tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

( 22 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Παρασκευή, 28.08.20 19:05
 

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι σα νόμος.

«Πρέπει να πιεις όλο το γάλα σου» και το έπινα φτάνοντας στα όρια του εμετού.

«Πρέπει να διαβάζεις» αργότερα και ευτυχώς αυτό μου άρεσε και το έκανα.

«Δεν πρέπει να μαλώνεις με τον αδερφό και την αδερφή σου». Αυτό δεν το τηρούσα πάντα, γιατί ήταν φύσει αδύνατον.

«Δεν πρέπει να βρίζεις» και το έκανα -όταν ήθελα- κρυφά.

«Δεν πρέπει να πίνεις», επίσης.

«Δεν πρέπει να καπνίζεις».

«Δεν πρέπει να γυρνάς αργά».

«Δεν πρέπει να ανεβαίνεις σε μηχανάκια» (Με έβλεπε άλλωστε και η γειτονιά...).

Πάλευα, πάλευα πολύ από μικρή για δύο πράγματα:

1. Να τηρώ τα «πρέπει» και «δεν πρέπει» και

2. Όταν δεν τα τηρώ να προσέχω πολύ να μη με καταλάβουν... οι γονείς μου και ο «κόσμος» που πάντοτε ήθελαν το καλό μου (!).

«Πρέπει να περάσεις στο πανεπιστήμιο» μου έλεγαν όλοι και εγώ έφτασα 18 χρονών να μην ξέρω καν ότι υπάρχουν κι άλλες εναλλακτικές για έναν νέο.

«Άσε την αρχαιολογία, πρέπει να περάσεις Νομική!» Εκεί, αν και άργησα λίγο, έκανα την πρώτη μου επανάσταση και είπα «όχι, δε μου ταιριάζει...». Για πρώτη φορά ακολούθησα το ένστικτό μου και από τότε άρχισα να το ακολουθώ και να το εμπιστεύομαι...

Η εποχή ήταν κάπως «συντηρητική» κι εμείς (εγώ, η αδερφή μου, οι φίλες μας) κάπως στενόμυαλες και ρομαντικές σαν έφηβες, για να μην πω μουρόχαυλες!

Έφτασα σε ηλικία 16 χρονών και πίστευα ότι οι γονείς μου έκαναν σεξ μόνο τρεις φορές στη ζωή τους, όταν έκαναν τα τρία τους παιδιά. Νόμιζα ότι το σεξ ήταν κάτι σαν το φιλί. «Έλα, πάμε, βάλε μέσα το σποράκι, για να γίνει το παιδάκι».

Όταν οι φίλες μου μου έλεγαν στο γυμνάσιο ότι οι γονείς μας ακόμα κάνουν σεξ εγώ το αρνιόμουν κατηγορηματικά. Κι όταν μία από αυτές μου είπε «ρώτα τους», μόνο στη σκέψη κατακοκκίνισα. Και φυσικά δε ρώτησα ποτέ.

Όταν στα 16 μια φίλη μου μου έδειξε στον υπολογιστή του αδερφού της για πρώτη φορά «ακατάλληλο για ανηλίκους βίντεο» (θα’ ταν δε θα’ ταν δέκα δευτερόλεπτα) δεν καταλάβαινα καν τι είναι αυτό που βλέπω...

Τελικά όμως αυτό που κατάλαβα βλέποντας και τις εξίσου μουρόχαυλες, συντηρητικές και ρομαντικές φίλες μου ήταν ότι «όποιος θέλει να κάνει κάτι, το κάνει» και ότι «όσο πιο πολύ απαγορεύεις σε κάποιον να κάνει κάτι, τόσο πιο πολύ θέλει να το κάνει».

Μεθύσια, αγόρια, μηχανάκια, ό,τι απαγόρευαν, εμείς -αν θέλαμε- το κάναμε... Τα «πρέπει» είχαν αντίθετο αποτέλεσμα, απλά κάναμε τα «δεν πρέπει» κρυφά. Εκείνο που «είχε σημασία» είναι ότι ήμασταν καλές μαθήτριες και ότι περάσαμε στο πανεπιστήμιο... και φυσικά ότι δεν είχαμε ολοκληρωμένες σχέσεις.

Το θέμα είναι ότι ακόμα και τώρα σκέφτομαι μήπως δεν πρέπει να δημοσιοποιήσω αυτό το άρθρο, επειδή είναι ίσως «extreme» για μία καθηγήτρια...

Ποιος ορίζει τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει»;

Ποιος μου λέει ποιο είναι το καλό μου και ποιο όχι;

Ευτυχώς κάναμε την επανάστασή μας μέσα από τα κλαμπ, τη μουσική μας και το ραδιόφωνο. Μέσα από το γράψιμο σε θρανία, σε λευκώματα και στα πίσω φύλλα των τετραδίων και των βιβλίων... Μέσα από όλα εκείνα τα «δεν πρέπει»...

Μακάρι τα παιδιά μου να την κάνουν μιλώντας ελεύθερα και έχοντας ανοιχτό μυαλό. Πετώντας τις παρωπίδες και ουρλιάζοντας και υποστηρίζοντας με πάθος ό,τι πιστεύουν. Αν συμβεί αυτό, θα αισθανθώ ότι κάτι έχω πετύχει στη ζωή μου. Κι αν έχω επηρεάσει έστω και λίγο τους μαθητές μου προς τον ελεύθερο-ανοιχτόμυαλο τρόπο σκέψης και έκφρασης, επίσης...

Θα το στείλω για δημοσίευση τελικά... Οι «καθωσπρέπει» ας κατακρίνουν...

Σιγά μην κλάψω...

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του οδηγού. Το παράθυρο μισάνοιχτο, η μουσική στο ραδιόφωνο σχεδόν απαλά ακούγεται στα αφτιά μου.  Ανάβω το τσιγάρο μου και χάνομαι μέσα στο δυνατό φως που βγαίνει ζωηρά από τη λάμπα στο απέναντι πεζοδρόμιο και ο ήχος από τα αυτοκίνητα που περνούν μου θυμίζουν τον ήχο…

Η δική μου αλήθεια και των άλλων

Πάντα θα θυμάμαι μια υπέροχη συζήτηση που είχα κάνει επανειλημμένα με τον πατέρα μου. Δεν γίνεται να μη χαμογελάω όταν το σκέφτομαι. Η συζήτηση είχε προκύψει την πρώτη φορά λόγω μιας διαφωνίας ή μιας διαφορετικής γνώμης μια μέρα. Λοιπόν, για την αλήθεια. Τι είναι η αλήθεια και πόσες αλήθειες υπάρχουν; Η αλήθεια είναι αντικειμενική όταν…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά του. Πάντα αναρωτιόμουν αν ήταν το ίδιο. Στηνόμουν με τις ώρες και παραμόνευα να το δω να πλησιάζει, προσπαθούσα  να βρω ένα σημάδι, κάτι που θα μου έδειχνε ότι ήταν εκείνο όπως και πέρυσι. Ωστόσο, κάθε που κινούσα την κουρτίνα, σταματούσε ακαριαία μπροστά στο τζάμι…

«Είσαι υπέροχη αλλά με γνώρισες στην πιο ακατάλληλη στιγμή...»

Πόσες φορές άραγε άκουσες και εσύ, όπως και εγώ, αυτή τη ρημάδα φράση; Όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου μέσα σε σχέσεις, δεν υπήρχε κάτι να με γεμίζει περισσότερο από το να προσφέρω! Ήθελα να μπορώ να δώσω στον άλλον ό,τι μπορείς να φανταστείς. Πέθαινα να δημιουργώ το χαμόγελο στο πρόσωπό του. Και ίσως αυτό, κάποιες φορές, να είχε σαν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν λέγει. (Ευριπίδης, 480-406 π.Χ.) Μοιάζει σαν να πέφτουν απ’ τα σύννεφα οι συμμετέχοντες στον θίασο της κομματοκρατίας για την οικονομική καταστροφή, η οποία πλησιάζει ορμητικά και φαντάζει αναπόφευκτη. Η βαριά βιομηχανία του τουρισμού δεν φαίνεται να περπατάει φέτος,…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Η επόμενη μέρα

Η επόμενη μέρα που θα σημάνει και τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων αχνοφαίνεται στον ορίζοντα. Δεν θα είναι όμως επιστροφή στην κανονικότητα γιατί ο αστάθμητος παράγοντας, ο κορονοϊός, παραμονεύει και θα εξακολουθήσει να καθορίζει το πλαίσιο των κινήσεων. Ο φόβος που έχει ενσταλαχτεί στις ψυχές μας δεν θα διαλυθεί και η…

Η κρίση της έβδομης τέχνης και προτάσεις για την αναγέννησή της

Διευκρινίσεις για το πλαίσιο κειμένου: πρόκειται για μια απόπειρα προσέγγισης της υπάρχουσας -της τελευταίας δεκαετίας- κατάστασης της έβδομης τέχνης με προσωπικές διαπιστώσεις και εκτιμήσεις χωρίς καμία διάθεση αυθεντίας και δογματισμού. Επίσης σε αυτές τις διαπιστώσεις δεν προβαίνω με βάση τις λιγοστές σινεφίλ ταινίες που αντιστέκονται…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Back in Time

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης