tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Γιατί είμαστε τσιγκούνηδες στο μπράβο;

Γιατί είμαστε τσιγκούνηδες στο μπράβο;

( 15 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Μαρία Σκαμπαρδώνη | Παρασκευή, 05.10.18 23:08
 

Γιατί είμαστε τσιγκούνηδες στο μπράβο;

Θεωρώ πως ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματά μας ως κοινωνία, είναι αυτή η δυσανεξία που έχουμε με την επιτυχία και τη χαρά του άλλου. Είμαστε τσιγκούνηδες στο μπράβο, πάντοτε ψάχνουμε να πούμε το κακό, να τονίσουμε την έλλειψη, να χαρούμε με την αδυναμία. Ποτέ δε θα πούμε ένα μπράβο με όλη μας την καρδιά στον άλλο, τις περισσότερες φορές μάλιστα θα ξινίσουμε και θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε ως κάτι λιγότερο σημαντικό αυτό που έχει καταφέρει.

Τις περισσότερες φορές προσπαθούμε, μάλιστα, να καλύψουμε αυτή μας την απροθυμία ντύνοντάς την και παρουσιάζοντάς την ως μία ανθρωπιστική διάθεση ώστε ο άλλος να βελτιωθεί και να γίνει καλύτερος. Με φράσεις τύπου «σου τα λέω αυτά για το καλό σου», «προσπαθώ να είμαι ένας ωμός ρεαλιστής», «καλό το πτυχίο που πήρες, αλλά δε θα σου ανοίξει κανένα δρόμο», στην ουσία, κρύβουμε το πόσο μας δηλητηριάζει, το πόσο μας ενοχλεί η επιτυχία και η χαρά του άλλου. Κρυμμένοι πίσω από τα δήθεν ανθρωπιστικά μας κίνητρα, μας χαροποιεί που καταφέραμε να πληγώσουμε τον άλλον, που δεν τον αφήσαμε να χαρεί πραγματικά.

Γιατί τόση τσιγκουνιά στο μπράβο, γιατί τόση πνευματική αδράνεια, τόσο κρυφά ξεσπάσματα κακίας; Μας αρέσει να μειώνουμε τους άλλους επειδή ενδόμυχα εμείς θα παρουσιαστούμε ξανά σοφότεροι, εξυπνότεροι, ωραιότεροι ή ως εκείνοι που κρατάνε όλα τα μυστικά της σοφίας στα χέρια τους;

Πολλοί άνθρωποι βολεμένοι και στριμωγμένοι σε μία δήθεν ικανοποιητική ζωή για τα μάτια της κοινωνίας αλλά όχι για εκείνους, δεν τους αρέσει να βλέπουν πως υπάρχουν άνθρωποι γύρω τους, κοντά τους, που αγωνίζονται για αυτό που πραγματικά θέλουν, που δε στριμώχνουν διαρκώς τον εαυτό τους για να χωρέσουν στα παπούτσια και τις επιθυμίες των άλλων. Και αυτό είναι κάτι το οποίο πειράζει πολλούς. Δυστυχώς, άνθρωποι γύρω μας προσπαθούν να σβήσουν το φως που άλλοι άνθρωποι εκπέμπουν γύρω τους.

Αυτή η διχόνοια, αυτή η κακία, πόσο πίσω μας πηγαίνει, άραγε, ως ανθρώπους και ως κοινωνία! Αντί να είμαστε πρόθυμοι να συνδράμουμε, να συμμετέχουμε, να χαρούμε ολόψυχα για τον άλλο, πέφτουμε να τον φάμε, προσπαθούμε να βρούμε το οτιδήποτε είναι αρνητικό, να το υπερτονίσουμε και να πατήσουμε επάνω του, σε μία προσπάθεια εμείς να φανούμε ξανά οι ανώτεροι. Αυτή μας η πενία, αυτή μας η κακία που σερβίρεται με πρόφαση την υποτιθέμενη αγάπη μας για τη βελτίωση του άλλου, πόσο διχάζει και μας χωρίζει! Αντί να είμαστε μονοιασμένοι και μία γροθιά, προσπαθούμε να καταστρέψουμε ο ένας τον άλλον.

Αν μάθουμε, πραγματικά, να χαιρόμαστε ολόψυχα για τη χαρά του άλλου, τότε είναι βέβαιο πως η κοινωνία μας θα γνωρίσει καλύτερες ημέρες.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Αφέθηκα στον κόσμο των συναισθημάτων μου

Αφέσου μου είπε μια φίλη, αφέσου σε όλα τα συναισθήματά σου και ζήσε με αυτά. Αυτά σε ξεχωρίζουν από ένα κουφάρι. Και αφέθηκα... Και γνώρισα εσένα!  Και ξεκίνησε κάτι όμορφο! Μαζί σου μεγάλωσα κι έζησα τα ομορφότερά μου χρόνια και κάποιες στιγμές πόνεσα αρκετά. Έζησα γιατί βίωσα στο έπακρο όλο το φάσμα και είδα όλα τα χρώματα  των…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να κάνεις κάτι καινούργιο. Φόβος ότι αν εκφράσεις τα συναισθήματά σου το πρόσωπο που αγαπάς θα σε απορρίψει, φόβος του ότι αν προσπαθήσεις να δώσεις ξανά Πανελλήνιες δε θα καταφέρεις να εισαχθείς στη σχολή που θέλεις. Φόβος ότι δεν είσαι επαρκής και δε θα σε προσλάβουν στη…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά του. Πάντα αναρωτιόμουν αν ήταν το ίδιο. Στηνόμουν με τις ώρες και παραμόνευα να το δω να πλησιάζει, προσπαθούσα  να βρω ένα σημάδι, κάτι που θα μου έδειχνε ότι ήταν εκείνο όπως και πέρυσι. Ωστόσο, κάθε που κινούσα την κουρτίνα, σταματούσε ακαριαία μπροστά στο τζάμι…

Πώς νίκησα την κατάθλιψη!

Ζούσα ήδη στην αυτοεξορία μου σχεδόν τρία χρόνια, όταν άρχισα να βουλιάζω ανεξέλεγκτα. Πατούσα στη σαθρή κινούμενη άμμο του διαρρηκτά δομημένου εαυτού μου, ούσα υπερευάλωτη πια κι ενώ παράλληλα κουβαλούσα πάνω μου τα βάρη της εντεταλμένης δυνατής «μάνας», προστάτιδας των αδυνάτων, μα ματαιωμένης κι αναποτελεσματικής. Κάπου εκεί, η, μέχρι…

Μπορεί να είναι λάθος κάτι που νιώθουμε σωστό;

Μη μου ξυπνάς αυτά που άφησα να κοιμούνται μέσα μου. Δεν το έβαλα ποτέ κάτω για εμάς, ξέρεις γιατί; Γιατί ξέρω ότι με αγαπάς, δυνατά, παράξενα και τρομαχτικά. Σε ξέρω καλύτερα από τους πάντες. Ξέρω ότι με θες, ότι είμαι το πάθος σου, η χαρά σου, τα νεύρα σου, η θλίψη σου. Με αγαπάς όσο σε αγαπώ, για αυτό και δεν τα παρατούσα. Ούτε…

COVID-19: Οι συνέπειες ενός φόβου

Ο Σπινόζα είχε πει: «Ο φόβος είναι ασταθής θλίψη προερχόμενη από την ιδέα ενός μελλοντικού πράγματος για την έλευση του οποίου αμφιβάλλουμε». Η έλευση του ιού Covid-19 έχει προκαλέσει τρόμο σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι κυβερνήσεις προσπαθούν να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα που θα παρεμποδίσουν την εξάπλωσή του, ενώ τα ΜΜΕ, στην προσπάθεια…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός αδηφάγα και αδυσώπητα με το δρεπάνι του αφαιρεί τις ανθρώπινες ζωές και συγχρόνως τις ψυχές των αγαπημένων τους. Στιγμές που ανακαλύψαμε ότι υπάρχουν και άγγελοι στην κόλαση -γιατροί, νοσηλευτές, ερευνητές και όσοι άλλοι μάχονται τη δαμόκλειο σπάθη του ιού. Στιγμές που η…

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της μαμάς μου, μετρούσαμε τις φωλιές των πουλιών στα δέντρα. Άλλοτε τα αυτοκίνητα, άλλοτε τις πινακίδες. Ουρλιάζαμε: «Τρία, τέσσερα, εφτά…». Φτάναμε σε αριθμούς κοντά στο εκατό ή το ξεπερνούσαμε. Αυτό θυμήθηκα χθες το απόγευμα. Όντας όλη μέρα κλεισμένοι μέσα, αποφασίσαμε να…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Back in Time

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης