότε που γέμιζες το φιλμ και έσπευδες κάθε φορά να εμφανίσεις τις φωτογραφίες, αγωνιώντας «αν βγήκαν καλές».

Κάποιες από αυτές ήταν δυστυχώς κουνημένες, μερικές μπορεί να είχαν πετύχει το μοντέλο με κλειστά μάτια και άλλες ήταν πιο μακρινές απ’ ότι έπρεπε, είχαν αλλοιώσεις, χρωματικές ατέλειες και διάφορα ακόμα προβλήματα και αστοχίες. Όμως, μου άρεσαν όλες ανεξαιρέτως γιατί είχαν τη δική τους αξία και μια μοναδική μαγεία, από την πρώτη μέχρι την τελευταία. 

Στο σπίτι μου έχω ένα σωρό τέτοιες φωτογραφίες που βρίσκονται αποθηκευμένες σε διάφορα σημεία και τις φυλάσσω σαν κόρη οφθαλμού. Αποτελούν για μένα ιστορικά ντοκουμέντα μιας άλλης εποχής, που έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

Μιας εποχής που δεν υπήρχε η πολυτέλεια για συνεχόμενη λήψη φωτογραφιών (burst mode), εν αντιθέσει με σήμερα που μπορούμε να φωτογραφίζουμε δεκάδες πόζες σε λίγα δευτερόλεπτα χωρίς να μας νοιάζει το κόστος. Δεν υπήρχε φυσικά ούτε η δυνατότητα να θυσιάσουμε μερικές φωτογραφίες δοκιμαστικά, αλλά ούτε και να διορθώσουμε μετά στο Photoshop τις όποιες ατέλειες.

Σήμερα, οι κακές φωτογραφίες είναι εφικτό με λίγα κλικ να γίνουν επιτυχημένες και όσες είναι αξιόλογες μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε έργα τέχνης, σε πραγματικά φωτογραφικά κομψοτεχνήματα

Οι φίλοι μας οι φωτογράφοι κάνουν θαύματα πλέον με όλες αυτές τις τεχνολογικές δυνατότητες, ωστόσο αντιμετωπίζουν κι εκείνοι πάρα πολλά προβλήματα εξαιτίας όχι μόνο της προόδου της τεχνολογίας στη φωτογραφία, αλλά και της κρίσης που τη συνοδεύει τα τελευταία χρόνια.

Εξάλλου, στις μέρες μας μπορούν πια οι πάντες να είναι εν δυνάμει φωτογράφοι, κυκλοφορώντας με ένα κινητό στο χέρι και απαθανατίζοντας κάθε στιγμή της ζωής τους. Μάλιστα, με τις mobile εφαρμογές που διατίθενται ακόμα και δωρεάν, μια στοιχειώδης επεξεργασία γίνεται χωρίς σχεδόν καθόλου γνώσεις.

Και μετά, οι φωτογραφίες παίρνουν τον δρόμο για τα κοινωνικά δίκτυα κατά εκατοντάδες από τους χρήστες. Το μάτι έχει πια συνηθίσει να βλέπει παντού και συνεχώς φωτογραφίες, ακόμα και σχεδόν real time, πράγμα που -αναπόφευκτα- δημιουργεί μια απομάγευση της φωτογραφικής τέχνης.

Όχι τόσο βέβαια για τις παλιότερες γενιές, αλλά για τις νεότερες, που στην πλειοψηφία τους δεν θα νιώσουν εύκολα εκείνο το μοναδικό συναίσθημα της σπάνιας φωτογραφίας, που είχε μοναδική θέση στην καρδιά μας. Όπως δεν θα νιώσουν τη μοναδική αξία του δίσκου βινυλίου στη μουσική ή ακόμα και τη λαχτάρα που νοιώθαμε όταν συγκεντρώναμε εκείνα τα πρώτα CD που έβγαιναν στην αγορά, πολύ πριν τα mp3 μπουν για τα καλά στη ζωή όλων μας, καταστρέφοντας εκείνη την ιεροτελεστία που βιώναμε όταν ξεφυλλίζαμε τα συνοδευτικά βιβλιαράκια με τους στίχους.

Θα μου πείτε, κάποιοι κάνουν τέχνη και κάποιοι άλλοι βγάζουν απλά φωτογραφίες. Σωστό. Όπως σε όλα τα πράγματα, έτσι και στη φωτογραφία οι αξίες βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια, βαθύτερα. Ο τρόπος που βλέπεις την πραγματικότητα, κάνει και τη διαφορά.

Γι’ αυτό και η τέχνη της φωτογραφίας παραμένει ζωντανή. Όπως και όλες οι πραγματικές αξίες της ζωής μας. Εκείνες οι αξίες που ξεπερνούν την επιφανειακή υλική υπόσταση και προσφέρουν στους μυημένους μια διαφορετική ομορφιά. Μια θεόπνευστη ομορφιά που μόνο εκείνοι είναι ικανοί να αντικρύσουν.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Αειφορία vs Καταστροφολογία

Πριν από κάποιους αιώνες η καταστροφολογία (Δευτέρα παρουσία, καταστροφή του κόσμου κλπ) ενδεχομένως να ήταν επιθυμητή στην κοινωνία, διότι με την επιταγή της κρίσης ζωντανών και πεθαμένων ο άνθρωπος πίστευε ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη, έστω και όταν αυτός δεν θα ζει πια. Ήταν δηλαδή ένα είδος άτυπου δικαστηρίου για τους πιστούς που θα…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του οδηγού. Το παράθυρο μισάνοιχτο, η μουσική στο ραδιόφωνο σχεδόν απαλά ακούγεται στα αφτιά μου.  Ανάβω το τσιγάρο μου και χάνομαι μέσα στο δυνατό φως που βγαίνει ζωηρά από τη λάμπα στο απέναντι πεζοδρόμιο και ο ήχος από τα αυτοκίνητα που περνούν μου θυμίζουν τον ήχο…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός αδηφάγα και αδυσώπητα με το δρεπάνι του αφαιρεί τις ανθρώπινες ζωές και συγχρόνως τις ψυχές των αγαπημένων τους. Στιγμές που ανακαλύψαμε ότι υπάρχουν και άγγελοι στην κόλαση -γιατροί, νοσηλευτές, ερευνητές και όσοι άλλοι μάχονται τη δαμόκλειο σπάθη του ιού. Στιγμές που η…

Ιστορίες εγκλεισμού

Ζούμε αλλά καλύτερα να μιλήσω για μένα. Ζω, αναπνέω και δρω κάτω από ένα καθεστώς αδιόρατου φόβου. Της καθημερινής έγνοιας πως θα αποφύγω τη συνάντηση με τον τρομοκράτη. Το μέτρο της κοινωνικής αποστασιοποίησης το καταλαβαίνω και το τηρώ γιατί είναι μετρήσιμο. Πώς όμως αντιμετωπίζεις την ασύμμετρη απειλή του αόρατου ιού που λαθροβιεί σε…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά του. Πάντα αναρωτιόμουν αν ήταν το ίδιο. Στηνόμουν με τις ώρες και παραμόνευα να το δω να πλησιάζει, προσπαθούσα  να βρω ένα σημάδι, κάτι που θα μου έδειχνε ότι ήταν εκείνο όπως και πέρυσι. Ωστόσο, κάθε που κινούσα την κουρτίνα, σταματούσε ακαριαία μπροστά στο τζάμι…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν λέγει. (Ευριπίδης, 480-406 π.Χ.) Μοιάζει σαν να πέφτουν απ’ τα σύννεφα οι συμμετέχοντες στον θίασο της κομματοκρατίας για την οικονομική καταστροφή, η οποία πλησιάζει ορμητικά και φαντάζει αναπόφευκτη. Η βαριά βιομηχανία του τουρισμού δεν φαίνεται να περπατάει φέτος,…

Μπορεί η αγάπη να γίνει μίσος;

Η αγάπη μπορεί να αλλάξει και να γίνει κάτι άλλο;  Η αγάπη μπορεί να περάσει στην απέναντι πλευρά που είναι το μίσος;  Ποτέ δεν μετάνιωσες για όσα έδωσες και όσα ένιωσες, για λόγια και πράξεις που ανεχόσουν ενώ δεν σου άξιζαν, για τα λάθη που συγχωρούσες με ένα χαμόγελο, γιατί πίστευες ότι το άτομο που αγαπούσες όλα αυτά τα άξιζε! Μέχρι…

Μα πιο πολύ ένα ευχαριστώ..!

Πόσα λόγια σου χρωστάω άραγε; Πόσες λέξεις έμειναν θαμμένες και δεν κατάφεραν ποτέ να σχηματιστούν στις κατάλληλες προτάσεις; Σίγουρα μια συγγνώμη. Μια συγγνώμη από αυτές που δεν σου άρεσε να ακούς. Μια συγγνώμη για όλη την ψυχολογική κούραση που σου προσέφερα άθελά μου ή και όχι. Συγγνώμη για όλες τις διαδικασίες που σε πίεσα να μπεις.…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να…

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το…

Κορονοϊός και Περιβάλλον

Για άλλη μια φόρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πανδημίας, αλλά ενώ…

Back in Time

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης