tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ο περιεργο-μαγνήτης μου και η υπερφόρτωση εγκεφάλου!

Ο περιεργο-μαγνήτης μου και η υπερφόρτωση εγκεφάλου!

( 21 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Σάββατο, 09.03.19 01:33
 

Ο περιεργο-μαγνήτης μου και η υπερφόρτωση εγκεφάλου!

Τα περίεργα γεγονότα είναι στην καθημερινότητα όλων ή κάποιοι έχουμε πάνω μας έναν περιεργο-μαγνήτη, που τραβάει περίεργα άτομα και περίεργες καταστάσεις; Ή μήπως και τα δύο; Αν αυτός ο μαγνήτης υπάρχει, εγώ τον έχω 100%.

Για πρώτη φορά μου έτυχε όταν ήμουν στην Αθήνα και δούλευα με stage στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τότε μας είχαν στείλει εθελοντές που έπρεπε να τους εκπαιδεύσουμε για τις ημέρες των αγώνων. Εγώ λοιπόν ανέλαβα τον Κ., ο οποίος -την πρώτη μέρα που έπρεπε να μπούμε στην εγκατάσταση της Άρσης Βαρών στη Νίκαια και να τον ξεναγήσω- με ρώτησε: «Περνάμε από μαγνητική πύλη»; «Ναι», του λέω εγώ «και τα πράγματά μας από μηχάνημα, όπως εκείνο που έχει στα αεροδρόμια». «Ωχ», μου λέει, «Υπάρχει πρόβλημα». «Τι πρόβλημα;» λέω κι εγώ. «Ε, να! Ήρθα κατευθείαν από τη δουλειά -δουλεύω σεκιουριτάς σε νυχτερινό μαγαζί- και έχω μαζί μου όπλο στο τσαντάκι». «Τιιιι;;;». Μια ταραχή την έπαθα. Αφού έψαχνε σε κάτι χορτάρια να κρύψει το όπλο, αλλά τελικά δεν βρήκε πού να το βάλει κι εγώ σκεφτόμουν «Αυτό ΔΕΝ το ζω», πήγε και πέρασε την πύλη και ήθελε να με πείσει ότι τελικά το τσαντάκι του πέρασε τον έλεγχο κι ας είχε μέσα το όπλο. «Με δουλεύεις;» του είπα «Δείξε μου το όπλο. Δε σε πιστεύω»! Κι εκείνος πήγε υποτίθεται να ανοίξει το τσαντάκι, αλλά κοίταξε δεξιά-αριστερά και είπε: «Ωχ, μας παρακολουθούν, έχει κάμερες, άστο». Το πρόβλημα λύθηκε με ένα τηλέφωνο στον Βαγγέλη που δουλεύαμε μαζί. «Είναι θεότρελος, θα έρχεται στη δική σου βάρδια». Το ότι ο Κ. μου έλεγε ότι μιλάει 7 ξένες γλώσσες και έκανε πως μιλούσε στο κινητό κινέζικα, το προσπερνάω.

Το δεύτερο περιστατικό συνέβη το 2009, όταν πήγαινα Σαββατοκύριακα στις συναντήσεις για το μεταπτυχιακό στη Θεσ/κη μία φορά το μήνα. Εκεί γνώρισα τον Φ. που, επειδή ήταν από την Καρδίτσα, είχα την ατυχία να μου κάνει παρέα δύο ώρες στο ΚΤΕΛ περιμένοντας το λεωφορείο. Ο Φ. προσπαθούσε να με πείσει ότι αυτό που βλέπουμε γύρω μας δεν υπάρχει. Ότι είναι μια εικονική πραγματικότητα και ότι τον πραγματικό κόσμο τον βλέπουν μόνο κάποιοι χαρισματικοί, όπως ο ίδιος. Αφού μου ξεφούρνισε ένα μάτσο φιλοσοφίες του Πλάτωνα και κάποιων άλλων φιλοσόφων -που πίστευε σαν Ευαγγέλιο- μου πρότεινε να διακόψω το μεταπτυχιακό, γιατί μόλις είχα γεννήσει και δε θα μπορούσα να συνδυάσω οικογένεια και σπουδές. Πόσο σεξιστικό! Το αποκορύφωμα δε ήταν όταν μου είπε ότι έχει την ικανότητα να θεραπεύει αρρώστιες με τα χέρια του... «Θεέ μου, που τους βρίσκω όλους τους περίεργους»; σκεφτόμουν. Τις επόμενες φορές τον απέφυγα διακριτικά...

Από τότε δε σταμάτησε ποτέ. Η καθημερινότητά μου ήταν και είναι γεμάτη από περίεργα συμβάντα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ένιωθα ότι  «Ζω ένα δράμα»! Είχα μαθητή που με τη δικαιολογία ότι θέλει να γίνει παπάς και να ζει ασκητικά, δεν πλενόταν (παρά μόνο με νερό κάθε 15 μέρες) και δεν έτρωγε, παρά μόνο για να επιβιώσει. Μια μέρα σχολιάζοντας ένα έργο του Παπαδιαμάντη, όπου ο πατέρας είχε εξωσυζυγική σχέση και παιδιά εκτός γάμου και η νόμιμη γυναίκα μεγάλωνε και τα ξένα παιδιά και υπέμενε την κατάσταση, επέμενε ότι έτσι ήταν το σωστό, γιατί ήταν σωστή χριστιανή, και με είχε βγάλει από τα ρούχα μου!! Αυτά είναι από τα πιο χοντρά, έχουν υπάρξει όμως και άπειρα άλλα. Και πάντα αναρωτιέμαι αν συμβαίνουν μόνο σε μένα ή αν εγώ το προκαλώ. Τελικά, πολύ περίεργος ο κόσμος που ζούμε...

Ο Λ. μου είπε χθες ότι είμαστε παιδιά του Τσέρνομπιλ και δεν είμαστε φυσιολογικοί. Το ότι δεν είμαστε φυσιολογικοί (συμπεριλαμβάνοντας και τον εαυτό μου) είναι γεγονός! Άλλος παθαίνει κρίσεις πανικού, άλλος έχει μικροβιοφοβία, άλλος αγοραφοβία. Μια μικρή αγοραφοβία νομίζω ότι έχω κι εγώ, γιατί κάθε φορά που έχει ουρά στην Τράπεζα με πιάνει ταραχή και αρχίζει να καίγεται το κεφάλι μου. Νιώθω όπως δείχνει στα κινούμενα σχέδια τον ήρωα να κοκκινίζει σιγά σιγά από το λαιμό και πάνω. Σα να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Στις δε συζητήσεις με τις φίλες μου βλέπω ότι όλες έχουμε θέματα. Άλλη πετάει τα στρώματα, γιατί δεν καθαρίζουν από τα μικρόβια, άλλη καθαρίζει με εμμονή τα σοβατεπί, άλλη τρίβει τοίχους μανιωδώς, άλλη σιδερώνει μέχρι και τις κάλτσες, άλλη τελειώνει 5 λίτρα χλωρίνη την εβδομάδα. Τι έχουμε πάθει; Φταίει η διατροφή, η διαφήμιση, το διαδίκτυο, το Τσέρνομπιλ; Μήπως έχουμε όλοι μία δόση τρέλας; Μήπως τελικά είναι φυσιολογικό;

Και τέλος είναι και το Αλτσχάιμερ. Μερικές φορές ανησυχώ. Ξεχνάω μία στο τόσο τα κλειδιά στο σπίτι, κάτι το οποίο παλιά δεν έκανα. Χθες είχα στο αυτοκίνητο τα παιδιά μου και μια φίλη τους και έπρεπε να αφήσω τον Κων/νο στη γιαγιά, τα κορίτσια στα αγγλικά και να πάω για μάθημα. Προσπέρασα το σπίτι της γιαγιάς και συνέχισα. «Μαμά, είδα τη γιαγιά κάτω από το σπίτι της. Δεν την είδες;» είπε ο Κων/νος. «Ντριν», καμπανάκι. Αρχίζω να το χάνω; Ή υπερφόρτωση εγκεφάλου; Ελπίζω το νούμερο 2. Στην οφθαλμίατρο το απόγευμα φεύγοντας ρώτησα «Το πήρα το βιβλιάριο»; Και ήταν ήδη στην τσάντα μου.

Τελικά, όλοι έχουμε τα θεματάκια μας, αλλά έχει και την πλάκα του. Τουλάχιστον βλέπεις ότι δεν είσαι μόνος και παρηγοριέσαι. Γονείς ξεχνούν να πάρουν τα παιδιά από το σχολείο και λες «οκ, υπάρχουν και χειρότερα». Ο υπερφορτωμένος εγκέφαλος και η κάθε είδους εμμονή είναι μόδα! It’s a “mad world”, όπως λέει το υπέροχο τραγούδι (του Gary Jules). Ή μήπως θα ταίριαζε καλύτερα στον καθένα μας το επίσης υπέροχο “I’m a creep, I’m a weirdo” (των Radiohead); «Τι κάνω εδώ; Δεν ανήκω εδώ». Έχουμε περιεργο-μαγνήτη ή είμαστε τελικά και οι ίδιοι περίεργοι, ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο; Ή και τα δύο;

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Μια μέρα ο 13χρονος ανιψιός μου Βασίλης μου είπε (σχεδόν συγκλονισμένος) ότι  τόσα χρόνια καθάριζε με λάθος τρόπο την μπανάνα. - Πώς δηλαδή; Ρώτησα εγώ. - Από το κοτσάνι! - Από το κοτάνι; απόρησα. Εγώ την καθαρίζω από την κάτω μεριά. - Πώς δηλαδή; - Πατάω στην κορυφή και ανοίγει. - Σοβαρά; Αυτό είναι το σωστό. Εγώ πάντα από την άλλη. -…

Ακόμα διαβάζω Μίκυ Μάους, Ποπάυ και Ντόναλντ

Δίπλα στο κρεβάτι μου βρίσκεται ένα περιοδικό Μίκυ Μάους, το έχω κρατήσει για το βράδυ πριν κοιμηθώ. Στη βιβλιοθήκη μου ακόμα υπάρχουν τεύχη του Ντόναλντ και του Ποπάυ. Ακόμα τα διαβάζω και τα έχω τοποθετήσει σε περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη μου.  Και νομίζω πως δε θα τα βγάλω ποτέ από εκεί. Είμαι υπερήφανη για τα παιδικά με τα οποία…

Για πόσους Σκουλούς εσύ έχεις κλάψει;

Απόπληκτη παρακολουθώ έναν υποτιθέμενο κριτή μόδας να ξεσπάει και να βγάζει από μέσα του όλη του την κακία, αποκαλώντας μία κοπέλα άσχημη και καθόλου συμπαθητική. Μία κριτική η οποία ξεφεύγει από το ρόλο της, γίνεται αγένεια, εμπάθεια, αήθεια. Σαν τον ζηλιάρη και γεμάτο κακία άνθρωπο που βρίσκει έναν άνθρωπο ήρεμο και πράο και ξεσπάει…

Οι δρόμοι των κυπαρισσιών

Θα έπρεπε να ξεκινάμε το ταξίδι μας στον κόσμο, ξεκινώντας απ’ το δρόμο των κυπαρισσιών. Από το τέλος προς στην αρχή.  Να χαράζουμε την πορεία μας σε αυτό τον κόσμο με την πιο μεγάλη γνώση. Την γνώση των ορίων και της σχετικότητας, όχι του χρόνου γενικώς αλλά της σχετικότητας του δικού μας χρόνου.  Ό,τι μας φέρνει πιο κοντά στο ερώτημα…

Χειμώνιασε…

Χειμώνιασε. Ο καιρός έγινε άγριος, οι άνθρωποι ντύνονται βαριά τρέχοντας στους δρόμους. Χειμώνιασε και ο αέρας χτυπά με ορμή και μανιασμένα τα παράθυρα του δωματίου μου. Χειμώνιασε και ο ουρανός σκλήρυνε και έχασε το χαρούμενό του χρώμα. Τώρα ο αέρας παρασέρνει τα δέντρα και χτυπάει με δύναμη τα τζάμια. Χειμώνιασε. Βροχές πέφτουν αραιά…

Μη δέχεστε αφεντικά στη ζωή σας

Ένα από τα κακά που υπάρχουν σε αυτή τη χωρά, είναι η επιθυμία πολλών να ελέγχουν τις ζωές των ανθρώπων. Θεωρούν πως τα παιδιά, οι σύντροφοι και οι φίλοι τους ανήκουν και είναι ιδιοκτησία τους. Θέλουν να ελέγχουν τη ζωή, τις σκέψεις και τα θέλω τους. Δε μας αφήνουν να αναπνεύσουμε και να είμαστε ο εαυτός μας. Έχω βαρεθεί να ακούω πεθερές…

Και αν δεν υπάρχει τίποτα, τι γίνεται;

Είναι μικρή η ζωή και τόσο ωραία. Και είναι η επιθυμία των περισσότερων από εμάς να ζήσουμε όσο περισσότερο γίνεται ή επιθυμούμε να είμαστε αθάνατοι. Θρησκευτικές πεποιθήσεις μέσα στον ρου της Ιστορίας, έχουν εγκαθιδρύσει την πίστη στην ύπαρξη της ζωής μετά το θάνατο, μία πίστη στην οποία πολλοί άνθρωποι βρίσκουν παρηγοριά. Τι γίνεται…

Δεν έχω πια χρόνο να ασχοληθώ με μέτριους, καιροσκόπους και ανώριμους - Του Mário Pinto de Andrade

Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει μέχρι τώρα… Έχω περισσότερο παρελθόν απ’ ό,τι μέλλον. Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που του έδωσαν ένα γεμάτο μπολ με κεράσια: τα πρώτα τα καταβρόχθισε με λαιμαργία, αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγα, άρχισε να τα γεύεται με…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Υπάρχει τύχη στη ζωή;

Υπάρχει τύχη στη ζωή τελικά;  Αξίζει να διαβάσουμε ένα άρθρο το οποίο…

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Μια μέρα ο 13χρονος ανιψιός μου Βασίλης μου είπε (σχεδόν…

Για τη μαμά μου…

Στα ένατα γενέθλια της κόρης μου ξύπνησα με κλάματα, γιατί σε…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή,…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου…

Βιβλίο vs “youtube” και “Power of Love”

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ξυπνώντας την ημέρα της γιορτής μου ήταν…

Back in Time

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης