tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Για έναν καλύτερο κόσμο

Για έναν καλύτερο κόσμο

( 30 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Χάρης Περτέσης | Παρασκευή, 07.09.18 00:16
 

Για έναν καλύτερο κόσμο

Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα. Και ενίοτε αψυχολόγητα. Οι διαπροσωπικές μας σχέσεις έχουν καταντήσει μια απέραντη θάλασσα υποκρισίας, γιατί δειλιάζουμε να πούμε ευθέως τι πραγματικά σκεφτόμαστε και για ποιο λόγο ενεργούμε όπως ενεργούμε.

Φοβόμαστε. Θεωρούμε ότι ο απέναντι δεν θα μας καταλάβει. Μιλάμε την ίδια γλώσσα, αλλά ο καθένας εκλαμβάνει τα μηνύματα διαφορετικά. Και πόσο μάλλον όταν αναλωνόμαστε στην ανταλλαγή άθλιων υπαινιγμών μόνο και μόνο επειδή είμαστε πολύ «μικροί» για να πούμε αλήθειες.

Γίναμε υποκριτές σε έναν κόσμο υποκρισίας, που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε, και κάναμε το ψέμα τρόπο ζωής. Σημεία των καιρών. Παίρνουμε όμως τελικά ό,τι αξίζουμε. Η ζωή δεν συγχωρεί και αποκαθιστά τις ισορροπίες. Κανείς δεν γλιτώνει.

Μισούμε τη διαφορετικότητα, γιατί στην πραγματικότητα αγαπάμε μόνο τον εαυτό μας. Αντί να την επιδιώκουμε, εμείς την τρέμουμε. Και προσπαθούμε να την εξαλείψουμε για να φέρουμε τα πάντα στα μέτρα μας. Ακόμα κι αν αποτύχουμε, αγνοούμε καθετί διαφορετικό και υποκρινόμαστε ότι δεν υπάρχει.

Έχουμε γίνει καχύποπτοι με οποιονδήποτε δεν είναι ίδιος με εμάς κι έτσι στέκουμε κουμπωμένοι απέναντί του. Αναρωτιόμαστε αν κρύβει κάτι και αν κινδυνεύουμε. Υποκρινόμαστε. Τον δοκιμάζουμε. Δεν σεβόμαστε τις απόψεις του και δεν μπορούμε να αποδεχτούμε το γεγονός ότι δεν ανήκει στην κλειστή κάστα των ομοίων μας. Εκείνων που σκέφτονται και λειτουργούν όπως εμείς.

Όσο όμως συμπεριφερόμαστε έτσι, τόσο ο άλλος νιώθει ανασφάλεια και κλείνεται στο καβούκι του. Δεν κατανοεί τη στάση μας γιατί δεν είμαστε ξεκάθαροι απέναντί του κι έτσι καθίσταται το ίδιο ή και περισσότερο φοβισμένος από εμάς. Ως συνέπεια, αντί για σχέσεις εμπιστοσύνης, αναπτύσσονται σχέσεις με ημερομηνία λήξης που βασίζονται πάνω στο ψεύδος και την υποκρισία.

Αντί για σχέσεις φιλίας, δημιουργούμε σχέσεις αμφιβολίας και καχυποψίας που αργά ή γρήγορα μετατρέπονται σε σχέσεις αντιπάθειας ή εχθρότητας. Κάτι φυσικά απολύτως αναμενόμενο όταν διαμορφώνουμε ένα αφιλόξενο περιβάλλον για οποιονδήποτε άλλον εκτός από εμάς.

Όμως, κοιτάξτε γύρω σας, η ομορφιά του κόσμου δεν οφείλεται στο όμοιο αλλά στο διαφορετικό. Αυτό είναι που κεντρίζει το ενδιαφέρον μας. Πόσο βαρετά και άσχημα θα φάνταζαν όλα αν ήταν ίδια; Το διανοείστε; Η σπανιότητα και η πολυχρωμία είναι, δίχως αμφιβολία, αυτά που δίνουν αξία στα πράγματα και καλλωπίζουν τη ζωή μας.

Μήπως τελικά πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι νοοτροπίες είναι το πρόβλημα και όχι ο άλλος; Μήπως πρέπει να πάψουμε να αισθανόμαστε συνεχώς ότι απειλούμαστε και να καταλάβουμε ότι τα θέλω μας μπορεί πολλές φορές να ταυτίζονται με του απέναντι, αλλά ίσως οι προκαταλήψεις μας δεν μας επιτρέπουν να το αντιληφθούμε; Και μήπως τελικά αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από εκείνα που μας χωρίζουν;

Από την άλλη, είναι γεγονός ότι οι αξίες των ανθρώπων είναι συχνά αντικρουόμενες. Δεν το παραγνωρίζω. Παρατηρείς επί παραδείγματι ότι κάποιοι είναι ευγνώμονες για το καλό που τους έκανες και άλλοι σε μαχαιρώνουν πισώπλατα. Έτσι είναι αυτά. Εξάλλου, είναι βλέπεις και αυτό το άτιμο συμφέρον. Το ατομικό, ντε. Αυτός δεν είναι ο κόσμος του ατομικισμού που έχουμε φτιάξει; Μας έφαγε η ιδιοτέλεια και η επιθυμία για την με κάθε μέσο προσωπική ανέλιξη.

Αντί για την αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπό μας, εμείς αναπτύξαμε το γνωστό δόγμα «βολέψου εσύ και μη σε νοιάζει για τον άλλο», στη λογική της επικράτησης του δυνατού, αφού «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό», κλπ. Έτσι όμως μεταμορφωνόμαστε σε πλάσματα ενοχικά και συμπλεγματικά, που νιώθουν συνεχώς ανεπαρκή και πως κινδυνεύουν να χάσουν εκείνο που με κάθε μέσο και τόσο κόπο απέκτησαν, το οποίο επιβάλλεται τώρα με οποιοδήποτε κόστος να διαφυλάξουν. Γινόμαστε πλάσματα που αντί να βοηθήσουν τον άλλο να γίνει καλύτερος κι ευτυχισμένος, προσπαθούν να του βάλουν τρικλοποδιές για να τραφούν από τη δυστυχία του.

Κάτι όμως απ’ ότι φαίνεται δεν έχουμε καταλάβει σωστά. Στον κόσμο αυτόν που ζούμε υπάρχει χώρος για όλους μας και περισσεύει κιόλας. Υπάρχει χώρος και για άλλους, είτε μαύρους, είτε κίτρινους, είτε κόκκινους, είτε μπλε. Κανείς δεν πάτησε στο έδαφος αυτού του πλανήτη για να μας πάρει κάτι, αλλά για να μας προσφέρει. Αρκεί να έχουμε την καλή διάθεση να τον πλησιάσουμε. Να τον καλέσουμε σπίτι μας, να τον καλοδεχτούμε και να τον φιλέψουμε μια ζεστή σοκολάτα.

Ξέρετε, η ζωή είναι μικρή και ποτέ δεν μας απομένει τόσο πολύ ακόμα όσο μπορεί να νομίζουμε. Ο χρόνος κυλάει γρήγορα και αδυσώπητα. Όταν το αντιλαμβανόμαστε, είναι συνήθως αργά. Όμως, όσο νωρίτερα αυτό συμβαίνει, τόσο πιο γρήγορα μπορούμε να εισπράξουμε το πραγματικό νόημα της ύπαρξής μας. Τότε μόνο μπορούμε να γευτούμε την πραγματική ευτυχία και να επιμηκύνουμε την έκταση και τη διάρκειά της.

Ναι, φίλοι μου, καταντήσαμε πράγματι υποκριτές σε έναν κόσμο υποκρισίας. Αλλά όπως εμείς φτιάξαμε τούτο εδώ τον κόσμο, εμείς μπορούμε και να τον αλλάξουμε. Να τον κάνουμε πιο όμορφο, πιο ανεκτικό, πιο πολυσυλλεκτικό. Από σήμερα κιόλας. Μπορούμε!

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν οι βαθμοί. Το 1997 μια φωνή σε ένα ακουστικό τηλεφώνου μου ανακοίνωνε τις βαθμολογίες μου στις Πανελλήνιες. Μια φωνή που έμοιαζε να έρχεται από το υπερπέραν και μου φαινόταν σα να επιβραδύνεται και να γίνεται πιο μπάσα… σαν ένας δίσκος σε παλιό πικ απ που χάλασε. Η…

Χειμώνιασε…

Χειμώνιασε. Ο καιρός έγινε άγριος, οι άνθρωποι ντύνονται βαριά τρέχοντας στους δρόμους. Χειμώνιασε και ο αέρας χτυπά με ορμή και μανιασμένα τα παράθυρα του δωματίου μου. Χειμώνιασε και ο ουρανός σκλήρυνε και έχασε το χαρούμενό του χρώμα. Τώρα ο αέρας παρασέρνει τα δέντρα και χτυπάει με δύναμη τα τζάμια. Χειμώνιασε. Βροχές πέφτουν αραιά…

Γιατί είμαστε τσιγκούνηδες στο μπράβο;

Θεωρώ πως ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματά μας ως κοινωνία, είναι αυτή η δυσανεξία που έχουμε με την επιτυχία και τη χαρά του άλλου. Είμαστε τσιγκούνηδες στο μπράβο, πάντοτε ψάχνουμε να πούμε το κακό, να τονίσουμε την έλλειψη, να χαρούμε με την αδυναμία. Ποτέ δε θα πούμε ένα μπράβο με όλη μας την καρδιά στον άλλο, τις περισσότερες φορές…

Τον άνθρωπο τον βλέπω ως άνθρωπο

Τον άνθρωπο τον βλέπω πάντα ως άνθρωπο. Ως ένα δημιούργημα μοναδικό και ανεπανάληπτο που έχει τη δική του μοναδικότητα. Θέλω να τον βλέπω ως ένα δημιούργημα με αξιοπρέπεια και αυταξία. Δεν τον κρίνω από τα ρούχα του, ούτε από την εμφάνισή του. Είτε ένας άνθρωπος είναι ντυμένος με ακριβά ενδύματα, είτε είναι ντυμένος πιο φτωχά, θα τον…

Δεν θα ερωτευτώ ποτέ ξανά

Τα μάτια δακρυσμένα, η καρδιά μου απόπληκτη επεξεργάζεται την πικρή αλήθεια: όλα όσα πίστευα για εσένα ήταν τελικά αλήθεια. Δεν ήταν αληθινή η αγάπη σου, κάλπικες όλες σου οι υποσχέσεις, τα φιλιά και τα λόγια. Δε θέλω να μιλήσω σε κανέναν, μία ακόμα παράσταση τελείωσε. Σαν παιχνίδι αισθάνομαι που έσπασε και το μικρό παιδί το πετάει στον…

Αναλύοντας το «φαινόμενο» Survivor

Το Survivor είναι ένα τηλεοπτικό φαινόμενο το οποίο επηρέασε όλα τα τηλεοπτικά προγράμματα μετά από αυτό. Αποτελεί, δικαίως ή αδίκως, ένα φαινόμενο της εποχής. Μπορούμε να εξηγήσουμε τους λόγους; Το Survivor είναι ένα πρόγραμμα το οποίο επιτρέπει στο θεατή να γνωρίσει τις ζωές, τις πτυχές του χαρακτήρα ανθρώπων που καλούνται να…

Περί αυτοκτονίας

Δεν ξέρω αν γνωρίζετε ή έχετε ακουστά τον γαλλόφωνο, Ρουμάνο φιλόσοφο Εμίλ Σιοράν. Εγώ, πάντως, όταν είδα το όνομά του να διεκδικεί την πατρότητα έργων – μελετών που τιτλοφορούνται «Συναντήσεις με την αυτοκτονία», «Ο πειρασμός του υπάρχειν» και «Συλλογισμοί της πικρίας» και προσπέλασα ορισμένες από τις ιδέες του, αναρωτήθηκα πόσο γρήγορα…

Η πυξίδα

Αξίζεις! Αξίζεις, γι’ αυτό αγάπα και φρόντισε τον εαυτό σου. Ακόμα και αν δεν σε παίρνει κανείς συχνά τηλέφωνο, ακόμα και αν δε σου μιλάει κανείς στην δουλειά σου, ακόμα και αν δεν έχεις παρέα να πας βόλτα, να έχεις μέσα σου δύναμη γιατί όλα αργά ή γρήγορα αλλάζουν. Είσαι ένα πλάσμα που όμοιό του δεν υπάρχει. Κανείς δεν είναι σαν κι…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αυτοί που σε πλήγωσαν

Το χειρότερο ποιο είναι, ξέρεις; Να νιώθεις κενός. Να μη νιώθεις ούτε…

Εκείνος που κακοποιεί ένα ζώο βρίσκεται ένα στάδιο πριν ξεκινήσει να κακοποιεί έναν άνθρωπο

Ακούμε πολλές φορές ανθρώπους να οργίζονται κάθε φορά που γίνεται νύξη…

Κάνε την ψυχή σου καράβι

Θα νιώσεις πολλές φορές καράβια να βουλιάζουν μέσα σου. Μην τα αφήσεις.…

Όχι στο αυτομαστίγωμα

Σε κάποιες περιστάσεις στη ζωή μας στην προσπάθειά μας να κάνουμε…

Η τέχνη του πηλού

Παρόλο που οι άνθρωποι κατανοούν την ανάγκη για  αλλαγή, αναστατώνονται…

Back in Time

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης