tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ηγήτωρ γεννιέσαι γιάντα γίνεσαι;

Ηγήτωρ γεννιέσαι γιάντα γίνεσαι;

( 25 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτριος Γ. Κοντογεώργος | Παρασκευή, 05.10.18 01:35
 

Ηγήτωρ γεννιέσαι γιάντα γίνεσαι;

Με τούτο το μηχανισμό της λογικής, σαν συλλογιστούμε ο κάθε ένας από μας την μοναδικότητα της εφήμερης ταυτότητας που μας επροίκησε η ζωή, θα συμφωνήσουμε στο ότι όλοι μας είμαστε διαφορετικοί και τούτο είναι αξίωμα της φύσης. 

Ποιο να ‘ναι κείνο όμως το χαρακτηριστικό που κάποιους τους κάνει τιμονιέρηδες και κάποιους καμηλιέρηδες;

Ενίοτε, αναρωτήθηκα για ετούτη δω την περίτρανη τέχνη του στημονιού και του υφαδιού κι αυτό που επρόκειται να εκθέσω, αποτελεί μίαν διαλεκτική ερμηνεία που αποδίδει δυο μονάχα τρόπους για να ηγηθεί κανείς.

Ο ένας αχολογεί αρμονικά και καλοφωνικά, ακούγοντας στο όνομα ισχύς. Ο άλλος βουίζει παράχορδα και φάλτσα κι αν θες να σου αποκριθεί θα πρέπει να τον καλέσεις με το όνομα αυταρχισμός.  

Ετούτη την μετατύπωση της σκέψης, αν χρειαστεί να ανασκάψουμε πίσω στα χρόνια της ακμής του ανθρώπινου πολιτισμού, για να την κάνουμε εικόνα και χαρακτήρα, θα την ξανανταμώσουμε στη ραψωδία της Ιλιάδας και προσδιορίζοντάς της ανθρώπινο γνώρισμα, στα πρόσωπα του Αχιλλέα και του Αγαμέμνονα.              

Ο μεν Αχιλλέας πρωτεργάτης και επικεφαλής, χαρισματικός ηγέτης και καθοδηγητής, εμπνέοντας τους στρατιώτες μέσω της ισχύος, παρακινούσε τους συμπολεμιστές του να ενεργήσουν με τρόπο που ήθελε αγγίζοντας την καρδιά και το μυαλό τους, βάζοντάς τους να τον ακολουθήσουν επειδή το επιθυμούσαν, μετατρέποντάς τους σε ζωντανή προέκταση της βούλησής του.    

Ο δε Αγαμέμνων, αρχολίπαρος και εξουσιομανής, αξιοθρήνητος ηγετίσκος κι οδηγητής, εξανάγκαζε τους υφιστάμενούς του μέσω του αυταρχισμού και του φόβου να υποταχθούν στις διαταγές και τα κελεύσματά του.

Αλήθεια, συ που διαβάζεις τούτες τις αράδες ικανέ, αγωνιστή και τίμιε Αχιλλέα, τι θα ‘κανες σαν έρχονταν η ώρα και σου ζητούσε την Βρισηίδα που τόσο ερωτεύτηκες κείνο το αφεντικό σου ο Αγαμέμνονας;

Ό,τι και αν διαλέξεις από τούτο το δυσβάσταχτο δίλημμα καλέ μου αναγνώστη, είτε στη μία περίπτωση, είτε στην άλλη, να ξέρεις πως είσαι χαμένος από χέρι. Σωστή απάντηση δεν ημπορεί να υπάρξει σε ένα ερώτημα που είναι εξ υπαρχής λανθασμένο. 

Διεισδύοντας στο σήμερα, στο πρόσωπο του Αχιλλέα αντικατοπτρίζεται η μορφή πολλών ικανών ανθρώπων, εργαζόμενων, ωρομίσθιων, λειτουργών και όλων εκείνων των σιωπηρών αγωνιστών που παλεύουν για την ίδια την πανδαισία της ζωής και της αξιοπρέπειας, έχοντας απέναντι τους όχι τον Αγαμέμνονα μα γκόλντεν μπόις, μανατζαρέους, διευθυντές και διοικητάδες. Πρότυπα ανθρώπων στερημένων, άτομα αιώνια ανασφαλή, που στοχευμένα υποτιμούν αυτόν που είναι δίπλα τους για να ‘ναι εις θέσιν να νιώσουν οι ίδιοι την ικανοποίηση ότι μπορούν και υπάρχουν. 

Ο σεβασμός δεν απαιτείται αλλά εμπνέεται! Αν θαρρείς καλέ μου Αγαμέμνονα πως όσο κι αν κρύβεσαι πίσω από την ανασφαλή κουρτίνα της ζωούλας σου, εν προκειμένω η πραγματικότητα, όταν μπαίνει να μην σε βλέπει, γελιέσαι, γιατί ο ήλιος της εγωιστικής και αυταρχικής ηγεμονίας σου βρίσκεται στη δύση του. 

Φίλε και συμπολεμιστή μου Αχιλλέα. Εξ όσων γνωρίζω δεν ταιριάζει η παθητική επιθετικότητα στους ικανούς, μα άκουσέ με. Ετούτους τους χαλεπούς καιρούς ευρισκόμαστε επί ποδός πολέμου. Έξω μαίνεται μάχη, μην παραιτείσαι και μην απογοητεύεσαι, γιατί χάνεις τη δυνατότητα να γοητεύεις και να γοητεύεσαι και τούτο συνιστά ηθικό αδίκημα, τόσο προς τον ίδιο σου τον εαυτό, όσο και προς εμάς τους υπόλοιπους που καρτερούμε να μας εμπνεύσεις και ενορχηστρώνοντάς μας να μας καθοδηγήσεις σε νέες νίκες.

Εν κατακλείδι η τέχνη της ηγεσίας προεικάζει την παραγωγή ενός ολοκληρωμένου περίτεχνου υφαντού, έργο και αποτέλεσμα μιας κατάλληλης πλοκής του στημονιού και του υφαδιού. Για αυτό λοιπόν πριν ξεκινήσεις να πλέκεις το υφαντό υποψήφιε ηγεμόνα μου φρόντισε να ‘χεις επίγνωση των υλικών που θα επιλέξεις, γιατί  τα θεσπέσια μοναδικά μεταξωτά βρακιά, απευθύνονται αποκλειστικά και μόνο σε σφριγηλούς, μοναδικούς και κατάλληλους κώλους. 

Aut Dimitrios, aut nihil!

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή μας είναι σημαντική, να τη ζεις μέχρι τέλος, η ζωή μας είναι μόνο στιγμές. Κάθε στιγμή σου, από την πιο ασήμαντη μέχρι την πιο σημαντική, να τη ζεις με ένταση, γιατί πίσω δεν ξαναγυρνάει, είναι μοναδική και τελευταία. Θα έρθουν πολλές ίδιες αλλά καμία δεν θα είναι…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά του. Πάντα αναρωτιόμουν αν ήταν το ίδιο. Στηνόμουν με τις ώρες και παραμόνευα να το δω να πλησιάζει, προσπαθούσα  να βρω ένα σημάδι, κάτι που θα μου έδειχνε ότι ήταν εκείνο όπως και πέρυσι. Ωστόσο, κάθε που κινούσα την κουρτίνα, σταματούσε ακαριαία μπροστά στο τζάμι…

Πώς νίκησα την κατάθλιψη!

Ζούσα ήδη στην αυτοεξορία μου σχεδόν τρία χρόνια, όταν άρχισα να βουλιάζω ανεξέλεγκτα. Πατούσα στη σαθρή κινούμενη άμμο του διαρρηκτά δομημένου εαυτού μου, ούσα υπερευάλωτη πια κι ενώ παράλληλα κουβαλούσα πάνω μου τα βάρη της εντεταλμένης δυνατής «μάνας», προστάτιδας των αδυνάτων, μα ματαιωμένης κι αναποτελεσματικής. Κάπου εκεί, η, μέχρι…

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Πώς φτάσαμε ως εδώ; αναρωτιέμαι κοιτώντας τη φωτογραφία μας. Πού πήγε εκείνη  η αγάπη που μας έδεσε, αυτή η δυνατή φλόγα για την οποία αισθανόμασταν ολόκληρους πως μας καίει. Όταν γνωριστήκαμε, πόση αγωνία είχαμε ο ένας κοντά στον άλλο να βρεθεί! Πόσο λαχτάρα υπήρχε μέχρι να έρθει το πρώτο μας φιλί! Όταν στα χέρια σου με κράτησες,…

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν οι βαθμοί. Το 1997 μια φωνή σε ένα ακουστικό τηλεφώνου μου ανακοίνωνε τις βαθμολογίες μου στις Πανελλήνιες. Μια φωνή που έμοιαζε να έρχεται από το υπερπέραν και μου φαινόταν σα να επιβραδύνεται και να γίνεται πιο μπάσα… σαν ένας δίσκος σε παλιό πικ απ που χάλασε. Η…

Η επόμενη μέρα

Η επόμενη μέρα που θα σημάνει και τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων αχνοφαίνεται στον ορίζοντα. Δεν θα είναι όμως επιστροφή στην κανονικότητα γιατί ο αστάθμητος παράγοντας, ο κορονοϊός, παραμονεύει και θα εξακολουθήσει να καθορίζει το πλαίσιο των κινήσεων. Ο φόβος που έχει ενσταλαχτεί στις ψυχές μας δεν θα διαλυθεί και η…

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου, αγαπητέ μου συγγενή, αγαπητή μου φίλη, που σε αγαπούσα τόσο πολύ και σε εμπιστευόμουν ακόμα πιο πολύ, σε ευχαριστώ που με ισοπέδωσες και με έμαθες να στέκομαι ξανά όρθια. Εσένα που όταν σε έβλεπα χαιρόμουν, γιατί κάναμε καλή παρέα, που σου έλεγα τον πόνο μου κλαίγοντας και…

Η δύναμή σου

Ευτυχισμένος είσαι όταν δεν σε αγγίζει τίποτα από αυτά που κάποτε έλιωνες στα πατώματα. Ναι, θυμάσαι στα πατώματα όχι το κορμί σου, αλλά την ψυχή σου. Την έβλεπες πεσμένη και την πάταγες από πάνω ώσπου την έλιωνες. Τόσοι σε ποδοδοπάτησαν  και εσύ τους έκανες τα χατίρια να αυτοτιμωρείσαι και να δίνεις το τελειωτικό χτύπημα στον εαυτό σου.…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Back in Time

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης