tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

( 21 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Σάββατο, 15.02.20 01:44
 

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει τίποτα στη ζωή του και έτσι, έγινε νέος (παίρνοντας κάτι χάπια) και γύρισε όλο τον κόσμο ορίζοντας μια μέρα, την οποία όλοι θα χόρευαν πιασμένοι χέρι χέρι... Σκέφτηκα λοιπόν... αν εγώ φτάσω με το καλό σε αυτή την ηλικία τι θα έχω καταφέρει; Μακάρι να έχω δώσει κάτι στους μαθητές μου, έστω κάτι... Μακάρι στην ενήλικη ζωή τους να με θυμηθούν μια-δυο φορές...

Στα 23 μου χρόνια -που ξεκίνησα να διδάσκω- η εμπειρία μου ήταν στον πάτο. Δε νομίζω ότι μπορεί να θεωρηθεί εμπειρία το ότι έκανα μάθημα στον μικρότερο αδερφό μου και το «έπαιζα» δασκάλα, όταν ήμουν μικρή. Η μόνη μου εμπειρία ήταν θεωρητική και την είχα αποκτήσει από τους δασκάλους και καθηγητές που η ίδια είχα ως μαθήτρια ή φοιτήτρια.

Έχουμε και λέμε:

Τρεις δασκάλες στο δημοτικό μεταξύ των οποίων και η μαμά μου και δύο γυμναστές. Στο γυμνάσιο και στο λύκειο περίπου είκοσι ή και λίγοι παραπάνω καθηγητές, πέντε στο φροντιστήριο αγγλικών, δύο στο γαλλικών, καμιά τριανταριά στο πανεπιστήμιο, δύο στο φροντιστήριο ιταλικών, καμιά δεκαπενταριά στο ωδείο, ένας δάσκαλος οδήγησης και τρεις καθηγητές πληροφορικής... Ε, τώρα που το σκέφτομαι δεν ήταν και λίγοι...

Από το 2003 ως σήμερα δεν έχω μετρήσει ποτέ τους μαθητές που «πέρασαν από τα χεράκια μου», αλλά ούτε αυτοί ήταν λίγοι.

Στο ξεκίνημα το μόνο που ήθελα ήταν να γίνω η καθηγήτρια που θα ήθελα να έχω. Κάποιοι από τους καθηγητές μου υπήρξαν υπέροχα πρότυπα προς μίμηση και άλλοι προς αποφυγή... Το βασικό που ήθελα να πετύχω ήταν να γίνω η καθηγήτρια που όχι μόνο θα πρόσφερε γνώση, αλλά και θα τους άνοιγε λίγο το μυαλό. Πάντα λοιπόν τους «άκουγα». Τους «έκανα» να μπορούν να μου πουν ό,τι τους προβληματίζει και «πάνω» στο μάθημα και «έξω από αυτό». Πάντα θυσίαζα πέντε λεπτά για να τους μιλήσω ή να τους πω μια ιστορία που θα τους προβλημάτιζε ή θα τους έκανε να δουν τη ζωή μέσα από τα μάτια ενός ενήλικα. Ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι αυτό γινόταν σε βάρος του μαθήματος, γιατί πάντα είχα ολιγομελή τμήματα και έτσι είχα αυτή την ευχέρεια. Επίσης, για να κερδίσω αυτά τα πέντε ή δέκα λεπτά, κατάργησα από τα πρώτα χρόνια το «Εγώ λέω κι εσείς γράφετε». Ήταν το απόλυτο χάσιμο χρόνου. Πάντα έδινα φωτοτυπίες, χαρτιά, σημειώσεις και παρέδιδα το μάθημα. Γράψιμο τέλος! Το αν πέτυχα τους στόχους μου δεν το γνωρίζω... Ίσως και όχι... Σίγουρα όμως ένιωθα (και συνεχίζω να νιώθω) την ικανοποίηση ότι προσπάθησα (και προσπαθώ).

Φυσικά και έκανα λάθη και συνεχίζω να κάνω, φυσικά και ήρθα σε συγκρούσεις και πολλές φορές μάλιστα. Πόσες φορές γύρισα στο σπίτι μετά το μάθημα, είτε ελεύθερη, είτε με μωρά και βρίσκοντας χάος στο σπίτι, και μέσα μου κουβαλούσα κάποια διαφωνία με κάποιον μαθητή, κάποια στεναχώρια του, ένα βάρος στο στομάχι...

Πάντα υπήρξα το πνεύμα αντιλογίας και τους ωθούσα να αμφισβητούν τα πάντα και τώρα έχοντας κάνει μάθημα σε παιδιά από 9 ως 19 χρονών για πολλά χρόνια (17 ολόκληρα, OMG!!) έχω δώσει κι έχω πάρει. Έχω μάθει κι εγώ από αυτούς και τους ευχαριστώ τόσο μα τόσο πολύ! Είχα βέβαια και μαθήτριες μεγαλύτερες. Νοσηλεύτριες που ήθελαν να δώσουν εξετάσεις στο ΕΠΑΛ. Η μεγαλύτερη ήταν 52 χρονών. Από αυτές κι αν πήρα... Τη δύναμή τους να μην το βάζουν κάτω και να συνεχίζουν να μαθαίνουν.

Κάποιοι παλιοί καθηγητές ή δάσκαλοι έχουν φύγει από τη ζωή, δυστυχώς ανάμεσά τους και οι πολυαγαπημένοι μου γονείς... Τους ευχαριστώ όλους, τους έχω στην καρδιά μου, ακόμη και αυτούς που τους είδα να χτυπούν συμμαθητές μου, ακόμη και εκείνους που με πρόσβαλαν ή με ειρωνεύτηκαν, ακόμη και εκείνους που ήταν βαρετοί... που δεν ήθελαν να δώσουν ή δε μπορούσαν. Κυρίως όμως ευχαριστώ εκείνους που πίστεψαν σε μένα. Εκείνους που με ενέπνευσαν και με έκαναν να μάθω, να αγαπήσω τα μαθήματα… Δε θα ξεχάσω ποτέ την κα Κρινιώ που τόσο πίστευε στον τρόπο γραφής μου και με ωθούσε να γράφω... Δε θα ξεχάσω την κα Νάνσυ που μας έλεγε ιστορίες από τα ταξίδια της και μας «ταξίδευε» στο Παρίσι και αλλού. Δε θα ξεχάσω την Ελένη της μουσικής, δε θα ξεχάσω τη θεία μου στο φροντιστήριο αγγλικών που τώρα διδάσκει και στα παδιά μου. Δε θα ξεχάσω τον μπαμπά μου να κρατάει την κιμωλία σαν τσιγάρο ή τη μαμά μου να με μαλώνει μπροστά σε όλη την τάξη («cringe») που δεν ήξερα τι είναι οι οξύτονες λέξεις, οι παροξύτονες, οι προπαροξύτονες...

Και ούτε θα ξεχάσω ποτέ τα όσα είχα να αντιμετωπίσω που -σαν παιδί δασκάλας και καθηγητή- κάποιοι θεωρούσαν ότι δεν άξιζα τους βαθμούς μου. Ξέρω βέβαια πως σαν κόρη του μπαμπά μου ίσως να πήρα ένα εικοσάρι που έπρεπε να ήταν δεκαεννιάρι ή και δύο και, όταν στη γ’ γυμνασίου κουβάλησα τη σημαία, καθόλου δεν το ευχαριστήθηκα λόγω των ψιθύρων γύρω μου. Όλα αυτά όμως με έκαναν πιο δυνατή. Και ούτε θα ξεχάσω που στη μοναδική κοπάνα της ζωής μου με είδε ο καθητητής της γεωγραφίας, μα ποτέ δεν το μαρτύρησε στον μπαμπά μου, αν και το είπε μπροστά σε όλη την τάξη: «η Δανιήλ έκανε κοπάνα»...

Ευχαριστώ τους μαθητές μου. Παίρνω καθημερινά λίγο από τον νεανικό τους αυθορμητισμό και τη δίψα τους για ζωή... Την επιθυμία να μοιραστούν, να μάθουν, να γελάσουν. Μαθαίνω τόσα από αυτούς. Μαθαίνω τι είναι το «cringe» και όταν μου στέλνουν μηνύματα του στυλ «Τ ρ θ κνμ μθμ σμρ» (δηλαδή «τι ώρα θα κάνουμε μάθημα σήμερα;»), τους πειράζω απαντώντας στο «κλ σνχ» («καλή συνέχεια») με ένα «πσς». Ε, να μην τους ταλαιπωρήσω λίγο κι εγώ;

Το γαϊτανάκι πραγματοποιήθηκε και ακόμη και οι φυλακισμένοι έδωσαν τα χέρια έξω από τα κάγκελα και ενώθηκαν με τους υπόλοιπους. Ακόμη και οι στρατιώτες στα σύνορα έκαναν για λίγο ανακωχή... Ο κυρ Νικόλας, ο Γαρύφαλος ικανοποιημένος πια ξαναέγινε παππούς...

Μακάρι όλοι φτάνοντας σε μια μεγάλη ηλικία να αισθανόμαστε ότι κάτι δώσαμε σε αυτούς με τους οποίους «διασταυρωθήκαμε» είτε για λίγο είτε για πολύ.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε μαθητές και καθηγητές είναι τόσο λίγο...

ΥΓ: πσς = επίσης
      Cringe = όταν αισθάνεσαι για κάτι ξενέρωμα, ντροπή, αμηχανία.
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Αν τα ταξίδια ήταν δωρεάν, θα με βλέπατε παντού

Αν τα ταξίδια ήταν δωρεάν, θα με βλέπατε παντού. Η απόλυτη φράση για τους πολύ ταξιδευτές. Κάθε φορά που ετοιμάζεις την βαλίτσα σου, αυτή την φράση ψιθυρίζεις χαμογελώντας. Είσαι από τους ανθρώπους που αγκαλιάζεις την αλλαγή, σπας την ρουτίνα γιατί σε αρρωσταίνει, και ζητάς την ελευθερία. Ναι, την ελευθερία, γιατί όταν ταξιδεύεις είσαι…

Ο περιεργο-μαγνήτης μου και η υπερφόρτωση εγκεφάλου!

Τα περίεργα γεγονότα είναι στην καθημερινότητα όλων ή κάποιοι έχουμε πάνω μας έναν περιεργο-μαγνήτη, που τραβάει περίεργα άτομα και περίεργες καταστάσεις; Ή μήπως και τα δύο; Αν αυτός ο μαγνήτης υπάρχει, εγώ τον έχω 100%. Για πρώτη φορά μου έτυχε όταν ήμουν στην Αθήνα και δούλευα με stage στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τότε μας είχαν στείλει…

Γίνε άνεμος

Ο αδικημένος ποτέ δεν χάνει, το άδικο δεν το θέλει ούτε ο Θεός. Αυτοί που αδικούν, βάζουν φωτιά στο κεφάλι τους. Πόσες φορές ένιωσες αδικημένος; Αρκετές, το ξέρω… Η κάθε πλευρά νιώθει αδικία για δικούς της λόγους και έτσι γίνεται ένας φαύλος κύκλος στις ανθρώπινες σχέσεις (εσύ με αδίκησες, εγώ αδικήθηκα, κτλ.). Συμβαίνει και αυτό……

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Πώς φτάσαμε ως εδώ; αναρωτιέμαι κοιτώντας τη φωτογραφία μας. Πού πήγε εκείνη  η αγάπη που μας έδεσε, αυτή η δυνατή φλόγα για την οποία αισθανόμασταν ολόκληρους πως μας καίει. Όταν γνωριστήκαμε, πόση αγωνία είχαμε ο ένας κοντά στον άλλο να βρεθεί! Πόσο λαχτάρα υπήρχε μέχρι να έρθει το πρώτο μας φιλί! Όταν στα χέρια σου με κράτησες,…

Αναστήλωσε τις σκέψεις σου και Αναστήσου!

Όταν ήμουν μικρή ένιωθα ότι ζω μέσα σε μια γιγαντιαία γυάλινη στρογγυλή μπάλα και ένας τεράστιος γίγαντας παρακολουθούσε τη ζωή μου σαν να ήταν ταινία. Έβλεπε όλα τα βιώματά μου, τη στεναχώρια μου, τη λύπη μου, τη χαρά μου, την ευτυχία μου. Τα πρώτα μου βήματα, τα πρώτα μου παιχνίδια, τις πρώτες μου ερωτικές περιπέτειες, τις σκανταλιές…

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν οι βαθμοί. Το 1997 μια φωνή σε ένα ακουστικό τηλεφώνου μου ανακοίνωνε τις βαθμολογίες μου στις Πανελλήνιες. Μια φωνή που έμοιαζε να έρχεται από το υπερπέραν και μου φαινόταν σα να επιβραδύνεται και να γίνεται πιο μπάσα… σαν ένας δίσκος σε παλιό πικ απ που χάλασε. Η…

Αντέχεις να αγαπήσεις έναν λύκο;

Λύκος. Στο άκουσμα και μόνο του ονόματός του σκεφτόμαστε αυτόματα κάτι άγριο, απροσπέλαστο, τρομακτικό. Ξεκινώντας από την παιδική μας ηλικία και τα παραμύθια που μας έλεγε ο παππούς, ο λύκος ήταν πάντα ο κακός. Αυτός που σε έκανε να τρομάξεις κατά την διάρκεια της διήγησης, αυτός που θα φοβόσουν ότι κρύβεται κάτω από το κρεβάτι σου ή…

Ο έρωτας

Το ξέρω ότι εσύ που μόλις τώρα ξεκίνησες να με διαβάζεις είσαι πολύ απογοητευμένος ή πολύ ερωτευμένος ή και τα δύο μαζί. Γιατί για να ερωτευτείς πρέπει να απογοητευτείς και για να απογοητευτείς πρέπει να ερωτευτείς. Όπως και να έχει τα ίδια είναι. Και εσύ ακόμα που με διαβάζεις και είσαι ενάντια του έρωτα -δεν πιστεύεις σε αυτά, είσαι ο…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η υπεράσπιση του εαυτού σου ξεκινάει μονάχα από σένα

Σπατάλησα πολύ χρόνο για να δω τι θέλουν οι άλλοι, τώρα έχω χρόνο μόνο…

Αντέχεις να αγαπήσεις έναν λύκο;

Λύκος. Στο άκουσμα και μόνο του ονόματός του σκεφτόμαστε αυτόματα κάτι…

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου,…

Όταν γίνεσαι μάνα και πατέρας μαζί

Ποτέ μην πληγώσεις την καρδιά μιας γυναίκας, γιατί πληγώνεις την καρδιά…

Αναστήλωσε τις σκέψεις σου και Αναστήσου!

Όταν ήμουν μικρή ένιωθα ότι ζω μέσα σε μια γιγαντιαία γυάλινη στρογγυλή…

Κλείνω κι έρχομαι

Θέλω να σε κοιτάζω.  Γνωρίζω τη φωνή σου.  Σε αναγνωρίζω όταν έρχεσαι…

Back in Time

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης