tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Πασχαλινές αναμνήσεις στην Καρδίτσα

Πασχαλινές αναμνήσεις στην Καρδίτσα

( 18 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Παρασκευή, 10.05.19 16:31
 

Πασχαλινές αναμνήσεις στην Καρδίτσα

Το Πάσχα πήγα με τις μικρές ανιψιές μου και το σκυλί μας βόλτα στη γειτονιά. Ένας γείτονας τις ζήτησε να τραγουδήσουν τα κάλαντα του Λαζάρου, αλλά του εξήγησα ότι ζουν στην Αθήνα και δεν τα ξέρουν. Ήθελε να τις δώσει φραγκοκοτίσια αβγά, όπως έδινε σε μας κάποτε. Λίγες μέρες πριν είχα φτιάξει το καλαθάκι της κόρης μου για να πάει να τραγουδήσει το «Εις την πόλη Βηθανία κλαίει η Μάρθα και η Μαρία…»

Δε θα ξεχάσω ποτέ την ανυπομονησία μου τις δύο τελευταίες χρονιές που τραγουδούσα. Είχαμε κάνει μέχρι και σχεδιάγραμμα… Δε θα μας  ξέφευγε κανένας γείτονας… Μετά το Λάζαρο ερχόντουσαν οι διακοπές του Πάσχα. Το βάψιμο των αβγών, η προετοιμασία για τα αρνιά, τις σούβλες και τις ψησταριές… Ένας πανικός!

Τις περισσότερες φορές η νονά μου μου έφερνε παπούτσια. Τις επόμενες μέρες δεν τα έβγαζα από τα πόδια μου. Περπατούσα και ένιωθα περήφανη. Ένιωθα ξεχωριστή. Νόμιζα πως όλοι με κοιτούσαν. Εκτός από ξεχωριστή ένιωθα κάθε φορά και τυχερή. Τυχερή, γιατί ήμουν η μόνη από τα τρία παιδιά της οικογένειας που έπαιρνε ανελλιπώς λαμπάδα, δώρο κτλ. Η αδερφή μου και ο αδερφός μου είχαν την ατυχία να έχουν δύο νονούς, οι οποίοι θυμήθηκαν την πρώτη για λίγα χρόνια και τον δεύτερο σχεδόν ποτέ. Κάθε χρόνο η μαμά έτρεχε να πάρει δώρο στον αδερφό και του έλεγε ψέματα ότι ήταν από τη νονά του. Αυτό το φαινόμενο του «εξαφανισμένου» νονού ήταν πολύ σύνηθες στην εποχή μας. Η δικιά μου νονά εξαφανίστηκε στην πορεία, ξαναεμφανίστηκε και ξαναεξαφανίστηκε -μάλλον οριστικά-, αλλά της αναγνωρίζω ότι τουλάχιστον δε γέμισε τις πασχαλινές μου αναμνήσεις με πικρία, όπως συνέβη με τα αδέρφια μου.

Στο δημοτικό υπήρξαν εκείνες οι χρονιές που προσπάθησα να γίνω παιδί της εκκλησίας και περνούσα τα απογεύματα της Μεγάλης Εβδομάδας στον Άγιο Νικόλαο με τις φίλες μου. Κράτησε δύο ή τρία χρόνια απ’ ό,τι θυμάμαι. Ήμουν όμως πάντα συνεπής στη νηστεία και τη θεία Κοινωνία, επειδή έτσι έπρεπε. Μάλιστα προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι την ώρα της Ανάστασης πρέπει να αφήνω πίσω τα ελαττώματά μου και να ξεκινάω από το μηδέν προσπαθώντας να είμαι «καλό κορίτσι». Αυτό δεν μου το είχε πει κανείς. Εγώ το είχα επινοήσει. Είχα το κακό να επινοώ διάφορα με το μυαλό μου και επίσης να μη λέω σε κανέναν τις απορίες μου. Δεν ξέρω γιατί.

Για παράδειγμα ποτέ δε ρωτούσα γιατί οι εικόνες των Αγίων μοιάζουν τόσο τρομαχτικές. Ποτέ δεν είπα στη μαμά μου ότι με τρόμαζε εκείνος ο πίνακας στο δωμάτιό της με το δακρυσμένο κοριτσάκι που κρατούσε ένα κερί και σε κοιτούσε διαπεραστικά. Ούτε ποτέ ρώτησα γιατί στους δρόμους γράφει παντού Ν.Δ. και ποτέ Μ.Δ. Πίστευα ότι σημαίνει Νατάσα Δανιήλ και ήθελα να γράφει καμιά φορά και Μαρία, το όνομα της αδερφής μου. Πόσο χαζή ένιωσα όταν έμαθα τι σημαίνουν τα αρχικά, ούτε συζήτηση. Άλλη απορία μου ήταν γιατί συνεχίζουμε και κρατάμε την ομπρέλα όταν περπατάμε κάτω από υπόστεγο. Τι ανοησία… Αφού εκεί δε βρεχόμαστε… Εγώ όμως ήμουν έξυπνη και κάτω από τα υπόστεγα κατέβαζα την ομπρέλα…

Πολύ παλιά ψήναμε στο σπίτι των παππούδων με τα αδέρφια του μπαμπά. Μετά που οι παππούδες μεγάλωσαν ψήναμε στην αυλή μας. Μετά οι παππούδες έφυγαν κι εμείς μείναμε να ψήνουμε σταθερά στην αυλή μας. Με εξαίρεση τα τελευταία χρόνια που η απουσία των αγαπημένων γονιών μας έχει «αδειάσει» την αυλή και το ψήσιμο σε αυτή δε μοιάζει να έχει νόημα.

Πόσο παράξενο μου φαίνεται που πέρασαν τόσα χρόνια... Ήμουν κοριτσάκι και είμαι μαμά. Με πονάει που κάποιοι έχουν φύγει. Η ζωή όμως συνεχίζεται «ανελέητα».

Μια μέρα άκουσα το γιο μου να λέει: «Κύριε ελέησον, κύριε ελέησον, ο παπάς τρελάθηκε και παίζει play-station».

-Θυμάσαι; είπα στον αδερφό μου. Εμείς λέγαμε «Kύριε ελέησον, κύριε ελέησον, ο παπάς πίνει καρνέισιον» (σοκολατούχο γάλα που πίναμε μικρά). Θυμάσαι που μας έπαιρνε ο παππούς;

-Α, τώρα που είπες παππούς. Το σπίτι της γιαγιάς και του παππού ξενοικιάστηκε και έχω το κλειδί. Θες να πας να το δεις;

Πήρα τα τέσσερα παιδιά και ανίψια και το σκυλί και πήγα. Δυο τετράγωνα πιο κάτω... είκοσι χρόνια περνάω απ’ έξω, είκοσι χρόνια είχα να μπω. Κάναμε εξερεύνηση, κόψαμε λουλούδια....

-Μαμά, γιατί κλαις;

-Θεία, γιατί κλαις;

Όχι μόνο έκλαιγα, αλλά δε μπορούσα να σταματήσω... Έβλεπα τους θάμνους που πίσω τους τριάντα χρόνια πριν έφτιαχνα κεφτεδάκια από χώμα και νερό...Έβλεπα την παλιά βρύση που η γιαγιά έπλενε τα ρούχα στη σκάφη, το μέρος όπου άλλοτε ήταν το κοτέτσι, ο κήπος... Και μέσα στο σπίτι ανατρίχιασα. Ξαναζωντάνεψαν τα πάντα. Θυμήθηκα την παραμικρή λεπτομέρεια. Τη σόμπα, το ντουλάπι με τις λιχουδιές, το ψυγείο με τη βυσσινάδα, τον παππού Τάσο να μαλώνει με τη γιαγιά Μαριγούλα, τη γιαγιά να λέει ιστορίες. Συγκλονίστηκα...Το άδειο σπίτι γέμισε. Μυρωδιές, εικόνες, ήχους...

Τίποτα δε χάνεται, αυτό πιστέυω. Μπορεί η σχέση μου με τα θεία να μην είναι η καλύτερη τα τελευταία χρόνια, αλλά πιστεύω στην αγάπη των ανθρώπων και πρέπει να μην ξεχνάμε την καλοσύνη και την αγάπη που πήραμε... Κι ας έφυγαν, η αγάπη τους μας γεμίζει...

Μας δίνει δύναμη να πάμε μπροστά...

Πάμε μπροστά θέλοντας και μη.

Μας τραβάνε από το χέρι τα παιδιά...

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Το αντίο που δεν ειπώθηκε ποτέ!

Αποχαιρετίστηκαν. Κοιτάχτηκαν βαθιά μέσα στα μάτια, διαπερνώντας ο ένας τον άλλον, και διέσχισαν διαφορετικούς δρόμους. Αλλά η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν είπαν αντίο! Ο ένας ποτέ δεν βγήκε από την καρδιά του άλλου. Δεν ειδωθήκαν ξανά, αλλά ποτέ δεν ξεχαστήκαν. Γιατί αγάπες σαν αυτή μένουν για πάντα! Αυτά τα Αντίο, δεν ειπώθηκαν ποτέ!…

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου, αγαπητέ μου συγγενή, αγαπητή μου φίλη, που σε αγαπούσα τόσο πολύ και σε εμπιστευόμουν ακόμα πιο πολύ, σε ευχαριστώ που με ισοπέδωσες και με έμαθες να στέκομαι ξανά όρθια. Εσένα που όταν σε έβλεπα χαιρόμουν, γιατί κάναμε καλή παρέα, που σου έλεγα τον πόνο μου κλαίγοντας και…

Μπορεί να είναι λάθος κάτι που νιώθουμε σωστό;

Μη μου ξυπνάς αυτά που άφησα να κοιμούνται μέσα μου. Δεν το έβαλα ποτέ κάτω για εμάς, ξέρεις γιατί; Γιατί ξέρω ότι με αγαπάς, δυνατά, παράξενα και τρομαχτικά. Σε ξέρω καλύτερα από τους πάντες. Ξέρω ότι με θες, ότι είμαι το πάθος σου, η χαρά σου, τα νεύρα σου, η θλίψη σου. Με αγαπάς όσο σε αγαπώ, για αυτό και δεν τα παρατούσα. Ούτε…

Πασχαλινές αναμνήσεις στην Καρδίτσα

Το Πάσχα πήγα με τις μικρές ανιψιές μου και το σκυλί μας βόλτα στη γειτονιά. Ένας γείτονας τις ζήτησε να τραγουδήσουν τα κάλαντα του Λαζάρου, αλλά του εξήγησα ότι ζουν στην Αθήνα και δεν τα ξέρουν. Ήθελε να τις δώσει φραγκοκοτίσια αβγά, όπως έδινε σε μας κάποτε. Λίγες μέρες πριν είχα φτιάξει το καλαθάκι της κόρης μου για να πάει να…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα τελευταία χρόνια δεν βασίζεται σε κάποιο μυστικό σχέδιο που εκπορεύεται από άγνωστους και σκοτεινούς κύκλους αλλά αποτελεί την υλοποίηση μιας προδιαγεγραμμένης καπιταλιστικής επιδρομής, η οποία θα διενεργείται για όσο χρόνο ο μόχθος των εργαζομένων θα αποφέρει κέρδη.…

Timing και άλλα τέτοια στολίδια

Ο τέλειος χρόνος.. Η σωστή ώρα.. Το καλό timing ρε παιδί μου. Μάθαμε τελικά από που προέρχεται και από τι εξαρτάται; Είμαι 27 χρονών. Περήφανη για κάθε μου παράσημο και ευτυχισμένη για κάθε καλή ή κακή εμπειρία που έζησα. Θα σου πω κάτι όμως.. Κουράστηκα! Αυτή τη φορά στο λέω μπέσα.. Κουράστηκα να γνωρίζω ένα είδος ανθρώπου, με τόσα…

Τσάρλι Τσάπλιν: Όλα εξαρτώνται από μένα!

Ο Τσαρλς Σπένσερ «Τσάρλι» Τσάπλιν (1889-1977) ήταν ηθοποιός και σκηνοθέτης του βωβού κινηματογράφου, που άφησε εποχή στις πρώτες δεκαετίες του Χόλυγουντ, ενσαρκώνοντας τον Σαρλό και σκορπώντας γέλιο στους φίλους της 7ης τέχνης όλων των ηλικιών. Πέρα από το σημαντικό καλλιτεχνικό έργο του, έχουμε να θυμόμαστε τα σοφά λόγια του για τη ζωή,…

Ο έρωτας

Το ξέρω ότι εσύ που μόλις τώρα ξεκίνησες να με διαβάζεις είσαι πολύ απογοητευμένος ή πολύ ερωτευμένος ή και τα δύο μαζί. Γιατί για να ερωτευτείς πρέπει να απογοητευτείς και για να απογοητευτείς πρέπει να ερωτευτείς. Όπως και να έχει τα ίδια είναι. Και εσύ ακόμα που με διαβάζεις και είσαι ενάντια του έρωτα -δεν πιστεύεις σε αυτά, είσαι ο…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η υπεράσπιση του εαυτού σου ξεκινάει μονάχα από σένα

Σπατάλησα πολύ χρόνο για να δω τι θέλουν οι άλλοι, τώρα έχω χρόνο μόνο…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα…

Αντέχεις να αγαπήσεις έναν λύκο;

Λύκος. Στο άκουσμα και μόνο του ονόματός του σκεφτόμαστε αυτόματα κάτι…

Το αντίο που δεν ειπώθηκε ποτέ!

Αποχαιρετίστηκαν. Κοιτάχτηκαν βαθιά μέσα στα μάτια, διαπερνώντας ο ένας…

Να χαλάς χατίρια και να λες «όχι» στην εκμετάλλευση!

Χτυπάει το τηλέφωνο μετά από καιρό, κοιτάς τον αριθμό και είναι ένας…

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου,…

Back in Time

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης