tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Όχι άλλο ημιμόνιμο!

Όχι άλλο ημιμόνιμο!

( 18 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Πέμπτη, 06.09.18 06:12
 

Όχι άλλο ημιμόνιμο!

Πόσο ωραία μπορεί να είναι η μέρα σου, όταν σε ξυπνάει το «μπιπ» από το μέιλ και το πρώτο πράγμα που βλέπεις είναι η φράση: «Έκανες πανάδα»;

Πλησιάζει το καλοκαίρι, χάσε κιλά, αγόρασε αντιηλιακά. Τελειώνει το καλοκαίρι, έκανες πανάδες, βάλε αλοιφές…Δε θα πάρω, ευχαριστώ.

Ακόμη χειρότερο ένα δεύτερο μπιπ, μήνυμα από την αδερφή μου: «Μην ξεχάσεις το προγραμματισμένο ραντεβού των 4. Με αγάπη...»

Ωχ, αυτό το είχα ξεχάσει. Η αδερφή μου μού είχε κλείσει την προηγούμενη μέρα (χωρίς να με ρωτήσει) ένα πεντικιούρ ημιμόνιμο, δώρο για τα γενέθλιά μου. Ενώ όμως μια άλλη φυσιολογική γυναίκα θα χαιρόταν, εγώ της θύμωσα και της ζήτησα να το ακυρώσει. Αφού όμως άρχισε τα «Είναι δώρο, θα παρεξηγηθώ» και η κόρη μου ούρλιαζε «Πάρε και μένα μαζί σου», ενέδωσα... Αν οι μανικιουρίστες περίμεναν να βγάλουν το ψωμί τους από άτομα σαν εμένα, θα έκλειναν τις επιχειρήσεις τους. Με κουράζουν όλα αυτά και τα βαριέμαι και όταν λέω σε φίλες μου ότι έχω φτιάξει τα νύχια μου σε επαγγελματία μία φορά (στο γάμο μου) μένουν με το στόμα ανοιχτό. Αυτή θα ήταν λοιπόν η δεύτερη και τελευταία φορά.

- Μαμάααα! Άργησες να ξυπνήσεις...!

Φτιάξε πρωινό ο ένας, εγώ θέλω σκέτο γάλα ο άλλος, πώς να μη με πιάσει πονοκέφαλος; Και μετά από ένα τέταρτο διαπραγματεύσεων καταλήγουμε στο ότι τελικά θέλουμε δημητριακά που έχουν τελειώσει και μαμά πρέπει να πας στο σούπερ μάρκετ... Ντύσιμο και έξω από το σπίτι...

Στο δρόμο βρήκα μια γνωστή και μιλήσαμε για λίγο. Εκείνη την ώρα πέρασε ένας γείτονάς της και της είπε ότι τρέχει και δε φτάνει, γιατί έχει να πληρώσει πολλούς λογαριασμούς. Όταν αυτή τον ρώτησε γιατί δεν πάει η γυναίκα του που δεν δουλεύει, αυτός απάντησε:

- Είσαι καλά; Εσείς οι γυναίκες πάτε κομμωτήριο για να φτιάξετε νύχια και κάνετε δυο μέρες να συνέλθετε από την κούραση! χα χα!

Χα, χα, πολύ αστείο, σκέφτηκα κι εγώ από μέσα μου... Τα νεύρα μου πρωί πρωί. Κι εδώ έρχονται πάλι στο προσκήνιο τα νύχια.

Στο σούπερ μάρκετ συνέβησαν τα εξής περίεργα: Εκεί που διάλεγα δημητριακά, μια κοπέλα έλεγε σε μία άλλη ότι πάει σε σπίτια και φτιάχνει νύχια (άντε πάλι...) και μέσα σε δύο λεπτά μαζεύτηκαν τρεις τέσσερις γυναίκες-υπάλληλοι γύρω της και ρωτούσαν τιμές, ζητούσαν κάρτες κτλ... Κοιτάζοντας τα δημητριακά και βρίζοντας τα πτυχία μου ένιωσα μια ανατριχίλα... Και μετά άλλη μία, κι άλλη μία... Και είδα τα δημητριακά με τη μαϊμουδίτσα να δονούνται και να πέφτουν μπροστά στα πόδια μου... Τα πάντα χόρευαν, στάντ, προϊόντα, και πράγματα σωριάζονταν στο πάτωμα... Προχώρησα προς τα ψυγεία που ήταν πιο ανοιχτός ο χώρος, κοίταξα τους υπαλλήλους και είπα: «Γίνεται σεισμός»! Τι γελοία αντίδραση τώρα που το σκέφτομαι... σιγά το νέο...

Αφού πήρα τηλέφωνο στα παιδιά για να κατέβουν στην αυλή και να με περιμένουν και αφού πλήρωσα άρον άρον, έφυγα. Η ταραχή όμως που ένιωθα διατηρήθηκε... Είχα υπερένταση... Ο σεισμός ήταν 5,2 ρίχτερ και είχα όλη μέρα ανασφάλεια.

Δε μου έφταναν τα μέιλ με πανάδες και ο σεισμός... είχα και το πεντικιούρ... «Μισή ώρα είναι, θα περάσει» έλεγα στον εαυτό μου. Όταν όμως μπήκα στον χώρο, κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό, ασφυξία και κλειστοφοβία. Σε ένα χώρο μακρόστενο και πολύ μικρό υπήρχαν δέκα άτομα, και δύο εμείς, δώδεκα.... Τα πρώτα δευτερόλεπτα άρχισα να σκέφτομαι τι δικαιολογία να πω, ώστε να φύγω. Τελικά είπα «Σύνελθε και μείνε, ανόητη». Είχε δύο καναπέδες στα αριστερά με μόνο μία μικρούτσικη θέση, όπου και έκατσα με την κόρη μου αγκαλιά. Στα δεξιά ήταν τρεις γυναίκες καθισμένες ψηλά με τα πόδια τεντωμένα προς τα κάτω μπροστά στα μούτρα των τριών υπαλλήλων. Οι δεύτερες, έτριβαν, έβαφαν κτλ και όλες μαζί γελούσαν, γνωρίζονταν φυσικά με τα μικρά τους ονόματα και συζητούσαν για το τι φαγητό είχαν φτιάξει και για το σε ποιον γάμο είχαν να πάνε το ΣΚ!

Ένιωσα άβολα και χαζή. Όταν ήρθε η σειρά μου μετά από μισή ώρα (!!) μίλησα ελάχιστα και αμέσως πείστηκα να μην κάνω ημιμόνιμο, αλλά απλό. Το ημιμόνιμο δεν αξίζει στα πόδια, το μάθαμε κι αυτό. «Γιατί άλλωστε να δώσεις 25 ευρώ; Δε θέλω εγώ να βγάλω 10 ευρώ παραπάνω»; Όλη την ώρα (γύρω στα είκοσι λεπτά) το τηλέφωνο χτυπούσε ακατάπαυστα και η κα Μαρία έκλεινε ραντεβού ή όχι («Έχω δουλειά! Πού να σε βάλω; Από Δευτέρα, αγάπη μου!») κι εγώ σκεφτόμουν ότι η κα Μαρία θα βγάλει 15 ευρώ από μένα σε 20 λεπτά, και 15 (ή 25 αν κάνει ημιμόνιμο) από την δίπλα και 15 (ή 25) από την παραδίπλα κτλ και ότι είμαι χαζή, γιατί για μια ώρα μαθήματος -όπου μιλάς ακατάπαυστα 60 λεπτά- για κανέναν λόγο και κανείς δε δίνει με τόση ευκολία τόσα χρήματα... Είναι άλλωστε και η κρίση...

Έφυγα απογοητευμένη από τον εαυτό μου, αλλά προσπάθησα να το δω σαν μια σουρεαλιστική εμπειρία. Στο κάτω κάτω ρε φίλε δε θα νιώσω και τύψεις που κάτι δε μου αρέσει!! Η δε κόρη μου είχε εντυπωσιαστεί και περίμενε πώς και πώς να πάμε σπίτι, για να βάψει τα νύχια στις κούκλες της.

Δεν έγινε άλλος μεγάλος σεισμός. Η μέρα κύλησε ήρεμα. Το βραδάκι αφού μ’ αυτά και μ’ αυτά ο πονοκέφαλος δυνάμωνε, πήγα στο φαρμακείο, γιατί έπρεπε να πάρω κάτι δυνατό...

Κι εκεί «μπήκε το κερασάκι στην τούρτα». Αφού πήρα τα απαραίτητα και πλήρωσα, μου λέει η φαρμακοποιός:

- Έχουμε προσφορά 30% στις κρέμες.

Και ακολούθησε η τρομερή ερώτηση:

- Τι κρέμα ημέρας χρησιμοποιείτε;
(Τώρα επισήμως αισθάνθηκα ότι ζω ένα δράμα... Δε μπορούσα να σκεφτώ ούτε καν μια μάρκα να πω στα ψέματα).
- Ε, βασικά..., δεν χρησιμοποιώ...

Χαμογέλασε αποδοκιμαστικά. Άρχισε να μου λέει κατεβατό τις προσφορές για κρέμες ημέρας, νυχτός, ούτε που άκουγα. Περίμενα να τελειώσει, να πω ευχαριστώ και να φύγω...

Τελικά, θύμωσα με εμένα που «καλά να πάθω», αφού με αφήνω να νιώθω άσχημα για ανοησίες. Το βασικό δεν είναι να κάνουμε πράγματα που μας αρέσουν και μας ικανοποιούν; Να μην καταπιέζουμε τον εαυτό μας και να μην πιεζόμαστε γενικότερα; Γιατί πέφτουμε στην παγίδα να νιώθουμε τύψεις όταν δεν θέλουμε να κάνουμε κάτι που δε μας αρέσει ή δε μας ικανοποιεί; Πρέπει να το κάνουμε μόνο επειδή το κάνουν και οι άλλοι ή οι άλλες στην προκειμένη περίπτωση;

Sorry, αλλά προτιμώ να περάσω ένα πρωινό γράφοντας ένα άρθρο που ξεκινάει από μια πανάδα και καταλήγει σε νύχια κάνοντας πέρασμα από έναν σεισμό, παρά να περιμένω σε ένα “nails studio” να έρθει η σειρά μου...

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Γίνε άνεμος

Ο αδικημένος ποτέ δεν χάνει, το άδικο δεν το θέλει ούτε ο Θεός. Αυτοί που αδικούν, βάζουν φωτιά στο κεφάλι τους. Πόσες φορές ένιωσες αδικημένος; Αρκετές, το ξέρω… Η κάθε πλευρά νιώθει αδικία για δικούς της λόγους και έτσι γίνεται ένας φαύλος κύκλος στις ανθρώπινες σχέσεις (εσύ με αδίκησες, εγώ αδικήθηκα, κτλ.). Συμβαίνει και αυτό……

Για πόσους Σκουλούς εσύ έχεις κλάψει;

Απόπληκτη παρακολουθώ έναν υποτιθέμενο κριτή μόδας να ξεσπάει και να βγάζει από μέσα του όλη του την κακία, αποκαλώντας μία κοπέλα άσχημη και καθόλου συμπαθητική. Μία κριτική η οποία ξεφεύγει από το ρόλο της, γίνεται αγένεια, εμπάθεια, αήθεια. Σαν τον ζηλιάρη και γεμάτο κακία άνθρωπο που βρίσκει έναν άνθρωπο ήρεμο και πράο και ξεσπάει…

Βιβλίο vs “youtube” και “Power of Love”

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ξυπνώντας την ημέρα της γιορτής μου ήταν οι γιορτές που κάναμε στο σπίτι όταν ήμουν παιδί. Θυμήθηκα το τότε. Το σπίτι γέμιζε κόσμο, έτρωγα άπειρα κεφτεδάκια και σοκολατάκια και το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ, γιατί με έτσουζαν τα μάτια από τον καπνό. Οι φίλες της μαμάς μου (δασκάλες, όπως κι εκείνη) μου…

Τον άνθρωπο τον βλέπω ως άνθρωπο

Τον άνθρωπο τον βλέπω πάντα ως άνθρωπο. Ως ένα δημιούργημα μοναδικό και ανεπανάληπτο που έχει τη δική του μοναδικότητα. Θέλω να τον βλέπω ως ένα δημιούργημα με αξιοπρέπεια και αυταξία. Δεν τον κρίνω από τα ρούχα του, ούτε από την εμφάνισή του. Είτε ένας άνθρωπος είναι ντυμένος με ακριβά ενδύματα, είτε είναι ντυμένος πιο φτωχά, θα τον…

Γίνε ένας καλός αρθρογράφος!

Το να γίνει κάποιος ένα καλός αρθρογράφος είναι μία υπόθεση η οποία απαιτεί χρόνο, αφοσίωση και προσπάθεια από την πλευρά του επίδοξου αρθρογράφου. Ας δούμε κάποιες βασικές ενέργειες στις οποίες μπορεί να προβεί ένας αρθρογράφος: • Ο καλός αρθρογράφος αναζητά πληροφορίες από βιβλία και έγκριτες πηγές για να διασταυρώσει τις πληροφορίες…

Χειμώνιασε…

Χειμώνιασε. Ο καιρός έγινε άγριος, οι άνθρωποι ντύνονται βαριά τρέχοντας στους δρόμους. Χειμώνιασε και ο αέρας χτυπά με ορμή και μανιασμένα τα παράθυρα του δωματίου μου. Χειμώνιασε και ο ουρανός σκλήρυνε και έχασε το χαρούμενό του χρώμα. Τώρα ο αέρας παρασέρνει τα δέντρα και χτυπάει με δύναμη τα τζάμια. Χειμώνιασε. Βροχές πέφτουν αραιά…

Ερωτοτρόπιον

Ατενίζοντας, κατανοώντας, συλλαμβάνοντας μα και ζώντας τούτο τον φτερωτό θεό, δημιούργημα του Πόρου και της Πενίας, αρχή κάθε περιπετειώδους αναζήτησης, είτε πρόκειται περί υποκειμενικής, ενός πιστεύω, είτε περί αντικειμενικής, της πραγματικότητας. Αναζήτησης καθοδηγούμενης απ' αυτό καθαυτό το αναζητούμενο. Παραγωγή μιας καταληπτότητας…

Χρειαζόμαστε στ’ αλήθεια το μακιγιάζ τόσο πολύ;

Η γυναίκα του σήμερα βάλλεται διαρκώς από μηνύματα και κοινωνικές αντιλήψεις που αφορούν την εξωτερική της εμφάνιση. Συνεχώς υποβάλλεται στη διαδικασία του να δείχνει όμορφη, να φαίνεται πάντοτε φρέσκια, νέα και ξεκούραστη. Πρόκειται για μία κοινωνική επιταγή που ταλαιπωρεί τις γυναίκες ψυχικά και συναισθηματικά, καθώς τους δημιουργείται…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αγορά και Εκπαίδευση

Στην εποχή της μετανεωτερικότητας που διανύουμε δεν είναι λίγοι αυτοί…

Βιβλίο vs “youtube” και “Power of Love”

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ξυπνώντας την ημέρα της γιορτής μου ήταν…

Ο χαμένος χρόνος

Πολλές φορές, η ρουτίνα της καθημερινότητας και οι υποχρεώσεις,…

Όταν ένα κοντινό μας πρόσωπο πιστεύουμε ότι πάσχει από αλκοολισμό

Τα πρόσωπα που έχουν πρόβλημα με το αλκοόλ συχνά πιστεύουν ότι δεν…

Timing και άλλα τέτοια στολίδια

Ο τέλειος χρόνος.. Η σωστή ώρα.. Το καλό timing ρε παιδί μου. Μάθαμε…

Οι δρόμοι των κυπαρισσιών

Θα έπρεπε να ξεκινάμε το ταξίδι μας στον κόσμο, ξεκινώντας απ’ το δρόμο…

Back in Time

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης