tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

( 18 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Κυριακή, 30.06.19 02:11
 

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν οι βαθμοί. Το 1997 μια φωνή σε ένα ακουστικό τηλεφώνου μου ανακοίνωνε τις βαθμολογίες μου στις Πανελλήνιες. Μια φωνή που έμοιαζε να έρχεται από το υπερπέραν και μου φαινόταν σα να επιβραδύνεται και να γίνεται πιο μπάσα… σαν ένας δίσκος σε παλιό πικ απ που χάλασε.

Η ανατριχίλα του 18χρονου εαυτού μου στο άκουσμα του 13,375 (στην ιστορία) έμοιαζε περισσότερο με απογοήτευση, οργή και θυμό, καθώς έβλεπα το όνειρο της «φοιτητικής ζωής» να αναβάλλεται. Ακολούθησε πολύ κλάμα, μια ξεχειλωμένη μπλούζα στην οποία έχωσα το κεφάλι μου κι έκλαψα για ώρες, κάνοντάς την και χαρτομάντιλο, μια βραδιά με τις φίλες μου στο αθλητικό πάρκο, μεγάλη πτώση των βάσεων και… ναι! Εγώ -του 13, 375- πέρασα Ιστορικό/Αρχαιολογικό!

Παρά την αναπάντεχη επιτυχία κανείς δε μου έδωσε συγχαρητήρια. Θεωρήθηκε αποτυχία το ότι μία πολύ καλή μαθήτρια δεν πέρασε στη Νομική, οπότε -χωρίς να με ρωτήσουν- θεωρούσαν δεδομένο ότι θα ξαναέδινα, κι έτσι δε μου έδιναν συγχαρητήρια παρά μόνο για την αδερφή μου που είχε περάσει Ιατρική. Φανταστείτε πόσο υποτιμητικά ένιωσα όταν σε μια βάπτιση εκείνο το καλοκαίρι μια συγγενής μου είπε: Συγχαρητήρια! Συγχαρητήρια για την αδερφή σου! Νομίζω ότι την επιτυχία εκείνη τη βίωσα μόνη και μόνη πάλεψα να πείσω όλους ότι «Όχι, δεν θα ξαναδώσω Πανελλήνιες. Θα πάω στη σχολή που πέρασα!» (Έστω και «κατώτερη»). Ακόμη θυμάμαι την αίσθηση του ενστίκτου που είχα ότι δεν πρέπει να ξαναδώσω.

Σαν αρχαιολόγος δε δούλεψα ποτέ, σαν φιλόλογος δε διορίστηκα ποτέ, αλλά ποτέ δε μετάνιωσα για εκείνη την επιλογή μου. Και ξέρω γιατί! Γιατί λάτρευα και λατρεύω ό,τι έχει σχέση με ιστορία, αρχαία, ιστορία τέχνης, κτλ και κανένα ενδιαφέρον δε μου προκαλεί η επιστήμη της Νομικής. Ήταν σα να με πήρες και με έβαλες στην ιδανική σχολή όσον αφορούσε την ιδιοσυγκρασία μου και το χαρακτήρα μου.  

Το 2006 ο εφιάλτης και η ανατριχίλα επανήλθαν στο προσκήνιο. Τα ενδιάμεσα χρόνια δεν ασχολήθηκα ποτέ με Πανελλαδικές, είχα άλλα θέματα να ασχοληθώ (εξετάσεις και βαθμοί στο Πανεπιστήμιο). Η νέα ανατριχίλα ήταν κάπως πιο «ώριμη», αλλά και πάλι συνοδευόμενη από άγχος και ευθύνη. Ήταν η ανατριχίλα ακούγοντας τους βαθμούς των μαθητών μου. Ομολογώ ότι με το πέρασμα των χρόνων δε με πιάνει πια η ταραχή της πρώτης χρονιάς, αλλά το άγχος είναι πάντα εκεί, με περιμένει κάθε Ιούνιο, συνεπές στο ραντεβού. Άλλοτε πάνω από ένα τηλέφωνο, άλλοτε μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή, άλλοτε απέναντι από μια πόρτα περιμένοντας τους μαθητές να μπουν.

Και μάλλον δε θα τελειώσει ποτέ, αλλά καθόλου δε με πειράζει. Έχω μάθει να συνυπάρχω με την ανατριχίλα και είτε συνοδεύεται από χαρά είτε από λύπη πάλι μας μαθαίνει κάτι για τη ζωή. Και είναι μια ανατριχίλα διαφορετική από τις άλλες. Γιατί μετά από αυτή, αλλάζει η σελίδα στη ζωή κάποιου. Ακόμη κι αν κάποιος έχει αποτύχει, παίρνει μια «στροφή» στη ζωή του. Επιλέγει για το αν θα ξαναδώσει ή αν θα πάει σε κάποια ιδιωτική σχολή ή αν θα ψάξει για δουλειά. Για όποιον πετύχει από την άλλη είναι η αρχή μιας νέας ζωής μακριά από τους γονείς και την πόλη του (τουλάχιστον για τους μαθητές της επαρχίας). Είναι μια εντελώς νέα εμπειρία, μοναδική.

Δε λέω ότι με την εισαγωγή σε κάποια σχολή ο νέος έχει λύσει τα προβλήματά του. Ίσα ίσα θα ταλαιπωρηθεί και στη σχολή με τα μαθήματα και το διάβασμα, αλλά και μετά για να βρει δουλειά και να αναγνωρίσουν την αξία του. Οι σπουδές όμως θα τον έχουν βοηθήσει να γίνει ένας πιο ώριμος και αποφασιστικός νέος. Γιατί «φοιτητική ζωή» δεν είναι μόνο ξενύχτια, παρέες, γέλια, βόλτες, πάρτυ, ταβέρνες, μπουζούκια και κλαμπ. Είναι κάτι πολύ περισσότερο… Θα γνωρίσετε ανθρώπους καλούς και αγνούς, και ανθρώπους με υποκρισία και υστεροβουλία. Θα συνυπάρξετε με συμφοιτητές πρόθυμους να σας βοηθήσουν και άλλους ανταγωνιστικούς και απόμακρους. Θα γνωρίσετε καθηγητές κομπλεξικούς (που μάλλον έχουν απωθημένα με δικούς τους καθηγητές και τους βγαίνει στους φοιτητές), αλλά και καθηγητές που θα λατρέψετε. Που θα μιλούν κι εσείς θα εύχεστε να μην τελειώσει το μάθημα. Θα αποκτήσετε φίλους που θα έχετε σε όλη σας τη ζωή και θα μάθετε να κρίνετε ποιοι τύποι ανθρώπου σας ταιριάζουν και ποιοι όχι, ακόμη κι αν χρειαστεί να βιώσετε απογοητεύσεις. Και τέλος, θα μάθετε να διεκδικείτε και να ορθώνετε το ανάστημά σας, ακόμη κι αν προηγουμένως θα έχετε νιώσει υποτιμημένοι και ανόητοι μη φέρνοντας αντίρρηση σε ό,τι σας ενοχλούσε.

Θα έχετε ανοίξει τα φτερά σας και θα έχετε μάθει να πετάτε. Ο 18χρονος εαυτός σας δε θα έχει εξαφανιστεί! Θα έχει ενδυναμωθεί και «εμπλουτιστεί» κι εκείνος ο 18χρονος ή η 18χρονη έφηβος/η που ούρλιαζε από χαρά μετά την ανατριχίλα της ανακοίνωσης της βαθμολογίας θα έχει γίνει ένας νέος ή μία νέα έτοιμη να κατακτήσει τον κόσμο.

Οπότε μετά την ανατριχίλα της ανακοίνωσης των βαθμών τίποτα δεν τελειώνει, εκτός από το άγχος για τη βαθμολογία. Τότε όλα αρχίζουν! Βγαίνετε από τον «μικρό σας κόσμο» και μπαίνετε σε έναν «μεγαλύτερο», πιο επικίνδυνο, αλλά στον οποίο μπορείτε να βιώσετε μοναδικές συγκινήσεις!

Συγχαρητήρια σε όλους τους επιτυχόντες και καλή φοιτητική ζωή! Ζήστε την κάθε στιγμή!

«Carpe diem, Άδραξε τη μέρα»

«Πήγα στα δάση γιατί θέλησα να ζήσω με σκοπό,
θέλησα να ζήσω βαθιά, να ρουφήξω το μεδούλι της ζωής,
να αποδιώξω ότι δεν ήτανε ζωή
και όχι όταν πεθάνω ν’ ανακαλύψω πως δεν έζησα…»
(Από την αγαπημένη ταινία «Ο κύκλος των χαμένων ποιητών»)

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν λέγει. (Ευριπίδης, 480-406 π.Χ.) Μοιάζει σαν να πέφτουν απ’ τα σύννεφα οι συμμετέχοντες στον θίασο της κομματοκρατίας για την οικονομική καταστροφή, η οποία πλησιάζει ορμητικά και φαντάζει αναπόφευκτη. Η βαριά βιομηχανία του τουρισμού δεν φαίνεται να περπατάει φέτος,…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Το μαγεμένο σου λουλούδι

Λουλούδι μαγεμένο ήταν για σένα. Το πότιζες, το φρόντιζες, το αγαπούσες τόσο μα τόσο πολύ που η αγάπη σου δεν χωράει σε αυτές εδώ τις λέξεις. Ξεχείλιζε, το κοίταγες και είχες ζωή, γελούσες, χαιρόσουν, και λάθη όταν έκανες ήταν μόνο για το καλό του. Λουλούδι μαγεμένο το έλεγες αυτό το αγαπημένο σου πρόσωπο, και έτσι ξαφνικά -σχεδόν…

Η κρίση της έβδομης τέχνης και προτάσεις για την αναγέννησή της

Διευκρινίσεις για το πλαίσιο κειμένου: πρόκειται για μια απόπειρα προσέγγισης της υπάρχουσας -της τελευταίας δεκαετίας- κατάστασης της έβδομης τέχνης με προσωπικές διαπιστώσεις και εκτιμήσεις χωρίς καμία διάθεση αυθεντίας και δογματισμού. Επίσης σε αυτές τις διαπιστώσεις δεν προβαίνω με βάση τις λιγοστές σινεφίλ ταινίες που αντιστέκονται…

Μπορεί η αγάπη να γίνει μίσος;

Η αγάπη μπορεί να αλλάξει και να γίνει κάτι άλλο;  Η αγάπη μπορεί να περάσει στην απέναντι πλευρά που είναι το μίσος;  Ποτέ δεν μετάνιωσες για όσα έδωσες και όσα ένιωσες, για λόγια και πράξεις που ανεχόσουν ενώ δεν σου άξιζαν, για τα λάθη που συγχωρούσες με ένα χαμόγελο, γιατί πίστευες ότι το άτομο που αγαπούσες όλα αυτά τα άξιζε! Μέχρι…

Πώς νίκησα την κατάθλιψη!

Ζούσα ήδη στην αυτοεξορία μου σχεδόν τρία χρόνια, όταν άρχισα να βουλιάζω ανεξέλεγκτα. Πατούσα στη σαθρή κινούμενη άμμο του διαρρηκτά δομημένου εαυτού μου, ούσα υπερευάλωτη πια κι ενώ παράλληλα κουβαλούσα πάνω μου τα βάρη της εντεταλμένης δυνατής «μάνας», προστάτιδας των αδυνάτων, μα ματαιωμένης κι αναποτελεσματικής. Κάπου εκεί, η, μέχρι…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις μακριά από τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Οι άνθρωποι, πεπεισμένοι ότι η μοίρα θα επιφυλάσσει γι’αυτούς κυρίως μόνο ευχάριστα πράγματα, δυσκολεύονται εν τέλει να αποδεχτούν (και να εφαρμόσουν) τη σπουδαιότητα της αμοιβαίας ευτυχίας, της ενσυναίσθησης και της ευθύνης. Η πικρή…

Η πρώτη μέρα της απελευθέρωσης

Όλοι μας αναζητούμε με αγωνία καθημερινά την απάντηση στην ερώτηση του εκατομμυρίου. Πότε θα δούμε φως στην άκρη του τούνελ; Πότε επιτέλους θα λήξει ο συναγερμός; Πότε τα μέτρα θα αρθούν; Αναρωτιέμαι λοιπόν πώς θα είναι εκείνη η μέρα που ο πρωθυπουργός με διάγγελμά του θα αναγγείλει το «νενικήκαμεν». Ότι κερδίσαμε τον πόλεμο στην τρίμηνη…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να…

Back in Time

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης