tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

( 18 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Κυριακή, 30.06.19 02:11
 

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν οι βαθμοί. Το 1997 μια φωνή σε ένα ακουστικό τηλεφώνου μου ανακοίνωνε τις βαθμολογίες μου στις Πανελλήνιες. Μια φωνή που έμοιαζε να έρχεται από το υπερπέραν και μου φαινόταν σα να επιβραδύνεται και να γίνεται πιο μπάσα… σαν ένας δίσκος σε παλιό πικ απ που χάλασε.

Η ανατριχίλα του 18χρονου εαυτού μου στο άκουσμα του 13,375 (στην ιστορία) έμοιαζε περισσότερο με απογοήτευση, οργή και θυμό, καθώς έβλεπα το όνειρο της «φοιτητικής ζωής» να αναβάλλεται. Ακολούθησε πολύ κλάμα, μια ξεχειλωμένη μπλούζα στην οποία έχωσα το κεφάλι μου κι έκλαψα για ώρες, κάνοντάς την και χαρτομάντιλο, μια βραδιά με τις φίλες μου στο αθλητικό πάρκο, μεγάλη πτώση των βάσεων και… ναι! Εγώ -του 13, 375- πέρασα Ιστορικό/Αρχαιολογικό!

Παρά την αναπάντεχη επιτυχία κανείς δε μου έδωσε συγχαρητήρια. Θεωρήθηκε αποτυχία το ότι μία πολύ καλή μαθήτρια δεν πέρασε στη Νομική, οπότε -χωρίς να με ρωτήσουν- θεωρούσαν δεδομένο ότι θα ξαναέδινα, κι έτσι δε μου έδιναν συγχαρητήρια παρά μόνο για την αδερφή μου που είχε περάσει Ιατρική. Φανταστείτε πόσο υποτιμητικά ένιωσα όταν σε μια βάπτιση εκείνο το καλοκαίρι μια συγγενής μου είπε: Συγχαρητήρια! Συγχαρητήρια για την αδερφή σου! Νομίζω ότι την επιτυχία εκείνη τη βίωσα μόνη και μόνη πάλεψα να πείσω όλους ότι «Όχι, δεν θα ξαναδώσω Πανελλήνιες. Θα πάω στη σχολή που πέρασα!» (Έστω και «κατώτερη»). Ακόμη θυμάμαι την αίσθηση του ενστίκτου που είχα ότι δεν πρέπει να ξαναδώσω.

Σαν αρχαιολόγος δε δούλεψα ποτέ, σαν φιλόλογος δε διορίστηκα ποτέ, αλλά ποτέ δε μετάνιωσα για εκείνη την επιλογή μου. Και ξέρω γιατί! Γιατί λάτρευα και λατρεύω ό,τι έχει σχέση με ιστορία, αρχαία, ιστορία τέχνης, κτλ και κανένα ενδιαφέρον δε μου προκαλεί η επιστήμη της Νομικής. Ήταν σα να με πήρες και με έβαλες στην ιδανική σχολή όσον αφορούσε την ιδιοσυγκρασία μου και το χαρακτήρα μου.  

Το 2006 ο εφιάλτης και η ανατριχίλα επανήλθαν στο προσκήνιο. Τα ενδιάμεσα χρόνια δεν ασχολήθηκα ποτέ με Πανελλαδικές, είχα άλλα θέματα να ασχοληθώ (εξετάσεις και βαθμοί στο Πανεπιστήμιο). Η νέα ανατριχίλα ήταν κάπως πιο «ώριμη», αλλά και πάλι συνοδευόμενη από άγχος και ευθύνη. Ήταν η ανατριχίλα ακούγοντας τους βαθμούς των μαθητών μου. Ομολογώ ότι με το πέρασμα των χρόνων δε με πιάνει πια η ταραχή της πρώτης χρονιάς, αλλά το άγχος είναι πάντα εκεί, με περιμένει κάθε Ιούνιο, συνεπές στο ραντεβού. Άλλοτε πάνω από ένα τηλέφωνο, άλλοτε μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή, άλλοτε απέναντι από μια πόρτα περιμένοντας τους μαθητές να μπουν.

Και μάλλον δε θα τελειώσει ποτέ, αλλά καθόλου δε με πειράζει. Έχω μάθει να συνυπάρχω με την ανατριχίλα και είτε συνοδεύεται από χαρά είτε από λύπη πάλι μας μαθαίνει κάτι για τη ζωή. Και είναι μια ανατριχίλα διαφορετική από τις άλλες. Γιατί μετά από αυτή, αλλάζει η σελίδα στη ζωή κάποιου. Ακόμη κι αν κάποιος έχει αποτύχει, παίρνει μια «στροφή» στη ζωή του. Επιλέγει για το αν θα ξαναδώσει ή αν θα πάει σε κάποια ιδιωτική σχολή ή αν θα ψάξει για δουλειά. Για όποιον πετύχει από την άλλη είναι η αρχή μιας νέας ζωής μακριά από τους γονείς και την πόλη του (τουλάχιστον για τους μαθητές της επαρχίας). Είναι μια εντελώς νέα εμπειρία, μοναδική.

Δε λέω ότι με την εισαγωγή σε κάποια σχολή ο νέος έχει λύσει τα προβλήματά του. Ίσα ίσα θα ταλαιπωρηθεί και στη σχολή με τα μαθήματα και το διάβασμα, αλλά και μετά για να βρει δουλειά και να αναγνωρίσουν την αξία του. Οι σπουδές όμως θα τον έχουν βοηθήσει να γίνει ένας πιο ώριμος και αποφασιστικός νέος. Γιατί «φοιτητική ζωή» δεν είναι μόνο ξενύχτια, παρέες, γέλια, βόλτες, πάρτυ, ταβέρνες, μπουζούκια και κλαμπ. Είναι κάτι πολύ περισσότερο… Θα γνωρίσετε ανθρώπους καλούς και αγνούς, και ανθρώπους με υποκρισία και υστεροβουλία. Θα συνυπάρξετε με συμφοιτητές πρόθυμους να σας βοηθήσουν και άλλους ανταγωνιστικούς και απόμακρους. Θα γνωρίσετε καθηγητές κομπλεξικούς (που μάλλον έχουν απωθημένα με δικούς τους καθηγητές και τους βγαίνει στους φοιτητές), αλλά και καθηγητές που θα λατρέψετε. Που θα μιλούν κι εσείς θα εύχεστε να μην τελειώσει το μάθημα. Θα αποκτήσετε φίλους που θα έχετε σε όλη σας τη ζωή και θα μάθετε να κρίνετε ποιοι τύποι ανθρώπου σας ταιριάζουν και ποιοι όχι, ακόμη κι αν χρειαστεί να βιώσετε απογοητεύσεις. Και τέλος, θα μάθετε να διεκδικείτε και να ορθώνετε το ανάστημά σας, ακόμη κι αν προηγουμένως θα έχετε νιώσει υποτιμημένοι και ανόητοι μη φέρνοντας αντίρρηση σε ό,τι σας ενοχλούσε.

Θα έχετε ανοίξει τα φτερά σας και θα έχετε μάθει να πετάτε. Ο 18χρονος εαυτός σας δε θα έχει εξαφανιστεί! Θα έχει ενδυναμωθεί και «εμπλουτιστεί» κι εκείνος ο 18χρονος ή η 18χρονη έφηβος/η που ούρλιαζε από χαρά μετά την ανατριχίλα της ανακοίνωσης της βαθμολογίας θα έχει γίνει ένας νέος ή μία νέα έτοιμη να κατακτήσει τον κόσμο.

Οπότε μετά την ανατριχίλα της ανακοίνωσης των βαθμών τίποτα δεν τελειώνει, εκτός από το άγχος για τη βαθμολογία. Τότε όλα αρχίζουν! Βγαίνετε από τον «μικρό σας κόσμο» και μπαίνετε σε έναν «μεγαλύτερο», πιο επικίνδυνο, αλλά στον οποίο μπορείτε να βιώσετε μοναδικές συγκινήσεις!

Συγχαρητήρια σε όλους τους επιτυχόντες και καλή φοιτητική ζωή! Ζήστε την κάθε στιγμή!

«Carpe diem, Άδραξε τη μέρα»

«Πήγα στα δάση γιατί θέλησα να ζήσω με σκοπό,
θέλησα να ζήσω βαθιά, να ρουφήξω το μεδούλι της ζωής,
να αποδιώξω ότι δεν ήτανε ζωή
και όχι όταν πεθάνω ν’ ανακαλύψω πως δεν έζησα…»
(Από την αγαπημένη ταινία «Ο κύκλος των χαμένων ποιητών»)

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ιστορίες εγκλεισμού

Ζούμε αλλά καλύτερα να μιλήσω για μένα. Ζω, αναπνέω και δρω κάτω από ένα καθεστώς αδιόρατου φόβου. Της καθημερινής έγνοιας πως θα αποφύγω τη συνάντηση με τον τρομοκράτη. Το μέτρο της κοινωνικής αποστασιοποίησης το καταλαβαίνω και το τηρώ γιατί είναι μετρήσιμο. Πώς όμως αντιμετωπίζεις την ασύμμετρη απειλή του αόρατου ιού που λαθροβιεί σε…

Η επόμενη μέρα

Η επόμενη μέρα που θα σημάνει και τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων αχνοφαίνεται στον ορίζοντα. Δεν θα είναι όμως επιστροφή στην κανονικότητα γιατί ο αστάθμητος παράγοντας, ο κορονοϊός, παραμονεύει και θα εξακολουθήσει να καθορίζει το πλαίσιο των κινήσεων. Ο φόβος που έχει ενσταλαχτεί στις ψυχές μας δεν θα διαλυθεί και η…

Μα πιο πολύ ένα ευχαριστώ..!

Πόσα λόγια σου χρωστάω άραγε; Πόσες λέξεις έμειναν θαμμένες και δεν κατάφεραν ποτέ να σχηματιστούν στις κατάλληλες προτάσεις; Σίγουρα μια συγγνώμη. Μια συγγνώμη από αυτές που δεν σου άρεσε να ακούς. Μια συγγνώμη για όλη την ψυχολογική κούραση που σου προσέφερα άθελά μου ή και όχι. Συγγνώμη για όλες τις διαδικασίες που σε πίεσα να μπεις.…

Η πυξίδα

Αξίζεις! Αξίζεις, γι’ αυτό αγάπα και φρόντισε τον εαυτό σου. Ακόμα και αν δεν σε παίρνει κανείς συχνά τηλέφωνο, ακόμα και αν δε σου μιλάει κανείς στην δουλειά σου, ακόμα και αν δεν έχεις παρέα να πας βόλτα, να έχεις μέσα σου δύναμη γιατί όλα αργά ή γρήγορα αλλάζουν. Είσαι ένα πλάσμα που όμοιό του δεν υπάρχει. Κανείς δεν είναι σαν κι…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα τελευταία χρόνια δεν βασίζεται σε κάποιο μυστικό σχέδιο που εκπορεύεται από άγνωστους και σκοτεινούς κύκλους αλλά αποτελεί την υλοποίηση μιας προδιαγεγραμμένης καπιταλιστικής επιδρομής, η οποία θα διενεργείται για όσο χρόνο ο μόχθος των εργαζομένων θα αποφέρει κέρδη.…

Ύμνος της ελευθερίας

Η αγάπη πέφτει στο χώμα, ριζώνει όταν βρίσκει πρόσφορο έδαφος, ήλιο και βροχή. Η αγάπη δεν χάνεται, δόθηκε. Έχω φυτέψει πολλά λουλούδια, μα δεν άνθησαν όλα. Όμως δεν σταμάτησα να φυτεύω. Κάποια μαράθηκαν από την ξηρασία, αλλά σάπισαν από τις βροχές. Βλέπω αυτά που άνθησαν και χαμογελάω. Θυμάμαι. Και ξεχνάω. Δεν επιδιώκω πια την άνθηση…

Covid-19: Κλείνω τα μάτια...

Δε θέλω να ωραιοποιήσω την καραντίνα, γιατί κάποιοι υποφέρουν και άνθρωποι πεθαίνουν. Για μένα όμως όλο αυτό το διάστημα υπήρξε μια ευκαιρία για εσωτερική και «εξωτερική» αναζήτηση. Πρώτα αντιλήφθηκα πόσο ρόλο παίζει ο διαφορετικός τρόπος που το αντιμετώπισε η κάθε χώρα. Κάποια ήθελε να εφαρμόσει την «ανοσία της αγέλης» και επέτρεπε…

Μην ξεχνάς την ψυχή…

Είναι ύπουλο συναίσθημα το άγχος. Συσσωρεύεται μέσα σου για χρόνια και ξεσπά σαν μια ανεξέλεγκτη πυρκαγιά. Μερικές φορές εσύ ο ίδιος δεν θέλεις να την σβήσεις στην προσπάθεια σου να λάβεις κάποια ψίχουλα αγάπης. Γιατί ξέρεις πως ο φόβος και οι δυσκολίες φέρνουν κοντά τους ανθρώπους. Εσύ ο ίδιος ανάβεις το σπίρτο και αυτοκαταστρέφεσαι.…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Back in Time

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης