tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

( 21 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Περτέσης | Κυριακή, 11.08.19 12:36
 

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα τελευταία χρόνια δεν βασίζεται σε κάποιο μυστικό σχέδιο που εκπορεύεται από άγνωστους και σκοτεινούς κύκλους αλλά αποτελεί την υλοποίηση μιας προδιαγεγραμμένης καπιταλιστικής επιδρομής, η οποία θα διενεργείται για όσο χρόνο ο μόχθος των εργαζομένων θα αποφέρει κέρδη. Αυτό που δεν είχαμε και πιθανώς δεν έχουμε ακόμα επαρκώς αντιληφθεί είναι η μεθόδευση της εναλλαγής των κυβερνήσεων, ώστε να εφαρμόζονται εύκολα και χωρίς αντιδράσεις όλα όσα ζητούν οι επικυρίαρχοι. Έτσι, η «Δεξιά» και η «Αριστερά» δίνουν η μια στην άλλη τη σκυτάλη, αλλά πίσω από τη διαφορετική φρασεολογία και τις επιφανειακές διαφορές τους, υπάρχει κάτι πολύ πιο σπουδαίο που τις ενώνει: ότι εκτελούν με σύμπνοια και προσήλωση τις ίδιες άνωθεν εντολές, που εξυπηρετούν τους λίγους εις βάρος των πολλών.

Αυτό έγινε πιο φανερό τις τελευταίες μέρες της προεκλογικής περιόδου, όταν δηλαδή δημοσιοποιήθηκε το θέμα της υποτιθέμενης χρεοκοπίας της ΔΕΗ, χωρίς ουσιαστική αντίδραση από την τότε κυβέρνηση. Θα είναι, άλλωστε, πολύ μεγάλο ατόπημα γι’ αυτούς αν η ΔΕΗ δεν ιδιωτικοποιηθεί. Το πρόβλημά τους βέβαια δεν είναι η ιδιωτικοποίηση, που γι’ αυτό το έδαφος είναι στρωμένο, αλλά το πώς θα την κομματιάσουν ώστε το κάθε κομμάτι να είναι κερδοφόρο. Κάποτε ίσως και να μη δίναμε ιδιαίτερη σημασία, τώρα όμως γνωρίζουμε πως κάθε τέτοια κίνηση έχει κάποιο στόχο, ο οποίος φυσικά ούτε είναι αμελητέος, ούτε ανώδυνος για το λαό.

Οι συγκεκριμένες πολιτικές δεν αποτελούν κάτι καινούριο. Οι λογικές αυτές έκαναν την εμφάνισή τους αμέσως μετά τον Β’ ΠΠ, πακέτο μαζί με τους Βορειοατλαντικούς και Ευρωενωσιακούς σχεδιασμούς, όταν η ντόπια άρχουσα τάξη για λόγους ύπαρξής της, δήλωνε τυφλή υποταγή σε κάθε καπιταλιστικό σχεδιασμό. Εξ ου και το ανήκουμε στη Δύση του «εθνάρχη»  Καραμανλή και η πρόσφατη ρήση του Παυλόπουλου ότι βρισκόμαστε στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ. Που πάει να πει, δηλαδή, πως παραμένουμε αμετανόητα προσηλωμένοι και υποταγμένοι στα ξένα προς το λαό συμφέροντα και πολύ μακριά από κάθε λαϊκή διεκδίκηση. Άλλωστε, τα μνημόνια και ο τρόπος που επιβλήθηκαν αυτό υποδηλώνουν ξεκάθαρα.

Δεν υποστηρίζουμε την ύπαρξη των δημόσιων επιχειρήσεων με τη σημερινή τους μορφή, αν και το συγκεκριμένο μοντέλο αυτοί το επέβαλλαν γιατί έτσι τους βόλευε τότε, δηλαδή της κομματικής πελατείας, των προκλητικών αποδοχών, της αδιαφάνειας και της εξυπηρέτησης των ημετέρων, όμως με κανένα τρόπο δεν θα επικροτήσουμε κιόλας το ξεπούλημα της μεγαλύτερης δημόσιας επιχείρησης και μάλιστα έναντι πινακίου φακής, αφού είναι πλέον φανερό πως και αυτή τη φορά κάτι τέτοιο δρομολογείται.

Δεν έχει κανένα νόημα να επιχειρηματολογήσουμε απέναντι στη θεμελιώδη λογική και στρατηγική προπαγάνδα της κυβέρνησης, που συνεπικουρείται σχεδόν από όλους, με μοναδικό στόχο το ξεπούλημα κάθε κερδοφόρου περιουσιακού στοιχείου του ελληνικού κράτους. Ένα μόνο μπορούμε να πούμε μετ’ επιτάσεως και παρρησίας: πως οι κυβερνήσεις εκλέγονται για να υπηρετήσουν και να υποστηρίξουν τα συμφέροντα του κράτους και των πολιτών από τους οποίους εκλέγονται. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση που τα τοκογλυφικά λόμπι έχουν μηδενίσει την αξία της ΔΕΗ, η λογική λέει ότι δεν πουλάς. Γιατί η ΔΕΗ πέραν της ανυπολόγιστης αξίας της συγκεντρώνει πολλά κοινωνικά χαρακτηριστικά. Αποτελεί παράγοντα σταθεροποιητικό και υποβοηθητικό στην μικρή επιχείρηση, την αγροτική οικογένεια, τον ανήμπορο άνθρωπο και όχι εργαλείο καταπίεσης στα χέρια ενός στυγνού εκμεταλλευτή ή μιας πολυεθνικής. Αλλά η Ελλάδα πλέον έχει μετατραπεί σε «κρανίου τόπο», που τίποτα δεν παράγει και είναι εντελώς αφιλόξενος για το λαό του. Οι όποιες ψευδαισθήσεις είχαμε για μια χώρα παραγωγική και προοδευτική έχουν προ πολλού ενταφιαστεί, μαζί με τα μνημόνια και το πολιτικό κατεστημένο, το οποίο διαχρονικά φαντάζει πολύ «λίγο», αν όχι κάτι άλλο χειρότερο.

Τώρα μας μιλάνε για το «σώσιμο» της ΔΕΗ, θριαμβολογώντας πως θα το κάνουν όπως και στην περίπτωση του ΟΤΕ, τον οποίο βέβαια παραλείπουν να μας πουν γιατί τον πούλησαν από τη στιγμή που ήταν μια εύρωστη εταιρεία που είχε μόνο κέρδη και μάλιστα πολύ πριν τα μνημόνια. Λες και αργότερα δεν χάρισαν τα διόδια που μόνο λεφτά εισέπρατταν, ή τόσα άλλα με παρόμοιο τρόπο και πάντοτε με μια απίθανη δικαιολογία...

Αυτό εξηγεί άλλωστε την ευκολία με την οποία καταστρατηγήθηκαν όλα τα εργατικά και ανθρώπινα δικαιώματα και κουρελιάσθηκε το σύνταγμα, χωρίς μάλιστα να ανοίξει μύτη. Τώρα μας λέει η προηγούμενη κυβέρνηση και νυν αντιπολίτευση ότι θα εναντιωθεί σε κάθε μέτρο που θα είναι ενάντιο στις κατακτήσεις των εργαζομένων. Μα, έχουν αφήσει πια κάποια εργατική κατάκτηση; Όλα έχουν ήδη καταπατηθεί με το πρόσχημα των μνημονίων. Δυστυχώς, η υποκρισία περισσεύει…

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Το πουλί και το σχοινί του

Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μικρό και ξακουστό βασίλειο γεννήθηκε ένα πουλί με το όνομα Δικαιομένης. Μόλις γεννήθηκε, έδεσαν το ποδαράκι του με ένα μικρό σχοινάκι. Με το πέρας των χρόνων αυτό το σχοινί παρέμενε στο πόδι του, μεγάλωνε και δεν τον άφηνε να πετάξει (βέβαια μαζί με αυτό, μεγάλωνε η θέληση και η επιθυμία του να πετάξει).…

Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

Ξεχάστε το ευτυχισμένο τέλος! Η αρχική ιστορία απέχει πολύ από αυτό! Ακόμη έχω μια δυσάρεστη αίσθηση από την παιδική μου ηλικία για κάποια παραμύθια... Καταρχήν, με κατέθλιβε το παραμύθι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» (του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν) που μια μικρή παρακολουθεί στο κρύο χαρούμενες οικογένειες στα σπίτια τους να γελούν, να τρώνε…

Η άγνοιά μου για το «εκκρεμές» του Φουκώ!

Το «εκκρεμές» ήξερα τι είναι. Μας το είχε δείξει ο φυσικός στο σχολείο. Δε ντρέπομαι όμως να παραδεχθώ ότι μέχρι πρόσφατα δεν ήξερα τι είναι «το εκκρεμές του Φουκώ»… Και όχι μόνο αυτό… Πίστευα επί 18 ολόκληρα χρόνια ότι ο Φουκώ είναι συγγραφέας και ότι το «Εκκρεμές» είναι λογοτεχνικό έργο του. Όλα ξεκίνησαν το 1997, όταν (σαν πρωτοετής…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια αυτήν την λέξη. Στο άκουσμά της, συνδύαζες τα πάντα με περιορισμό. Αυτό αυτόματα σήμαινε για σένα, να μην έχεις την ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου. Τώρα που το σκέφτομαι, από μικρή ακόμα σε ενοχλούσε. Όταν η μαμά σου, για παράδειγμα, σου έβαζε σαν όριο για το παιχνίδι…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα όταν τα σύννεφα έχουν μαζευτεί και ετοιμάζονται να ανοίξουν; Έχεις γευτεί ποτέ βρόχινο νερό; Η βροχή αρέσει στους λιγοστούς ρομαντικούς και στους μελαγχολικούς. Σε αυτούς που κανένας δεν ξέρει για την μελαγχολία τους, και κανένας δεν θα μάθει το μέσα τους. Είναι οι…

Σκέψου, δεν είναι παράνομο ακόμα!

Γεννιόμαστε σε μία κοινωνία που από τη νηπιακή μας κιόλας ηλικία μας εντάσσει στα πλαίσια του κοινωνικού προγραμματισμού και της μίμησης της συμπεριφοράς. Το άτομο πρέπει να υπακούει σε κανόνες, επειδή του λένε οι άλλοι, όχι επειδή έχει αντιληφθεί τη σημασία της δικαιοσύνης και της ισορροπίας στις ανθρώπινες σχέσεις. Και εδώ ακριβώς η…

Τσάρλι Τσάπλιν: Όλα εξαρτώνται από μένα!

Ο Τσαρλς Σπένσερ «Τσάρλι» Τσάπλιν (1889-1977) ήταν ηθοποιός και σκηνοθέτης του βωβού κινηματογράφου, που άφησε εποχή στις πρώτες δεκαετίες του Χόλυγουντ, ενσαρκώνοντας τον Σαρλό και σκορπώντας γέλιο στους φίλους της 7ης τέχνης όλων των ηλικιών. Πέρα από το σημαντικό καλλιτεχνικό έργο του, έχουμε να θυμόμαστε τα σοφά λόγια του για τη ζωή,…

Ας ξυπνούσα ένα πρωινό και να μη μου έλειπες

Η ζωή τα έφερε έτσι, ώστε κάθε φορά που ξυπνάς να σου λείπει κάποιος. Πόσα πρωινά ονειρεύτηκες να ξυπνάτε μαζί, να πίνετε καφέ μαζί, να γελάτε, να πηγαίνετε για ψώνια, να κοιταζόσαστε και σπίθες να πετιούνται αγάπης! Μπορεί να είναι ο πρώην σύντροφός σου, η μητέρα σου, το παιδί σου, ο φίλος σου, ο αδερφός σου. Όποιος και να είναι για…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η υπεράσπιση του εαυτού σου ξεκινάει μονάχα από σένα

Σπατάλησα πολύ χρόνο για να δω τι θέλουν οι άλλοι, τώρα έχω χρόνο μόνο…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα…

Αντέχεις να αγαπήσεις έναν λύκο;

Λύκος. Στο άκουσμα και μόνο του ονόματός του σκεφτόμαστε αυτόματα κάτι…

Το αντίο που δεν ειπώθηκε ποτέ!

Αποχαιρετίστηκαν. Κοιτάχτηκαν βαθιά μέσα στα μάτια, διαπερνώντας ο ένας…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την…

Να χαλάς χατίρια και να λες «όχι» στην εκμετάλλευση!

Χτυπάει το τηλέφωνο μετά από καιρό, κοιτάς τον αριθμό και είναι ένας…

Back in Time

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης