tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Για έναν καλύτερο κόσμο

Για έναν καλύτερο κόσμο

( 30 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Χάρης Περτέσης | Παρασκευή, 07.09.18 00:16
 

Για έναν καλύτερο κόσμο

Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα. Και ενίοτε αψυχολόγητα. Οι διαπροσωπικές μας σχέσεις έχουν καταντήσει μια απέραντη θάλασσα υποκρισίας, γιατί δειλιάζουμε να πούμε ευθέως τι πραγματικά σκεφτόμαστε και για ποιο λόγο ενεργούμε όπως ενεργούμε.

Φοβόμαστε. Θεωρούμε ότι ο απέναντι δεν θα μας καταλάβει. Μιλάμε την ίδια γλώσσα, αλλά ο καθένας εκλαμβάνει τα μηνύματα διαφορετικά. Και πόσο μάλλον όταν αναλωνόμαστε στην ανταλλαγή άθλιων υπαινιγμών μόνο και μόνο επειδή είμαστε πολύ «μικροί» για να πούμε αλήθειες.

Γίναμε υποκριτές σε έναν κόσμο υποκρισίας, που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε, και κάναμε το ψέμα τρόπο ζωής. Σημεία των καιρών. Παίρνουμε όμως τελικά ό,τι αξίζουμε. Η ζωή δεν συγχωρεί και αποκαθιστά τις ισορροπίες. Κανείς δεν γλιτώνει.

Μισούμε τη διαφορετικότητα, γιατί στην πραγματικότητα αγαπάμε μόνο τον εαυτό μας. Αντί να την επιδιώκουμε, εμείς την τρέμουμε. Και προσπαθούμε να την εξαλείψουμε για να φέρουμε τα πάντα στα μέτρα μας. Ακόμα κι αν αποτύχουμε, αγνοούμε καθετί διαφορετικό και υποκρινόμαστε ότι δεν υπάρχει.

Έχουμε γίνει καχύποπτοι με οποιονδήποτε δεν είναι ίδιος με εμάς κι έτσι στέκουμε κουμπωμένοι απέναντί του. Αναρωτιόμαστε αν κρύβει κάτι και αν κινδυνεύουμε. Υποκρινόμαστε. Τον δοκιμάζουμε. Δεν σεβόμαστε τις απόψεις του και δεν μπορούμε να αποδεχτούμε το γεγονός ότι δεν ανήκει στην κλειστή κάστα των ομοίων μας. Εκείνων που σκέφτονται και λειτουργούν όπως εμείς.

Όσο όμως συμπεριφερόμαστε έτσι, τόσο ο άλλος νιώθει ανασφάλεια και κλείνεται στο καβούκι του. Δεν κατανοεί τη στάση μας γιατί δεν είμαστε ξεκάθαροι απέναντί του κι έτσι καθίσταται το ίδιο ή και περισσότερο φοβισμένος από εμάς. Ως συνέπεια, αντί για σχέσεις εμπιστοσύνης, αναπτύσσονται σχέσεις με ημερομηνία λήξης που βασίζονται πάνω στο ψεύδος και την υποκρισία.

Αντί για σχέσεις φιλίας, δημιουργούμε σχέσεις αμφιβολίας και καχυποψίας που αργά ή γρήγορα μετατρέπονται σε σχέσεις αντιπάθειας ή εχθρότητας. Κάτι φυσικά απολύτως αναμενόμενο όταν διαμορφώνουμε ένα αφιλόξενο περιβάλλον για οποιονδήποτε άλλον εκτός από εμάς.

Όμως, κοιτάξτε γύρω σας, η ομορφιά του κόσμου δεν οφείλεται στο όμοιο αλλά στο διαφορετικό. Αυτό είναι που κεντρίζει το ενδιαφέρον μας. Πόσο βαρετά και άσχημα θα φάνταζαν όλα αν ήταν ίδια; Το διανοείστε; Η σπανιότητα και η πολυχρωμία είναι, δίχως αμφιβολία, αυτά που δίνουν αξία στα πράγματα και καλλωπίζουν τη ζωή μας.

Μήπως τελικά πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι νοοτροπίες είναι το πρόβλημα και όχι ο άλλος; Μήπως πρέπει να πάψουμε να αισθανόμαστε συνεχώς ότι απειλούμαστε και να καταλάβουμε ότι τα θέλω μας μπορεί πολλές φορές να ταυτίζονται με του απέναντι, αλλά ίσως οι προκαταλήψεις μας δεν μας επιτρέπουν να το αντιληφθούμε; Και μήπως τελικά αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από εκείνα που μας χωρίζουν;

Από την άλλη, είναι γεγονός ότι οι αξίες των ανθρώπων είναι συχνά αντικρουόμενες. Δεν το παραγνωρίζω. Παρατηρείς επί παραδείγματι ότι κάποιοι είναι ευγνώμονες για το καλό που τους έκανες και άλλοι σε μαχαιρώνουν πισώπλατα. Έτσι είναι αυτά. Εξάλλου, είναι βλέπεις και αυτό το άτιμο συμφέρον. Το ατομικό, ντε. Αυτός δεν είναι ο κόσμος του ατομικισμού που έχουμε φτιάξει; Μας έφαγε η ιδιοτέλεια και η επιθυμία για την με κάθε μέσο προσωπική ανέλιξη.

Αντί για την αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπό μας, εμείς αναπτύξαμε το γνωστό δόγμα «βολέψου εσύ και μη σε νοιάζει για τον άλλο», στη λογική της επικράτησης του δυνατού, αφού «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό», κλπ. Έτσι όμως μεταμορφωνόμαστε σε πλάσματα ενοχικά και συμπλεγματικά, που νιώθουν συνεχώς ανεπαρκή και πως κινδυνεύουν να χάσουν εκείνο που με κάθε μέσο και τόσο κόπο απέκτησαν, το οποίο επιβάλλεται τώρα με οποιοδήποτε κόστος να διαφυλάξουν. Γινόμαστε πλάσματα που αντί να βοηθήσουν τον άλλο να γίνει καλύτερος κι ευτυχισμένος, προσπαθούν να του βάλουν τρικλοποδιές για να τραφούν από τη δυστυχία του.

Κάτι όμως απ’ ότι φαίνεται δεν έχουμε καταλάβει σωστά. Στον κόσμο αυτόν που ζούμε υπάρχει χώρος για όλους μας και περισσεύει κιόλας. Υπάρχει χώρος και για άλλους, είτε μαύρους, είτε κίτρινους, είτε κόκκινους, είτε μπλε. Κανείς δεν πάτησε στο έδαφος αυτού του πλανήτη για να μας πάρει κάτι, αλλά για να μας προσφέρει. Αρκεί να έχουμε την καλή διάθεση να τον πλησιάσουμε. Να τον καλέσουμε σπίτι μας, να τον καλοδεχτούμε και να τον φιλέψουμε μια ζεστή σοκολάτα.

Ξέρετε, η ζωή είναι μικρή και ποτέ δεν μας απομένει τόσο πολύ ακόμα όσο μπορεί να νομίζουμε. Ο χρόνος κυλάει γρήγορα και αδυσώπητα. Όταν το αντιλαμβανόμαστε, είναι συνήθως αργά. Όμως, όσο νωρίτερα αυτό συμβαίνει, τόσο πιο γρήγορα μπορούμε να εισπράξουμε το πραγματικό νόημα της ύπαρξής μας. Τότε μόνο μπορούμε να γευτούμε την πραγματική ευτυχία και να επιμηκύνουμε την έκταση και τη διάρκειά της.

Ναι, φίλοι μου, καταντήσαμε πράγματι υποκριτές σε έναν κόσμο υποκρισίας. Αλλά όπως εμείς φτιάξαμε τούτο εδώ τον κόσμο, εμείς μπορούμε και να τον αλλάξουμε. Να τον κάνουμε πιο όμορφο, πιο ανεκτικό, πιο πολυσυλλεκτικό. Από σήμερα κιόλας. Μπορούμε!

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Για τη μαμά μου…

Στα ένατα γενέθλια της κόρης μου ξύπνησα με κλάματα, γιατί σε αισθανόμουν εδώ όσο ποτέ. Με πλημμύρισαν αναμνήσεις... Θυμήθηκα μια αίσθηση που είχα παιδί (και που έχει εξαφανιστεί από χρόνια, δυστυχώς)... Μια αίσθηση σιγουριάς που είχα όταν ήμουν περίπου στην ηλικία της κόρης μου ότι τίποτα κακό δε θα συμβεί σε εμάς και στους γύρω μας.…

Υπάρχει τρόπος να ανοίξει αυτό το κουτί; Ναι, υπάρχει…

Είναι εδώ και κάποια χρόνια που η τηλεόραση στο σπίτι μου δεν ανοίγει. Από επιλογή καθαρά προσωπική. Γιατί; οι λόγοι είναι πολλοί και διάφοροι. Από το γεγονός πως θεωρώ πως μας βομβαρδίζει πλέον με προγράμματα τα οποία ανακυκλώνονται διαρκώς και θεωρώ πως δεν μου προσθέτουν κάποια γνώση, μέχρι τις παραποιημένες ειδήσεις που θεωρώ πως…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα τελευταία χρόνια δεν βασίζεται σε κάποιο μυστικό σχέδιο που εκπορεύεται από άγνωστους και σκοτεινούς κύκλους αλλά αποτελεί την υλοποίηση μιας προδιαγεγραμμένης καπιταλιστικής επιδρομής, η οποία θα διενεργείται για όσο χρόνο ο μόχθος των εργαζομένων θα αποφέρει κέρδη.…

Βιβλίο vs “youtube” και “Power of Love”

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ξυπνώντας την ημέρα της γιορτής μου ήταν οι γιορτές που κάναμε στο σπίτι όταν ήμουν παιδί. Θυμήθηκα το τότε. Το σπίτι γέμιζε κόσμο, έτρωγα άπειρα κεφτεδάκια και σοκολατάκια και το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ, γιατί με έτσουζαν τα μάτια από τον καπνό. Οι φίλες της μαμάς μου (δασκάλες, όπως κι εκείνη) μου…

Τον άνθρωπο τον βλέπω ως άνθρωπο

Τον άνθρωπο τον βλέπω πάντα ως άνθρωπο. Ως ένα δημιούργημα μοναδικό και ανεπανάληπτο που έχει τη δική του μοναδικότητα. Θέλω να τον βλέπω ως ένα δημιούργημα με αξιοπρέπεια και αυταξία. Δεν τον κρίνω από τα ρούχα του, ούτε από την εμφάνισή του. Είτε ένας άνθρωπος είναι ντυμένος με ακριβά ενδύματα, είτε είναι ντυμένος πιο φτωχά, θα τον…

Εκείνος που κακοποιεί ένα ζώο βρίσκεται ένα στάδιο πριν ξεκινήσει να κακοποιεί έναν άνθρωπο

Ακούμε πολλές φορές ανθρώπους να οργίζονται κάθε φορά που γίνεται νύξη της κακοποίησης των ζώων, με την κλασική ατάκα να βρίσκεται ακριβώς πίσω από αυτή την αγανάκτηση: «νοιάζεστε περισσότερο για τα ζώα από τους ανθρώπους». Το να κακοποιείς ένα ζώο δεν είναι μία πράξη η οποία αφορά μόνο το ζώο το οποίο κακοποιείται. Η κακοποίηση του…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα όταν τα σύννεφα έχουν μαζευτεί και ετοιμάζονται να ανοίξουν; Έχεις γευτεί ποτέ βρόχινο νερό; Η βροχή αρέσει στους λιγοστούς ρομαντικούς και στους μελαγχολικούς. Σε αυτούς που κανένας δεν ξέρει για την μελαγχολία τους, και κανένας δεν θα μάθει το μέσα τους. Είναι οι…

Τσάρλι Τσάπλιν: Όλα εξαρτώνται από μένα!

Ο Τσαρλς Σπένσερ «Τσάρλι» Τσάπλιν (1889-1977) ήταν ηθοποιός και σκηνοθέτης του βωβού κινηματογράφου, που άφησε εποχή στις πρώτες δεκαετίες του Χόλυγουντ, ενσαρκώνοντας τον Σαρλό και σκορπώντας γέλιο στους φίλους της 7ης τέχνης όλων των ηλικιών. Πέρα από το σημαντικό καλλιτεχνικό έργο του, έχουμε να θυμόμαστε τα σοφά λόγια του για τη ζωή,…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή…

Να χαλάς χατίρια και να λες «όχι» στην εκμετάλλευση!

Χτυπάει το τηλέφωνο μετά από καιρό, κοιτάς τον αριθμό και είναι ένας…

Μια ζαριά καλή…

Κάθε Τρίτη και άλλο παιχνίδι. Αυτή ήταν η συμφωνία και οι κανόνες…

Back in Time

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης