tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

( 25 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Σάββατο, 15.02.20 01:44
 

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει τίποτα στη ζωή του και έτσι, έγινε νέος (παίρνοντας κάτι χάπια) και γύρισε όλο τον κόσμο ορίζοντας μια μέρα, την οποία όλοι θα χόρευαν πιασμένοι χέρι χέρι... Σκέφτηκα λοιπόν... αν εγώ φτάσω με το καλό σε αυτή την ηλικία τι θα έχω καταφέρει; Μακάρι να έχω δώσει κάτι στους μαθητές μου, έστω κάτι... Μακάρι στην ενήλικη ζωή τους να με θυμηθούν μια-δυο φορές...

Στα 23 μου χρόνια -που ξεκίνησα να διδάσκω- η εμπειρία μου ήταν στον πάτο. Δε νομίζω ότι μπορεί να θεωρηθεί εμπειρία το ότι έκανα μάθημα στον μικρότερο αδερφό μου και το «έπαιζα» δασκάλα, όταν ήμουν μικρή. Η μόνη μου εμπειρία ήταν θεωρητική και την είχα αποκτήσει από τους δασκάλους και καθηγητές που η ίδια είχα ως μαθήτρια ή φοιτήτρια.

Έχουμε και λέμε:

Τρεις δασκάλες στο δημοτικό μεταξύ των οποίων και η μαμά μου και δύο γυμναστές. Στο γυμνάσιο και στο λύκειο περίπου είκοσι ή και λίγοι παραπάνω καθηγητές, πέντε στο φροντιστήριο αγγλικών, δύο στο γαλλικών, καμιά τριανταριά στο πανεπιστήμιο, δύο στο φροντιστήριο ιταλικών, καμιά δεκαπενταριά στο ωδείο, ένας δάσκαλος οδήγησης και τρεις καθηγητές πληροφορικής... Ε, τώρα που το σκέφτομαι δεν ήταν και λίγοι...

Από το 2003 ως σήμερα δεν έχω μετρήσει ποτέ τους μαθητές που «πέρασαν από τα χεράκια μου», αλλά ούτε αυτοί ήταν λίγοι.

Στο ξεκίνημα το μόνο που ήθελα ήταν να γίνω η καθηγήτρια που θα ήθελα να έχω. Κάποιοι από τους καθηγητές μου υπήρξαν υπέροχα πρότυπα προς μίμηση και άλλοι προς αποφυγή... Το βασικό που ήθελα να πετύχω ήταν να γίνω η καθηγήτρια που όχι μόνο θα πρόσφερε γνώση, αλλά και θα τους άνοιγε λίγο το μυαλό. Πάντα λοιπόν τους «άκουγα». Τους «έκανα» να μπορούν να μου πουν ό,τι τους προβληματίζει και «πάνω» στο μάθημα και «έξω από αυτό». Πάντα θυσίαζα πέντε λεπτά για να τους μιλήσω ή να τους πω μια ιστορία που θα τους προβλημάτιζε ή θα τους έκανε να δουν τη ζωή μέσα από τα μάτια ενός ενήλικα. Ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι αυτό γινόταν σε βάρος του μαθήματος, γιατί πάντα είχα ολιγομελή τμήματα και έτσι είχα αυτή την ευχέρεια. Επίσης, για να κερδίσω αυτά τα πέντε ή δέκα λεπτά, κατάργησα από τα πρώτα χρόνια το «Εγώ λέω κι εσείς γράφετε». Ήταν το απόλυτο χάσιμο χρόνου. Πάντα έδινα φωτοτυπίες, χαρτιά, σημειώσεις και παρέδιδα το μάθημα. Γράψιμο τέλος! Το αν πέτυχα τους στόχους μου δεν το γνωρίζω... Ίσως και όχι... Σίγουρα όμως ένιωθα (και συνεχίζω να νιώθω) την ικανοποίηση ότι προσπάθησα (και προσπαθώ).

Φυσικά και έκανα λάθη και συνεχίζω να κάνω, φυσικά και ήρθα σε συγκρούσεις και πολλές φορές μάλιστα. Πόσες φορές γύρισα στο σπίτι μετά το μάθημα, είτε ελεύθερη, είτε με μωρά και βρίσκοντας χάος στο σπίτι, και μέσα μου κουβαλούσα κάποια διαφωνία με κάποιον μαθητή, κάποια στεναχώρια του, ένα βάρος στο στομάχι...

Πάντα υπήρξα το πνεύμα αντιλογίας και τους ωθούσα να αμφισβητούν τα πάντα και τώρα έχοντας κάνει μάθημα σε παιδιά από 9 ως 19 χρονών για πολλά χρόνια (17 ολόκληρα, OMG!!) έχω δώσει κι έχω πάρει. Έχω μάθει κι εγώ από αυτούς και τους ευχαριστώ τόσο μα τόσο πολύ! Είχα βέβαια και μαθήτριες μεγαλύτερες. Νοσηλεύτριες που ήθελαν να δώσουν εξετάσεις στο ΕΠΑΛ. Η μεγαλύτερη ήταν 52 χρονών. Από αυτές κι αν πήρα... Τη δύναμή τους να μην το βάζουν κάτω και να συνεχίζουν να μαθαίνουν.

Κάποιοι παλιοί καθηγητές ή δάσκαλοι έχουν φύγει από τη ζωή, δυστυχώς ανάμεσά τους και οι πολυαγαπημένοι μου γονείς... Τους ευχαριστώ όλους, τους έχω στην καρδιά μου, ακόμη και αυτούς που τους είδα να χτυπούν συμμαθητές μου, ακόμη και εκείνους που με πρόσβαλαν ή με ειρωνεύτηκαν, ακόμη και εκείνους που ήταν βαρετοί... που δεν ήθελαν να δώσουν ή δε μπορούσαν. Κυρίως όμως ευχαριστώ εκείνους που πίστεψαν σε μένα. Εκείνους που με ενέπνευσαν και με έκαναν να μάθω, να αγαπήσω τα μαθήματα… Δε θα ξεχάσω ποτέ την κα Κρινιώ που τόσο πίστευε στον τρόπο γραφής μου και με ωθούσε να γράφω... Δε θα ξεχάσω την κα Νάνσυ που μας έλεγε ιστορίες από τα ταξίδια της και μας «ταξίδευε» στο Παρίσι και αλλού. Δε θα ξεχάσω την Ελένη της μουσικής, δε θα ξεχάσω τη θεία μου στο φροντιστήριο αγγλικών που τώρα διδάσκει και στα παδιά μου. Δε θα ξεχάσω τον μπαμπά μου να κρατάει την κιμωλία σαν τσιγάρο ή τη μαμά μου να με μαλώνει μπροστά σε όλη την τάξη («cringe») που δεν ήξερα τι είναι οι οξύτονες λέξεις, οι παροξύτονες, οι προπαροξύτονες...

Και ούτε θα ξεχάσω ποτέ τα όσα είχα να αντιμετωπίσω που -σαν παιδί δασκάλας και καθηγητή- κάποιοι θεωρούσαν ότι δεν άξιζα τους βαθμούς μου. Ξέρω βέβαια πως σαν κόρη του μπαμπά μου ίσως να πήρα ένα εικοσάρι που έπρεπε να ήταν δεκαεννιάρι ή και δύο και, όταν στη γ’ γυμνασίου κουβάλησα τη σημαία, καθόλου δεν το ευχαριστήθηκα λόγω των ψιθύρων γύρω μου. Όλα αυτά όμως με έκαναν πιο δυνατή. Και ούτε θα ξεχάσω που στη μοναδική κοπάνα της ζωής μου με είδε ο καθητητής της γεωγραφίας, μα ποτέ δεν το μαρτύρησε στον μπαμπά μου, αν και το είπε μπροστά σε όλη την τάξη: «η Δανιήλ έκανε κοπάνα»...

Ευχαριστώ τους μαθητές μου. Παίρνω καθημερινά λίγο από τον νεανικό τους αυθορμητισμό και τη δίψα τους για ζωή... Την επιθυμία να μοιραστούν, να μάθουν, να γελάσουν. Μαθαίνω τόσα από αυτούς. Μαθαίνω τι είναι το «cringe» και όταν μου στέλνουν μηνύματα του στυλ «Τ ρ θ κνμ μθμ σμρ» (δηλαδή «τι ώρα θα κάνουμε μάθημα σήμερα;»), τους πειράζω απαντώντας στο «κλ σνχ» («καλή συνέχεια») με ένα «πσς». Ε, να μην τους ταλαιπωρήσω λίγο κι εγώ;

Το γαϊτανάκι πραγματοποιήθηκε και ακόμη και οι φυλακισμένοι έδωσαν τα χέρια έξω από τα κάγκελα και ενώθηκαν με τους υπόλοιπους. Ακόμη και οι στρατιώτες στα σύνορα έκαναν για λίγο ανακωχή... Ο κυρ Νικόλας, ο Γαρύφαλος ικανοποιημένος πια ξαναέγινε παππούς...

Μακάρι όλοι φτάνοντας σε μια μεγάλη ηλικία να αισθανόμαστε ότι κάτι δώσαμε σε αυτούς με τους οποίους «διασταυρωθήκαμε» είτε για λίγο είτε για πολύ.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε μαθητές και καθηγητές είναι τόσο λίγο...

ΥΓ: πσς = επίσης
      Cringe = όταν αισθάνεσαι για κάτι ξενέρωμα, ντροπή, αμηχανία.
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Έχεις δει ποτέ σου άνθρωπο να μιλάει στα λουλούδια;

Έχεις δει ποτέ σου άνθρωπο να μιλάει στα λουλούδια; Μπορείς να διακρίνεις μέσα από την πράξη του αυτή την ανάγκη του να μοιραστεί όσα κρύβει μέσα του; Βλέπεις τη μοναξιά κάτω από το χαμόγελό του; Νομίζεις πως ένας άνθρωπος τυχαία επιλέγει να μιλάει στα λουλούδια του; Όχι, μιλάει σε αυτά επειδή και εκείνα είναι τόσο λεπτά, τόσο ευαίσθητα,…

Δεν θα ερωτευτώ ποτέ ξανά

Τα μάτια δακρυσμένα, η καρδιά μου απόπληκτη επεξεργάζεται την πικρή αλήθεια: όλα όσα πίστευα για εσένα ήταν τελικά αλήθεια. Δεν ήταν αληθινή η αγάπη σου, κάλπικες όλες σου οι υποσχέσεις, τα φιλιά και τα λόγια. Δε θέλω να μιλήσω σε κανέναν, μία ακόμα παράσταση τελείωσε. Σαν παιχνίδι αισθάνομαι που έσπασε και το μικρό παιδί το πετάει στον…

Γίνε άνεμος

Ο αδικημένος ποτέ δεν χάνει, το άδικο δεν το θέλει ούτε ο Θεός. Αυτοί που αδικούν, βάζουν φωτιά στο κεφάλι τους. Πόσες φορές ένιωσες αδικημένος; Αρκετές, το ξέρω… Η κάθε πλευρά νιώθει αδικία για δικούς της λόγους και έτσι γίνεται ένας φαύλος κύκλος στις ανθρώπινες σχέσεις (εσύ με αδίκησες, εγώ αδικήθηκα, κτλ.). Συμβαίνει και αυτό……

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα όταν τα σύννεφα έχουν μαζευτεί και ετοιμάζονται να ανοίξουν; Έχεις γευτεί ποτέ βρόχινο νερό; Η βροχή αρέσει στους λιγοστούς ρομαντικούς και στους μελαγχολικούς. Σε αυτούς που κανένας δεν ξέρει για την μελαγχολία τους, και κανένας δεν θα μάθει το μέσα τους. Είναι οι…

Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

Ξεχάστε το ευτυχισμένο τέλος! Η αρχική ιστορία απέχει πολύ από αυτό! Ακόμη έχω μια δυσάρεστη αίσθηση από την παιδική μου ηλικία για κάποια παραμύθια... Καταρχήν, με κατέθλιβε το παραμύθι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» (του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν) που μια μικρή παρακολουθεί στο κρύο χαρούμενες οικογένειες στα σπίτια τους να γελούν, να τρώνε…

«Είσαι υπέροχη αλλά με γνώρισες στην πιο ακατάλληλη στιγμή...»

Πόσες φορές άραγε άκουσες και εσύ, όπως και εγώ, αυτή τη ρημάδα φράση; Όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου μέσα σε σχέσεις, δεν υπήρχε κάτι να με γεμίζει περισσότερο από το να προσφέρω! Ήθελα να μπορώ να δώσω στον άλλον ό,τι μπορείς να φανταστείς. Πέθαινα να δημιουργώ το χαμόγελο στο πρόσωπό του. Και ίσως αυτό, κάποιες φορές, να είχε σαν…

Στη ζωή αυτή που ζούμε, όλα τα συναισθήματα χωράνε…

Τίποτα δεν έρχεται σε αυτή τη ζωή για να μείνει για πάντα. Τι και αν νοιώθεις πως πνίγεσαι, στο τέλος όταν βγεις στη στεριά, θα το βλέπεις σαν μία εμπειρία που απλώς σε δυνάμωσε και σε έκανε έναν πιο δυνατό άνθρωπο. Ακόμα και αν η μαύρη απελπισία σε ζώσει, δώσε χώρο στην ελπίδα. Δε θα ζήσει η μαυρίλα αιώνια, για λίγο έρχεται σαν…

Πασχαλινές αναμνήσεις στην Καρδίτσα

Το Πάσχα πήγα με τις μικρές ανιψιές μου και το σκυλί μας βόλτα στη γειτονιά. Ένας γείτονας τις ζήτησε να τραγουδήσουν τα κάλαντα του Λαζάρου, αλλά του εξήγησα ότι ζουν στην Αθήνα και δεν τα ξέρουν. Ήθελε να τις δώσει φραγκοκοτίσια αβγά, όπως έδινε σε μας κάποτε. Λίγες μέρες πριν είχα φτιάξει το καλαθάκι της κόρης μου για να πάει να…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου,…

Μπορεί να είναι λάθος κάτι που νιώθουμε σωστό;

Μη μου ξυπνάς αυτά που άφησα να κοιμούνται μέσα μου. Δεν το έβαλα ποτέ…

Ο έρωτας που κατοικεί στο μυαλό σου

Υπάρχει μια πόρτα μέσα στο μυαλό σου η οποία συνδέεται με την πόρτα…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Back in Time

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης