tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Κάτι καινούριο ξεκινάει… από το παρελθόν

Κάτι καινούριο ξεκινάει… από το παρελθόν

( 3 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Μιχαήλ Αγγελίνος | Δευτέρα, 24.09.18 12:32
 

Κάτι καινούριο ξεκινάει… από το παρελθόν

Ήταν καλοκαίρι του 2011 όταν ο Παναθηναϊκός βίωνε μια μεγάλη διοικητική αβεβαιότητα, ίσως την πιο δύσκολη φάση στη σύγχρονη ιστορία του. Επτά χρόνια αργότερα, με τις διοικητικές αναταραχές να έχουν επεκταθεί, η ομάδα -ή καλύτερα μια παρέα παιδιών με ίσως το μικρότερο Μ.Ο. ηλικίας ποδοσφαιριστών από ποτέ- είναι όχι μόνο ΕΔΩ για να μας κάνει να ξεχάσουμε τη ρουτίνα των οικονομικών προβλημάτων και των δυσμενών διοικητικών εξελίξεων, αλλά για να προσφέρει στον κόσμο που ακολουθεί πιστά όλα αυτά τα χρόνια τους «πράσινους», θέαμα και πραγματικό ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ.

Πρόκειται για μια ομάδα που «σκάει» τον αντίπαλο, ειδικά στα παιχνίδια του δευτέρου ημιχρόνου, με ασφυχτικό πρέσινγκ σε όλο το γήπεδο, αλλά και με  ωραία κυκλοφορίας της μπάλας, αρχίζοντας να θυμίζει κάτι από τον Παναθηναϊκό του 1996 επί Ρότσα. Αυτός ο Παναθηναϊκός είναι φυσικά του Γιώργου Δώνη. Ενός προπονητή ο οποίος υπήρξε μέλος της τότε ομάδας-θρύλου, που λίγο έλειψε από το να προκριθεί στον τελικό του Champions League έναντι του πανίσχυρου εκείνη την εποχή Άγιαξ. Μια ομάδα που θυμίζει το χρυσό παρελθόν που δημιούργησε ο Βαζέχα, ο Δώνης, ο Γ.Χ Γεωργιάδης, ο Ουζουνίδης, οι οποίοι ήταν όλοι μέλη και σημαντικά στελέχη της τότε πανίσχυρης ομάδας εντός και εκτός των συνόρων.

Είναι βέβαιο ότι θα έρθουν και δύσκολες στιγμές μαζί με τις απώλειες που μπορεί να σημαδέψουν μια ήττα σε ένα παιχνίδι. Ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό. Το ταμείο γίνεται το Μάιο, για κάθε ομάδα. Αλλά ο φετινός Παναθηναϊκός δεν βγάζει μόνο υγεία, σου δίνει και την αίσθηση ότι θα μπει μέσα στο γήπεδο και θα «φάει» τον αντίπαλο ακόμα και μέσα στην έδρα του. Ναι, ο φετινός Παναθηναϊκός μοιάζει να μην καταλαβαίνει ούτε από έδρες! 

ΥΓ: Χθες πραγματικά, ο κάθε φίλαθλος του Παναθηναϊκού έζησε ένα όμορφο συναίσθημα, μια όμορφη στιγμή βγαλμένη από το παρελθόν της ομάδας. Κάπως έτσι το βίωσα κι εγώ, όταν άκουσα τη μυθική, μεθυστική φωνή του Γιάννη Καραλή στην περιγραφή του αγώνα. Ενός καταξιωμένου δημοσιογράφου, ίσως ενός από τους καλύτερους στο χώρο του. Μια ξεχωριστή φωνή, που δέσποζε στις αρχές δεκαετίας του ‘90 στους αγώνες του «τριφυλλιού» και μας ομόρφαινε τις Κυριακές. Ε, λοιπόν η στιγμή της επιστροφής έφτασε και ήταν «μαγική».

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της μαμάς μου, μετρούσαμε τις φωλιές των πουλιών στα δέντρα. Άλλοτε τα αυτοκίνητα, άλλοτε τις πινακίδες. Ουρλιάζαμε: «Τρία, τέσσερα, εφτά…». Φτάναμε σε αριθμούς κοντά στο εκατό ή το ξεπερνούσαμε. Αυτό θυμήθηκα χθες το απόγευμα. Όντας όλη μέρα κλεισμένοι μέσα, αποφασίσαμε να…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του οδηγού. Το παράθυρο μισάνοιχτο, η μουσική στο ραδιόφωνο σχεδόν απαλά ακούγεται στα αφτιά μου.  Ανάβω το τσιγάρο μου και χάνομαι μέσα στο δυνατό φως που βγαίνει ζωηρά από τη λάμπα στο απέναντι πεζοδρόμιο και ο ήχος από τα αυτοκίνητα που περνούν μου θυμίζουν τον ήχο…

Μπορεί η αγάπη να γίνει μίσος;

Η αγάπη μπορεί να αλλάξει και να γίνει κάτι άλλο;  Η αγάπη μπορεί να περάσει στην απέναντι πλευρά που είναι το μίσος;  Ποτέ δεν μετάνιωσες για όσα έδωσες και όσα ένιωσες, για λόγια και πράξεις που ανεχόσουν ενώ δεν σου άξιζαν, για τα λάθη που συγχωρούσες με ένα χαμόγελο, γιατί πίστευες ότι το άτομο που αγαπούσες όλα αυτά τα άξιζε! Μέχρι…

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου, αγαπητέ μου συγγενή, αγαπητή μου φίλη, που σε αγαπούσα τόσο πολύ και σε εμπιστευόμουν ακόμα πιο πολύ, σε ευχαριστώ που με ισοπέδωσες και με έμαθες να στέκομαι ξανά όρθια. Εσένα που όταν σε έβλεπα χαιρόμουν, γιατί κάναμε καλή παρέα, που σου έλεγα τον πόνο μου κλαίγοντας και…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να περιγράψω αυτόν τον πόνο. Πόνος ψυχής. Όσοι τον βίωσαν, θα καταλάβουν.  Μαχαίρι που νιώθεις να καρφώνει την καρδιά σου, δάκρυα κρύα σαν σταλακτίτες που σου χαρακώνουν το δέρμα, μια λάβα που σου καίει τον λαιμό. Οι ανάσες βαριές και συνεχόμενες. Δεν μπορείς να πάρεις το…

Μπορεί να είναι λάθος κάτι που νιώθουμε σωστό;

Μη μου ξυπνάς αυτά που άφησα να κοιμούνται μέσα μου. Δεν το έβαλα ποτέ κάτω για εμάς, ξέρεις γιατί; Γιατί ξέρω ότι με αγαπάς, δυνατά, παράξενα και τρομαχτικά. Σε ξέρω καλύτερα από τους πάντες. Ξέρω ότι με θες, ότι είμαι το πάθος σου, η χαρά σου, τα νεύρα σου, η θλίψη σου. Με αγαπάς όσο σε αγαπώ, για αυτό και δεν τα παρατούσα. Ούτε…

Ο έρωτας που κατοικεί στο μυαλό σου

Υπάρχει μια πόρτα μέσα στο μυαλό σου η οποία συνδέεται με την πόρτα ενός άλλου μυαλού. Εκεί γίνεται η έκρηξη ορμονών και με την σειρά της η έκρηξη συναισθημάτων. Αυτομάτως συνδέεσαι με τον άλλον και μοιράζεσαι καθημερινές στιγμές, μπορεί να νιώθεις αν σε σκέφτεται, αν θυμώνει, αν του λείπεις, το οτιδήποτε. Νιώθεις το χέρι του που…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να…

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το…

Κορονοϊός και Περιβάλλον

Για άλλη μια φόρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πανδημίας, αλλά ενώ…

Back in Time

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης