tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Όχι άλλο ημιμόνιμο!

Όχι άλλο ημιμόνιμο!

( 18 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Πέμπτη, 06.09.18 06:12
 

Όχι άλλο ημιμόνιμο!

Πόσο ωραία μπορεί να είναι η μέρα σου, όταν σε ξυπνάει το «μπιπ» από το μέιλ και το πρώτο πράγμα που βλέπεις είναι η φράση: «Έκανες πανάδα»;

Πλησιάζει το καλοκαίρι, χάσε κιλά, αγόρασε αντιηλιακά. Τελειώνει το καλοκαίρι, έκανες πανάδες, βάλε αλοιφές…Δε θα πάρω, ευχαριστώ.

Ακόμη χειρότερο ένα δεύτερο μπιπ, μήνυμα από την αδερφή μου: «Μην ξεχάσεις το προγραμματισμένο ραντεβού των 4. Με αγάπη...»

Ωχ, αυτό το είχα ξεχάσει. Η αδερφή μου μού είχε κλείσει την προηγούμενη μέρα (χωρίς να με ρωτήσει) ένα πεντικιούρ ημιμόνιμο, δώρο για τα γενέθλιά μου. Ενώ όμως μια άλλη φυσιολογική γυναίκα θα χαιρόταν, εγώ της θύμωσα και της ζήτησα να το ακυρώσει. Αφού όμως άρχισε τα «Είναι δώρο, θα παρεξηγηθώ» και η κόρη μου ούρλιαζε «Πάρε και μένα μαζί σου», ενέδωσα... Αν οι μανικιουρίστες περίμεναν να βγάλουν το ψωμί τους από άτομα σαν εμένα, θα έκλειναν τις επιχειρήσεις τους. Με κουράζουν όλα αυτά και τα βαριέμαι και όταν λέω σε φίλες μου ότι έχω φτιάξει τα νύχια μου σε επαγγελματία μία φορά (στο γάμο μου) μένουν με το στόμα ανοιχτό. Αυτή θα ήταν λοιπόν η δεύτερη και τελευταία φορά.

- Μαμάααα! Άργησες να ξυπνήσεις...!

Φτιάξε πρωινό ο ένας, εγώ θέλω σκέτο γάλα ο άλλος, πώς να μη με πιάσει πονοκέφαλος; Και μετά από ένα τέταρτο διαπραγματεύσεων καταλήγουμε στο ότι τελικά θέλουμε δημητριακά που έχουν τελειώσει και μαμά πρέπει να πας στο σούπερ μάρκετ... Ντύσιμο και έξω από το σπίτι...

Στο δρόμο βρήκα μια γνωστή και μιλήσαμε για λίγο. Εκείνη την ώρα πέρασε ένας γείτονάς της και της είπε ότι τρέχει και δε φτάνει, γιατί έχει να πληρώσει πολλούς λογαριασμούς. Όταν αυτή τον ρώτησε γιατί δεν πάει η γυναίκα του που δεν δουλεύει, αυτός απάντησε:

- Είσαι καλά; Εσείς οι γυναίκες πάτε κομμωτήριο για να φτιάξετε νύχια και κάνετε δυο μέρες να συνέλθετε από την κούραση! χα χα!

Χα, χα, πολύ αστείο, σκέφτηκα κι εγώ από μέσα μου... Τα νεύρα μου πρωί πρωί. Κι εδώ έρχονται πάλι στο προσκήνιο τα νύχια.

Στο σούπερ μάρκετ συνέβησαν τα εξής περίεργα: Εκεί που διάλεγα δημητριακά, μια κοπέλα έλεγε σε μία άλλη ότι πάει σε σπίτια και φτιάχνει νύχια (άντε πάλι...) και μέσα σε δύο λεπτά μαζεύτηκαν τρεις τέσσερις γυναίκες-υπάλληλοι γύρω της και ρωτούσαν τιμές, ζητούσαν κάρτες κτλ... Κοιτάζοντας τα δημητριακά και βρίζοντας τα πτυχία μου ένιωσα μια ανατριχίλα... Και μετά άλλη μία, κι άλλη μία... Και είδα τα δημητριακά με τη μαϊμουδίτσα να δονούνται και να πέφτουν μπροστά στα πόδια μου... Τα πάντα χόρευαν, στάντ, προϊόντα, και πράγματα σωριάζονταν στο πάτωμα... Προχώρησα προς τα ψυγεία που ήταν πιο ανοιχτός ο χώρος, κοίταξα τους υπαλλήλους και είπα: «Γίνεται σεισμός»! Τι γελοία αντίδραση τώρα που το σκέφτομαι... σιγά το νέο...

Αφού πήρα τηλέφωνο στα παιδιά για να κατέβουν στην αυλή και να με περιμένουν και αφού πλήρωσα άρον άρον, έφυγα. Η ταραχή όμως που ένιωθα διατηρήθηκε... Είχα υπερένταση... Ο σεισμός ήταν 5,2 ρίχτερ και είχα όλη μέρα ανασφάλεια.

Δε μου έφταναν τα μέιλ με πανάδες και ο σεισμός... είχα και το πεντικιούρ... «Μισή ώρα είναι, θα περάσει» έλεγα στον εαυτό μου. Όταν όμως μπήκα στον χώρο, κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό, ασφυξία και κλειστοφοβία. Σε ένα χώρο μακρόστενο και πολύ μικρό υπήρχαν δέκα άτομα, και δύο εμείς, δώδεκα.... Τα πρώτα δευτερόλεπτα άρχισα να σκέφτομαι τι δικαιολογία να πω, ώστε να φύγω. Τελικά είπα «Σύνελθε και μείνε, ανόητη». Είχε δύο καναπέδες στα αριστερά με μόνο μία μικρούτσικη θέση, όπου και έκατσα με την κόρη μου αγκαλιά. Στα δεξιά ήταν τρεις γυναίκες καθισμένες ψηλά με τα πόδια τεντωμένα προς τα κάτω μπροστά στα μούτρα των τριών υπαλλήλων. Οι δεύτερες, έτριβαν, έβαφαν κτλ και όλες μαζί γελούσαν, γνωρίζονταν φυσικά με τα μικρά τους ονόματα και συζητούσαν για το τι φαγητό είχαν φτιάξει και για το σε ποιον γάμο είχαν να πάνε το ΣΚ!

Ένιωσα άβολα και χαζή. Όταν ήρθε η σειρά μου μετά από μισή ώρα (!!) μίλησα ελάχιστα και αμέσως πείστηκα να μην κάνω ημιμόνιμο, αλλά απλό. Το ημιμόνιμο δεν αξίζει στα πόδια, το μάθαμε κι αυτό. «Γιατί άλλωστε να δώσεις 25 ευρώ; Δε θέλω εγώ να βγάλω 10 ευρώ παραπάνω»; Όλη την ώρα (γύρω στα είκοσι λεπτά) το τηλέφωνο χτυπούσε ακατάπαυστα και η κα Μαρία έκλεινε ραντεβού ή όχι («Έχω δουλειά! Πού να σε βάλω; Από Δευτέρα, αγάπη μου!») κι εγώ σκεφτόμουν ότι η κα Μαρία θα βγάλει 15 ευρώ από μένα σε 20 λεπτά, και 15 (ή 25 αν κάνει ημιμόνιμο) από την δίπλα και 15 (ή 25) από την παραδίπλα κτλ και ότι είμαι χαζή, γιατί για μια ώρα μαθήματος -όπου μιλάς ακατάπαυστα 60 λεπτά- για κανέναν λόγο και κανείς δε δίνει με τόση ευκολία τόσα χρήματα... Είναι άλλωστε και η κρίση...

Έφυγα απογοητευμένη από τον εαυτό μου, αλλά προσπάθησα να το δω σαν μια σουρεαλιστική εμπειρία. Στο κάτω κάτω ρε φίλε δε θα νιώσω και τύψεις που κάτι δε μου αρέσει!! Η δε κόρη μου είχε εντυπωσιαστεί και περίμενε πώς και πώς να πάμε σπίτι, για να βάψει τα νύχια στις κούκλες της.

Δεν έγινε άλλος μεγάλος σεισμός. Η μέρα κύλησε ήρεμα. Το βραδάκι αφού μ’ αυτά και μ’ αυτά ο πονοκέφαλος δυνάμωνε, πήγα στο φαρμακείο, γιατί έπρεπε να πάρω κάτι δυνατό...

Κι εκεί «μπήκε το κερασάκι στην τούρτα». Αφού πήρα τα απαραίτητα και πλήρωσα, μου λέει η φαρμακοποιός:

- Έχουμε προσφορά 30% στις κρέμες.

Και ακολούθησε η τρομερή ερώτηση:

- Τι κρέμα ημέρας χρησιμοποιείτε;
(Τώρα επισήμως αισθάνθηκα ότι ζω ένα δράμα... Δε μπορούσα να σκεφτώ ούτε καν μια μάρκα να πω στα ψέματα).
- Ε, βασικά..., δεν χρησιμοποιώ...

Χαμογέλασε αποδοκιμαστικά. Άρχισε να μου λέει κατεβατό τις προσφορές για κρέμες ημέρας, νυχτός, ούτε που άκουγα. Περίμενα να τελειώσει, να πω ευχαριστώ και να φύγω...

Τελικά, θύμωσα με εμένα που «καλά να πάθω», αφού με αφήνω να νιώθω άσχημα για ανοησίες. Το βασικό δεν είναι να κάνουμε πράγματα που μας αρέσουν και μας ικανοποιούν; Να μην καταπιέζουμε τον εαυτό μας και να μην πιεζόμαστε γενικότερα; Γιατί πέφτουμε στην παγίδα να νιώθουμε τύψεις όταν δεν θέλουμε να κάνουμε κάτι που δε μας αρέσει ή δε μας ικανοποιεί; Πρέπει να το κάνουμε μόνο επειδή το κάνουν και οι άλλοι ή οι άλλες στην προκειμένη περίπτωση;

Sorry, αλλά προτιμώ να περάσω ένα πρωινό γράφοντας ένα άρθρο που ξεκινάει από μια πανάδα και καταλήγει σε νύχια κάνοντας πέρασμα από έναν σεισμό, παρά να περιμένω σε ένα “nails studio” να έρθει η σειρά μου...

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ακόμα διαβάζω Μίκυ Μάους, Ποπάυ και Ντόναλντ

Δίπλα στο κρεβάτι μου βρίσκεται ένα περιοδικό Μίκυ Μάους, το έχω κρατήσει για το βράδυ πριν κοιμηθώ. Στη βιβλιοθήκη μου ακόμα υπάρχουν τεύχη του Ντόναλντ και του Ποπάυ. Ακόμα τα διαβάζω και τα έχω τοποθετήσει σε περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη μου.  Και νομίζω πως δε θα τα βγάλω ποτέ από εκεί. Είμαι υπερήφανη για τα παιδικά με τα οποία…

Αγορά και Εκπαίδευση

Στην εποχή της μετανεωτερικότητας που διανύουμε δεν είναι λίγοι αυτοί που αναρωτιούνται πώς το υπάρχον κοινωνικοοικονομικό σύστημα εξακολουθεί να διατηρείται και να διαιωνίζεται, παρά τις αλλεπάλληλες κρίσεις που έχει υποστεί και τις υφέσεις που εγγενώς έπονται μετά από κάθε κύκλο ανάπτυξης. Οι απαντήσεις μπορεί να ποικίλλουν και να…

Όσα αμέτρητα μετράς…

Κάθε χρονιά ανακατεύεις την ίδια κιτρινισμένη τράπουλα. Μετράς τους βαλέδες, τις ντάμες, ξεχωρίζεις τους άσσους, κι ενώ ξέρεις πως όλα είναι στη θέση τους, συνεχίζεις να πασπατεύεις αριθμούς και φιγούρες. Μονολογείς ευχές, θυμάσαι στιγμές, και βάζεις τα γέλια, τα κλάματα και τελικώς στόχους…  Θα πάψεις να αγαπάς ό,τι σε πονά κι ας…

Ο βιασμός είναι πράξη μίσους

Ο βιασμός δεν είναι πράξη που αφορά τον έρωτα. Δεν είναι πράξη που αφορά το σεξ, την ερωτική πράξη και επιθυμία. Δεν είναι η ανάγκη ενός ανθρώπου να εκδηλώσει τον έρωτα και τον πόθο που αισθάνεται για ένα άλλο πρόσωπο. Ο βιασμός είναι ξεκάθαρα μία πράξη μίσους που σκοπό έχει να βλάψει και να εξευτελίσει τον άνθρωπο που τη βιώνει. Έχει…

Και αν δεν υπάρχει τίποτα, τι γίνεται;

Είναι μικρή η ζωή και τόσο ωραία. Και είναι η επιθυμία των περισσότερων από εμάς να ζήσουμε όσο περισσότερο γίνεται ή επιθυμούμε να είμαστε αθάνατοι. Θρησκευτικές πεποιθήσεις μέσα στον ρου της Ιστορίας, έχουν εγκαθιδρύσει την πίστη στην ύπαρξη της ζωής μετά το θάνατο, μία πίστη στην οποία πολλοί άνθρωποι βρίσκουν παρηγοριά. Τι γίνεται…

Ηλεκτροκίνηση αλά ελληνικά

Την Τρίτη 27/11 είδα κατά σύμπτωση την ανάρτηση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας στο Twitter «Live | Παρουσίαση του Προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας για την Ηλεκτροκίνηση». Με μεγάλο ενθουσιασμό πάτησα το link. Νέες τεχνολογίες. Νέες ιδέες. Αυτό που θέλει κάθε νέος. Είπα θα δούμε κάτι ενδιαφέρον επιτέλους από την πολιτική σκηνή της…

Έχεις δει ποτέ σου άνθρωπο να μιλάει στα λουλούδια;

Έχεις δει ποτέ σου άνθρωπο να μιλάει στα λουλούδια; Μπορείς να διακρίνεις μέσα από την πράξη του αυτή την ανάγκη του να μοιραστεί όσα κρύβει μέσα του; Βλέπεις τη μοναξιά κάτω από το χαμόγελό του; Νομίζεις πως ένας άνθρωπος τυχαία επιλέγει να μιλάει στα λουλούδια του; Όχι, μιλάει σε αυτά επειδή και εκείνα είναι τόσο λεπτά, τόσο ευαίσθητα,…

Εκείνος που κακοποιεί ένα ζώο βρίσκεται ένα στάδιο πριν ξεκινήσει να κακοποιεί έναν άνθρωπο

Ακούμε πολλές φορές ανθρώπους να οργίζονται κάθε φορά που γίνεται νύξη της κακοποίησης των ζώων, με την κλασική ατάκα να βρίσκεται ακριβώς πίσω από αυτή την αγανάκτηση: «νοιάζεστε περισσότερο για τα ζώα από τους ανθρώπους». Το να κακοποιείς ένα ζώο δεν είναι μία πράξη η οποία αφορά μόνο το ζώο το οποίο κακοποιείται. Η κακοποίηση του…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αυτοί που σε πλήγωσαν

Το χειρότερο ποιο είναι, ξέρεις; Να νιώθεις κενός. Να μη νιώθεις ούτε…

Εκείνος που κακοποιεί ένα ζώο βρίσκεται ένα στάδιο πριν ξεκινήσει να κακοποιεί έναν άνθρωπο

Ακούμε πολλές φορές ανθρώπους να οργίζονται κάθε φορά που γίνεται νύξη…

Κάνε την ψυχή σου καράβι

Θα νιώσεις πολλές φορές καράβια να βουλιάζουν μέσα σου. Μην τα αφήσεις.…

Όχι στο αυτομαστίγωμα

Σε κάποιες περιστάσεις στη ζωή μας στην προσπάθειά μας να κάνουμε…

Κάνε το πάθος σύμμαχό σου

Όποιο δρόμο κι αν διαλέξεις, ό,τι κι αν σου υποσχεθούν πως θα σου…

Back in Time

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης