tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

( 22 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Δευτέρα, 14.01.19 12:14
 

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Μια μέρα ο 13χρονος ανιψιός μου Βασίλης μου είπε (σχεδόν συγκλονισμένος) ότι  τόσα χρόνια καθάριζε με λάθος τρόπο την μπανάνα.

- Πώς δηλαδή; Ρώτησα εγώ.

- Από το κοτσάνι!

- Από το κοτάνι; απόρησα. Εγώ την καθαρίζω από την κάτω μεριά.

- Πώς δηλαδή;

- Πατάω στην κορυφή και ανοίγει.

- Σοβαρά; Αυτό είναι το σωστό. Εγώ πάντα από την άλλη.

- Και ποιος σου είπε ότι ο άλλος τρόπος είναι «σωστός»;

- Το είδα σε ένα βίντεο στο youtube!! Ο σωστός τρόπος, έλεγε, είναι από την κορυφή, όπως την καθαρίζουν οι χιμπατζήδες!

Τις επόμενες μέρες λοιπόν, επειδή εντυπωσιάστηκα με το πόσο είχε εντυπωσιαστεί ο Βασίλης, άρχισα να ρωτάω όλους «πώς καθαρίζουν την μπανάνα». Και μετά από τις απαντήσεις όλων ήμουν εγώ η «εντυπωσιασμένη». Εντυπωσιάστηκα που τελικά έμαθα ότι σχεδόν όλοι πίστευαν ότι εγώ καθάριζα με λάθος τρόπο τη μπανάνα, ακόμη και ο άντρας μου. Επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά ότι όλα είναι θέμα οπτικής ή, όπως λέμε, «πώς το βλέπει κανείς». Ο καθένας θεωρούσε σωστό τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος καθάριζε την μπανάνα. Και η εξήγηση ήταν ότι ο καθένας καθάριζε την μπανάνα όπως είχε μάθει από μικρός. Η αδερφή μου την καθαρίζει όπως εγώ, που το έχουμε μάθει από τη μητέρα μας. Ο άντρας μου, η αδερφή του (που το έχουν μάθει από την μητέρα τους/πεθερά μου) και ο Βασίλης (που το έχει μάθει από τη μητέρα του/αδερφή του άντρα μου) διαφορετικά.

Τελικά υπάρχει σωστός τρόπος; Ή επειδή το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, όποιο δρόμο κι αν διαλέξεις είναι σωστός;

Ο καθένας βλέπει το ίδιο πράγμα διαφορετικά. Είναι σαν το ποτήρι, που άλλοι το βλέπουν μισογεμάτο και άλλοι μισοάδειο, ενώ το νερό είναι στη μέση. Είναι όλα σχεδόν υποκειμενικά. Όπως κάτι αρέσει σε κάποιον και κάποιος άλλος το απεχθάνεται.

Είναι μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας που όμως δείχνουν το χαρακτήρα μας, τη διαφορετικότητά μας, αλλά και το πόσο ανάγκη έχουμε τη διαφορετικότητα των άλλων. Αρκεί να τη σεβόμαστε και να την ανεχόμαστε. Εφόσον βέβαια δε μας θίγει. Όλοι βλέπουμε τα πράγματα με έναν χ τρόπο, αλλά πρέπει να σεβόμαστε τον ψ τρόπο που τα βλέπει ο διπλανός μας. Είναι μεγάλο προτέρημα η ανοχή (Και όχι η «ανέχεια», όπως είχε πει κάποτε μια γνωστή παρουσιάστρια/ηθοποιός, όταν την ρώτησαν ποιο είναι το μεγαλύτερό της ελάττωμα. «Η ανέχεια, γιατί ανέχομαι πολλά». Ανέχεια όμως σημαίνει φτώχεια).

Το φαινόμενο «Πώς καθαρίζουμε την μπανάνα» με έκανε να θυμηθώ δυο περιστατικά που σχετίζονται με τα «στερεότυπα» και το γεγονός ότι τελικά το πώς βλέπουμε τα πράγματα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πώς έχουμε μάθει να τα βλέπουμε.

Κάποτε, συζητώντας με τους μαθητές μου για τα στερεότυπα και προσπαθώντας να τους δείξω ότι είναι λανθασμένο να πιστεύουμε σε αυτά τους είπα ένα παράδειγμα:

- Στερεότυπο είναι ότι μια γυναίκα που είναι χήρα δεν πρέπει να βγει έξω, να πάει για καφέ, ας πούμε.

Μια μαθήτριά μου λοιπόν το θεώρησε τρομερά λανθασμένο να πάει μια χήρα στην καφετέρια και, όταν της  είπα ότι ίσως αυτό κάνει καλό στην ψυχολογία της και την κάνει να νιώσει καλύτερα, δεν την συγκίνησα. Ενώ τα υπόλοιπα παιδιά (ηλικίας 17 ετών) συμφωνούσαν μαζί μου, αυτή έφτασε σε σημείο να μαλώσει μαζί τους, θεωρώντας τη μεγαλύτερη προσβολή μια χήρα να βγαίνει έξω.

Λίγα χρόνια μετά ένας άλλος μαθητής μου, επίσης 17, επίσης σε συζήτηση για τα στερεότυπα, σχεδόν «θίχτηκε», όταν είπα ότι πρέπει να δεχόμαστε τη διαφορετικότητα και τους ομοφυλόφιλους, εφόσον οι πράξεις τους δεν μας θίγουν. Μάλιστα, μου είπε κάτι που, όταν το άκουσα, δεν πίστευα στα αυτιά μου. Πρότεινε να δημιουργηθεί στην κάθε χώρα μια περιοχή/πόλη, όπου να ζουν αυτοί οι άνθρωποι, μακριά από τους άλλους, τους «φυσιολογικούς».

(Το πόσο φυσιολογικοί είμαστε όλοι εμείς είναι άλλο θέμα. Και με αυτή τη λογική πρέπει να δημιουργηθεί μια πόλη για τους αλλοεθνείς, μια για τους αλλόθρησκους κτλ.)

Αυτό που με εντυπωσίασε στα δυο παιδιά ήταν η αδυναμία τους να ακούσουν το διαφορετικό. Η έλλειψη δηλαδή ανοχής. Κι όταν εγώ τους είπα ότι πρέπει να είμαστε ανοιχτόμυαλοι και χωρίς παρωπίδες, γιατί ζούμε σε μια κοινωνία με έντονη διαφορετικότητα, κανείς από τους δύο δεν το δέχτηκε. Καταλήξαμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι (ασχέτως τι πιστεύουν) στην έκθεση δεν πρέπει να φαίνονται ρατσιστές.

Τελικά, δεν παίζει ρόλο πώς καθαρίζουμε την μπανάνα, αρκεί να δεχόμαστε ότι και ο τρόπος καθαρίσματος της μπανάνας, ο διαφορετικός από αυτόν που εμείς χρησιμοποιούμε, είναι σωστός. Αρκεί να μην φτάνουμε σε ακραίες περιπτώσεις, πχ να καταστρέφουμε τη μπανάνα ή να τη φέρνουμε στο κεφάλι εκείνου που την καθαρίζει διαφορετικά. Χρειαζόμαστε τη διαφορετικότητα και πρέπει να τη σεβόμαστε, γιατί είτε το θέλουμε είτε όχι ζούμε σε μια κοινωνία που όλοι είμαστε διαφορετικοί. Διαφορετικοί όχι μόνο ως προς τα φυσικά μας χαρακτηριστικά, αλλά και ως προς τα πιστεύω μας, τις συνήθειές μας, τις ανάγκες μας. Και εξάλλου, αν κάτι μας ενοχλεί, αρκεί απλά να το αποφεύγουμε. Είμαστε άπειροι (εννοώ σε αριθμό, όχι χωρίς πείρα). Έτσι, όλοι μπορούμε να βρούμε άτομα να ταιριάξουμε, αρκεί και αυτούς με τους οποίους δεν ταιριάζουμε να τους ανεχόμαστε με σεβασμό.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Και αν δεν υπάρχει τίποτα, τι γίνεται;

Είναι μικρή η ζωή και τόσο ωραία. Και είναι η επιθυμία των περισσότερων από εμάς να ζήσουμε όσο περισσότερο γίνεται ή επιθυμούμε να είμαστε αθάνατοι. Θρησκευτικές πεποιθήσεις μέσα στον ρου της Ιστορίας, έχουν εγκαθιδρύσει την πίστη στην ύπαρξη της ζωής μετά το θάνατο, μία πίστη στην οποία πολλοί άνθρωποι βρίσκουν παρηγοριά. Τι γίνεται…

Κάνε τον κόσμο μου ομορφότερο!

Δε με ενδιαφέρει αν η μύτη σου είναι τέλεια. Δε με ενδιαφέρει αν έχεις περισσότερα ή λιγότερα κιλά. Δε με ενδιαφέρει αν έχεις τα τέλεια ζυγωματικά, τα πιο όμορφα μάτια ή το ωραιότερο κορμί. Δε με ενδιαφέρει αν είσαι όμορφη ή όμορφος με τα πρότυπα του σήμερα. Δε δίνω δεκάρα για το αν έχεις «ρίξει» επάνω στο δέρμα και το πρόσωπό σου τόνους…

Ο περιεργο-μαγνήτης μου και η υπερφόρτωση εγκεφάλου!

Τα περίεργα γεγονότα είναι στην καθημερινότητα όλων ή κάποιοι έχουμε πάνω μας έναν περιεργο-μαγνήτη, που τραβάει περίεργα άτομα και περίεργες καταστάσεις; Ή μήπως και τα δύο; Αν αυτός ο μαγνήτης υπάρχει, εγώ τον έχω 100%. Για πρώτη φορά μου έτυχε όταν ήμουν στην Αθήνα και δούλευα με stage στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τότε μας είχαν στείλει…

Για τα «όχι» που άκουσα στη ζωή μου

Όλα τα όχι που άκουσα στη ζωή μου με έκαναν άνθρωπο δυνατότερο και σκληρότερο από έναν βράχο. Όλα τα όχι που άκουσα, το καθένα του ήταν  ηχηρό και έσκασε με δύναμη μέσα μου. Όλα τους όμως με έσπρωξαν στο δρόμο της βελτίωσης, όλα τους με βοήθησαν να πέσω και να σηκωθώ δυνατότερη και σοφότερη. Όλα μου τα όχι με οδήγησαν σε γκρεμό και…

Ομόηχα: «διάλειμμα» vs «διάλυμα», «φύλο» vs «φύλλο»

Συχνά τα «ομώνυμα» ή «ομόηχα» τα γράφουμε με λανθασμένο τρόπο, γιατί, αν και ακούγονται το ίδιο, έχουν διαφορετική ορθογραφία και σημασία.  Το πιο συχνό λάθος παρατηρείται στις λέξεις «διάλειμμα» και «διάλυμα», η πρώτη εκ των οποίων βγαίνει από το ρήμα «διαλείπω» και η δεύτερη από το «διαλύω». Το «διάλειμμα» λοιπόν είναι η προσωρινή ή…

Εθισμός και Smartphone

Όπου και να βρεθεί κανείς, παρατηρεί ανθρώπους να είναι απορροφημένοι στις μικρές οθόνες τους. Στα smartphone τους. Ο καθένας είναι συντονισμένος στο κινητό του και δεν δίνει δεκάρα για τους υπόλοιπους που είναι στο περιβάλλον του. Πολλοί στο εξωτερικό, μάλιστα, έχουν σκοτωθεί για αυτό το λόγο. Θα έρθει και στη χώρα μας αυτό, όμως, αν…

Τον άνθρωπο τον βλέπω ως άνθρωπο

Τον άνθρωπο τον βλέπω πάντα ως άνθρωπο. Ως ένα δημιούργημα μοναδικό και ανεπανάληπτο που έχει τη δική του μοναδικότητα. Θέλω να τον βλέπω ως ένα δημιούργημα με αξιοπρέπεια και αυταξία. Δεν τον κρίνω από τα ρούχα του, ούτε από την εμφάνισή του. Είτε ένας άνθρωπος είναι ντυμένος με ακριβά ενδύματα, είτε είναι ντυμένος πιο φτωχά, θα τον…

Ακόμα διαβάζω Μίκυ Μάους, Ποπάυ και Ντόναλντ

Δίπλα στο κρεβάτι μου βρίσκεται ένα περιοδικό Μίκυ Μάους, το έχω κρατήσει για το βράδυ πριν κοιμηθώ. Στη βιβλιοθήκη μου ακόμα υπάρχουν τεύχη του Ντόναλντ και του Ποπάυ. Ακόμα τα διαβάζω και τα έχω τοποθετήσει σε περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη μου.  Και νομίζω πως δε θα τα βγάλω ποτέ από εκεί. Είμαι υπερήφανη για τα παιδικά με τα οποία…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Μήπως ήρθε η ώρα να αναλάβετε την ευθύνη της ζωής σας;

Οι  άνθρωποι γεννιούνται δύο φορές: την πρώτη βιολογικά από τη μητέρα…

Αυτοί που σε πλήγωσαν

Το χειρότερο ποιο είναι, ξέρεις; Να νιώθεις κενός. Να μη νιώθεις ούτε…

Εκείνος που κακοποιεί ένα ζώο βρίσκεται ένα στάδιο πριν ξεκινήσει να κακοποιεί έναν άνθρωπο

Ακούμε πολλές φορές ανθρώπους να οργίζονται κάθε φορά που γίνεται νύξη…

Όχι στο αυτομαστίγωμα

Σε κάποιες περιστάσεις στη ζωή μας στην προσπάθειά μας να κάνουμε…

Ο περιεργο-μαγνήτης μου και η υπερφόρτωση εγκεφάλου!

Τα περίεργα γεγονότα είναι στην καθημερινότητα όλων ή κάποιοι έχουμε…

Back in Time

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης