tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

( 18 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Κυριακή, 30.06.19 02:11
 

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν οι βαθμοί. Το 1997 μια φωνή σε ένα ακουστικό τηλεφώνου μου ανακοίνωνε τις βαθμολογίες μου στις Πανελλήνιες. Μια φωνή που έμοιαζε να έρχεται από το υπερπέραν και μου φαινόταν σα να επιβραδύνεται και να γίνεται πιο μπάσα… σαν ένας δίσκος σε παλιό πικ απ που χάλασε.

Η ανατριχίλα του 18χρονου εαυτού μου στο άκουσμα του 13,375 (στην ιστορία) έμοιαζε περισσότερο με απογοήτευση, οργή και θυμό, καθώς έβλεπα το όνειρο της «φοιτητικής ζωής» να αναβάλλεται. Ακολούθησε πολύ κλάμα, μια ξεχειλωμένη μπλούζα στην οποία έχωσα το κεφάλι μου κι έκλαψα για ώρες, κάνοντάς την και χαρτομάντιλο, μια βραδιά με τις φίλες μου στο αθλητικό πάρκο, μεγάλη πτώση των βάσεων και… ναι! Εγώ -του 13, 375- πέρασα Ιστορικό/Αρχαιολογικό!

Παρά την αναπάντεχη επιτυχία κανείς δε μου έδωσε συγχαρητήρια. Θεωρήθηκε αποτυχία το ότι μία πολύ καλή μαθήτρια δεν πέρασε στη Νομική, οπότε -χωρίς να με ρωτήσουν- θεωρούσαν δεδομένο ότι θα ξαναέδινα, κι έτσι δε μου έδιναν συγχαρητήρια παρά μόνο για την αδερφή μου που είχε περάσει Ιατρική. Φανταστείτε πόσο υποτιμητικά ένιωσα όταν σε μια βάπτιση εκείνο το καλοκαίρι μια συγγενής μου είπε: Συγχαρητήρια! Συγχαρητήρια για την αδερφή σου! Νομίζω ότι την επιτυχία εκείνη τη βίωσα μόνη και μόνη πάλεψα να πείσω όλους ότι «Όχι, δεν θα ξαναδώσω Πανελλήνιες. Θα πάω στη σχολή που πέρασα!» (Έστω και «κατώτερη»). Ακόμη θυμάμαι την αίσθηση του ενστίκτου που είχα ότι δεν πρέπει να ξαναδώσω.

Σαν αρχαιολόγος δε δούλεψα ποτέ, σαν φιλόλογος δε διορίστηκα ποτέ, αλλά ποτέ δε μετάνιωσα για εκείνη την επιλογή μου. Και ξέρω γιατί! Γιατί λάτρευα και λατρεύω ό,τι έχει σχέση με ιστορία, αρχαία, ιστορία τέχνης, κτλ και κανένα ενδιαφέρον δε μου προκαλεί η επιστήμη της Νομικής. Ήταν σα να με πήρες και με έβαλες στην ιδανική σχολή όσον αφορούσε την ιδιοσυγκρασία μου και το χαρακτήρα μου.  

Το 2006 ο εφιάλτης και η ανατριχίλα επανήλθαν στο προσκήνιο. Τα ενδιάμεσα χρόνια δεν ασχολήθηκα ποτέ με Πανελλαδικές, είχα άλλα θέματα να ασχοληθώ (εξετάσεις και βαθμοί στο Πανεπιστήμιο). Η νέα ανατριχίλα ήταν κάπως πιο «ώριμη», αλλά και πάλι συνοδευόμενη από άγχος και ευθύνη. Ήταν η ανατριχίλα ακούγοντας τους βαθμούς των μαθητών μου. Ομολογώ ότι με το πέρασμα των χρόνων δε με πιάνει πια η ταραχή της πρώτης χρονιάς, αλλά το άγχος είναι πάντα εκεί, με περιμένει κάθε Ιούνιο, συνεπές στο ραντεβού. Άλλοτε πάνω από ένα τηλέφωνο, άλλοτε μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή, άλλοτε απέναντι από μια πόρτα περιμένοντας τους μαθητές να μπουν.

Και μάλλον δε θα τελειώσει ποτέ, αλλά καθόλου δε με πειράζει. Έχω μάθει να συνυπάρχω με την ανατριχίλα και είτε συνοδεύεται από χαρά είτε από λύπη πάλι μας μαθαίνει κάτι για τη ζωή. Και είναι μια ανατριχίλα διαφορετική από τις άλλες. Γιατί μετά από αυτή, αλλάζει η σελίδα στη ζωή κάποιου. Ακόμη κι αν κάποιος έχει αποτύχει, παίρνει μια «στροφή» στη ζωή του. Επιλέγει για το αν θα ξαναδώσει ή αν θα πάει σε κάποια ιδιωτική σχολή ή αν θα ψάξει για δουλειά. Για όποιον πετύχει από την άλλη είναι η αρχή μιας νέας ζωής μακριά από τους γονείς και την πόλη του (τουλάχιστον για τους μαθητές της επαρχίας). Είναι μια εντελώς νέα εμπειρία, μοναδική.

Δε λέω ότι με την εισαγωγή σε κάποια σχολή ο νέος έχει λύσει τα προβλήματά του. Ίσα ίσα θα ταλαιπωρηθεί και στη σχολή με τα μαθήματα και το διάβασμα, αλλά και μετά για να βρει δουλειά και να αναγνωρίσουν την αξία του. Οι σπουδές όμως θα τον έχουν βοηθήσει να γίνει ένας πιο ώριμος και αποφασιστικός νέος. Γιατί «φοιτητική ζωή» δεν είναι μόνο ξενύχτια, παρέες, γέλια, βόλτες, πάρτυ, ταβέρνες, μπουζούκια και κλαμπ. Είναι κάτι πολύ περισσότερο… Θα γνωρίσετε ανθρώπους καλούς και αγνούς, και ανθρώπους με υποκρισία και υστεροβουλία. Θα συνυπάρξετε με συμφοιτητές πρόθυμους να σας βοηθήσουν και άλλους ανταγωνιστικούς και απόμακρους. Θα γνωρίσετε καθηγητές κομπλεξικούς (που μάλλον έχουν απωθημένα με δικούς τους καθηγητές και τους βγαίνει στους φοιτητές), αλλά και καθηγητές που θα λατρέψετε. Που θα μιλούν κι εσείς θα εύχεστε να μην τελειώσει το μάθημα. Θα αποκτήσετε φίλους που θα έχετε σε όλη σας τη ζωή και θα μάθετε να κρίνετε ποιοι τύποι ανθρώπου σας ταιριάζουν και ποιοι όχι, ακόμη κι αν χρειαστεί να βιώσετε απογοητεύσεις. Και τέλος, θα μάθετε να διεκδικείτε και να ορθώνετε το ανάστημά σας, ακόμη κι αν προηγουμένως θα έχετε νιώσει υποτιμημένοι και ανόητοι μη φέρνοντας αντίρρηση σε ό,τι σας ενοχλούσε.

Θα έχετε ανοίξει τα φτερά σας και θα έχετε μάθει να πετάτε. Ο 18χρονος εαυτός σας δε θα έχει εξαφανιστεί! Θα έχει ενδυναμωθεί και «εμπλουτιστεί» κι εκείνος ο 18χρονος ή η 18χρονη έφηβος/η που ούρλιαζε από χαρά μετά την ανατριχίλα της ανακοίνωσης της βαθμολογίας θα έχει γίνει ένας νέος ή μία νέα έτοιμη να κατακτήσει τον κόσμο.

Οπότε μετά την ανατριχίλα της ανακοίνωσης των βαθμών τίποτα δεν τελειώνει, εκτός από το άγχος για τη βαθμολογία. Τότε όλα αρχίζουν! Βγαίνετε από τον «μικρό σας κόσμο» και μπαίνετε σε έναν «μεγαλύτερο», πιο επικίνδυνο, αλλά στον οποίο μπορείτε να βιώσετε μοναδικές συγκινήσεις!

Συγχαρητήρια σε όλους τους επιτυχόντες και καλή φοιτητική ζωή! Ζήστε την κάθε στιγμή!

«Carpe diem, Άδραξε τη μέρα»

«Πήγα στα δάση γιατί θέλησα να ζήσω με σκοπό,
θέλησα να ζήσω βαθιά, να ρουφήξω το μεδούλι της ζωής,
να αποδιώξω ότι δεν ήτανε ζωή
και όχι όταν πεθάνω ν’ ανακαλύψω πως δεν έζησα…»
(Από την αγαπημένη ταινία «Ο κύκλος των χαμένων ποιητών»)

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Έχεις δει ποτέ σου άνθρωπο να μιλάει στα λουλούδια;

Έχεις δει ποτέ σου άνθρωπο να μιλάει στα λουλούδια; Μπορείς να διακρίνεις μέσα από την πράξη του αυτή την ανάγκη του να μοιραστεί όσα κρύβει μέσα του; Βλέπεις τη μοναξιά κάτω από το χαμόγελό του; Νομίζεις πως ένας άνθρωπος τυχαία επιλέγει να μιλάει στα λουλούδια του; Όχι, μιλάει σε αυτά επειδή και εκείνα είναι τόσο λεπτά, τόσο ευαίσθητα,…

Οι δρόμοι των κυπαρισσιών

Θα έπρεπε να ξεκινάμε το ταξίδι μας στον κόσμο, ξεκινώντας απ’ το δρόμο των κυπαρισσιών. Από το τέλος προς στην αρχή.  Να χαράζουμε την πορεία μας σε αυτό τον κόσμο με την πιο μεγάλη γνώση. Την γνώση των ορίων και της σχετικότητας, όχι του χρόνου γενικώς αλλά της σχετικότητας του δικού μας χρόνου.  Ό,τι μας φέρνει πιο κοντά στο ερώτημα…

Κάνε την ψυχή σου καράβι

Θα νιώσεις πολλές φορές καράβια να βουλιάζουν μέσα σου. Μην τα αφήσεις. Να έχεις ψυχή ταξιδιάρικη, ανήσυχη, μη στάσιμη. Να κάθεσαι σε αναμμένα κάρβουνα για να εξελίσσεσαι. Πολλοί θα σε αποθαρρύνουν, θα σε μειώσουν, θα σου δώσουν κίνητρο να αλλάξεις, να γίνεις ίδιος. Μην το κάνεις. Με το οφθαλμός αντί οφθαλμού τα δικά σου μάτια θα…

Δεν θα ερωτευτώ ποτέ ξανά

Τα μάτια δακρυσμένα, η καρδιά μου απόπληκτη επεξεργάζεται την πικρή αλήθεια: όλα όσα πίστευα για εσένα ήταν τελικά αλήθεια. Δεν ήταν αληθινή η αγάπη σου, κάλπικες όλες σου οι υποσχέσεις, τα φιλιά και τα λόγια. Δε θέλω να μιλήσω σε κανέναν, μία ακόμα παράσταση τελείωσε. Σαν παιχνίδι αισθάνομαι που έσπασε και το μικρό παιδί το πετάει στον…

Πασχαλινές αναμνήσεις στην Καρδίτσα

Το Πάσχα πήγα με τις μικρές ανιψιές μου και το σκυλί μας βόλτα στη γειτονιά. Ένας γείτονας τις ζήτησε να τραγουδήσουν τα κάλαντα του Λαζάρου, αλλά του εξήγησα ότι ζουν στην Αθήνα και δεν τα ξέρουν. Ήθελε να τις δώσει φραγκοκοτίσια αβγά, όπως έδινε σε μας κάποτε. Λίγες μέρες πριν είχα φτιάξει το καλαθάκι της κόρης μου για να πάει να…

Η Εβδομάδα των Παθών

Ξέρεις γιατί μερικές φορές δεν νιώθεις πολλά, παρόλο που είναι Μ. Εβδομάδα; Είναι επειδή νομίζεις ότι όλα αυτά γίνονται μ’ ένα κουμπάκι που πατάμε αυτές τις μέρες...  Η μεγάλη εβδομάδα (η εβδομάδα των παθών) εκτός από τα θρησκευτικά, πιστεύω ότι σχετίζεται και με την ψυχολογία μας. Συνδέεται με τον πόνο, την πάλη, την αισιοδοξία, τη…

Η στιγμή του χωρισμού

Έφτασε αυτή η στιγμή που τόσο απευχόμουν. Η ώρα που το χέρι μου θέλεις να  αφήσεις και  να πορευτείς χωρίς εμένα στη ζωή αυτή. Η στιγμή που αισθάνομαι πως η αγάπη μου πια σου είναι περιττή. Ήρθε και αυτή η ώρα που για εμένα πια δεν ενδιαφέρεσαι και θέλεις να βρεις την αγάπη σε άλλη αγκαλιά. Την ώρα αυτή του αποχωρισμού, στα μάτια θα…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή μας είναι σημαντική, να τη ζεις μέχρι τέλος, η ζωή μας είναι μόνο στιγμές. Κάθε στιγμή σου, από την πιο ασήμαντη μέχρι την πιο σημαντική, να τη ζεις με ένταση, γιατί πίσω δεν ξαναγυρνάει, είναι μοναδική και τελευταία. Θα έρθουν πολλές ίδιες αλλά καμία δεν θα είναι…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή…

Να χαλάς χατίρια και να λες «όχι» στην εκμετάλλευση!

Χτυπάει το τηλέφωνο μετά από καιρό, κοιτάς τον αριθμό και είναι ένας…

Μια ζαριά καλή…

Κάθε Τρίτη και άλλο παιχνίδι. Αυτή ήταν η συμφωνία και οι κανόνες…

Back in Time

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης