tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Αειφορία vs Καταστροφολογία

Αειφορία vs Καταστροφολογία

( 13 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Κωνσταντίνος Σπ. Μπακέας | Παρασκευή, 28.08.20 16:18
 

Αειφορία vs Καταστροφολογία

Πριν από κάποιους αιώνες η καταστροφολογία (Δευτέρα παρουσία, καταστροφή του κόσμου κλπ) ενδεχομένως να ήταν επιθυμητή στην κοινωνία, διότι με την επιταγή της κρίσης ζωντανών και πεθαμένων ο άνθρωπος πίστευε ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη, έστω και όταν αυτός δεν θα ζει πια. Ήταν δηλαδή ένα είδος άτυπου δικαστηρίου για τους πιστούς που θα δικαίωνε τους αδικημένους και με αυτόν τον τρόπο άμβλυνε τα μίση και τα πάθη στην κοινωνία και παρήγαγε θεοσεβούμενους πολίτες που φοβούνταν τη θεία δίκη, όταν αδικούσαν κάποιον συμπολίτη τους, με αποτέλεσμα να είναι ουσιαστικά η αντίδραση στην αδικία.

Σε όλα αυτά τα καλά που προκάλεσε η καταστροφολογία όμως, υπήρξε και ένα μικρό θεματάκι που δεν γνωρίζω κανέναν μέχρι σήμερα να το έχει θίξει. Η προσμονή του τέλους του κόσμου, οδήγησε όλους τους πιστούς να εκμεταλλεύονται τους πόρους του πλανήτη σαν να μην υπάρχει αύριο. Η νοοτροπία της μελλοντικής καταστροφής του κόσμου, οδήγησε τους πολίτες-πιστούς για πολλά χρόνια να εκμεταλλεύονται όσο μπορούν περισσότερο τους φυσικούς πόρους  πιστεύοντας ότι λόγω της επικείμενης καταστροφής, δεν έχει κάποιο νόημα να διαχειριζόμαστε σωστά τους φυσικούς πόρους ώστε να παράγουν και στο διηνεκές.

Κάπου στον 19ο αιώνα ένας Γερμανός δασολόγος (αν θυμάμαι καλά) ανακάλυψε την έννοια της αειφορίας (sustainability), είπε δηλαδή αυτός ο μεγάλος επιστήμονας, το εξής απλό και κατανοητό σήμερα, το οποίο όμως τότε φάνταζε ως επιστημονική φαντασία. Πρέπει να κόβουμε τόσα κυβικά ξύλου από ένα δάσος σε ένα χρονικό διάστημα, όσα μπορεί να παράγει αυτό το δάσος στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Αποτέλεσμα αυτής της θεωρίας ήταν το δάσος να παράγει ξύλο συνεχώς στο διηνεκές. Βέβαια τότε που το ξύλο και τα δάση ήταν σε αφθονία αυτό φάνταζε, σαν να λέμε σήμερα ότι θα τελειώσει το νερό της θάλασσας, κι όμως περνώντας τα χρόνια η θεωρία αυτή έχει βρει εφαρμογή και σε άλλες επιστήμες και κυρίως στα οικονομικά.

Πώς όμως θα μπορούσαμε να πείσουμε τους ανθρώπους που πίστευαν ότι σε 10, 20,30 κλπ χρόνια θα ερχόταν το τέλος του κόσμου, να διαχειριστούν τους πόρους του πλανήτη αειφορικά, δηλαδή σαν να μην έρθει ποτέ το τέλος του κόσμου; Αυτό εκτός από πολύ δύσκολο, γιατί θα έπρεπε όλη η κοινωνία να αποβάλλει μια νοοτροπία αιώνων, ήταν και εξαιρετικά άβολο για τους πολίτες - πιστούς, διότι αν δεν ερχόταν ποτέ το τέλος του κόσμου, τότε δεν θα υπήρχε και η πολυαναμενόμενη, από τους αδικημένους κυρίως, θεία δίκη. Η οποία θεία δίκη, λόγω του φόβου που προκαλεί, διότι είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει κανείς με άλλο τρόπο παρά μόνο με την πρόληψη, οδήγησε στο να αισθάνονται οι περισσότεροι άνθρωποι αδικημένοι, ακόμα και όταν ήταν πιο ευνοημένοι από άλλους, ώστε να έχουν ήσυχη την συνείδηση τους. Το γνωστό παράδειγμα του εγώ που έκλεψα 1000 ευρώ είμαι αδικημένος, γιατί κάποιος άλλος έκλεψε 2000 ευρώ. Όπου 1000 και 2000 μπορείτε να βάλετε ό,τι ανάλογο θέλετε...

Όποιες χώρες το κατάφεραν αυτό πήγαν μπροστά, η Νορβηγία για παράδειγμα έφτιαξε το Ταμείο Αλληλεγγύης των γενεών, το οποίο σήμερα έχει πολλά δις ευρώ από τα πετρέλαια που βγάζει σήμερα, ώστε να διατεθούν στις μελλοντικές γενιές για να καρπωθούν και αυτοί κάποια κέρδη, όταν δεν θα υπάρχουν τα πετρέλαια. Η Σουηδία διαχειρίζεται τα απορρίμματά της και παράγει ενέργεια αφήνοντας μηδενικούς ρύπους και η Δανία παράγει το 100%των αναγκών της σε ηλεκτρισμό από ΑΠΕ, όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες.

Όλα είναι λοιπόν στο χέρι μας, από εμάς εξαρτάται αν θα επενδύσουμε στην αειφορία ή αν θα προσμένουμε παθητικά το τέλος του κόσμου, το οποίο ενδέχεται να προέλθει από αυτές ακριβώς τις τακτικές, δηλαδή την κατασπατάληση των φυσικών πόρων του πλανήτη και την καταστροφή της ατμόσφαιρας που θα έχει σαν συνέπεια την ερημοποίηση του πλανήτη. Ένα είδος πεπρωμένου για κάθε πιστό της καταστροφολογίας....

* Ο Κωνσταντίνος Σπ. Μπακέας είναι MSc Δασολόγος - Περιβαλλοντολόγος

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Αειφορία vs Καταστροφολογία

Πριν από κάποιους αιώνες η καταστροφολογία (Δευτέρα παρουσία, καταστροφή του κόσμου κλπ) ενδεχομένως να ήταν επιθυμητή στην κοινωνία, διότι με την επιταγή της κρίσης ζωντανών και πεθαμένων ο άνθρωπος πίστευε ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη, έστω και όταν αυτός δεν θα ζει πια. Ήταν δηλαδή ένα είδος άτυπου δικαστηρίου για τους πιστούς που θα…

Η υπεράσπιση του εαυτού σου ξεκινάει μονάχα από σένα

Σπατάλησα πολύ χρόνο για να δω τι θέλουν οι άλλοι, τώρα έχω χρόνο μόνο για ό,τι θέλω εγώ! Έχω συναναστραφεί με πολλούς ενήλικες, με διάφορους χαρακτήρες, που είχαν άσχημη παιδική ηλικία, δεν το είχαν πει αλλά η συμπεριφορά τους το φώναζε. Να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου και να μην αφήνεις κανέναν να σε υποτιμάει. Ακόμα και η σιωπή είναι η…

Φόβος... Ο χειρότερός σου εχθρός!

Άτιμο συναίσθημα φίλε μου. Ο πιο κακός σύμβουλός σου. Ο μεγαλύτερος ανασταλτικός παράγοντας της ζωής σου. Η αιτία στις περισσότερες αποτυχίες σου. Έλα, πάμε αρκετά χρόνια πίσω. Θυμήσου τον εαυτό σου, όντας μικρό παιδί, κουκουλωμένο κάτω από τα σκεπάσματα. Τότε που το πορτατίφ σου, σε συνδυασμό με την ζακέτα που είχες κρεμάσει στην πόρτα,…

Κορονοϊός και Περιβάλλον

Για άλλη μια φόρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πανδημίας, αλλά ενώ ασχολούμαστε με την θεραπεία της ασθένειας και τα μέτρα πρόληψής της, δεν ασχολούμαστε καθόλου με το τι προκάλεσε αυτή την πανδημία. Μια μικρή ιστορική αναδρομή στον μεσαίωνα ίσως μας βοηθούσε λίγο να καταλάβουμε τι σημαίνει η διαταραχή της περιβαλλοντικής ισορροπίας και η…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα όταν τα σύννεφα έχουν μαζευτεί και ετοιμάζονται να ανοίξουν; Έχεις γευτεί ποτέ βρόχινο νερό; Η βροχή αρέσει στους λιγοστούς ρομαντικούς και στους μελαγχολικούς. Σε αυτούς που κανένας δεν ξέρει για την μελαγχολία τους, και κανένας δεν θα μάθει το μέσα τους. Είναι οι…

Η κρίση της έβδομης τέχνης και προτάσεις για την αναγέννησή της

Διευκρινίσεις για το πλαίσιο κειμένου: πρόκειται για μια απόπειρα προσέγγισης της υπάρχουσας -της τελευταίας δεκαετίας- κατάστασης της έβδομης τέχνης με προσωπικές διαπιστώσεις και εκτιμήσεις χωρίς καμία διάθεση αυθεντίας και δογματισμού. Επίσης σε αυτές τις διαπιστώσεις δεν προβαίνω με βάση τις λιγοστές σινεφίλ ταινίες που αντιστέκονται…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν θέλουμε- άλλες βγαίνουν στην επιφάνεια από μόνες τους με κάποια αφορμή και κάποιες άλλες είναι πάντα στην επιφάνεια σα φυσαλίδες που δε σπάνε ποτέ. Τέτοιες φυσαλίδες είναι οι αναμνήσεις συναισθημάτων μου. Αναμνήσεις που δεν εστιάζουν στα πρόσωπα, στα χρώματα, στους ήχους ή…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι σα νόμος. «Πρέπει να πιεις όλο το γάλα σου» και το έπινα φτάνοντας στα όρια του εμετού. «Πρέπει να διαβάζεις» αργότερα και ευτυχώς αυτό μου άρεσε και το έκανα. «Δεν πρέπει να μαλώνεις με τον αδερφό και την αδερφή σου». Αυτό δεν το τηρούσα πάντα, γιατί ήταν φύσει…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Back in Time

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης