Επίσκεψη στο σπήλαιο των λιμνών

5 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 5.00 (2 Ψήφοι)

spilaio_b.jpgΜε αφορμή το ταξίδι μου στα Καλάβρυτα τις ημέρες του Πάσχα, άδραξα την ευκαιρία για να επισκεφτώ το μυθικό «σπήλαιο των λιμνών» στο χωριό Καστριά της Αχαΐας. Ομολογουμένως, οι εντυπώσεις μου από αυτό το θαύμα της φύσης ήταν απερίγραπτες. Με το θέαμα που αντικρίζεις μπαίνοντας και διαβαίνοντας τα πρώτα 500 μέτρα (από τα συνολικά 1980), που βρίσκονται στη διάθεση των επισκεπτών, νιώθεις δέος και απέραντο θαυμασμό! Όσοι δεν έχετε πάει ακόμα μέχρι εκεί, σας προτείνω να το κάνετε με την πρώτη ευκαιρία… Αξίζει!

Τι λέει ο μύθος…

Ο μύθος λέει πως οι κόρες του βασιλιά της Τίρυνθας Προίτου, Λυσίππη, Ιφινόη και Ιφιάνασσα, καυχήθηκαν ότι ήσαν ωραιότερες από τη θεά Ήρα και περιφρόνησαν τη λατρεία του Διονύσου. Η σύντροφος του Δία δε συγχώρεσε την αλαζονεία τους και σάλεψε τα λογικά τους, με συνέπεια να πιστέψουν πως ήσαν δαμάλες και τρέχοντας σε βουνά και λιβάδια της Πελοποννήσου, μεταδίδανε μανία παιδοκτονίας στις γυναίκες της Αργολίδας. Κάποτε φτάσανε στο σπήλαιο των Αροάνιων, όπου τις βρήκε ο Μελάμποδας και τις θεράπευσε. Στη συνέχεια τις οδήγησε στο χωριό Λουσσοί.

Εξερεύνηση και αξιοποίηση του σπηλαίου

Το 1964, κάτοικοι των Καστριών ανέβηκαν για πρώτη φορά στον δεύτερο όροφο με ξυλόσκαλες από αναβαθμίδα ύψους 9 μ. Η εξερεύνηση έγινε από τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύνδεσμο με τον καθηγητή Ι. Μελέντη και η χαρτογράφηση από την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρία με την Σπηλαιολόγο Άννα Πετροχείλου. Η αξιοποίηση του σπηλαίου άρχισε το 1981 από τον Ε.Ο.Τ. (Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού) και συνεχίστηκε από την πρώην Κοινότητα Καστριών. Σήμερα την ευθύνη της λειτουργίας του έχει ο Δήμος ΚΛΕΙΤΟΡΙΑΣ με έδρα την ΚΛΕΙΤΟΡΙΑ (Μαζέικα).

Περισσότερες πληροφορίες: http://www.kastriacave.gr/

Χάρης Περτέσης

Ο Χάρης Περτέσης είναι ένας απλός, καθημερινός άνθρωπος με ελαττώματα και εμμονές. Αγαπάει την ελεύθερη έκφραση και απεχθάνεται τη μισαλλοδοξία κάθε είδους, όπως επίσης το ψέμα και την υποκρισία. Η γραφή αποτελούσε για εκείνον πάντοτε, πέρα από «εργαλείο» για να βγάζει το ψωμί του, και ένα μικρό καταφύγιο, μέσα στο οποίο απελευθέρωνε τις σκέψεις και τη δημιουργικότητά του, κάτι που τον βοηθούσε να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του. Σε αυτό το μικρό καταφύγιο σπεύδει μέχρι και σήμερα.

Please publish modules in offcanvas position.