tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

( 22 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Νατάσα Δανιήλ | Παρασκευή, 28.08.20 19:05
 

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι σα νόμος.

«Πρέπει να πιεις όλο το γάλα σου» και το έπινα φτάνοντας στα όρια του εμετού.

«Πρέπει να διαβάζεις» αργότερα και ευτυχώς αυτό μου άρεσε και το έκανα.

«Δεν πρέπει να μαλώνεις με τον αδερφό και την αδερφή σου». Αυτό δεν το τηρούσα πάντα, γιατί ήταν φύσει αδύνατον.

«Δεν πρέπει να βρίζεις» και το έκανα -όταν ήθελα- κρυφά.

«Δεν πρέπει να πίνεις», επίσης.

«Δεν πρέπει να καπνίζεις».

«Δεν πρέπει να γυρνάς αργά».

«Δεν πρέπει να ανεβαίνεις σε μηχανάκια» (Με έβλεπε άλλωστε και η γειτονιά...).

Πάλευα, πάλευα πολύ από μικρή για δύο πράγματα:

1. Να τηρώ τα «πρέπει» και «δεν πρέπει» και

2. Όταν δεν τα τηρώ να προσέχω πολύ να μη με καταλάβουν... οι γονείς μου και ο «κόσμος» που πάντοτε ήθελαν το καλό μου (!).

«Πρέπει να περάσεις στο πανεπιστήμιο» μου έλεγαν όλοι και εγώ έφτασα 18 χρονών να μην ξέρω καν ότι υπάρχουν κι άλλες εναλλακτικές για έναν νέο.

«Άσε την αρχαιολογία, πρέπει να περάσεις Νομική!» Εκεί, αν και άργησα λίγο, έκανα την πρώτη μου επανάσταση και είπα «όχι, δε μου ταιριάζει...». Για πρώτη φορά ακολούθησα το ένστικτό μου και από τότε άρχισα να το ακολουθώ και να το εμπιστεύομαι...

Η εποχή ήταν κάπως «συντηρητική» κι εμείς (εγώ, η αδερφή μου, οι φίλες μας) κάπως στενόμυαλες και ρομαντικές σαν έφηβες, για να μην πω μουρόχαυλες!

Έφτασα σε ηλικία 16 χρονών και πίστευα ότι οι γονείς μου έκαναν σεξ μόνο τρεις φορές στη ζωή τους, όταν έκαναν τα τρία τους παιδιά. Νόμιζα ότι το σεξ ήταν κάτι σαν το φιλί. «Έλα, πάμε, βάλε μέσα το σποράκι, για να γίνει το παιδάκι».

Όταν οι φίλες μου μου έλεγαν στο γυμνάσιο ότι οι γονείς μας ακόμα κάνουν σεξ εγώ το αρνιόμουν κατηγορηματικά. Κι όταν μία από αυτές μου είπε «ρώτα τους», μόνο στη σκέψη κατακοκκίνισα. Και φυσικά δε ρώτησα ποτέ.

Όταν στα 16 μια φίλη μου μου έδειξε στον υπολογιστή του αδερφού της για πρώτη φορά «ακατάλληλο για ανηλίκους βίντεο» (θα’ ταν δε θα’ ταν δέκα δευτερόλεπτα) δεν καταλάβαινα καν τι είναι αυτό που βλέπω...

Τελικά όμως αυτό που κατάλαβα βλέποντας και τις εξίσου μουρόχαυλες, συντηρητικές και ρομαντικές φίλες μου ήταν ότι «όποιος θέλει να κάνει κάτι, το κάνει» και ότι «όσο πιο πολύ απαγορεύεις σε κάποιον να κάνει κάτι, τόσο πιο πολύ θέλει να το κάνει».

Μεθύσια, αγόρια, μηχανάκια, ό,τι απαγόρευαν, εμείς -αν θέλαμε- το κάναμε... Τα «πρέπει» είχαν αντίθετο αποτέλεσμα, απλά κάναμε τα «δεν πρέπει» κρυφά. Εκείνο που «είχε σημασία» είναι ότι ήμασταν καλές μαθήτριες και ότι περάσαμε στο πανεπιστήμιο... και φυσικά ότι δεν είχαμε ολοκληρωμένες σχέσεις.

Το θέμα είναι ότι ακόμα και τώρα σκέφτομαι μήπως δεν πρέπει να δημοσιοποιήσω αυτό το άρθρο, επειδή είναι ίσως «extreme» για μία καθηγήτρια...

Ποιος ορίζει τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει»;

Ποιος μου λέει ποιο είναι το καλό μου και ποιο όχι;

Ευτυχώς κάναμε την επανάστασή μας μέσα από τα κλαμπ, τη μουσική μας και το ραδιόφωνο. Μέσα από το γράψιμο σε θρανία, σε λευκώματα και στα πίσω φύλλα των τετραδίων και των βιβλίων... Μέσα από όλα εκείνα τα «δεν πρέπει»...

Μακάρι τα παιδιά μου να την κάνουν μιλώντας ελεύθερα και έχοντας ανοιχτό μυαλό. Πετώντας τις παρωπίδες και ουρλιάζοντας και υποστηρίζοντας με πάθος ό,τι πιστεύουν. Αν συμβεί αυτό, θα αισθανθώ ότι κάτι έχω πετύχει στη ζωή μου. Κι αν έχω επηρεάσει έστω και λίγο τους μαθητές μου προς τον ελεύθερο-ανοιχτόμυαλο τρόπο σκέψης και έκφρασης, επίσης...

Θα το στείλω για δημοσίευση τελικά... Οι «καθωσπρέπει» ας κατακρίνουν...

Σιγά μην κλάψω...

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το πιστεύετε, πόσο σίγουροι είστε για αυτό; Δύσκολες οι σχέσεις των ανθρώπων ρε παιδί μου. Και όσο οι εποχές αλλάζουν, οι σχέσεις όλο και δυσκολεύουν. Το ανάποδο δεν θα έπρεπε να συμβαίνει; Όσο εξελίσσεται η εποχή, να εξελισσόμαστε και εμείς; Εμείς λοιπόν, πού το χάσαμε;…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής κοινωνίας, όπως παρατηρείται τις τελευταίες μέρες, μπορεί να πυροδοτήθηκαν από ένα ειδεχθές ρατσιστικό έγκλημα, ωστόσο πρόκειται για την κορυφή ενός παγόβουνου προβλημάτων που άρχισε να λιώνει και απειλεί να πλημμυρίσει την «ονειρούπολη» του Νέου Κόσμου. Η στάθμη είχε ήδη…

Η κρίση της έβδομης τέχνης και προτάσεις για την αναγέννησή της

Διευκρινίσεις για το πλαίσιο κειμένου: πρόκειται για μια απόπειρα προσέγγισης της υπάρχουσας -της τελευταίας δεκαετίας- κατάστασης της έβδομης τέχνης με προσωπικές διαπιστώσεις και εκτιμήσεις χωρίς καμία διάθεση αυθεντίας και δογματισμού. Επίσης σε αυτές τις διαπιστώσεις δεν προβαίνω με βάση τις λιγοστές σινεφίλ ταινίες που αντιστέκονται…

Πώς νίκησα την κατάθλιψη!

Ζούσα ήδη στην αυτοεξορία μου σχεδόν τρία χρόνια, όταν άρχισα να βουλιάζω ανεξέλεγκτα. Πατούσα στη σαθρή κινούμενη άμμο του διαρρηκτά δομημένου εαυτού μου, ούσα υπερευάλωτη πια κι ενώ παράλληλα κουβαλούσα πάνω μου τα βάρη της εντεταλμένης δυνατής «μάνας», προστάτιδας των αδυνάτων, μα ματαιωμένης κι αναποτελεσματικής. Κάπου εκεί, η, μέχρι…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν λέγει. (Ευριπίδης, 480-406 π.Χ.) Μοιάζει σαν να πέφτουν απ’ τα σύννεφα οι συμμετέχοντες στον θίασο της κομματοκρατίας για την οικονομική καταστροφή, η οποία πλησιάζει ορμητικά και φαντάζει αναπόφευκτη. Η βαριά βιομηχανία του τουρισμού δεν φαίνεται να περπατάει φέτος,…

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου, αγαπητέ μου συγγενή, αγαπητή μου φίλη, που σε αγαπούσα τόσο πολύ και σε εμπιστευόμουν ακόμα πιο πολύ, σε ευχαριστώ που με ισοπέδωσες και με έμαθες να στέκομαι ξανά όρθια. Εσένα που όταν σε έβλεπα χαιρόμουν, γιατί κάναμε καλή παρέα, που σου έλεγα τον πόνο μου κλαίγοντας και…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν θέλουμε- άλλες βγαίνουν στην επιφάνεια από μόνες τους με κάποια αφορμή και κάποιες άλλες είναι πάντα στην επιφάνεια σα φυσαλίδες που δε σπάνε ποτέ. Τέτοιες φυσαλίδες είναι οι αναμνήσεις συναισθημάτων μου. Αναμνήσεις που δεν εστιάζουν στα πρόσωπα, στα χρώματα, στους ήχους ή…

Μπορεί η αγάπη να γίνει μίσος;

Η αγάπη μπορεί να αλλάξει και να γίνει κάτι άλλο;  Η αγάπη μπορεί να περάσει στην απέναντι πλευρά που είναι το μίσος;  Ποτέ δεν μετάνιωσες για όσα έδωσες και όσα ένιωσες, για λόγια και πράξεις που ανεχόσουν ενώ δεν σου άξιζαν, για τα λάθη που συγχωρούσες με ένα χαμόγελο, γιατί πίστευες ότι το άτομο που αγαπούσες όλα αυτά τα άξιζε! Μέχρι…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να…

Back in Time

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης