Μιζέρια, ο ύπουλος εχθρός της κοινωνίας

4.9821428571429 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 4.98 (56 Ψήφοι)

Μιζέρια, ο ύπουλος εχθρός της κοινωνίας

Φίλε Άλκιμε! 

Έπειτα από μια βροχή, αν είσαι τυχερός και στρέψεις το βλέμμα προς την σωστή κατεύθυνση, εμπρός σου, θα γεμίσει ένα μεγαλόπρεπο ουράνιο τόξο τη ματιά σου. Ετούτη η παλέτα της φύσης, έχει χρώματα διάφορα και πολλά, σίγουρα πολύ περισσότερα από ένα άσπρο και ένα μαύρο. 

Η ελληνική κοινωνία, τα τελευταία χρόνια στην πλειοψηφία της, έχει επιλέξει να εγκαθιδρύσει μιας μορφής παθητικότητα και απελπισία. Αν αυτό το κάνουμε χρώμα και εικόνα, από όλα τα χρώματα και τους συνδυασμούς τους, το επικρατέστερο όλων θα 'ναι το μαύρο. 

Οι Έλληνες, βλέποντας το ποτήρι συνειδητά μισοάδειο, με αυτή τους την στάση προσυπογράφουν το σενάριο της οικονομικής κρίσης που βιώνουν, θέτοντας οι ίδιοι τον εαυτό τους σε κατάσταση ελεημοσύνης.

«Misere» λένε οι Γάλλοι, «Μίρλα» το ονομάζουν στην Ήπειρο και σημαίνει αθλιότητα αλλά και δυστυχία.

Η Ήπειρος, τόπος από όπου και κατάγομαι, πριν από κάποια χρόνια είχε αναδειχθεί η πιο οικονομικά αδύναμη περιοχή ολάκερης της Ευρώπης. Το παράδοξο όμως έχει να κάνει με το ότι οι τότε Ηπειρώτες, αν και είχαν να αντιμετωπίσουν μιας μεγαλύτερης έκτασης οικονομική κρίση μα και αντικειμενική φτώχεια, ουδέποτε κλήθηκαν να αναμετρηθούν με αυτήν την ύπουλη εξαδέλφη της πενίας και του πλούτου, τη μιζέρια...

Οι Ηπειρώτες, ήταν άνθρωποι φτωχοί στο χρήμα, μα πλούσιοι στην περηφάνεια. Στα πρόσωπά τους δεν ζωγραφίζονταν ελεημοσύνη μα αρχοντιά. Μπορεί να μην είχαν να σου δώσουν ευρώ, αλλά κάθε φορά που επισκεπτόμουν εκείνον τον περήφανο τόπο, εγώ ήμουν αυτός που έφευγα πάντοτε με γεμάτα τα χέρια, απ’ τα πολλών λογιών καλούδια που με γέμιζαν εκείνοι οι τότε χαμογελαστοί άρχοντες. 

Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν δραματικά, τόσο στην Ήπειρο, όσο και σε ολόκληρη την επικράτεια. Η σημερινή οικονομική κρίση, ήρθε και μάλλον μας κατέδειξε όλα εκείνα τα προβλήματα που απ’ ότι φαίνεται προϋπήρχαν και τα οποία τα είχαμε σκεπάσει τεχνηέντως καταναλωτικά για να μη φαίνονται. 

Δυσκολίες υπήρχαν, υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν πάντοτε στην ανθρώπινη ιστορία και εξέλιξη. Η διαφορά έγκειται στο πώς κανείς αποφασίζει να τις χρωματίσει και κατά συνεπεία να αντιμετωπίσει. Σαν κοινωνία δεν είναι ότι είμαστε μόνον οικονομικά πτωχευμένοι, μα το πιο σοβαρό κατ’ εμέ και σημαντικότερο όλων, είναι ότι είμαστε πνευματικά και ψυχικά ακρωτηριασμένοι. 

Βάζοντας τον άνθρωπο σε μια κατάσταση ελεημοσύνης, του κλέβεις ύπουλα την περηφάνεια του.

Ο ελληνικός λαός αυτό που επιτακτικά καλείται σήμερα να κάνει, είναι να υψώσει ασπίδα ενάντια στη μιζέρια, ξαναβρίσκοντας την χαμένη του περηφάνεια. 

Μα προσοχή πολύ όμως! Μην ξεγελαστείς να αναζητήσεις την ευγενική περηφάνεια σε οικονομικούς δείκτες, τραπεζικούς οίκους και κάθε λογής ευτελούς αξίας παράγωγα της μιζέριας, 'κείνα που μας έφεραν σε αυτόν τον εφιάλτη σήμερα. 

Είναι ανοησία να ψάχνεις να βρεις χρυσό μέσα στον κόπρο του Αυγείου, ακόμα και αν αξιώνεις την αφεντιά σου ίσα με ‘κείνη του Ηρακλή.

Άλκιμος σημαίνει αυτός που έχει δύναμη και σφρίγος. Μίζερος αυτός που είναι γονατισμένος και επαίτης. Άλλο πελώριος και άλλο λιλιπούτιος, άλλο άνθρωπος και άλλο ανθρωπάκος. 

Σταμάτα να προδίδεις και να εγκαταλείπεις τον εαυτό σου. Εσύ αποφασίζεις ποιος και τι σόι άνθρωπος θέλεις να είσαι. Ουκ εν το πολλώ το ευ.

Το καλό και το αξιόλογο Άλκιμε, δεν βρίσκονται στην ποσότητα, αλλά στην ποιότητα!

Aut Dimitrios, aut nihil!

Please publish modules in offcanvas position.