tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

( 22 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Δευτέρα, 14.01.19 12:14
 

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Μια μέρα ο 13χρονος ανιψιός μου Βασίλης μου είπε (σχεδόν συγκλονισμένος) ότι  τόσα χρόνια καθάριζε με λάθος τρόπο την μπανάνα.

- Πώς δηλαδή; Ρώτησα εγώ.

- Από το κοτσάνι!

- Από το κοτάνι; απόρησα. Εγώ την καθαρίζω από την κάτω μεριά.

- Πώς δηλαδή;

- Πατάω στην κορυφή και ανοίγει.

- Σοβαρά; Αυτό είναι το σωστό. Εγώ πάντα από την άλλη.

- Και ποιος σου είπε ότι ο άλλος τρόπος είναι «σωστός»;

- Το είδα σε ένα βίντεο στο youtube!! Ο σωστός τρόπος, έλεγε, είναι από την κορυφή, όπως την καθαρίζουν οι χιμπατζήδες!

Τις επόμενες μέρες λοιπόν, επειδή εντυπωσιάστηκα με το πόσο είχε εντυπωσιαστεί ο Βασίλης, άρχισα να ρωτάω όλους «πώς καθαρίζουν την μπανάνα». Και μετά από τις απαντήσεις όλων ήμουν εγώ η «εντυπωσιασμένη». Εντυπωσιάστηκα που τελικά έμαθα ότι σχεδόν όλοι πίστευαν ότι εγώ καθάριζα με λάθος τρόπο τη μπανάνα, ακόμη και ο άντρας μου. Επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά ότι όλα είναι θέμα οπτικής ή, όπως λέμε, «πώς το βλέπει κανείς». Ο καθένας θεωρούσε σωστό τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος καθάριζε την μπανάνα. Και η εξήγηση ήταν ότι ο καθένας καθάριζε την μπανάνα όπως είχε μάθει από μικρός. Η αδερφή μου την καθαρίζει όπως εγώ, που το έχουμε μάθει από τη μητέρα μας. Ο άντρας μου, η αδερφή του (που το έχουν μάθει από την μητέρα τους/πεθερά μου) και ο Βασίλης (που το έχει μάθει από τη μητέρα του/αδερφή του άντρα μου) διαφορετικά.

Τελικά υπάρχει σωστός τρόπος; Ή επειδή το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, όποιο δρόμο κι αν διαλέξεις είναι σωστός;

Ο καθένας βλέπει το ίδιο πράγμα διαφορετικά. Είναι σαν το ποτήρι, που άλλοι το βλέπουν μισογεμάτο και άλλοι μισοάδειο, ενώ το νερό είναι στη μέση. Είναι όλα σχεδόν υποκειμενικά. Όπως κάτι αρέσει σε κάποιον και κάποιος άλλος το απεχθάνεται.

Είναι μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας που όμως δείχνουν το χαρακτήρα μας, τη διαφορετικότητά μας, αλλά και το πόσο ανάγκη έχουμε τη διαφορετικότητα των άλλων. Αρκεί να τη σεβόμαστε και να την ανεχόμαστε. Εφόσον βέβαια δε μας θίγει. Όλοι βλέπουμε τα πράγματα με έναν χ τρόπο, αλλά πρέπει να σεβόμαστε τον ψ τρόπο που τα βλέπει ο διπλανός μας. Είναι μεγάλο προτέρημα η ανοχή (Και όχι η «ανέχεια», όπως είχε πει κάποτε μια γνωστή παρουσιάστρια/ηθοποιός, όταν την ρώτησαν ποιο είναι το μεγαλύτερό της ελάττωμα. «Η ανέχεια, γιατί ανέχομαι πολλά». Ανέχεια όμως σημαίνει φτώχεια).

Το φαινόμενο «Πώς καθαρίζουμε την μπανάνα» με έκανε να θυμηθώ δυο περιστατικά που σχετίζονται με τα «στερεότυπα» και το γεγονός ότι τελικά το πώς βλέπουμε τα πράγματα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πώς έχουμε μάθει να τα βλέπουμε.

Κάποτε, συζητώντας με τους μαθητές μου για τα στερεότυπα και προσπαθώντας να τους δείξω ότι είναι λανθασμένο να πιστεύουμε σε αυτά τους είπα ένα παράδειγμα:

- Στερεότυπο είναι ότι μια γυναίκα που είναι χήρα δεν πρέπει να βγει έξω, να πάει για καφέ, ας πούμε.

Μια μαθήτριά μου λοιπόν το θεώρησε τρομερά λανθασμένο να πάει μια χήρα στην καφετέρια και, όταν της  είπα ότι ίσως αυτό κάνει καλό στην ψυχολογία της και την κάνει να νιώσει καλύτερα, δεν την συγκίνησα. Ενώ τα υπόλοιπα παιδιά (ηλικίας 17 ετών) συμφωνούσαν μαζί μου, αυτή έφτασε σε σημείο να μαλώσει μαζί τους, θεωρώντας τη μεγαλύτερη προσβολή μια χήρα να βγαίνει έξω.

Λίγα χρόνια μετά ένας άλλος μαθητής μου, επίσης 17, επίσης σε συζήτηση για τα στερεότυπα, σχεδόν «θίχτηκε», όταν είπα ότι πρέπει να δεχόμαστε τη διαφορετικότητα και τους ομοφυλόφιλους, εφόσον οι πράξεις τους δεν μας θίγουν. Μάλιστα, μου είπε κάτι που, όταν το άκουσα, δεν πίστευα στα αυτιά μου. Πρότεινε να δημιουργηθεί στην κάθε χώρα μια περιοχή/πόλη, όπου να ζουν αυτοί οι άνθρωποι, μακριά από τους άλλους, τους «φυσιολογικούς».

(Το πόσο φυσιολογικοί είμαστε όλοι εμείς είναι άλλο θέμα. Και με αυτή τη λογική πρέπει να δημιουργηθεί μια πόλη για τους αλλοεθνείς, μια για τους αλλόθρησκους κτλ.)

Αυτό που με εντυπωσίασε στα δυο παιδιά ήταν η αδυναμία τους να ακούσουν το διαφορετικό. Η έλλειψη δηλαδή ανοχής. Κι όταν εγώ τους είπα ότι πρέπει να είμαστε ανοιχτόμυαλοι και χωρίς παρωπίδες, γιατί ζούμε σε μια κοινωνία με έντονη διαφορετικότητα, κανείς από τους δύο δεν το δέχτηκε. Καταλήξαμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι (ασχέτως τι πιστεύουν) στην έκθεση δεν πρέπει να φαίνονται ρατσιστές.

Τελικά, δεν παίζει ρόλο πώς καθαρίζουμε την μπανάνα, αρκεί να δεχόμαστε ότι και ο τρόπος καθαρίσματος της μπανάνας, ο διαφορετικός από αυτόν που εμείς χρησιμοποιούμε, είναι σωστός. Αρκεί να μην φτάνουμε σε ακραίες περιπτώσεις, πχ να καταστρέφουμε τη μπανάνα ή να τη φέρνουμε στο κεφάλι εκείνου που την καθαρίζει διαφορετικά. Χρειαζόμαστε τη διαφορετικότητα και πρέπει να τη σεβόμαστε, γιατί είτε το θέλουμε είτε όχι ζούμε σε μια κοινωνία που όλοι είμαστε διαφορετικοί. Διαφορετικοί όχι μόνο ως προς τα φυσικά μας χαρακτηριστικά, αλλά και ως προς τα πιστεύω μας, τις συνήθειές μας, τις ανάγκες μας. Και εξάλλου, αν κάτι μας ενοχλεί, αρκεί απλά να το αποφεύγουμε. Είμαστε άπειροι (εννοώ σε αριθμό, όχι χωρίς πείρα). Έτσι, όλοι μπορούμε να βρούμε άτομα να ταιριάξουμε, αρκεί και αυτούς με τους οποίους δεν ταιριάζουμε να τους ανεχόμαστε με σεβασμό.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Δεν θα ερωτευτώ ποτέ ξανά

Τα μάτια δακρυσμένα, η καρδιά μου απόπληκτη επεξεργάζεται την πικρή αλήθεια: όλα όσα πίστευα για εσένα ήταν τελικά αλήθεια. Δεν ήταν αληθινή η αγάπη σου, κάλπικες όλες σου οι υποσχέσεις, τα φιλιά και τα λόγια. Δε θέλω να μιλήσω σε κανέναν, μία ακόμα παράσταση τελείωσε. Σαν παιχνίδι αισθάνομαι που έσπασε και το μικρό παιδί το πετάει στον…

Ο περιεργο-μαγνήτης μου και η υπερφόρτωση εγκεφάλου!

Τα περίεργα γεγονότα είναι στην καθημερινότητα όλων ή κάποιοι έχουμε πάνω μας έναν περιεργο-μαγνήτη, που τραβάει περίεργα άτομα και περίεργες καταστάσεις; Ή μήπως και τα δύο; Αν αυτός ο μαγνήτης υπάρχει, εγώ τον έχω 100%. Για πρώτη φορά μου έτυχε όταν ήμουν στην Αθήνα και δούλευα με stage στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τότε μας είχαν στείλει…

Timing και άλλα τέτοια στολίδια

Ο τέλειος χρόνος.. Η σωστή ώρα.. Το καλό timing ρε παιδί μου. Μάθαμε τελικά από που προέρχεται και από τι εξαρτάται; Είμαι 27 χρονών. Περήφανη για κάθε μου παράσημο και ευτυχισμένη για κάθε καλή ή κακή εμπειρία που έζησα. Θα σου πω κάτι όμως.. Κουράστηκα! Αυτή τη φορά στο λέω μπέσα.. Κουράστηκα να γνωρίζω ένα είδος ανθρώπου, με τόσα…

Πασχαλινές αναμνήσεις στην Καρδίτσα

Το Πάσχα πήγα με τις μικρές ανιψιές μου και το σκυλί μας βόλτα στη γειτονιά. Ένας γείτονας τις ζήτησε να τραγουδήσουν τα κάλαντα του Λαζάρου, αλλά του εξήγησα ότι ζουν στην Αθήνα και δεν τα ξέρουν. Ήθελε να τις δώσει φραγκοκοτίσια αβγά, όπως έδινε σε μας κάποτε. Λίγες μέρες πριν είχα φτιάξει το καλαθάκι της κόρης μου για να πάει να…

Βιβλίο vs “youtube” και “Power of Love”

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ξυπνώντας την ημέρα της γιορτής μου ήταν οι γιορτές που κάναμε στο σπίτι όταν ήμουν παιδί. Θυμήθηκα το τότε. Το σπίτι γέμιζε κόσμο, έτρωγα άπειρα κεφτεδάκια και σοκολατάκια και το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ, γιατί με έτσουζαν τα μάτια από τον καπνό. Οι φίλες της μαμάς μου (δασκάλες, όπως κι εκείνη) μου…

Το αντίο που δεν ειπώθηκε ποτέ!

Αποχαιρετίστηκαν. Κοιτάχτηκαν βαθιά μέσα στα μάτια, διαπερνώντας ο ένας τον άλλον, και διέσχισαν διαφορετικούς δρόμους. Αλλά η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν είπαν αντίο! Ο ένας ποτέ δεν βγήκε από την καρδιά του άλλου. Δεν ειδωθήκαν ξανά, αλλά ποτέ δεν ξεχαστήκαν. Γιατί αγάπες σαν αυτή μένουν για πάντα! Αυτά τα Αντίο, δεν ειπώθηκαν ποτέ!…

Η Εβδομάδα των Παθών

Ξέρεις γιατί μερικές φορές δεν νιώθεις πολλά, παρόλο που είναι Μ. Εβδομάδα; Είναι επειδή νομίζεις ότι όλα αυτά γίνονται μ’ ένα κουμπάκι που πατάμε αυτές τις μέρες...  Η μεγάλη εβδομάδα (η εβδομάδα των παθών) εκτός από τα θρησκευτικά, πιστεύω ότι σχετίζεται και με την ψυχολογία μας. Συνδέεται με τον πόνο, την πάλη, την αισιοδοξία, τη…

Η υπεράσπιση του εαυτού σου ξεκινάει μονάχα από σένα

Σπατάλησα πολύ χρόνο για να δω τι θέλουν οι άλλοι, τώρα έχω χρόνο μόνο για ό,τι θέλω εγώ! Έχω συναναστραφεί με πολλούς ενήλικες, με διάφορους χαρακτήρες, που είχαν άσχημη παιδική ηλικία, δεν το είχαν πει αλλά η συμπεριφορά τους το φώναζε. Να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου και να μην αφήνεις κανέναν να σε υποτιμάει. Ακόμα και η σιωπή είναι η…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αεροπλανάκι…

Εκείνη την Παρασκευή του Οκτώβρη η κυρία Μερόπη ξεκίνησε πάλι για το…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή…

Back in Time

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης