tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

( 22 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Πέμπτη, 19.03.20 04:40
 

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της μαμάς μου, μετρούσαμε τις φωλιές των πουλιών στα δέντρα. Άλλοτε τα αυτοκίνητα, άλλοτε τις πινακίδες. Ουρλιάζαμε: «Τρία, τέσσερα, εφτά…». Φτάναμε σε αριθμούς κοντά στο εκατό ή το ξεπερνούσαμε. Αυτό θυμήθηκα χθες το απόγευμα. Όντας όλη μέρα κλεισμένοι μέσα, αποφασίσαμε να βγούμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο. Ο άντρας μου έπρεπε να πάει να πάρει τον πίνακά του από την αίθουσα, όπου είχε γίνει η έκθεση του Εικαστικού Ομίλου της πόλης. Σκεφτήκαμε να πάμε όλοι για να βγούμε λίγο από το σπίτι... Έβρεχε εκείνη την ώρα. Τέτοια ερημιά σε αυτήν την πόλη δεν είχα ξαναδεί. Τα παιδιά μου λοιπόν άρχισαν να μετράνε ανθρώπους. «Ένας, δύο, τρεις...»

Όλες οι καφετέριες, οι ταβέρνες, τα ταχυφαγεία, με ελάχιστο κόσμο, τους υπαλλήλους και έναν ή δύο πελάτες... «πέντε, έξι, εφτά, οχτώ, εννιά...»

Όταν φτάσαμε, δεν ήταν κανείς στην αίθουσα. Η υπεύθυνη επέβλεπε ποιος ερχόταν από το αυτοκίνητό της. Έμπαινες και έπαιρνες το έργο σου μόνος. Λογικό, αλλά... τι ζούμε; «δέκα...»

Πάντα μου άρεσαν οι ταινίες καταστροφής. Με σεισμούς, ηφαίστεια, καταιγίδες, τσουνάμι, καταποντισμούς, ιούς που «ξέφευγαν» από τα εργαστήρια και μόλυναν τους ανθρώπους. Με έρημες πόλεις και κατεστραμμένες. Μου προκαλούσαν δέος και ανυπομονησία να δω τι θα γινόταν στο τέλος... Ποτέ όμως δεν ήθελα να το ζήσω και ούτε ποτέ το είχα φανταστεί... Ποτέ, μα ποτέ δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι θα συνέβαινε αυτό που τώρα ζούμε...

Αυτές τις μέρες του εγκλεισμού -λόγω του covid-19- σκέφτηκα και τους δύο γονείς μου πάνω από χίλιες φορές. Ποτέ δε θα φανταζόσασταν, μαμά και μπαμπά, αυτό που θα συνέβαινε στον κόσμο μας. Φύγατε πριν δείτε αυτή την κοσμοϊστορική συγκυρία. Αν ήσασταν όμως εδώ... ούτε να το σκεφτώ δε θέλω το πόσο θα με είχε «φάει» το άγχος. Θα ανήκατε στις ευπαθείς ομάδες και οι δύο και δε θα σας άφηνα να βγείτε από το σπίτι... Δε θα άφηνα τα παιδιά μου ούτε στα δέκα μέτρα να σας πλησιάσουν. Λένε ότι είναι «βόμβες». Μεταφέρουν τον ιό συχνά χωρίς κανένα σύμπτωμα... Αν είναι δυνατόν...

Την Τρίτη (10 Μαρτίου) έγινε ένας χαμός με το κλείσιμο των σχολείων. Τα παιδιά πανηγύριζαν και τα μεγαλύτερα ξαμολήθηκαν στις καφετέριες και έπιναν καφέδες και μπύρες το ένα πάνω στο άλλο. Κανείς μας δεν είχε καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Ευτυχώς αποφασίστηκε άμεσα το κλείσιμο των καφετεριών και εστιατορίων. Η δύστυχη Ιταλία μέσα από την απόλυτη τραγωδία που ζει μας έδωσε μαθήματα ζωής για το τι να αποφύγουμε. Όλα εδώ έγιναν νωρίς. Ελπίζω να δούμε αποτελέσματα.

Όταν έκλεισαν οι καφετέριες, όλοι ξεχύθηκαν στις παραλίες, στα γήπεδα και στις πλατείες. Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ είχα καταλάβει τη σοβαρότητα της κατάστασης. Όταν όμως άρχισαν να πεθαίνουν στην Ιταλία 250 τη μέρα, πάνω από 300 την επόμενη και ποιος ξέρει πόσοι σήμερα... εκεί κατάλαβα. Κατάλαβα ότι είναι κάτι που δε μπορούμε να αποφύγουμε, μπορούμε μόνο να το περιορίσουμε. Και το ότι στην πόλη μας δεν υπάρχει ακόμη επίσημα «κρούσμα» δε λέει κάτι... Γιατί μπορεί απλά να μην είναι καταγεγραμμένο...

Βγάζω τον σκύλο βόλτα, πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ. Η πόλη είναι παράξενη. Υπάρχει μια περίεργη ηρεμία... Στο σούπερ μάρκετ μου έδωσαν μια κάρτα στην υποδοχή την οποία επέστρεψα, αφού πλήρωσα, για να υπολογίζουν πόσα άτομα είναι μέσα. Συνεχώς στα μεγάφωνα ακούγονταν οδηγίες για τις αποστάσεις ασφαλείας που πρέπει να τηρούνται. Πολλοί φορούσαν μάσκες, πολλοί γάντια, πολλοί και τα δύο... Όλοι ήταν κάπως μαγκωμένοι και προσπαθούσαν να μην ακουμπούν ο ένας τον άλλο... Μόνο τα αντισηπτικά είχαν τελειώσει. Όλα τα άλλα ήταν στη θέση τους.

Δεν ξέρω τελικά αν όλο αυτό ξεκίνησε από τις νυχτερίδες. Είμαι γενικά δύσπιστη. Το σίγουρο είναι ότι βλέπω στα ΜΜΕ ανθρώπους να παλεύουν για άλλους ανθρώπους και να δίνουν την ψυχή τους... Πόσο κρίμα όμως που πεθαίνουν άνθρωποι που θα μπορούσαν να ζήσουν για πολλά ακόμα χρόνια...

Και μέσα σε όλα αυτά θυμώνω τόσο πολύ για όσους συνωστίζονται στις εκκλησίες και μεταλαμβάνουν. Έχω θυμώσει τόσο πολύ συνειδητοποιώντας ότι η κυβέρνησή μας δεν μπορεί να «αγγίξει» την Εκκλησία. Την φοβάται; Ποιος έχει την εξουσία τελικά; Έχω μπερδευτεί. Στο τέλος θα έχουν κλείσει τα πάντα και θα περιμένουμε την απόφαση της επίσημης Εκκλησίας για το αν θα απαγορεύσει την προσέλευση στους ναούς. Αφού αποφεύγουμε τον συγχρωτισμό, γιατί ο εκκλησιαστικός δεν βλάπτει; Ας βάλουμε όλοι μυαλό. Όσοι έχουν πίστη, πρέπει να προσευχηθούν από το σπίτι τους. Άλλωστε, ο θεός είναι παντού. Εγώ αυτό θυμάμαι από τα θρησκευτικά που μας μάθαιναν στο σχολείο. Και βλέπω τώρα βίντεο με ηλικιωμένες κυρίες που βγαίνουν από την εκκλησία μασουλώντας το αντίδωρο και διαβεβαιώνουν ότι τις προστατεύει ο Θεός... Ήμαρτον...

Κι από την άλλη, καλά... Όσοι πήγατε στη συναυλία των Stereophonics στην Αγγλία και ακουμπήσατε ο ένας τον άλλο, αγκαλιαστήκατε, ανταλλάξατε τους ιδρώτες σας και ουρλιάξατε ο ένας πάνω στα μούτρα του άλλου και μετά μπήκατε στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και έπειτα στα σπίτια σας στους ηλικιωμένους γονείς σας, εσείς βλέπετε άλλο έργο; Ζείτε σε παράλληλο σύμπαν;

Το θρίλερ καταστροφής συμβαίνει τώρα!!

Δεν αφορά κάποιον ηθοποιό, αλλά εσένα! Γι’ αυτό φέρσου υπεύθυνα!

Μιλώ εκ του ασφαλούς από έναν υπολογιστή στη σοφίτα του σπιτιού μου. Ωστόσο, προσφέρω αυτό το λίγο που μπορώ. Μένω στο σπίτι και κρατώ τα παιδιά μου στο σπίτι. Δε μπορώ να διανοηθώ ότι με την απερισκεψία μου μπορεί να βλάψω κάποιον συνάνθρωπό μου. Και κλείνω ευχόμενη κουράγιο και υπομονή σε όλους μας, και κυρίως στους γιατρούς και νοσηλευτές μας, ώσπου να περάσει η τρελή αυτή καταιγίδα...

«Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί, ακέραιος, μοναχός του. Κάθε άνθρωπος είναι ένα κομμάτι της ηπείρου, ένα μέρος της στεριάς. Αν η θάλασσα ξεπλύνει ένα σβόλο χώμα, η Ευρώπη γίνεται μικρότερη. Όπως κι αν ξεπλύνει ένα ακρωτήρι ή ένα σπίτι φίλων σου ή δικό σου. Κάθε ανθρώπου ο θάνατος λιγοστεύει εμένα τον ίδιο, γιατί είμαι ένα με την Ανθρωπότητα. Κι έτσι ποτέ σου μη στέλνεις να ρωτήσεις για ποιον χτυπά η καμπάνα. Χτυπάει για σένα». . . (John Donne)

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα τελευταία χρόνια δεν βασίζεται σε κάποιο μυστικό σχέδιο που εκπορεύεται από άγνωστους και σκοτεινούς κύκλους αλλά αποτελεί την υλοποίηση μιας προδιαγεγραμμένης καπιταλιστικής επιδρομής, η οποία θα διενεργείται για όσο χρόνο ο μόχθος των εργαζομένων θα αποφέρει κέρδη.…

Η πυξίδα

Αξίζεις! Αξίζεις, γι’ αυτό αγάπα και φρόντισε τον εαυτό σου. Ακόμα και αν δεν σε παίρνει κανείς συχνά τηλέφωνο, ακόμα και αν δε σου μιλάει κανείς στην δουλειά σου, ακόμα και αν δεν έχεις παρέα να πας βόλτα, να έχεις μέσα σου δύναμη γιατί όλα αργά ή γρήγορα αλλάζουν. Είσαι ένα πλάσμα που όμοιό του δεν υπάρχει. Κανείς δεν είναι σαν κι…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα όταν τα σύννεφα έχουν μαζευτεί και ετοιμάζονται να ανοίξουν; Έχεις γευτεί ποτέ βρόχινο νερό; Η βροχή αρέσει στους λιγοστούς ρομαντικούς και στους μελαγχολικούς. Σε αυτούς που κανένας δεν ξέρει για την μελαγχολία τους, και κανένας δεν θα μάθει το μέσα τους. Είναι οι…

Αν τα ταξίδια ήταν δωρεάν, θα με βλέπατε παντού

Αν τα ταξίδια ήταν δωρεάν, θα με βλέπατε παντού. Η απόλυτη φράση για τους πολύ ταξιδευτές. Κάθε φορά που ετοιμάζεις την βαλίτσα σου, αυτή την φράση ψιθυρίζεις χαμογελώντας. Είσαι από τους ανθρώπους που αγκαλιάζεις την αλλαγή, σπας την ρουτίνα γιατί σε αρρωσταίνει, και ζητάς την ελευθερία. Ναι, την ελευθερία, γιατί όταν ταξιδεύεις είσαι…

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου, αγαπητέ μου συγγενή, αγαπητή μου φίλη, που σε αγαπούσα τόσο πολύ και σε εμπιστευόμουν ακόμα πιο πολύ, σε ευχαριστώ που με ισοπέδωσες και με έμαθες να στέκομαι ξανά όρθια. Εσένα που όταν σε έβλεπα χαιρόμουν, γιατί κάναμε καλή παρέα, που σου έλεγα τον πόνο μου κλαίγοντας και…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια αυτήν την λέξη. Στο άκουσμά της, συνδύαζες τα πάντα με περιορισμό. Αυτό αυτόματα σήμαινε για σένα, να μην έχεις την ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου. Τώρα που το σκέφτομαι, από μικρή ακόμα σε ενοχλούσε. Όταν η μαμά σου, για παράδειγμα, σου έβαζε σαν όριο για το παιχνίδι…

Στη ζωή αυτή που ζούμε, όλα τα συναισθήματα χωράνε…

Τίποτα δεν έρχεται σε αυτή τη ζωή για να μείνει για πάντα. Τι και αν νοιώθεις πως πνίγεσαι, στο τέλος όταν βγεις στη στεριά, θα το βλέπεις σαν μία εμπειρία που απλώς σε δυνάμωσε και σε έκανε έναν πιο δυνατό άνθρωπο. Ακόμα και αν η μαύρη απελπισία σε ζώσει, δώσε χώρο στην ελπίδα. Δε θα ζήσει η μαυρίλα αιώνια, για λίγο έρχεται σαν…

Ο έρωτας

Το ξέρω ότι εσύ που μόλις τώρα ξεκίνησες να με διαβάζεις είσαι πολύ απογοητευμένος ή πολύ ερωτευμένος ή και τα δύο μαζί. Γιατί για να ερωτευτείς πρέπει να απογοητευτείς και για να απογοητευτείς πρέπει να ερωτευτείς. Όπως και να έχει τα ίδια είναι. Και εσύ ακόμα που με διαβάζεις και είσαι ενάντια του έρωτα -δεν πιστεύεις σε αυτά, είσαι ο…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου,…

Μπορεί να είναι λάθος κάτι που νιώθουμε σωστό;

Μη μου ξυπνάς αυτά που άφησα να κοιμούνται μέσα μου. Δεν το έβαλα ποτέ…

Ο έρωτας που κατοικεί στο μυαλό σου

Υπάρχει μια πόρτα μέσα στο μυαλό σου η οποία συνδέεται με την πόρτα…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Back in Time

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης