tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

( 23 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Περτέσης | Κυριακή, 11.08.19 12:36
 

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα τελευταία χρόνια δεν βασίζεται σε κάποιο μυστικό σχέδιο που εκπορεύεται από άγνωστους και σκοτεινούς κύκλους αλλά αποτελεί την υλοποίηση μιας προδιαγεγραμμένης καπιταλιστικής επιδρομής, η οποία θα διενεργείται για όσο χρόνο ο μόχθος των εργαζομένων θα αποφέρει κέρδη. Αυτό που δεν είχαμε και πιθανώς δεν έχουμε ακόμα επαρκώς αντιληφθεί είναι η μεθόδευση της εναλλαγής των κυβερνήσεων, ώστε να εφαρμόζονται εύκολα και χωρίς αντιδράσεις όλα όσα ζητούν οι επικυρίαρχοι. Έτσι, η «Δεξιά» και η «Αριστερά» δίνουν η μια στην άλλη τη σκυτάλη, αλλά πίσω από τη διαφορετική φρασεολογία και τις επιφανειακές διαφορές τους, υπάρχει κάτι πολύ πιο σπουδαίο που τις ενώνει: ότι εκτελούν με σύμπνοια και προσήλωση τις ίδιες άνωθεν εντολές, που εξυπηρετούν τους λίγους εις βάρος των πολλών.

Αυτό έγινε πιο φανερό τις τελευταίες μέρες της προεκλογικής περιόδου, όταν δηλαδή δημοσιοποιήθηκε το θέμα της υποτιθέμενης χρεοκοπίας της ΔΕΗ, χωρίς ουσιαστική αντίδραση από την τότε κυβέρνηση. Θα είναι, άλλωστε, πολύ μεγάλο ατόπημα γι’ αυτούς αν η ΔΕΗ δεν ιδιωτικοποιηθεί. Το πρόβλημά τους βέβαια δεν είναι η ιδιωτικοποίηση, που γι’ αυτό το έδαφος είναι στρωμένο, αλλά το πώς θα την κομματιάσουν ώστε το κάθε κομμάτι να είναι κερδοφόρο. Κάποτε ίσως και να μη δίναμε ιδιαίτερη σημασία, τώρα όμως γνωρίζουμε πως κάθε τέτοια κίνηση έχει κάποιο στόχο, ο οποίος φυσικά ούτε είναι αμελητέος, ούτε ανώδυνος για το λαό.

Οι συγκεκριμένες πολιτικές δεν αποτελούν κάτι καινούριο. Οι λογικές αυτές έκαναν την εμφάνισή τους αμέσως μετά τον Β’ ΠΠ, πακέτο μαζί με τους Βορειοατλαντικούς και Ευρωενωσιακούς σχεδιασμούς, όταν η ντόπια άρχουσα τάξη για λόγους ύπαρξής της, δήλωνε τυφλή υποταγή σε κάθε καπιταλιστικό σχεδιασμό. Εξ ου και το ανήκουμε στη Δύση του «εθνάρχη»  Καραμανλή και η πρόσφατη ρήση του Παυλόπουλου ότι βρισκόμαστε στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ. Που πάει να πει, δηλαδή, πως παραμένουμε αμετανόητα προσηλωμένοι και υποταγμένοι στα ξένα προς το λαό συμφέροντα και πολύ μακριά από κάθε λαϊκή διεκδίκηση. Άλλωστε, τα μνημόνια και ο τρόπος που επιβλήθηκαν αυτό υποδηλώνουν ξεκάθαρα.

Δεν υποστηρίζουμε την ύπαρξη των δημόσιων επιχειρήσεων με τη σημερινή τους μορφή, αν και το συγκεκριμένο μοντέλο αυτοί το επέβαλλαν γιατί έτσι τους βόλευε τότε, δηλαδή της κομματικής πελατείας, των προκλητικών αποδοχών, της αδιαφάνειας και της εξυπηρέτησης των ημετέρων, όμως με κανένα τρόπο δεν θα επικροτήσουμε κιόλας το ξεπούλημα της μεγαλύτερης δημόσιας επιχείρησης και μάλιστα έναντι πινακίου φακής, αφού είναι πλέον φανερό πως και αυτή τη φορά κάτι τέτοιο δρομολογείται.

Δεν έχει κανένα νόημα να επιχειρηματολογήσουμε απέναντι στη θεμελιώδη λογική και στρατηγική προπαγάνδα της κυβέρνησης, που συνεπικουρείται σχεδόν από όλους, με μοναδικό στόχο το ξεπούλημα κάθε κερδοφόρου περιουσιακού στοιχείου του ελληνικού κράτους. Ένα μόνο μπορούμε να πούμε μετ’ επιτάσεως και παρρησίας: πως οι κυβερνήσεις εκλέγονται για να υπηρετήσουν και να υποστηρίξουν τα συμφέροντα του κράτους και των πολιτών από τους οποίους εκλέγονται. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση που τα τοκογλυφικά λόμπι έχουν μηδενίσει την αξία της ΔΕΗ, η λογική λέει ότι δεν πουλάς. Γιατί η ΔΕΗ πέραν της ανυπολόγιστης αξίας της συγκεντρώνει πολλά κοινωνικά χαρακτηριστικά. Αποτελεί παράγοντα σταθεροποιητικό και υποβοηθητικό στην μικρή επιχείρηση, την αγροτική οικογένεια, τον ανήμπορο άνθρωπο και όχι εργαλείο καταπίεσης στα χέρια ενός στυγνού εκμεταλλευτή ή μιας πολυεθνικής. Αλλά η Ελλάδα πλέον έχει μετατραπεί σε «κρανίου τόπο», που τίποτα δεν παράγει και είναι εντελώς αφιλόξενος για το λαό του. Οι όποιες ψευδαισθήσεις είχαμε για μια χώρα παραγωγική και προοδευτική έχουν προ πολλού ενταφιαστεί, μαζί με τα μνημόνια και το πολιτικό κατεστημένο, το οποίο διαχρονικά φαντάζει πολύ «λίγο», αν όχι κάτι άλλο χειρότερο.

Τώρα μας μιλάνε για το «σώσιμο» της ΔΕΗ, θριαμβολογώντας πως θα το κάνουν όπως και στην περίπτωση του ΟΤΕ, τον οποίο βέβαια παραλείπουν να μας πουν γιατί τον πούλησαν από τη στιγμή που ήταν μια εύρωστη εταιρεία που είχε μόνο κέρδη και μάλιστα πολύ πριν τα μνημόνια. Λες και αργότερα δεν χάρισαν τα διόδια που μόνο λεφτά εισέπρατταν, ή τόσα άλλα με παρόμοιο τρόπο και πάντοτε με μια απίθανη δικαιολογία...

Αυτό εξηγεί άλλωστε την ευκολία με την οποία καταστρατηγήθηκαν όλα τα εργατικά και ανθρώπινα δικαιώματα και κουρελιάσθηκε το σύνταγμα, χωρίς μάλιστα να ανοίξει μύτη. Τώρα μας λέει η προηγούμενη κυβέρνηση και νυν αντιπολίτευση ότι θα εναντιωθεί σε κάθε μέτρο που θα είναι ενάντιο στις κατακτήσεις των εργαζομένων. Μα, έχουν αφήσει πια κάποια εργατική κατάκτηση; Όλα έχουν ήδη καταπατηθεί με το πρόσχημα των μνημονίων. Δυστυχώς, η υποκρισία περισσεύει…

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ύμνος της ελευθερίας

Η αγάπη πέφτει στο χώμα, ριζώνει όταν βρίσκει πρόσφορο έδαφος, ήλιο και βροχή. Η αγάπη δεν χάνεται, δόθηκε. Έχω φυτέψει πολλά λουλούδια, μα δεν άνθησαν όλα. Όμως δεν σταμάτησα να φυτεύω. Κάποια μαράθηκαν από την ξηρασία, αλλά σάπισαν από τις βροχές. Βλέπω αυτά που άνθησαν και χαμογελάω. Θυμάμαι. Και ξεχνάω. Δεν επιδιώκω πια την άνθηση…

Covid-19: Κλείνω τα μάτια...

Δε θέλω να ωραιοποιήσω την καραντίνα, γιατί κάποιοι υποφέρουν και άνθρωποι πεθαίνουν. Για μένα όμως όλο αυτό το διάστημα υπήρξε μια ευκαιρία για εσωτερική και «εξωτερική» αναζήτηση. Πρώτα αντιλήφθηκα πόσο ρόλο παίζει ο διαφορετικός τρόπος που το αντιμετώπισε η κάθε χώρα. Κάποια ήθελε να εφαρμόσει την «ανοσία της αγέλης» και επέτρεπε…

Η υπεράσπιση του εαυτού σου ξεκινάει μονάχα από σένα

Σπατάλησα πολύ χρόνο για να δω τι θέλουν οι άλλοι, τώρα έχω χρόνο μόνο για ό,τι θέλω εγώ! Έχω συναναστραφεί με πολλούς ενήλικες, με διάφορους χαρακτήρες, που είχαν άσχημη παιδική ηλικία, δεν το είχαν πει αλλά η συμπεριφορά τους το φώναζε. Να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου και να μην αφήνεις κανέναν να σε υποτιμάει. Ακόμα και η σιωπή είναι η…

Το πουλί και το σχοινί του

Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μικρό και ξακουστό βασίλειο γεννήθηκε ένα πουλί με το όνομα Δικαιομένης. Μόλις γεννήθηκε, έδεσαν το ποδαράκι του με ένα μικρό σχοινάκι. Με το πέρας των χρόνων αυτό το σχοινί παρέμενε στο πόδι του, μεγάλωνε και δεν τον άφηνε να πετάξει (βέβαια μαζί με αυτό, μεγάλωνε η θέληση και η επιθυμία του να πετάξει).…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα όταν τα σύννεφα έχουν μαζευτεί και ετοιμάζονται να ανοίξουν; Έχεις γευτεί ποτέ βρόχινο νερό; Η βροχή αρέσει στους λιγοστούς ρομαντικούς και στους μελαγχολικούς. Σε αυτούς που κανένας δεν ξέρει για την μελαγχολία τους, και κανένας δεν θα μάθει το μέσα τους. Είναι οι…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Πώς νίκησα την κατάθλιψη!

Ζούσα ήδη στην αυτοεξορία μου σχεδόν τρία χρόνια, όταν άρχισα να βουλιάζω ανεξέλεγκτα. Πατούσα στη σαθρή κινούμενη άμμο του διαρρηκτά δομημένου εαυτού μου, ούσα υπερευάλωτη πια κι ενώ παράλληλα κουβαλούσα πάνω μου τα βάρη της εντεταλμένης δυνατής «μάνας», προστάτιδας των αδυνάτων, μα ματαιωμένης κι αναποτελεσματικής. Κάπου εκεί, η, μέχρι…

Το «φρικιό» που κρύβουμε μέσα μας...

Τελικά όλοι είμαστε «φρικιά» κι όποιος πει ότι είναι «φυσιολογικός» κάτι θα του έχει διαφύγει ή είναι φρικιό και νομίζει ότι δεν είναι... Είμαστε όλοι ξεχωριστοί με έναν μοναδικό τρόπο και γι’ αυτό με κανέναν δε μπορούμε «να τα βρούμε» 100% ή έστω 90... Ούτε καν με τη μάνα και τον πατέρα μας... Ούτε καν με τον αδερφό ή την αδερφή μας...…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Back in Time

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης