tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Οι «σωτήρες» που μας οδηγούν στην καταστροφή…

Οι «σωτήρες» που μας οδηγούν στην καταστροφή…

( 3 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Περτέσης | Κυριακή, 11.04.10 20:42
 

slavery_998889Τα τελευταία χρόνια και τώρα περισσότερο, η χώρα μας αντιμετωπίζει την πιο άγρια καπιταλιστική επίθεση, από την σύστασή της. Η αποσταθεροποίηση έχει ξεκινήσει πολύ γρηγορότερα, όμως η υλοποίησή της άρχισε από τις προηγούμενες εκλογές και την κυβέρνηση Καραμανλή.

Ουσιαστικά, στη διαμορφούμενη δυσμενή κατάσταση για τον τόπο μας και το λαό είναι συνυπεύθυνα και τα δύο μεγάλα κόμματα, αλλά στα δύσκολα ανέλαβε να βγάλει «τα κάστανα απ' τη φωτιά» το ΠΑ.ΣΟ.Κ., αφού έχει δεδομένη την υποστήριξη των Μ.Μ.Ε. και της πλειοψηφίας των συνδικάτων. Παρά τη λυσσώδη αντιπολίτευση που είχαν εξαπολύσει ο μετριοπαθής κατά τα άλλα Παπανδρέου και η παρέα του, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν ήρθε για να διορθώσει τα πράγματα και να αλλάξει την πορεία πλεύσης, αλλά για να επισπεύσει τις προαποφασισμένες αλλαγές! Τα δύο κόμματα έχουν την ίδια ακριβώς πολιτική και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα. Αυτή τη φορά, άλλωστε, δεν διαφώνησαν ούτε καν για τα μάτια του κόσμου, αφού ακούσαμε και τον ομογάλακτο αρχηγό της Ν.Δ., να παροτρύνει επανειλημμένως τον Παπανδρέου για την όσο το δυνατόν ταχύτερη επιβολή των μέτρων!

Οι συμπαραστάτες της κυβέρνησης είναι πολλοί, εντός και εκτός συνόρων. Απ' τη μία παρατηρούμε τα «αθέλητα» ή τάχα από «άγνοια» λάθη, που γίνονται κατ’ εξακολούθηση -χάρη στα οποία τα spreads ανεβαίνουν κατακόρυφα- και από την άλλη τις συντονισμένες προσπάθειες από τον ντόπιο και τον ξένο παράγοντα, από τους ντόπιους και τους ξένους κονδυλοφόρους, ώστε όλες αυτές οι «φιλότιμες» προσπάθειες να πέφτουν στα μαλακά και παράλληλα να παραπληροφορείται ο κόσμος -με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια!

Όλα πλέον συναινούν στην προσφυγή στο Δ.Ν.Τ., δηλαδή σε πιο σκληρά αντιλαϊκά και αντιαναπτυξιακά μέτρα και στο όλο και μεγαλύτερο άνοιγμα της ψαλίδας, μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Μόλις τώρα άρχισαν να ψελλίζουν, ξαφνικά, ότι η μη ανάπτυξη φέρνει ύφεση. Μπορεί ποτέ τέτοια καλοπληρωμένα οικονομικά επιτελεία να μην το ήξεραν; Το βλέπαμε εμείς οι «αδαείς» και δεν το έβλεπε κάποιος είτε εδώ στην κυβέρνηση, είτε στην Ε.Ε.; Πραγματικά είναι για γέλια η όλη ιστορία!

Αυτά βέβαια που συμβαίνουν στους Έλληνες είναι απλά ο προπομπός αυτών που θα ακολουθήσουν και για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, αλλά και όλους τους λαούς της γης. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι το πειραματόζωο και θα αποτελέσει το (κακό) παράδειγμα για την Ευρώπη. Αυτό δεν το έχουν καταλάβει οι Ευρωπαίοι –πράγμα φυσικό, αν λάβεις υπ’ όψη σου την Γκεμπελίστικη προπαγάνδα που ασκείται σ’ όλα τα επίπεδα-, πολλοί από τους οποίους έχουν φτάσει στο σημείο να αναθεματίζουν τους Έλληνες και να εύχονται να πάθουν ακόμα περισσότερα, χωρίς να υποψιάζονται ότι στο μέλλον μπορεί να έρθει η σειρά τους.

Ποιός ο λόγος όμως, που επιλέχθηκε η Ελλάδα να παίξει το ρόλο του «μαύρου προβάτου»; Πολύ απλά γιατί εδώ έχουν δημιουργηθεί οι κατάλληλες συνθήκες, ώστε να ευδοκιμήσουν τέτοια σκληρά και απάνθρωπα μέτρα. Η δημιουργία των κατάλληλων προϋποθέσεων έχει αρχίσει από την εποχή του Σημίτη, αλλά και νωρίτερα, με την «άλωση» των συνδικάτων και την αδρανοποίηση των Μ.Μ.Ε., αφού έχουν καταντήσει απόλυτα εξαρτημένα, φερέφωνα της εξουσίας και γνήσιοι εκφραστές του μεγάλου κεφαλαίου.

Και το σημαντικότερο είναι ότι στη χώρα μας έχει δημιουργηθεί ένα σχεδόν ομοιογενές εκλογικό σώμα, αφού αν εξαιρέσεις ένα ποσοστό περίπου 10% που ψηφίζει αριστερά, το υπόλοιπο 90%, άσχετα με το τι πιστεύει, δίνει στήριξη στις επιλογές των δύο μεγάλων κομμάτων, τα οποία συνεπικουρούνται και από το Λ.Α.Ο.Σ του Καρατζαφέρη. Φτάσαμε στο σημείο να έχουμε αλληλοασπασμούς μεταξύ «ακροδεξιών» και «σοσια-ληστών»... Ποιός αλήθεια το φανταζόταν;

Όσα, όμως, επεξεργάζονται και δρομολογούν οι μειοψηφίες της ελίτ του πλούτου και της εξουσίας, υπάρχει πάντα ο τρόπος να μην υλοποιηθούν, φτάνει πρώτα να συνειδητοποιήσουν οι εργαζόμενοι και ο λαός γενικότερα την κατάσταση στην οποία οδηγούμαστε και να αντιδράσουν. Η αλήθεια είναι μία: Δυστυχώς, χωρίς αγώνα δεν θα μπορέσουμε να αποτρέψουμε την γενικευμένη αδικία που απλώνεται σιγά-σιγά στη χώρα μας…

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η επόμενη μέρα

Η επόμενη μέρα που θα σημάνει και τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων αχνοφαίνεται στον ορίζοντα. Δεν θα είναι όμως επιστροφή στην κανονικότητα γιατί ο αστάθμητος παράγοντας, ο κορονοϊός, παραμονεύει και θα εξακολουθήσει να καθορίζει το πλαίσιο των κινήσεων. Ο φόβος που έχει ενσταλαχτεί στις ψυχές μας δεν θα διαλυθεί και η…

Αντέχεις να αγαπήσεις έναν λύκο;

Λύκος. Στο άκουσμα και μόνο του ονόματός του σκεφτόμαστε αυτόματα κάτι άγριο, απροσπέλαστο, τρομακτικό. Ξεκινώντας από την παιδική μας ηλικία και τα παραμύθια που μας έλεγε ο παππούς, ο λύκος ήταν πάντα ο κακός. Αυτός που σε έκανε να τρομάξεις κατά την διάρκεια της διήγησης, αυτός που θα φοβόσουν ότι κρύβεται κάτω από το κρεβάτι σου ή…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά του. Πάντα αναρωτιόμουν αν ήταν το ίδιο. Στηνόμουν με τις ώρες και παραμόνευα να το δω να πλησιάζει, προσπαθούσα  να βρω ένα σημάδι, κάτι που θα μου έδειχνε ότι ήταν εκείνο όπως και πέρυσι. Ωστόσο, κάθε που κινούσα την κουρτίνα, σταματούσε ακαριαία μπροστά στο τζάμι…

Μα πιο πολύ ένα ευχαριστώ..!

Πόσα λόγια σου χρωστάω άραγε; Πόσες λέξεις έμειναν θαμμένες και δεν κατάφεραν ποτέ να σχηματιστούν στις κατάλληλες προτάσεις; Σίγουρα μια συγγνώμη. Μια συγγνώμη από αυτές που δεν σου άρεσε να ακούς. Μια συγγνώμη για όλη την ψυχολογική κούραση που σου προσέφερα άθελά μου ή και όχι. Συγγνώμη για όλες τις διαδικασίες που σε πίεσα να μπεις.…

Μπορεί η αγάπη να γίνει μίσος;

Η αγάπη μπορεί να αλλάξει και να γίνει κάτι άλλο;  Η αγάπη μπορεί να περάσει στην απέναντι πλευρά που είναι το μίσος;  Ποτέ δεν μετάνιωσες για όσα έδωσες και όσα ένιωσες, για λόγια και πράξεις που ανεχόσουν ενώ δεν σου άξιζαν, για τα λάθη που συγχωρούσες με ένα χαμόγελο, γιατί πίστευες ότι το άτομο που αγαπούσες όλα αυτά τα άξιζε! Μέχρι…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν θέλουμε- άλλες βγαίνουν στην επιφάνεια από μόνες τους με κάποια αφορμή και κάποιες άλλες είναι πάντα στην επιφάνεια σα φυσαλίδες που δε σπάνε ποτέ. Τέτοιες φυσαλίδες είναι οι αναμνήσεις συναισθημάτων μου. Αναμνήσεις που δεν εστιάζουν στα πρόσωπα, στα χρώματα, στους ήχους ή…

«Είσαι υπέροχη αλλά με γνώρισες στην πιο ακατάλληλη στιγμή...»

Πόσες φορές άραγε άκουσες και εσύ, όπως και εγώ, αυτή τη ρημάδα φράση; Όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου μέσα σε σχέσεις, δεν υπήρχε κάτι να με γεμίζει περισσότερο από το να προσφέρω! Ήθελα να μπορώ να δώσω στον άλλον ό,τι μπορείς να φανταστείς. Πέθαινα να δημιουργώ το χαμόγελο στο πρόσωπό του. Και ίσως αυτό, κάποιες φορές, να είχε σαν…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Το «φρικιό» που κρύβουμε μέσα μας...

Τελικά όλοι είμαστε «φρικιά» κι όποιος πει ότι είναι «φυσιολογικός»…

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Back in Time

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης