tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

( 14 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Κυριακή, 29.09.19 23:01
 

Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

Ξεχάστε το ευτυχισμένο τέλος! Η αρχική ιστορία απέχει πολύ από αυτό!

Ακόμη έχω μια δυσάρεστη αίσθηση από την παιδική μου ηλικία για κάποια παραμύθια... Καταρχήν, με κατέθλιβε το παραμύθι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» (του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν) που μια μικρή παρακολουθεί στο κρύο χαρούμενες οικογένειες στα σπίτια τους να γελούν, να τρώνε και να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα, τη στιγμή που η ίδια υποφέρει από το κρύο πουλώντας σπίρτα. Η εκδοχή ότι μία οικογένεια την παίρνει στο σπίτι της και βιώνει την οικογενειακή θαλπωρή απέχει πολύ από το πραγματικό τέλος της ιστορίας, όπου το κοριτσάκι πεθαίνει από το κρύο.

Άλλη μία τραγική εμπειρία που βίωσα ήταν όταν έμαθα ότι η μικρή γοργόνα (επίσης του Άντερσεν) προσφέρει τη φωνή της για να αποκτήσει πόδια και να συναντηθεί με τον πρίγκιπα, ο οποίος όμως παντρεύεται μια άλλη... Και ξεχάστε το ευτυχισμένο τέλος της ταινίας της Disney, όπου οι δύο νέοι ζουν καλά κι εμείς καλύτερα... Στην αυθεντική ιστορία στο τέλος η γοργόνα γίνεται αφρός στη θάλασσα...

Άλλη μία «ενοχλητική» ανάμνηση υπάρχει στο μυαλό μου από την παιδική ταινία «Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων» (βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Λιούις Κάρολ). Δεν μπορούσα να κοιμηθώ τα βράδια εξαιτίας της εικόνας της γάτας που είχε ένα πολύ τρομακτικό χαμόγελο και του λαιμού της Αλίκης που είχε γίνει πάρα πολύ μακρύς, επειδή έφαγε μανιτάρια.

Και τέλος τα εφτά κατσικάκια των αδελφών Γκριμμ, όπου ο κακός λύκος τρώει τα έξι από αυτά, αλλά στο τέλος του σκίζουν την κοιλιά, τα βγάζουν έξω ακέραια (!) και του την γεμίζουν με πέτρες!

Κάποια στιγμή έφτασε η εποχή να διαβάσω κι εγώ παραμύθια στα δικά μου παιδιά. Και ομολογώ ότι δεν ήταν λίγες φορές που παρέλειψα ολόκληρα κομμάτια. Σε ένα παραμύθι για τη «ζήλια», το οποίο θεώρησα καλό να τους πάρω, διαπίστωσα ότι το παιδάκι που είναι κεντρικός ήρωας της ιστορίας ζητάει από ένα τζίνι να διώξει το νέο  μωρό από το σπίτι και τότε γίνεται το ίδιο μωρό, ενώ το μωρό γίνεται λουλούδι μέσα σε μία γλάστρα! Κι έπειτα θέλει να ζητήσει να ξαναγίνουν όλα όπως πρώτα, αλλά δε μπορεί, γιατί είναι μωρό και δεν μπορεί να μιλήσει... Τελικά έρχεται το happy end, αλλά τα παιδιά μου θα μπορούσαν να κοιμηθούν το βράδυ αν δεν παρέλειπα το συγκεκριμένο κομμάτι;

Επίσης, στην παιδική ταινία «Χάιντι» (βασισμένη στο μυθιστόρημα της Γιοχάνα Σπίρι) και ιστορία την οποία εκτιμώ κατά τα άλλα οι γονείς της Χάιντι γκρεμοτσακίζονται στην αρχική σκηνή με το αυτοκίνητο και πεθαίνουν! Επίσης, στα κινούμενα σχέδια κανείς συγγενής δεν τη θέλει μετά τον θάνατο των γονιών και η θεία της την εγκαταλείπει στον παππού με το ζόρι!

Τελικά, πολλές ιστορίες περιέχουν πολλά τρομακτικά στοιχεία και σε κάποιες περιπτώσεις μπορούμε εύκολα να μάθουμε το γιατί. Μερικές φορές οφείλεται στην ιδιορρυθμία του συγγραφέα. Δεν είναι τυχαίο για παράδειγμα το γεγονός ότι το έργο «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» είχε λογοκριθεί στην εποχή του και το ότι ο συγγραφέας είχε κατηγορηθεί για παιδεραστία εξαιτίας της αγάπης που έτρεφε για την πραγματική Αλίκη, ένα κορίτσι που τον ενέπνευσε.

Άλλες φορές είναι άλλες οι αιτίες. Για παράδειγμα, στην περίπτωση των αδελφών Γκριμμ για πρώτη φορά δημοσιεύτηκε η συλλογή των παραμυθιών τους το 1812, τα οποία όμως απευθύνονταν σε ενήλικο κοινό και ήταν βαθιά επηρεασμένα από την κουλτούρα της εποχής. Η πιο γνωστή έκδοση είναι του 1857, η οποία περιλαμβάνει τα γνωστά παραμύθια που όλοι ακούγαμε σαν παιδιά και διαβάζουμε στα παιδιά μας ευτυχώς με πολλές τροποποιήσεις. Πόσοι όμως γνωρίζουμε ότι οι αρχικές εκδοχές ήταν γεμάτες βία και ωμότητες;

Στην αρχική ιστορία «Χιονάτη» η κακιά της υπόθεσης δεν είναι η μητριά, αλλά η ίδια η μητέρα της! Ζητάει μάλιστα από τον κυνηγό να σκοτώσει την κόρη της στο δάσος και να της φέρει μέρη από το σώμα της για βεβαιωθεί ότι τη σκότωσε και στη συνέχεια «να τα μαγειρέψει με αλάτι και να τα φάει»...

Από την άλλη, στην ιστορία «Χάνσελ και Γκρέτελ» η μητέρα είναι εκείνη που εγκαταλείπει τα παιδιά στο δάσος. Ευτυχώς σε κατοπινές εκδόσεις αυτό το στοιχείο έχει τροποποιηθεί. Και πάλι όμως το ότι η κακιά μάγισσα ταίζει τον Χάνσελ για να παχύνει και να τον φάει και το ότι εκείνος της δίνει να πιάσει ένα κόκκαλο, αντί για το χέρι του, για να δει ότι είναι ακόμη αδύνατος, δεν είναι ανατριχιαστικό; Αλλά μην ανησυχείτε! Η Γκρέτελ δίνει μια στη μάγισσα και τη ρίχνει στο καζάνι με το βραστό νερό!

Η Σταχτοπούτα πάλι από το ομώνυμο παραμύθι στην αρχική εκδοχή σκοτώνει την πρώτη μητριά της, ώστε ο πατέρα της να παντρευτεί την ίδια (!), πράγμα το οποίο ευτυχώς δε γίνεται, και στο τέλος της ιστορίας περιστέρια βγάζουν τα μάτια των δύο αδεφρών της, για να τιμωρηθούν για την αλαζονεία τους. Είναι πραγματικά να τις λυπάται κανείς αν σκεφτεί ότι προηγουμένως η μητέρα-κακιά μητριά παροτρύνει τη μία από αυτές να κόψει το πόδι της με ένα μαχαίρι για να χωρέσει στο γοβάκι... «Θα πονέσει λίγο, αλλά τι πειράζει;» της λέει χαρακτηριστικά.

Πριν καληνυχτίσετε λοιπόν το παιδί σας με ένα παραμύθι θυμηθείτε ποιο θα είναι αυτό, ποια εκδοχή του θα του πείτε και φυσικά μην ξεχνάτε το «τρικ» της παράλειψης.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η κρίση της έβδομης τέχνης και προτάσεις για την αναγέννησή της

Διευκρινίσεις για το πλαίσιο κειμένου: πρόκειται για μια απόπειρα προσέγγισης της υπάρχουσας -της τελευταίας δεκαετίας- κατάστασης της έβδομης τέχνης με προσωπικές διαπιστώσεις και εκτιμήσεις χωρίς καμία διάθεση αυθεντίας και δογματισμού. Επίσης σε αυτές τις διαπιστώσεις δεν προβαίνω με βάση τις λιγοστές σινεφίλ ταινίες που αντιστέκονται…

Ημερολόγια Καραντίνας, ένας μήνας και βάλε...

Από την αρχή της εφαρμογής των μέτρων για την πρόληψη και προστασία κατά του κορονοϊού, η καραντίνα δεν μου έκατσε καλά. Λέξη ιταλικής προέλευσης quarantina, quaranta giorni, δηλώνει ένα διάστημα σαράντα ημερών και, αν και πολλοί από εμάς τη γνωρίζουμε από την απομόνωση των ιών στον υπολογιστή, πρωτοχρησιμοποιήθηκε στην Ιταλία τον 19ο…

Covid-19: Κλείνω τα μάτια...

Δε θέλω να ωραιοποιήσω την καραντίνα, γιατί κάποιοι υποφέρουν και άνθρωποι πεθαίνουν. Για μένα όμως όλο αυτό το διάστημα υπήρξε μια ευκαιρία για εσωτερική και «εξωτερική» αναζήτηση. Πρώτα αντιλήφθηκα πόσο ρόλο παίζει ο διαφορετικός τρόπος που το αντιμετώπισε η κάθε χώρα. Κάποια ήθελε να εφαρμόσει την «ανοσία της αγέλης» και επέτρεπε…

Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

Ξεχάστε το ευτυχισμένο τέλος! Η αρχική ιστορία απέχει πολύ από αυτό! Ακόμη έχω μια δυσάρεστη αίσθηση από την παιδική μου ηλικία για κάποια παραμύθια... Καταρχήν, με κατέθλιβε το παραμύθι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» (του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν) που μια μικρή παρακολουθεί στο κρύο χαρούμενες οικογένειες στα σπίτια τους να γελούν, να τρώνε…

Μην ξεχνάς την ψυχή…

Είναι ύπουλο συναίσθημα το άγχος. Συσσωρεύεται μέσα σου για χρόνια και ξεσπά σαν μια ανεξέλεγκτη πυρκαγιά. Μερικές φορές εσύ ο ίδιος δεν θέλεις να την σβήσεις στην προσπάθεια σου να λάβεις κάποια ψίχουλα αγάπης. Γιατί ξέρεις πως ο φόβος και οι δυσκολίες φέρνουν κοντά τους ανθρώπους. Εσύ ο ίδιος ανάβεις το σπίρτο και αυτοκαταστρέφεσαι.…

Ας ξυπνούσα ένα πρωινό και να μη μου έλειπες

Η ζωή τα έφερε έτσι, ώστε κάθε φορά που ξυπνάς να σου λείπει κάποιος. Πόσα πρωινά ονειρεύτηκες να ξυπνάτε μαζί, να πίνετε καφέ μαζί, να γελάτε, να πηγαίνετε για ψώνια, να κοιταζόσαστε και σπίθες να πετιούνται αγάπης! Μπορεί να είναι ο πρώην σύντροφός σου, η μητέρα σου, το παιδί σου, ο φίλος σου, ο αδερφός σου. Όποιος και να είναι για…

Πραγματικοί και φανταστικοί αριθμοί

Η αριθμολαγνεία που εκδηλώνεται το τελευταίο διάστημα στα ΜΜΕ παγκοσμίως, δεν έχει προηγούμενο. Δεν υπάρχει είδηση που να μην συνοδεύεται από μια ταμπέλα με νούμερα, επικεφαλίδα δίχως μια αριθμητική επισήμανση. Στατιστικολόγοι και θιασώτες της θεωρίας των πιθανοτήτων, βγαίνουν στο προσκήνιο αναλύοντας τις εκτιμήσεις τους για τα ακρότατα…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή μας είναι σημαντική, να τη ζεις μέχρι τέλος, η ζωή μας είναι μόνο στιγμές. Κάθε στιγμή σου, από την πιο ασήμαντη μέχρι την πιο σημαντική, να τη ζεις με ένταση, γιατί πίσω δεν ξαναγυρνάει, είναι μοναδική και τελευταία. Θα έρθουν πολλές ίδιες αλλά καμία δεν θα είναι…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Η κρίση της έβδομης τέχνης και προτάσεις για την αναγέννησή της

Διευκρινίσεις για το πλαίσιο κειμένου: πρόκειται για μια απόπειρα…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Ο φόβος και οι άνθρωποι

Οι συλλογικοί φόβοι διατρέχουν την ιστορία της ανθρωπότητας. Οι αιτίες…

Ο εαυτός μου μέσα από τα μάτια ενός χωρισμού

Ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα του ανθρώπινου είδους είναι η βαθειά…

Back in Time

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης