tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

( 12 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Δευτέρα, 14.01.19 12:14
 

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Μια μέρα ο 13χρονος ανιψιός μου Βασίλης μου είπε (σχεδόν συγκλονισμένος) ότι  τόσα χρόνια καθάριζε με λάθος τρόπο την μπανάνα.

- Πώς δηλαδή; Ρώτησα εγώ.

- Από το κοτσάνι!

- Από το κοτάνι; απόρησα. Εγώ την καθαρίζω από την κάτω μεριά.

- Πώς δηλαδή;

- Πατάω στην κορυφή και ανοίγει.

- Σοβαρά; Αυτό είναι το σωστό. Εγώ πάντα από την άλλη.

- Και ποιος σου είπε ότι ο άλλος τρόπος είναι «σωστός»;

- Το είδα σε ένα βίντεο στο youtube!! Ο σωστός τρόπος, έλεγε, είναι από την κορυφή, όπως την καθαρίζουν οι χιμπατζήδες!

Τις επόμενες μέρες λοιπόν, επειδή εντυπωσιάστηκα με το πόσο είχε εντυπωσιαστεί ο Βασίλης, άρχισα να ρωτάω όλους «πώς καθαρίζουν την μπανάνα». Και μετά από τις απαντήσεις όλων ήμουν εγώ η «εντυπωσιασμένη». Εντυπωσιάστηκα που τελικά έμαθα ότι σχεδόν όλοι πίστευαν ότι εγώ καθάριζα με λάθος τρόπο τη μπανάνα, ακόμη και ο άντρας μου. Επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά ότι όλα είναι θέμα οπτικής ή, όπως λέμε, «πώς το βλέπει κανείς». Ο καθένας θεωρούσε σωστό τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος καθάριζε την μπανάνα. Και η εξήγηση ήταν ότι ο καθένας καθάριζε την μπανάνα όπως είχε μάθει από μικρός. Η αδερφή μου την καθαρίζει όπως εγώ, που το έχουμε μάθει από τη μητέρα μας. Ο άντρας μου, η αδερφή του (που το έχουν μάθει από την μητέρα τους/πεθερά μου) και ο Βασίλης (που το έχει μάθει από τη μητέρα του/αδερφή του άντρα μου) διαφορετικά.

Τελικά υπάρχει σωστός τρόπος; Ή επειδή το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, όποιο δρόμο κι αν διαλέξεις είναι σωστός;

Ο καθένας βλέπει το ίδιο πράγμα διαφορετικά. Είναι σαν το ποτήρι, που άλλοι το βλέπουν μισογεμάτο και άλλοι μισοάδειο, ενώ το νερό είναι στη μέση. Είναι όλα σχεδόν υποκειμενικά. Όπως κάτι αρέσει σε κάποιον και κάποιος άλλος το απεχθάνεται.

Είναι μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας που όμως δείχνουν το χαρακτήρα μας, τη διαφορετικότητά μας, αλλά και το πόσο ανάγκη έχουμε τη διαφορετικότητα των άλλων. Αρκεί να τη σεβόμαστε και να την ανεχόμαστε. Εφόσον βέβαια δε μας θίγει. Όλοι βλέπουμε τα πράγματα με έναν χ τρόπο, αλλά πρέπει να σεβόμαστε τον ψ τρόπο που τα βλέπει ο διπλανός μας. Είναι μεγάλο προτέρημα η ανοχή (Και όχι η «ανέχεια», όπως είχε πει κάποτε μια γνωστή παρουσιάστρια/ηθοποιός, όταν την ρώτησαν ποιο είναι το μεγαλύτερό της ελάττωμα. «Η ανέχεια, γιατί ανέχομαι πολλά». Ανέχεια όμως σημαίνει φτώχεια).

Το φαινόμενο «Πώς καθαρίζουμε την μπανάνα» με έκανε να θυμηθώ δυο περιστατικά που σχετίζονται με τα «στερεότυπα» και το γεγονός ότι τελικά το πώς βλέπουμε τα πράγματα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πώς έχουμε μάθει να τα βλέπουμε.

Κάποτε, συζητώντας με τους μαθητές μου για τα στερεότυπα και προσπαθώντας να τους δείξω ότι είναι λανθασμένο να πιστεύουμε σε αυτά τους είπα ένα παράδειγμα:

- Στερεότυπο είναι ότι μια γυναίκα που είναι χήρα δεν πρέπει να βγει έξω, να πάει για καφέ, ας πούμε.

Μια μαθήτριά μου λοιπόν το θεώρησε τρομερά λανθασμένο να πάει μια χήρα στην καφετέρια και, όταν της  είπα ότι ίσως αυτό κάνει καλό στην ψυχολογία της και την κάνει να νιώσει καλύτερα, δεν την συγκίνησα. Ενώ τα υπόλοιπα παιδιά (ηλικίας 17 ετών) συμφωνούσαν μαζί μου, αυτή έφτασε σε σημείο να μαλώσει μαζί τους, θεωρώντας τη μεγαλύτερη προσβολή μια χήρα να βγαίνει έξω.

Λίγα χρόνια μετά ένας άλλος μαθητής μου, επίσης 17, επίσης σε συζήτηση για τα στερεότυπα, σχεδόν «θίχτηκε», όταν είπα ότι πρέπει να δεχόμαστε τη διαφορετικότητα και τους ομοφυλόφιλους, εφόσον οι πράξεις τους δεν μας θίγουν. Μάλιστα, μου είπε κάτι που, όταν το άκουσα, δεν πίστευα στα αυτιά μου. Πρότεινε να δημιουργηθεί στην κάθε χώρα μια περιοχή/πόλη, όπου να ζουν αυτοί οι άνθρωποι, μακριά από τους άλλους, τους «φυσιολογικούς».

(Το πόσο φυσιολογικοί είμαστε όλοι εμείς είναι άλλο θέμα. Και με αυτή τη λογική πρέπει να δημιουργηθεί μια πόλη για τους αλλοεθνείς, μια για τους αλλόθρησκους κτλ.)

Αυτό που με εντυπωσίασε στα δυο παιδιά ήταν η αδυναμία τους να ακούσουν το διαφορετικό. Η έλλειψη δηλαδή ανοχής. Κι όταν εγώ τους είπα ότι πρέπει να είμαστε ανοιχτόμυαλοι και χωρίς παρωπίδες, γιατί ζούμε σε μια κοινωνία με έντονη διαφορετικότητα, κανείς από τους δύο δεν το δέχτηκε. Καταλήξαμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι (ασχέτως τι πιστεύουν) στην έκθεση δεν πρέπει να φαίνονται ρατσιστές.

Τελικά, δεν παίζει ρόλο πώς καθαρίζουμε την μπανάνα, αρκεί να δεχόμαστε ότι και ο τρόπος καθαρίσματος της μπανάνας, ο διαφορετικός από αυτόν που εμείς χρησιμοποιούμε, είναι σωστός. Αρκεί να μην φτάνουμε σε ακραίες περιπτώσεις, πχ να καταστρέφουμε τη μπανάνα ή να τη φέρνουμε στο κεφάλι εκείνου που την καθαρίζει διαφορετικά. Χρειαζόμαστε τη διαφορετικότητα και πρέπει να τη σεβόμαστε, γιατί είτε το θέλουμε είτε όχι ζούμε σε μια κοινωνία που όλοι είμαστε διαφορετικοί. Διαφορετικοί όχι μόνο ως προς τα φυσικά μας χαρακτηριστικά, αλλά και ως προς τα πιστεύω μας, τις συνήθειές μας, τις ανάγκες μας. Και εξάλλου, αν κάτι μας ενοχλεί, αρκεί απλά να το αποφεύγουμε. Είμαστε άπειροι (εννοώ σε αριθμό, όχι χωρίς πείρα). Έτσι, όλοι μπορούμε να βρούμε άτομα να ταιριάξουμε, αρκεί και αυτούς με τους οποίους δεν ταιριάζουμε να τους ανεχόμαστε με σεβασμό.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ήσουν κι εσύ ένα μάθημα ζωής…

Ήσουν κι εσύ ένα μάθημα ζωής. Σκληρό αλλά τόσο διδακτικό. Ήσουν ένας δρόμος γεμάτος πέτρες και απότομος που όμως κατάφερα να διαβώ παρά τα εμπόδια.  Ήσουν ένα αγρίμι που θέλησα να εξημερώσω αλλά με τα δόντια του με τραυμάτισε.  Ήσουν ένα λάθος που όμως το θεώρησα την πιο σωστή μου απόφαση. Ήσουν ένα από τα πιο όμορφα λάθη μου, ένα φως…

Ευθυμογράφημα: Η κληρονομιά

Όλοι κλαίγανε, όλοι χτυπιόντουσαν. Ξαφνικός θάνατος; Όχι. Ο παππούς ήταν μεγάλος, ογδόντα κάτι και βάλε. Λες και δεν το περιμένανε. Μαζί ήταν και το εγγονάκι, ο μικρός Νικολάκης. Το κλάμα άρχισε: «Πάει ο παππούς!», «Και ήταν καλός άνθρωπος!», ενώ ο μικρός Νικολάκης άρχισε τις ερωτήσεις, σαστισμένος: «Μαμά, γιατί όλοι φοράνε μαύρα;»,…

Άλλο είμαι εγωιστής και άλλο αξιοπρεπής

Εγωισμός και αξιοπρέπεια, δύο λέξεις που χρησιμοποιούνται διαρκώς και τις περισσότερες φορές αγνοείται η πραγματική τους σημασία. Εγωιστής είναι ο άνθρωπος ο οποίος δεν υπολογίζει κανέναν άλλον παρά μόνο τον δικό του εαυτό και δε διστάζει να βλάψει ακόμα και άλλα άτομα προκειμένου να πετύχει όλα αυτά που θέλει. Ο εγωιστής απομακρύνει…

Συγγραφή κοντά στη θάλασσα, μοναδική ευκαιρία για γαλήνη και έμπνευση…

Η συγγραφή είναι για εμένα μία πηγή ζωής. Είναι εκείνη που με αποδεσμεύει -έστω και για λίγο- από την πεζή πραγματικότητα και μου δίνει τη δυνατότητα να ζήσω μέσα σε γραμμές τετραδίων και σημειώσεων, όλα αυτά που θέλω. Γράφοντας ξεσπάω από όλα αυτά που πνίγουν την ψυχή μου και αισθάνομαι ένας άνθρωπος ελεύθερος. Παρότι γράφω συνήθως στο…

Παράλογα πράγματα που στην κοινωνία του σήμερα θεωρούνται σωστά

Πόσες «δικές μας» πεποιθήσεις, δεν είναι στην πραγματικότητα απόρροια των κοινωνικών και οικογενειακών επιδράσεων; Αλήθεια, έχουμε μπει ποτέ στη διαδικασία να εξετάσουμε μερικές από τις πεποιθήσεις μας τις οποίες θεωρούμε αυτονόητες αλλά στην πραγματικότητα είναι τρομακτικές; • Η ευαισθησία θεωρείται σημάδι αδυναμίας, ενώ η σκληρότητα…

Ακόμα διαβάζω Μίκυ Μάους, Ποπάυ και Ντόναλντ

Δίπλα στο κρεβάτι μου βρίσκεται ένα περιοδικό Μίκυ Μάους, το έχω κρατήσει για το βράδυ πριν κοιμηθώ. Στη βιβλιοθήκη μου ακόμα υπάρχουν τεύχη του Ντόναλντ και του Ποπάυ. Ακόμα τα διαβάζω και τα έχω τοποθετήσει σε περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη μου.  Και νομίζω πως δε θα τα βγάλω ποτέ από εκεί. Είμαι υπερήφανη για τα παιδικά με τα οποία…

Η απιστία είναι πρόβλημα του άλλου

Είναι, αναμφίβολα, μία συναισθηματική πληγή το βίωμα μίας απιστίας από έναν/μία σύντροφο που αγαπάμε πολύ. Η απιστία σε μία σχέση στην οποία είχε τεθεί ως αμοιβαία απόφαση η αφοσίωση, πάντοτε είναι ένα αγκάθι που πονάει και ίσως για έναν άνθρωπο να αποτελέσει την αφορμή στο να χάσει ακόμα και σταματήσει να εμπιστεύεται τις…

Δεν μου έδωσες μια ευκαιρία…

Μια ευκαιρία δεν ήθελες να μου δώσεις, βιάστηκες να μου κλείσεις την πόρτα της καρδιάς σου. Μια ευκαιρία δε θέλησες να μου δώσεις και ας έπεσα στα μάτια σου παρακαλώντας σε. Δεν κατάλαβες ποτέ, δεν ένοιωσες ποτέ όλα αυτά που ήθελα να σου δώσω. Και ήθελα με τόση λαχτάρα να σε πάρω αγκαλιά και να απαλύνω όλες τις πληγές σου. Και ήθελα τόσο…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…

Μιζέρια, ο ύπουλος εχθρός της κοινωνίας

Φίλε Άλκιμε!  Έπειτα από μια βροχή, αν είσαι τυχερός και στρέψεις το…

10 σοφές φράσεις του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου

Ο Γιάννης Ρίτσος, ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, αποτελεί έναν από τους…

Ξεπερνώντας το αίσθημα ζήλιας για τους άλλους

Το αίσθημα της ζήλιας είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλους. Εμφανίζεται σε…

Πώς να εντοπίσετε τις φοβίες σας και να απαλλαγείτε από αυτές

Ο φόβος είναι ένα ανθρώπινο συναίσθημα που προκαλείται εξαιτίας κάποιας…

Για τα «όχι» που άκουσα στη ζωή μου

Όλα τα όχι που άκουσα στη ζωή μου με έκαναν άνθρωπο δυνατότερο και…

Back in Time

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης