tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

( 12 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Κυριακή, 29.09.19 23:01
 

Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

Ξεχάστε το ευτυχισμένο τέλος! Η αρχική ιστορία απέχει πολύ από αυτό!

Ακόμη έχω μια δυσάρεστη αίσθηση από την παιδική μου ηλικία για κάποια παραμύθια... Καταρχήν, με κατέθλιβε το παραμύθι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» (του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν) που μια μικρή παρακολουθεί στο κρύο χαρούμενες οικογένειες στα σπίτια τους να γελούν, να τρώνε και να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα, τη στιγμή που η ίδια υποφέρει από το κρύο πουλώντας σπίρτα. Η εκδοχή ότι μία οικογένεια την παίρνει στο σπίτι της και βιώνει την οικογενειακή θαλπωρή απέχει πολύ από το πραγματικό τέλος της ιστορίας, όπου το κοριτσάκι πεθαίνει από το κρύο.

Άλλη μία τραγική εμπειρία που βίωσα ήταν όταν έμαθα ότι η μικρή γοργόνα (επίσης του Άντερσεν) προσφέρει τη φωνή της για να αποκτήσει πόδια και να συναντηθεί με τον πρίγκιπα, ο οποίος όμως παντρεύεται μια άλλη... Και ξεχάστε το ευτυχισμένο τέλος της ταινίας της Disney, όπου οι δύο νέοι ζουν καλά κι εμείς καλύτερα... Στην αυθεντική ιστορία στο τέλος η γοργόνα γίνεται αφρός στη θάλασσα...

Άλλη μία «ενοχλητική» ανάμνηση υπάρχει στο μυαλό μου από την παιδική ταινία «Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων» (βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Λιούις Κάρολ). Δεν μπορούσα να κοιμηθώ τα βράδια εξαιτίας της εικόνας της γάτας που είχε ένα πολύ τρομακτικό χαμόγελο και του λαιμού της Αλίκης που είχε γίνει πάρα πολύ μακρύς, επειδή έφαγε μανιτάρια.

Και τέλος τα εφτά κατσικάκια των αδελφών Γκριμμ, όπου ο κακός λύκος τρώει τα έξι από αυτά, αλλά στο τέλος του σκίζουν την κοιλιά, τα βγάζουν έξω ακέραια (!) και του την γεμίζουν με πέτρες!

Κάποια στιγμή έφτασε η εποχή να διαβάσω κι εγώ παραμύθια στα δικά μου παιδιά. Και ομολογώ ότι δεν ήταν λίγες φορές που παρέλειψα ολόκληρα κομμάτια. Σε ένα παραμύθι για τη «ζήλια», το οποίο θεώρησα καλό να τους πάρω, διαπίστωσα ότι το παιδάκι που είναι κεντρικός ήρωας της ιστορίας ζητάει από ένα τζίνι να διώξει το νέο  μωρό από το σπίτι και τότε γίνεται το ίδιο μωρό, ενώ το μωρό γίνεται λουλούδι μέσα σε μία γλάστρα! Κι έπειτα θέλει να ζητήσει να ξαναγίνουν όλα όπως πρώτα, αλλά δε μπορεί, γιατί είναι μωρό και δεν μπορεί να μιλήσει... Τελικά έρχεται το happy end, αλλά τα παιδιά μου θα μπορούσαν να κοιμηθούν το βράδυ αν δεν παρέλειπα το συγκεκριμένο κομμάτι;

Επίσης, στην παιδική ταινία «Χάιντι» (βασισμένη στο μυθιστόρημα της Γιοχάνα Σπίρι) και ιστορία την οποία εκτιμώ κατά τα άλλα οι γονείς της Χάιντι γκρεμοτσακίζονται στην αρχική σκηνή με το αυτοκίνητο και πεθαίνουν! Επίσης, στα κινούμενα σχέδια κανείς συγγενής δεν τη θέλει μετά τον θάνατο των γονιών και η θεία της την εγκαταλείπει στον παππού με το ζόρι!

Τελικά, πολλές ιστορίες περιέχουν πολλά τρομακτικά στοιχεία και σε κάποιες περιπτώσεις μπορούμε εύκολα να μάθουμε το γιατί. Μερικές φορές οφείλεται στην ιδιορρυθμία του συγγραφέα. Δεν είναι τυχαίο για παράδειγμα το γεγονός ότι το έργο «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» είχε λογοκριθεί στην εποχή του και το ότι ο συγγραφέας είχε κατηγορηθεί για παιδεραστία εξαιτίας της αγάπης που έτρεφε για την πραγματική Αλίκη, ένα κορίτσι που τον ενέπνευσε.

Άλλες φορές είναι άλλες οι αιτίες. Για παράδειγμα, στην περίπτωση των αδελφών Γκριμμ για πρώτη φορά δημοσιεύτηκε η συλλογή των παραμυθιών τους το 1812, τα οποία όμως απευθύνονταν σε ενήλικο κοινό και ήταν βαθιά επηρεασμένα από την κουλτούρα της εποχής. Η πιο γνωστή έκδοση είναι του 1857, η οποία περιλαμβάνει τα γνωστά παραμύθια που όλοι ακούγαμε σαν παιδιά και διαβάζουμε στα παιδιά μας ευτυχώς με πολλές τροποποιήσεις. Πόσοι όμως γνωρίζουμε ότι οι αρχικές εκδοχές ήταν γεμάτες βία και ωμότητες;

Στην αρχική ιστορία «Χιονάτη» η κακιά της υπόθεσης δεν είναι η μητριά, αλλά η ίδια η μητέρα της! Ζητάει μάλιστα από τον κυνηγό να σκοτώσει την κόρη της στο δάσος και να της φέρει μέρη από το σώμα της για βεβαιωθεί ότι τη σκότωσε και στη συνέχεια «να τα μαγειρέψει με αλάτι και να τα φάει»...

Από την άλλη, στην ιστορία «Χάνσελ και Γκρέτελ» η μητέρα είναι εκείνη που εγκαταλείπει τα παιδιά στο δάσος. Ευτυχώς σε κατοπινές εκδόσεις αυτό το στοιχείο έχει τροποποιηθεί. Και πάλι όμως το ότι η κακιά μάγισσα ταίζει τον Χάνσελ για να παχύνει και να τον φάει και το ότι εκείνος της δίνει να πιάσει ένα κόκκαλο, αντί για το χέρι του, για να δει ότι είναι ακόμη αδύνατος, δεν είναι ανατριχιαστικό; Αλλά μην ανησυχείτε! Η Γκρέτελ δίνει μια στη μάγισσα και τη ρίχνει στο καζάνι με το βραστό νερό!

Η Σταχτοπούτα πάλι από το ομώνυμο παραμύθι στην αρχική εκδοχή σκοτώνει την πρώτη μητριά της, ώστε ο πατέρα της να παντρευτεί την ίδια (!), πράγμα το οποίο ευτυχώς δε γίνεται, και στο τέλος της ιστορίας περιστέρια βγάζουν τα μάτια των δύο αδεφρών της, για να τιμωρηθούν για την αλαζονεία τους. Είναι πραγματικά να τις λυπάται κανείς αν σκεφτεί ότι προηγουμένως η μητέρα-κακιά μητριά παροτρύνει τη μία από αυτές να κόψει το πόδι της με ένα μαχαίρι για να χωρέσει στο γοβάκι... «Θα πονέσει λίγο, αλλά τι πειράζει;» της λέει χαρακτηριστικά.

Πριν καληνυχτίσετε λοιπόν το παιδί σας με ένα παραμύθι θυμηθείτε ποιο θα είναι αυτό, ποια εκδοχή του θα του πείτε και φυσικά μην ξεχνάτε το «τρικ» της παράλειψης.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα όταν τα σύννεφα έχουν μαζευτεί και ετοιμάζονται να ανοίξουν; Έχεις γευτεί ποτέ βρόχινο νερό; Η βροχή αρέσει στους λιγοστούς ρομαντικούς και στους μελαγχολικούς. Σε αυτούς που κανένας δεν ξέρει για την μελαγχολία τους, και κανένας δεν θα μάθει το μέσα τους. Είναι οι…

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Πώς φτάσαμε ως εδώ; αναρωτιέμαι κοιτώντας τη φωτογραφία μας. Πού πήγε εκείνη  η αγάπη που μας έδεσε, αυτή η δυνατή φλόγα για την οποία αισθανόμασταν ολόκληρους πως μας καίει. Όταν γνωριστήκαμε, πόση αγωνία είχαμε ο ένας κοντά στον άλλο να βρεθεί! Πόσο λαχτάρα υπήρχε μέχρι να έρθει το πρώτο μας φιλί! Όταν στα χέρια σου με κράτησες,…

Να μείνεις εκεί… κοντά σου

Όταν ήμουν μικρή, η απόσταση μέχρι τον ήλιο φαινόταν σχεδόν εκκωφαντική, σαν χιλιάδες μουσικές να ξεχύνονταν σε κάθε στοιβάδα ατμόσφαιρας παρασύροντας τη σκέψη μακριά από το στόχο. Αργότερα, ανακάλυψα πως ο ουρανός είναι το πιο κοντινό πράγμα στη γη, αφού είναι πάντα εκεί.  Μέχρι τη στιγμή που δεν είχα λόγο να αγναντεύω εκεί ψηλά όσα με…

Στη ζωή αυτή που ζούμε, όλα τα συναισθήματα χωράνε…

Τίποτα δεν έρχεται σε αυτή τη ζωή για να μείνει για πάντα. Τι και αν νοιώθεις πως πνίγεσαι, στο τέλος όταν βγεις στη στεριά, θα το βλέπεις σαν μία εμπειρία που απλώς σε δυνάμωσε και σε έκανε έναν πιο δυνατό άνθρωπο. Ακόμα και αν η μαύρη απελπισία σε ζώσει, δώσε χώρο στην ελπίδα. Δε θα ζήσει η μαυρίλα αιώνια, για λίγο έρχεται σαν…

Δεν θα ερωτευτώ ποτέ ξανά

Τα μάτια δακρυσμένα, η καρδιά μου απόπληκτη επεξεργάζεται την πικρή αλήθεια: όλα όσα πίστευα για εσένα ήταν τελικά αλήθεια. Δεν ήταν αληθινή η αγάπη σου, κάλπικες όλες σου οι υποσχέσεις, τα φιλιά και τα λόγια. Δε θέλω να μιλήσω σε κανέναν, μία ακόμα παράσταση τελείωσε. Σαν παιχνίδι αισθάνομαι που έσπασε και το μικρό παιδί το πετάει στον…

Η πυξίδα

Αξίζεις! Αξίζεις, γι’ αυτό αγάπα και φρόντισε τον εαυτό σου. Ακόμα και αν δεν σε παίρνει κανείς συχνά τηλέφωνο, ακόμα και αν δε σου μιλάει κανείς στην δουλειά σου, ακόμα και αν δεν έχεις παρέα να πας βόλτα, να έχεις μέσα σου δύναμη γιατί όλα αργά ή γρήγορα αλλάζουν. Είσαι ένα πλάσμα που όμοιό του δεν υπάρχει. Κανείς δεν είναι σαν κι…

Μην ξεχνάς την ψυχή…

Είναι ύπουλο συναίσθημα το άγχος. Συσσωρεύεται μέσα σου για χρόνια και ξεσπά σαν μια ανεξέλεγκτη πυρκαγιά. Μερικές φορές εσύ ο ίδιος δεν θέλεις να την σβήσεις στην προσπάθεια σου να λάβεις κάποια ψίχουλα αγάπης. Γιατί ξέρεις πως ο φόβος και οι δυσκολίες φέρνουν κοντά τους ανθρώπους. Εσύ ο ίδιος ανάβεις το σπίρτο και αυτοκαταστρέφεσαι.…

Η αναμονή

Πόσο εύκολα σε ξεγελάει η προσδοκία! Με πόση δειλία σε εξαπατάει και σε κάνει να πιστέψεις πως κάτι από αυτά που βλέπεις δε θα μπορούσε να είναι αληθινό! Και που περίμενα να μου μιλήσεις, τι έγινε; Πληγώθηκα. Και που περίμενα να με πονέσεις, τι έγινε; Πληγώθηκα. Και που περίμενα να με αγαπήσεις, τι έγινε; Πληγώθηκα. Με πόσο μεγάλη…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αεροπλανάκι…

Εκείνη την Παρασκευή του Οκτώβρη η κυρία Μερόπη ξεκίνησε πάλι για το…

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα…

Ταξίδι είσαι

Ταξίδι είσαι. Ακόμα δεν το έχεις καταλάβει ότι ταξιδεύεις και…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή…

Σχέδιο για μείωση εργαζομένων στην ΕΡΤ;

Μια διαφορετική ΕΡΤ είχε υποσχεθεί προεκλογικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης…

Back in Time

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης