tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ο περιεργο-μαγνήτης μου και η υπερφόρτωση εγκεφάλου!

Ο περιεργο-μαγνήτης μου και η υπερφόρτωση εγκεφάλου!

( 24 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Σάββατο, 09.03.19 01:33
 

Ο περιεργο-μαγνήτης μου και η υπερφόρτωση εγκεφάλου!

Τα περίεργα γεγονότα είναι στην καθημερινότητα όλων ή κάποιοι έχουμε πάνω μας έναν περιεργο-μαγνήτη, που τραβάει περίεργα άτομα και περίεργες καταστάσεις; Ή μήπως και τα δύο; Αν αυτός ο μαγνήτης υπάρχει, εγώ τον έχω 100%.

Για πρώτη φορά μου έτυχε όταν ήμουν στην Αθήνα και δούλευα με stage στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τότε μας είχαν στείλει εθελοντές που έπρεπε να τους εκπαιδεύσουμε για τις ημέρες των αγώνων. Εγώ λοιπόν ανέλαβα τον Κ., ο οποίος -την πρώτη μέρα που έπρεπε να μπούμε στην εγκατάσταση της Άρσης Βαρών στη Νίκαια και να τον ξεναγήσω- με ρώτησε: «Περνάμε από μαγνητική πύλη»; «Ναι», του λέω εγώ «και τα πράγματά μας από μηχάνημα, όπως εκείνο που έχει στα αεροδρόμια». «Ωχ», μου λέει, «Υπάρχει πρόβλημα». «Τι πρόβλημα;» λέω κι εγώ. «Ε, να! Ήρθα κατευθείαν από τη δουλειά -δουλεύω σεκιουριτάς σε νυχτερινό μαγαζί- και έχω μαζί μου όπλο στο τσαντάκι». «Τιιιι;;;». Μια ταραχή την έπαθα. Αφού έψαχνε σε κάτι χορτάρια να κρύψει το όπλο, αλλά τελικά δεν βρήκε πού να το βάλει κι εγώ σκεφτόμουν «Αυτό ΔΕΝ το ζω», πήγε και πέρασε την πύλη και ήθελε να με πείσει ότι τελικά το τσαντάκι του πέρασε τον έλεγχο κι ας είχε μέσα το όπλο. «Με δουλεύεις;» του είπα «Δείξε μου το όπλο. Δε σε πιστεύω»! Κι εκείνος πήγε υποτίθεται να ανοίξει το τσαντάκι, αλλά κοίταξε δεξιά-αριστερά και είπε: «Ωχ, μας παρακολουθούν, έχει κάμερες, άστο». Το πρόβλημα λύθηκε με ένα τηλέφωνο στον Βαγγέλη που δουλεύαμε μαζί. «Είναι θεότρελος, θα έρχεται στη δική σου βάρδια». Το ότι ο Κ. μου έλεγε ότι μιλάει 7 ξένες γλώσσες και έκανε πως μιλούσε στο κινητό κινέζικα, το προσπερνάω.

Το δεύτερο περιστατικό συνέβη το 2009, όταν πήγαινα Σαββατοκύριακα στις συναντήσεις για το μεταπτυχιακό στη Θεσ/κη μία φορά το μήνα. Εκεί γνώρισα τον Φ. που, επειδή ήταν από την Καρδίτσα, είχα την ατυχία να μου κάνει παρέα δύο ώρες στο ΚΤΕΛ περιμένοντας το λεωφορείο. Ο Φ. προσπαθούσε να με πείσει ότι αυτό που βλέπουμε γύρω μας δεν υπάρχει. Ότι είναι μια εικονική πραγματικότητα και ότι τον πραγματικό κόσμο τον βλέπουν μόνο κάποιοι χαρισματικοί, όπως ο ίδιος. Αφού μου ξεφούρνισε ένα μάτσο φιλοσοφίες του Πλάτωνα και κάποιων άλλων φιλοσόφων -που πίστευε σαν Ευαγγέλιο- μου πρότεινε να διακόψω το μεταπτυχιακό, γιατί μόλις είχα γεννήσει και δε θα μπορούσα να συνδυάσω οικογένεια και σπουδές. Πόσο σεξιστικό! Το αποκορύφωμα δε ήταν όταν μου είπε ότι έχει την ικανότητα να θεραπεύει αρρώστιες με τα χέρια του... «Θεέ μου, που τους βρίσκω όλους τους περίεργους»; σκεφτόμουν. Τις επόμενες φορές τον απέφυγα διακριτικά...

Από τότε δε σταμάτησε ποτέ. Η καθημερινότητά μου ήταν και είναι γεμάτη από περίεργα συμβάντα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ένιωθα ότι  «Ζω ένα δράμα»! Είχα μαθητή που με τη δικαιολογία ότι θέλει να γίνει παπάς και να ζει ασκητικά, δεν πλενόταν (παρά μόνο με νερό κάθε 15 μέρες) και δεν έτρωγε, παρά μόνο για να επιβιώσει. Μια μέρα σχολιάζοντας ένα έργο του Παπαδιαμάντη, όπου ο πατέρας είχε εξωσυζυγική σχέση και παιδιά εκτός γάμου και η νόμιμη γυναίκα μεγάλωνε και τα ξένα παιδιά και υπέμενε την κατάσταση, επέμενε ότι έτσι ήταν το σωστό, γιατί ήταν σωστή χριστιανή, και με είχε βγάλει από τα ρούχα μου!! Αυτά είναι από τα πιο χοντρά, έχουν υπάρξει όμως και άπειρα άλλα. Και πάντα αναρωτιέμαι αν συμβαίνουν μόνο σε μένα ή αν εγώ το προκαλώ. Τελικά, πολύ περίεργος ο κόσμος που ζούμε...

Ο Λ. μου είπε χθες ότι είμαστε παιδιά του Τσέρνομπιλ και δεν είμαστε φυσιολογικοί. Το ότι δεν είμαστε φυσιολογικοί (συμπεριλαμβάνοντας και τον εαυτό μου) είναι γεγονός! Άλλος παθαίνει κρίσεις πανικού, άλλος έχει μικροβιοφοβία, άλλος αγοραφοβία. Μια μικρή αγοραφοβία νομίζω ότι έχω κι εγώ, γιατί κάθε φορά που έχει ουρά στην Τράπεζα με πιάνει ταραχή και αρχίζει να καίγεται το κεφάλι μου. Νιώθω όπως δείχνει στα κινούμενα σχέδια τον ήρωα να κοκκινίζει σιγά σιγά από το λαιμό και πάνω. Σα να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Στις δε συζητήσεις με τις φίλες μου βλέπω ότι όλες έχουμε θέματα. Άλλη πετάει τα στρώματα, γιατί δεν καθαρίζουν από τα μικρόβια, άλλη καθαρίζει με εμμονή τα σοβατεπί, άλλη τρίβει τοίχους μανιωδώς, άλλη σιδερώνει μέχρι και τις κάλτσες, άλλη τελειώνει 5 λίτρα χλωρίνη την εβδομάδα. Τι έχουμε πάθει; Φταίει η διατροφή, η διαφήμιση, το διαδίκτυο, το Τσέρνομπιλ; Μήπως έχουμε όλοι μία δόση τρέλας; Μήπως τελικά είναι φυσιολογικό;

Και τέλος είναι και το Αλτσχάιμερ. Μερικές φορές ανησυχώ. Ξεχνάω μία στο τόσο τα κλειδιά στο σπίτι, κάτι το οποίο παλιά δεν έκανα. Χθες είχα στο αυτοκίνητο τα παιδιά μου και μια φίλη τους και έπρεπε να αφήσω τον Κων/νο στη γιαγιά, τα κορίτσια στα αγγλικά και να πάω για μάθημα. Προσπέρασα το σπίτι της γιαγιάς και συνέχισα. «Μαμά, είδα τη γιαγιά κάτω από το σπίτι της. Δεν την είδες;» είπε ο Κων/νος. «Ντριν», καμπανάκι. Αρχίζω να το χάνω; Ή υπερφόρτωση εγκεφάλου; Ελπίζω το νούμερο 2. Στην οφθαλμίατρο το απόγευμα φεύγοντας ρώτησα «Το πήρα το βιβλιάριο»; Και ήταν ήδη στην τσάντα μου.

Τελικά, όλοι έχουμε τα θεματάκια μας, αλλά έχει και την πλάκα του. Τουλάχιστον βλέπεις ότι δεν είσαι μόνος και παρηγοριέσαι. Γονείς ξεχνούν να πάρουν τα παιδιά από το σχολείο και λες «οκ, υπάρχουν και χειρότερα». Ο υπερφορτωμένος εγκέφαλος και η κάθε είδους εμμονή είναι μόδα! It’s a “mad world”, όπως λέει το υπέροχο τραγούδι (του Gary Jules). Ή μήπως θα ταίριαζε καλύτερα στον καθένα μας το επίσης υπέροχο “I’m a creep, I’m a weirdo” (των Radiohead); «Τι κάνω εδώ; Δεν ανήκω εδώ». Έχουμε περιεργο-μαγνήτη ή είμαστε τελικά και οι ίδιοι περίεργοι, ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο; Ή και τα δύο;

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Οι δρόμοι των κυπαρισσιών

Θα έπρεπε να ξεκινάμε το ταξίδι μας στον κόσμο, ξεκινώντας απ’ το δρόμο των κυπαρισσιών. Από το τέλος προς στην αρχή.  Να χαράζουμε την πορεία μας σε αυτό τον κόσμο με την πιο μεγάλη γνώση. Την γνώση των ορίων και της σχετικότητας, όχι του χρόνου γενικώς αλλά της σχετικότητας του δικού μας χρόνου.  Ό,τι μας φέρνει πιο κοντά στο ερώτημα…

Μην ξεχνάς την ψυχή…

Είναι ύπουλο συναίσθημα το άγχος. Συσσωρεύεται μέσα σου για χρόνια και ξεσπά σαν μια ανεξέλεγκτη πυρκαγιά. Μερικές φορές εσύ ο ίδιος δεν θέλεις να την σβήσεις στην προσπάθεια σου να λάβεις κάποια ψίχουλα αγάπης. Γιατί ξέρεις πως ο φόβος και οι δυσκολίες φέρνουν κοντά τους ανθρώπους. Εσύ ο ίδιος ανάβεις το σπίρτο και αυτοκαταστρέφεσαι.…

Η στιγμή του χωρισμού

Έφτασε αυτή η στιγμή που τόσο απευχόμουν. Η ώρα που το χέρι μου θέλεις να  αφήσεις και  να πορευτείς χωρίς εμένα στη ζωή αυτή. Η στιγμή που αισθάνομαι πως η αγάπη μου πια σου είναι περιττή. Ήρθε και αυτή η ώρα που για εμένα πια δεν ενδιαφέρεσαι και θέλεις να βρεις την αγάπη σε άλλη αγκαλιά. Την ώρα αυτή του αποχωρισμού, στα μάτια θα…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια αυτήν την λέξη. Στο άκουσμά της, συνδύαζες τα πάντα με περιορισμό. Αυτό αυτόματα σήμαινε για σένα, να μην έχεις την ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου. Τώρα που το σκέφτομαι, από μικρή ακόμα σε ενοχλούσε. Όταν η μαμά σου, για παράδειγμα, σου έβαζε σαν όριο για το παιχνίδι…

Ταξίδι είσαι

Ταξίδι είσαι. Ακόμα δεν το έχεις καταλάβει ότι ταξιδεύεις και ασχολείσαι με εγωισμούς και πείσματα; Η ζωή είναι ένα ταξίδι. Και ακόμα σκέφτεσαι τα τυπικά και πως θα επανορθώσεις, μα είναι απλό: Αν υπάρχει έστω ένας άνθρωπος που πλήγωσες, που δεν μπορείς να τον κοιτάξεις στα μάτια, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να σταθείς μπροστά…

Και αν δεν υπάρχει τίποτα, τι γίνεται;

Είναι μικρή η ζωή και τόσο ωραία. Και είναι η επιθυμία των περισσότερων από εμάς να ζήσουμε όσο περισσότερο γίνεται ή επιθυμούμε να είμαστε αθάνατοι. Θρησκευτικές πεποιθήσεις μέσα στον ρου της Ιστορίας, έχουν εγκαθιδρύσει την πίστη στην ύπαρξη της ζωής μετά το θάνατο, μία πίστη στην οποία πολλοί άνθρωποι βρίσκουν παρηγοριά. Τι γίνεται…

Έχεις δει ποτέ σου άνθρωπο να μιλάει στα λουλούδια;

Έχεις δει ποτέ σου άνθρωπο να μιλάει στα λουλούδια; Μπορείς να διακρίνεις μέσα από την πράξη του αυτή την ανάγκη του να μοιραστεί όσα κρύβει μέσα του; Βλέπεις τη μοναξιά κάτω από το χαμόγελό του; Νομίζεις πως ένας άνθρωπος τυχαία επιλέγει να μιλάει στα λουλούδια του; Όχι, μιλάει σε αυτά επειδή και εκείνα είναι τόσο λεπτά, τόσο ευαίσθητα,…

Ομόηχα: «διάλειμμα» vs «διάλυμα», «φύλο» vs «φύλλο»

Συχνά τα «ομώνυμα» ή «ομόηχα» τα γράφουμε με λανθασμένο τρόπο, γιατί, αν και ακούγονται το ίδιο, έχουν διαφορετική ορθογραφία και σημασία.  Το πιο συχνό λάθος παρατηρείται στις λέξεις «διάλειμμα» και «διάλυμα», η πρώτη εκ των οποίων βγαίνει από το ρήμα «διαλείπω» και η δεύτερη από το «διαλύω». Το «διάλειμμα» λοιπόν είναι η προσωρινή ή…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η άγνοιά μου για το «εκκρεμές» του Φουκώ!

Το «εκκρεμές» ήξερα τι είναι. Μας το είχε δείξει ο φυσικός στο σχολείο.…

James Dean, ο αιώνιος έφηβος του σινεμά

Ο James Dean σκοτώθηκε σε δυστύχημα σε ηλικία μόλις 24 ετών, στο…

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν…

Αεροπλανάκι…

Εκείνη την Παρασκευή του Οκτώβρη η κυρία Μερόπη ξεκίνησε πάλι για το…

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Πώς φτάσαμε ως εδώ; αναρωτιέμαι κοιτώντας τη φωτογραφία μας. Πού πήγε…

Έκθεση ζωγραφικής: «Βιτρίνα» από τη Λία Σταμοπούλου

Η έκθεση με τίτλο «Βιτρίνα» της Λίας Σταμοπούλου εγκαινιάζεται την…

Back in Time

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης